zwierzęta mocy – hiena

źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Hienowate to rodzina dużych ssakow drapieżnych obejmująca obecnie 4 gatunki. Oprócz tego do rodziny zalicza sie również kilka gatunków wymarłych np hienę jaskiniową. Jeszcze w plejstocenie hieny zasiedlały całą Europę z Wyspami Brytyjskimi włącznie oraz Azję wraz z południowymi rejonami Syberii. Obecny zasięg występowania przedstawicieli tej rodziny obejmuje tereny Afryki na południe od Sahary, Półwysep Arabski, Azję Mniejszą, Pakistan i Indie. Wszystkie hieny mają bardzo charakterystyczną sylwetkę ciała: przód jest wyraźnie masywniejszy i wyższy, co nadaje im wrażenie zgarbionych. Jest to spowodowane tym, że mięśnie przednich łap, barków, szyi i głowy są bardzo silnie rozwinięte. Tylne łapy są nieco krótsze i mniej umięśnione. Pysk hien jest stosunkowo krótki, bardzo masywny, z silnym uzębieniem Uszy bardzo duże, spiczaste lub zaokrąglone. Hieny są palcochodne, a ich łapy zakończone są tępymi pazurami. Hieny tworzą zhierarchizowaną strukturę społeczną, chociaż różni się ona u poszczególnych gatunków. Najbardziej hierarchiczną, opartą na zasadzie matriarchatu, ma hiena cętkowana. Samice są silniejsze i większe od samców i to one tworzą trzon stada. Wielkość klanu i jego rewiru zależy od zamieszkiwanego środowiska. Zazwyczaj w klanie jest od 15 do 80 osobników. Samce wędrują między klanami, samice pozostają w klanie, przy czym córki wyżej postawionych samic dziedziczą ich pozycję w grupie. Samice mają bardzo dużo męskich hormonów, nawet ich zewnętrzne narządy płciowe bardzo przypominają męskie. Są również znacznie bardziej agresywne. Hieny brunatne łączą się w bardziej luźne stada, a hiena pręgowana często żyje samotnie lub wybiera życie w malych grupach. Hieny są aktywnymi drapieżnikami. Jedzą wszystkie małej i średniej wielkości ssaki kopytne. Polują zwlaszcza na gnu, ale czasem uda im się zdobyć mlodego bawoła czy hipopotama. Hiena cętkowana posiada najsilniejsze szczęki wśród ssaków, silniejsze nawet od jaguara. I chociaż hieny nie cieszą się zbyt dobra opinią i często przypisuje się im same negatywne znaczenie, takie jak żerowanie na innych, podstępność czy fałsz, to jednak, podobnie jak wszystkie inne zwierzęta, są wspaniałymi nauczycielami, a dary, jakimi nas obdarzają, są wartościowe i mają swoją wielką moc.

źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Jako zwierzę mocy hiena nie pojawia się zbyt często. Kiedy jednak wkracza do naszego życia, możemy być pewni, iż przychodzi jako przyjaciel i bardzo silny pomocnik. Hiena jest bowiem przewodnikiem po krainie cienia, posłańcem od naszych przodków i przychodzi do nas, by pomóc nam uzdrowić nasz Ród, a co za tym idzie i nas samych.

Hieny są często postrzegane jako tępe i podłe padlinożercy, którzy podstępnie wykradają zdobycz innym drapieżnikom, czyli żerują na innych. W rzeczywistości hieny są niezwykle rodzinne, inteligentne i dobrze zorganizowane. Owszem, często odżywiają się również padliną, ale przede wszystkim są doskonalymi myśliwymi. Jednymi z najlepszych na sawannie. Hieny atakują tylko wówczas, gdy mają pewność odniesienia sukcesu. W ten sposób jako zwierzę mocy hiena uczy nas jak najlepiej i najskuteczniej odnaleźć się w naszej rodzinie czy grupie. Uczy nas wykorzystywania  w pełni naszego potencjału do współpracy z innymi. Nikt z nas nie żyje w samotności. Każdy ma swoje miejsce i swoje zadania w wielkiej Całości. Dzieląc się z innymi darami, które posiadamy, naszymi talentami i umiejętnościami, tworzymy razem z nimi owe poczucie przynależności, braterstwa, jedności.
Hiena podkreśla tutaj  zwłaszcza nasze więzi z rodziną, z naszym Rodem. Przypomina nam o często zapomnianej prawdzie. O tym, iż to, kim jesteśmy, jacy jesteśmy, zawdzięczamy w dużej mierze właśnie naszemu Rodowi. To od naszych rodziców, babć i dziadków otrzymaliśmy w genach, w pamieci komórkowej wszystko to, co jest naszą siłą. Również to, co jest naszą słabością. Jednak to, co słabe, wcale takim pozostać nie musi. Nasz Ród przepracowywał pewne schematy już przez wiele pokoleń. My nie musimy ich powtarzać. Możemy wreszcie zamknąć ten proces. Wydobyć to co nieświadome czyniąc to świadomym i w ten sposób uwolnić cały Ród od starych, niesłużących już nikomu programów i wzorów. Pojawienie się hieny w naszym życiu jest wyraźnym znakiem, iż podjęliśmy się tego trudnego zadania. Uzdrawianie Rodu wymaga wielkiej odwagi. Nieraz trzeba stanąć oko w oko z niezwykle ciężkimi traumami lub tajemnicami. Przegryźć się przez twarde skorupy. Zmierzyć się ze starym lękiem, żalem, złością, gniewem, smutkiem, rozpaczą. Tym wszystkim co boli, co dławi, co zniewala. To często jest nie tylko nasz lęk, nie tylko nasza złość czy poczucie żalu, ale również naszych babć czy dziadków. Oczyszczenie, uzdrowienie i przetransformowanie tych energii jest uwolnieniem nie tylko dla nas samych, ale także dla naszych przodków jak i przyszłych pokoleń. Ale to niezwyle trudne zadanie. Hiena nie zostawia nas z tym samych. Może trzyma się nieco w cieniu, tak że nie dostrzegamy jej obecności od razu, ale wspiera nas całą mocą. Dodając nam odwagi, samozaparcia, wytrwałości, zrozumienia, znowu odwagi,  siły i tego poczucia, iż nie jesteśmy sami.
Hiena wie ile przeszliśmy. Zna nasze traumy i traumy naszego Rodu. Wie ile cierpienia, bólu, smutku i innych trudnych emocjii doświadczyliśmy. I pomaga nam to wszystko w nas uzdrowić. Ale samo przebijanie się przez twarde skorupy, rozgryzanie starych wzorów, stawanie naprzeciw dawnym cierpieniom byłoby zbyt trudne i obciążające. Dlatego też hiena przynosi nam w darze coś wspaniałego, co w zasadzie każdy z nas ma juz w sobie. Tym darem jest śmiech. Terapia śmiechem, dzięki której możemy rozładować napięcia emocjonalne, frustrację i stresu. Tak, hiena przywraca nam umiejętność spontanicznego śmiechu. Stwarza ku śmianiu się okazje i po prostu chichra się razem z nami.

Ale hiena nie tylko pomaga nam uzdrowić nasz Ród. Jako zwierzę żyjące w klanach opartych na zasadzie matriarchatu, zwraca ona również szczególnie naszą uwagę na nasz kontakt i więź z Matką. I zarówno chodzi tu o kontakt i więź z naszymi człowieczymi Mamami, jak i z naszą Matką Ziemią. Sama hiena jest bardzo troskliwą mamą, która z ofiarnością opiekuje się potomstwem. I to przez bardzo długo okres czasu, a mianowicie ponad trzy lata. W świecie zwierząt, jedynie słonie i małpy naczelne opiekują się swoimi dziećmi dłużej. Hiena przypomina nam w ten sposób o miłości wszystkich matek. O ich poświęceniu i opiekuńczości. O wszystkim tym, co przez całe życie nam dają. Dlatego podziękujmy naszej Mamie i Gai, naszej Mamie Ziemi. Przytulmy te nasze Mamy, dosłownie lub chociaż w sercu. Nauczmy się na nowo być ich dziećmi w miłości. Bo w istocie tymi dziećmi jesteśmy.

Hieny żyją  w wysoko  zhierarchizowanych strukturach społecznych, tzw. klanach. Każda hiena w obrębie klanu zna nie tylko swoje miejsce, ale również zna wszystkich jej członków. Hieny współpracują ze sobą, pomagają sobie nawzajem, potrafią rozwiązywać socjalne problemy w obrębie swojej społeczności i doskonale się komunikować. Wszystko to pokazuje nam, iż hiena ma dla nas jeszcze jeden ogromny dar. Hiena przywraca nas grupie, rodzinie. Uczy nas owej rodzinności, odpowiedzialności, otwarcia się na naszą rodzinę. A nade wszystko uczy nas jasnej i szczerej komunikacji. Być może są w nas jakieś blokady, które nas tłumią i nie potrafimy się w pełni otworzyć na naszych bliskich. Hiena właśnie pomaga nam je rozpoznać, a potem przetransformować. Tak abyśmy mogli w pełni kochać i respektować wszystkich członków grupy i byśmy i my byli kochani i respektowani.

No i wreszcie hiena nawoluje nas też do tego abyśmy niezależnie od okoliczności byli wierni samym sobie. Kroczyli naszą ścieżką. Jednak obdarza nas tutaj zdolnością dopasowania się do tego co nas spotyka i wychwytywania okazji. Każde wydarzenie, każda sytuacja, każde doświadczenie, choćby najbardziej trudne, kryje też w sobie jakiś skarb. Hiena uczy nas dostrzegać te małe-wielkie dary na naszej drodze. Nie gardzić nimi, a doceniać je i korzystać w pełni . Im bardziej bowiem doceniamy i zauważamy podarunki od Wrzechświata, tym więcej ich do nas dotrze. A nasze życie nabierze lekkości i bedziemy mieli jeszcze wiecej powodów do śmiechu.


ciemna strona: Hiena wskazuje na agresję, wykorzystywanie, żerowanie na innych, podstępność, manipulację, wampiryzm energetyczny, stare, mocno zakorzenione traumy i cienie, konflikty lub brak więzi  z rodziną, szczegolnie z matką, brak umiejętności dopasowania się, roztrząsanie starych traum, brak wybaczenia, postrzeganie w negatywach.


źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Jeśli hiena jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Masz mocno rozwinięte poczucie wspólnoty i dobrze wykształcone socjalne zachowania. Jesteś rodzinny i potrafisz otwarcie okazywać uczucia swoim bliskim i przyjaciołom. Znasz swoje miejsce w grupie i czujesz się za nią odpowiedzialny.
* Jesteś komunikatywny i wyrażasz się nie tylko za pomocą słów ale również niewerbalnie, np przy pomocy mowy ciała.
* Potrafisz wychwytywać nadarzające się okazje i błyskawicznie na nie reagować.
* Lepiej i wydajniej pracuje ci się w grupie niż jako „samotny jeździec”.
* Niezależnie od tego jak trudna sytuacja ci się przytrafia, zawsze potrafisz podejść do niej z humorem i dojrzeć w niej jakiś dar.
* Również pomagasz innym ludziom z twojego otoczenia podchodzić do życia na większym luzie.
* Możesz mieć wybuchowy, choleryczny charakter, ale potrafisz się szczerze śmiać i właśnie śmiech pomaga ci rozładować frustrację i gniew.
* Masz dobry kontakt z Matką Ziemią.

źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Proś hienę o pomoc i wsparcie jeśli:
* Pracujesz nad uzdrawianiem Rodu. Czujesz, iż dawne wzorce się nie sprawdzają i chcesz zamienić je na nowe.
* Docierasz do starych traum, krzywd i trudnych emocji, twoich własnych lub twojego Rodu. I pracujesz nad ich transformacją.
* Zauważysz, że się socjalnie zbytnio polaryzujesz, tzn. albo izolujesz się od innych lub też za bardzo na innych koncentrujsz, wręcz uzależniasz od nich i potrzebujesz się w tym względzie zrównoważyć.
* Chcesz poprawić swoją komunikację, a co za tym idzie swoje kontakty z innymi.
* Chcesz poprawić swoje kontakty i więź z Mamą.
* Potrzebujesz więcej odwagi by łapać nadarzące się okazje.
* Jesteś przygnębiony oraz zatraciłeś swoją umiejętność dostrzegania komizmu w życiu i pragniesz na nowo odzyskać swoje poczucie humoru.


Hiena według horoskopu afrykańskiego patronuje urodzonym w dniach: 02 VII – 23 VIII.

zwierzęta mocy i żywioły

Wszystkie zwierzęta mocy oprócz tego, że pomagają nam rozpoznać naszą własną naturę, uczą nas, wspierają i chronią, są też wspanialymi przewodnikami po krainie żywiołów. Owe pięć żywiołów czy inaczej elementów tworzy nasz świat. Jednak każdy z nich jest też pewną energią i reprezentuje jakieś koncepcje, stany, właściwości czy idee filozoficzne. I czy zdajemy sobie z tego sprawę czy też nie, to jesteśmy z nimi ściśle związani, czy też określając to inaczej mają one ogromny wpływ na nasze istnienie. Dlatego też ważne jest, byśmy potrafili z nich właściwie korzystać. Sięgać po moce danego elementu jeśli np pracujemy z odpowiadającymi mu energiami. Harmonizować i równoważyć jeśli zachodzi jakaś dysproporcja. Zwierzęta mocy są nam tutaj wspaniałymi pomocnikami, takimi prawdziwymi przewodnikami. Potrafią w cudowny sposób podpowiedzieć kierunek działania, najlepszy sposób zachowania,  wskazać co wymaga wyciszenia, a co uaktywnienia itp. Wszystko to jest naprawdę niezmiernie pomocne i kiedy nauczymy się dostrzegać te przekazy i podążać za tymi wskazowkami, wtedy nasz rozwój nabiera tempa, a nasza życiowa ścieżka, obojętnie jaką by nie była, staje się najwspanialszą drogą.

Żywioły, mimo że każdy jest inny i dysponuje odmienną mocą, są ze sobą poniekąd połączone. Każdy z nich wywiera jakiś wpływ na pozostałe. Elelementy te współpracują ze sobą, by tworzyć i podtrzymywać życie. Dlatego i my do harmonijanego istnienia potrzebujemy ich wszystkich. Zwierzęta mocy mniej lub bardziej również są związane ze wszystkimi żywiołami i poruszają się we wszystkich tych energiach. Jednak niektóre żywioly są u poszczególnych zwierząt zaznaczone silniej. Tym samym spotykając dane zwierzę (w świecie realnym czy podczas stanów odmiennej świadomości) niejako otrzymujemy wskazówkę, na które żywioły powinniśmy akurat teraz zwrócić szczególną uwagę. Z którymi bardziej współpracować, lub który wymaga zharmonizowania. Lub też odwrotnie – jeśli chcemy szczególnie popracować z jakimś żywiołem, możemy przywołać związane z nim zwierzęta mocy, aby wspomogły nas w naszej pracy.

Należy jedynie pamietać, że każdy żywioł, podobnie jak i każde zwierzę mocy, ma swoje jasne i ciemne aspekty. Jeśli nawiążemy kontakt z naszymi zwierzętami mocy lub jeśli pojawia nam się jakieś zwierzę na naszej życiowej ścieżce zawsze będzie wskazywało nam na żywioły, które reprezentuje. Ale to z reguły nasza intuicja wskaże nam, o którą stronę i jaki aspekt w danym momencie chodzi. Można jednak sobie niejako ustalić ze swoimi zwierzętami jak będą nam komunikować pewne przekazy i wtedy odczytywanie tych przekazów staje się dla nas jeszcze łatwiejsze. Tak czy siak wiedza o tym, które zwierzę zaznacza bardziej który z żywiołów jest z pewnością dodatkowym puzzelkiem tej przepięknej układanki.


Tutaj zamieściłam takie skrótowe opisy pomagające rozeznać się w tym, które żwyioły są reprezentowane przez które zwierzęta:
-) zwierzęta mocy i żywioł światła / eteru
-) zwierzęta mocy i żywioł powietrza
-) zwierzęta mocy i żywioł ognia
-) zwierzęta mocy i żywioł wody
-) zwierzęta mocy i żywioł ziemi


To co wypisałam w tych opisach nie oznacza oczywiście, iż jeśli np chcemy spojrzeć na jakiś problem z szerszej perspektywy, to powinniśmy się zwracać o pomoc do któregoś z ptaków, a jeśli np pracujemy nad naszą komunikacją to lepiej jest prosić o wsparcie konia czy żyrafę. NIe. Każde zwierzę ma potężną i wyjątkową moc i jeśli staje się naszym zwierzęciem mocy to będzie nas wspierało pod każdym względem. Jednak zwykle bywa tak, iż jeśli już zaczynamy tę przygodę ze zwierzętami mocy, to wyczujemy, iż mamy ich przy sobie kilka. I wtedy możemy się zwrócić o pomoc, radę, wsparcie czy ukierunkowanie w danej sprawie do tego, które w szczególny sposób ma do tego predyspozycje.
Częściej jednak po prostu spotykamy na swej drodze jakieś zwierzę i po prostu chcielibyśmy tak na szybko wiedzieć, na co ono zwraca naszą uwagę. Co chciałoby nam powiedzieć. Bo każde takie spotkanie może być naszym osobistym przekazem od Wrzechświata. Coś tam się w naszym życiu dzieje, podejmujemy jakieś decyzje, spotykamy jakiś ludzi, może odwrotnie nic się nie dzieje. A Wrzechświat nieustannie nas wspiera, do nas przemawia. Na tysiące różnych sposobów. I właśnie zwierzęta, które spotykamy na naszych ścieżkach mogą się stać takimi „listonoszami”, które swoim przesłaniem owe wiadomości od Wrzechświata do nas przynoszą. I kiedy spotykamy takie zwierzątko, to warto właśnie wiedzieć na co najbardziej nam ono zwraca uwagę. Nawet jeśli jeszcze nie wiemy nic lub prawie nic o jego mocy, to zwykle jesteśmy w stanie rozpoznać jaki żywioł reprezentuje. I kiedy rozpoznamy ten żywioł, wtedy wsłuchajmy się w naszą własną mądrość, w naszą intuicję, a na pewno rozpoznamy o co dokładnie chodzi. Być może nawet uda nam się odczytać cały list.

Rozpoznanie żywiołów jakie reprezentuje jakieś zwierzę zawsze przybliży nam poznanie jego mocy. Dzięki temu możemy też np dostrzec różnicę jaka jest pomiędzy dwoma bardzo podobnymi zwierzętami, a co za tym idzie różnicę w darach, którymi nas obdarzają. Przykładowo weżmy jaguara i panterę inaczej nazywanego leopardem. Na pierwszy rzut oka zwierzęta te są bardzo podobne i wydawałoby się, że również ich moc jest taka sama. Ale jednak nie jest. Zarówno jaguar jak i pantera są kotami drapieżnymi, a wieć oboje są wspaniałymi przewodnikami po żywiole ognia. Oboje też są zwierzętami żyjącymi na ziemi, więc będą nam przybliżać aspekty żywiołu ziemi. Jednak potem już zaczynają się różnice. Pantera wspina się chętnie i często na drzewa i z nich nieraz atakuje swoją ofiarę. Jaguar natomiast, mimo że również potrafi wspinać się na drzewa, z reguły poluje z ziemi, zaczajając się w jakiś chaszczach. Jaguar wyszuje na swoje siedlisko okolicę nad wodą. Potrafi pływać i czyni to często. Pantera tymczasem, żyjąca w Afryce często zamieszkuje tereny suche, a ewentualne pływanie jest dla niej raczej koniecznością niż przyjemnością. Widzimy zatem, że jaguar reprezentuje dodatkowo żywioł wody, a więc będzie nam mówił wiele o naszych uczuciach i emocjach, będzie uzdrawiał cienie z nimi właśnie związane. Pantera natomiast te, które związane są z żywiołem powietrza, a więc cienie związane z umysłem, myśleniem, a także komunikacją.

A co zrobić w przypadku zwierząt, które reprezentują wiele żywiołów? Np ważka. Skąd mamy wiedzieć czy napatkana ważka chce nam pomóc przejść jakieś zmiany, czy np pomaga wysłuchać i utulić nasze emocje czy też np jeszcze coś innego? Jest mnóstwo sygnałów jakie pokażą nam o co dokładnie chodzi. takimi najbardziej wymownymi jest kolor lub zachowanie takiego zwierzątka. Jeśli nasza przykładowa ważka będzie czerwona, to już mamy wskazówkę, iż chodzi o żywioł ognia. A więc działanie, uwalnianie, przemianę. Niebieska – żywioł wody. Uczucia i emocje. Zielona lub brązowa – żywioł ziemi. Ugruntowanie, urzeczywistnienie, bezpieczeństwo, materia. Fruwa, wznosi się w powietrzu – czyli chce nam powiedzieć o lekkości, coś w nas skierować do góry. Jeśli natomiast po prostu siedzi gdzieś w szuwarach, to może właśnie jest to sygnał abyśmy przystaneli, wrócili na ziemię, odpoczeli od gonitwy, a wsłuchali się w samych siebie.

Nawet bez wielkiej znajomości mocy zwierząt w ten prosty sposób jesteśmy w stanie odebrać główny przekaz. Wyłuskać to co najistotniejsze. Wystarczy nieco uważności.

Życzę wam kochani wspaniałych spotkań ze zwierzęcymi „listonoszami” i cudownych przekazów w tych „listach” od Wrzechświata.

dodatkowa lekcja od mrówek

źrodło zdjęcia: https://alphacoders.com/

Niedawno moja przyjaciółka Agniesia opowiedziała mi taką sytuację.
Któregoś dnia zobaczyła, jak przez jej taraz maszerują mrówki. Szły w swoim szyku, jedna za drugą, każda znając swoje miejsce w grupie. Tak się złożyło, iż jedna z tych mrówek została zabita. I teraz co się stało?
Wśród mrówek zapanował chaos. Śmierć jednej z nich spowodowała totalne zamieszanie, a struktura całej tej maszerującej społeczności została zakłócona. Jedno ogniwko niejako się wypaliło, wypadło z gry i cały łańcuch uległ chwilowemu rozerwaniu. Mrówki przez pewną chwilę jakby straciły orientację, straciły wzór. Biegały zdezorientowane każda w inną stronę. Jednak już po krótkim czasie owa chaotyczna bieganina znowu zaczęła się układać. Mrówki zorganizowały się na nowo. Utworzyły nowy szyk. Na pozór całkiem podobny do pierwotnego, ale przecież był to już nieco inny wzór, nieco inna struktura.

W całej tej sytuacji, obrazie jaki pokazały mrówki, kryje się niezwykle istotna dla nas lekcja. To takie kolejne przesłanie, jakie za pośrednictwem mrówek w swej miłości przekazuje nam Wrzechświat.
Każdy z nas co pewien czas znajduje się w takim momencie życia, kiedy zachodzi jakaś istotna dla nas zmiana. Niektóre z tych zmian wydarzają się stopniowo i są mało zauważalne. Jednak są i takie, kiedy cała nasza poprzednia struktura, wzór według którego niejako maszerowaliśmy przez dany okres życia, ulega rozerwaniu. Zwykle dzieje się to wtedy, kiedy w naszych energiach następuje jakieś oczyszczenie.
Może akurat rozstaliśmy się z przyjacielem, kimś kto w taki czy inny sposób wpływał na nasze życie.
Może zostaliśmy zwolnieni z pracy lub np musieliśmy zmienić miejsce zamieszkania.
Może nadzszedł czas, że któreś z naszych dzieci wyfrunęło z rodzinnego gniazdka.
Może sami poczuliśmy, iż chcemy zakończyć pewne relacje.
A może nawet nic takiego się nie stało. Zewnętrznie wszystko jest dalej po staremu, ale w naszym wnętrzu zaszły jakieś istotne zmiany.

Jakkolwiek nasze energie ulegają oczyszczeniu, stara struktura ulega rozpadowi. To co znaliśmy, do czego byliśmy przyzwyczajeni, z czym oswojeni lub nawet do czego przywiązani nagle znika, odchodzi. Możemy wtedy poczuć się totalnie zdezorientowani i zagubieni. Może nam sie wydawać, iż tracimy grunt pod nogami albo że nie damy rady żyć. Jednak ten przerażający chaos jest jedynie chwilowy.
Mrówki chcą nam dodać otuchy i odwagi.
„Hej, nie martw się tak bardzo” – wołają do nas. – „Ten cały bajzel to jedynie przejściowa zawierucha. Wnet wszystko na nowo się ułoży. Nie bój się zatem. Twoja Dusza szykuje dla ciebie nowy wspaniały wzór. Ty szykujesz wzór. Jeszcze tylko trochę. Będzie dobrze. Dasz radę!”

Niech to wołanie małych wspanialych mrówek zapadnie w naszych sercach. Niech przywoła naszą moc. I kiedy następnym razem znajdziemy się w momencie zmian, kiedy w naszym życiu pojawi się mały lub większy chaos, może właśnie przypomni nam się owa cudowna lekcja. I doda nam otuchy i odwagi, wiary w nas samych i zaufania do Wrzechświata.

zwierzęta mocy – mrówka

źrodło zdjęcia: https://alphacoders.com/

Mrówki należą do najstarszej rodziny owadów i nadrodziny os. Są bardzo rozpowszechnione, występują praktycznie na całej planecie, za wyjątkiem Antarktydy. Liczbę gatunków szacuje się na okolo 12 tysiecy, ale przewiduje się, iż jest ich znacznie więcej, tyle że jeszcze nie są sklasyfikowane. Poszczególne gatunki różnią się od siebie wielkością czy kolorem. Większość mrówek jest czerwona lub czarna, ale są również gatunki o barwie brązowej, zielonej, pomarańczowej, a nawet niebieskiej. Ciało wszystkich gatunków mrówek składa się z trzech części: głowy, tułowia i odwłoka. Głowa mrówek jest zawsze silnie rozwinięta, a wśród narządów gębowych specjalnie dobrze wykształcone są żuwaczki, będące głównym narządem aparatu gębowego. Oczy i przyoczka mogą być rozmaicie rozwinięte u poszczególnych gatunków, u robotnic ulegają niekiedy znacznemu uwstecznieniu. Dobrze rozwinięte czułki służa do wykrywania chemikaliow, prądów powietrznych i wibracji, a także do wysylania i odbierania sygnałów przez dotyk.
Wszystkie sześć odnóży mrówek przylega do klatki piersiowej. Sa one pogrubione, a na przednich występują często specjalne haczyki do czyszczenia czułków i otworu gębowego.
Mrówki, podobnie jak pszczoły, tworzą złożone społeczności o wyraźnej strukturze hierarchicznej i ściśle przydzielonych obowiązkach. Najwyższą grupę stanowią królowe, których może być nawet kilka. Ich głównym zadaniem jest składanie jaj. One również za pomocą feromonów kierują życiem całej koloni. Osobną grupę stanowią samce. Ich rolą jest zaplemnienie królowej, po tym giną. Prócz samców i samic w gnieździe występuje również kasta robotnic, czyli samic o niedorozwiniętych narządach rozrodczych. U niektórych gatunków bywa nawet po kilka postaci robotnic. Robotnice opatrzone bardzo silnymi żuwaczkami i wielkimi głowami noszą nazwę żołnierzy. Niekiedy pomiędzy samicami rozwiniętymi płciowo a robotnicami właściwymi występują formy pośrednie. Samce i samice są prawie u wszystkich gatunków skrzydlate, robotnice zawsze bezskrzydłe. Mają one do spełnienia funkcje usługowe. Budują gniazdo, bronią go, zbierają pożywienie, opiekują się potomstwem.
Mrówki z reguły zamieszkują specjalne, zbudowane przez siebie gniazda, zwane powszechnie mrowiskami. Mogą one być bardzo zróżnicowane, przy czym niekiedy ten sam gatunek może budować rozmaite typy mrowisk, zależnie od warunków środowiska, choć na ogół sposób budowania mrowisk jest charakterystyczny dla poszczególnych gatunków.
Chociaż mrówki należą do nadrodziny os, to w większości nie posiadają żądła, ale dobrze wykształcony gruczoł jadowy wydzielający kwas mrówkowy.
Mrówki nie należą do owadów jakoś bardzo lubianych przez człowieka, jednak są bardzo pożyteczne. We wszystkich kulturach uchodzą za uniwersalny symbol wspólnoty. Utożsamia się je z pracowitością, mądrością, porządkiem, wytrwałością i dyscypliną.

źrodło zdjęcia: https://alphacoders.com/

Wkraczając do naszego życia mrówki chcą nam przypomnieć o naszej pracy oraz naszym miejscu w rodzinie czy społeczności, do której należymy. Każdy z nas ma swoje zadania i swoją rolę do spełnienia. I niezależnie od tego jak mało znaczące czasem mogą nam się one wydawać, to jednak są istotną częścią Całości. Tak jak i my nią jesteśmy. Mrówka  przypomina nam o tym, że każde nasze działanie, każda praca ma swój sens i swoją wartość. A my możemy ową wartość jeszcze bardziej pomnożyć, tak by niosła ona więcej światła i dobra dla nas i Całości. Czasem nasze zadania i obowiązki wydają nam się być jedynie przykrą koniecznością. A jeśli nawet je lubimy, to czasem zdarza się tak, iż tracą swój blask i stają się nudną rutyną. A przecież wcale tak nie musi być. Mrówka zachęca nas do tego, abyśmy na nowo nadali wartość naszym działaniom, naszej pracy, tak aby znowu przynosiła nam radość i spełnienie. Ofiarujmy energię, którą wprawiamy w ruch wykonując to, co wykonać przecież i tak musimy, na coś, co będzie błogosławieństwem. Dla nas lub dla innych. Mrówka potrafi nosić o wiele więcej niż sama waży i tym samym pokazuje nam, że rownież i my potrafimy poruszyć wiele rzeczy jednocześnie. Nadanie intencji będzie tą siłą i tą mocą, która pozwoli nam uświęcić naszą pracą i jednocześnie ponieść dobro dalej. Niech nasza intencja czyni nasze działania czymś wyjątkowym. Z intencją nawet najbardziej prozaiczne zadanie nabiera nowego blasku. A do nas powróci entuzjazm, zaangażowanie i radość z działania. I jeszcze wiele więcej cudów, wszak nasze błogosławieństwo ma moc. Czyńmy więc naszą pracę czymś więcej niż tylko pracą. Niech będzie Dobrem, którym obdarzymy siebie i świat.

Mrówka przynosi nam w darze również swoją ogromną pomoc w wprowadzaniu do naszego życia zmian i nowych struktur. Najpierw, jako zwierzę żywiołu ognia, obdarowuje nas siłą przemiany. Pomaga nam wypalić i oczyścić to, co już nam nie służy i odejść temu, z czym nam już nie po drodze. Jako zwierzę żywiołu ziemi, urzyźnia naszą przestrzeń i pomaga kiełkować nowym pomysłom i pragnieniom oraz wprowadzać nowe postanowienia i konkretne działania.
Jednak kiedy zaczynamy już zmienić swoje przyzwyczajenia, nawyki, wzory postępowania czy myślenia, wymaga to zwykle ogromnej samodyscypliny i samozaparcia. Nie jest łatwo z dnia na dzień porzucić stare wzorce i programy i zastąpić je nowymi. Nawet jeśli na początku czujemy się silni w swoich nowych postanowieniach, to często zanim nowe struktury na dobre się w nas ugruntują, wpadamy ponownie w stare koleiny. I nie zawsze znajdujemy w sobie wystarczająco dużo siły woli i ducha, by ponownie i ponownie wrócić na nowe tory. Mrówka wraz ze swoimi towarzyszkami przychodzi nam z pomocą. Pojawi się by dodać nam wiary w samych siebie, wzbudzić na nowo nasz entuzjazm i skierować nas ponownie na nowe ścieżki. Jej pomoc może się objawić łagodnie jako przypomnienie, które usłyszymy w sobie albo nawet wręcz po wojskowemu, jak prawdziwe wytyczne nowych zadań. Obojętnie jaką przybieże formę, będzie ona dla nas najwłaściwsza i najbardziej pasująca. Nauczy nas samodyscypliny i pomoże nam umocnić nasze nowe struktury. Zaufajmy zatem mrówce i nie lękajmy się poddać jej prowadzeniu w tym procesie zmian.

Jad mrówki wywołuje uczucie palenia. Jeśli więc zostaniemy przez mrówkę pogryzieni, potraktujmy to nie jak jej atak na nas, ale jak jej wsparcie. Z duchowej perspektywy wszystko bowiem jest po coś, a zwięrzeta mocy zawsze pragną nas jakoś wesprzeć. Jad mrówki jest swego rodzaju odtrudką na nasz wewnętrzny palący ogień taki jak gniew czy złość i swego rodzaju wypalaczem, który pomaga rozpuścić się starym „zardzewiałym” w nas wzorom, które nie tylko nam nie służą, ale wyraźnie nam szkodzą. Mrówka swoją siłą ognia i przemiany przygotowuje nas do wejścia w następny poziom naszego rozwoju.

A tu: dodatkowa lekcja od mrówek


ciemna strona: Mrówka wskazuje na ukrytą w tobie wścieklość, frustrację, złość, brak poczucia własnej wartości i/lub swojego miejsca w grupie, noszenie na sobie zbyt wielkiego ciężaru, zajmowanie się za bardzo sprawami innych zamiast realizacją własnych zadań, marzeń i planow, rozproszenie i brak wytrwałości.


źrodło zdjęcia: https://alphacoders.com/

Jeśli mrówka jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Znasz swoją wartość i swoje miejsce w grupie. Pomagasz i wspierasz innych, jednak nie przejmujesz na siebie ich zadań jeśli nie jest to konieczne.
* Jesteś sumienny i wykonujesz swoje zadania z zaangażowaniem. Potrafisz nadać im dodatkowy sens i wartość, a dzięki temu sprawiają ci one radość i satysfakcję.
* Wkraczając na nowe ścieżki i wprowadzając zmiany, jesteś wytrwały i tak łatwo sie nie poddajesz. Nawet jeśli zdarza ci się na jakiś czas wrócić do starych programów, to jednak stopniowo utrwalasz w sobie nowe wzory i struktury.
* Kiedy twój wewnętrzny ogień wymyka się spod kontroli i zaczyna palić potrafisz znaleźć sobie działania i zajęcia, by go ukierunkować i przetransformować.
* Nawet jesli nie od razu sobie to uświadamiasz, potrafisz wychwycić obce, zakłócające energie w twoim polu energetycznym. Jeśli je zidentyfikujesz, starasz się z nich oczyścić.

źrodło zdjęcia: https://alphacoders.com/

Proś mrówkę o pomoc i wsparcie jeśli:
* Masz niskie poczucie własnej wartości, zwłaszcza z powodu wykonywanej przez ciebie pracy lub jej braku i potrzebujesz pomocy, byś na nowo potrafił sam siebie docenić i poczuć swoją wspaniałą wyjątkowość.
* Nie umiesz odnaleźć się w grupie i masz poczucie, iż nigdzie nie pasujesz, a chciałbyś wreszcie odnaleźć swoje miejsce.
* Twoja praca stała się dla ciebie jedynie rutyną lub nawet przykrym obowiązkiem i chcialbyś na nowo odnaleźć jej sens i czerpać z niej radość.
* Pragniesz oczyścić energetycznie swoje wnętrze, lub też oczyszczasz swoją przestrzeń, aby mogło odejść wszystko to co ci nie służy lub nawet ci szkodzi.
* Chcesz wprowadzić w swoje życie jakieś zmiany, coś na nowo ustrukturyzować i wejść w nowe przestrzenie i potrzebujesz więcej wytrwałości i samodyscypliny.
* Czujesz, iż buzuje w tobie wściekłość, złość i gniew i chciałbyś ów palący ogień przetransformować, tak by nie ranił innych ani ciebie samego.


Mrówka według horoskopu wenezulskiego patronuje urodzonym w grudniu.

zwierzęta mocy – kos

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Kos to gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny drozdowatych. W Europie jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych członków tej rodziny. Kos zamieszkuje niemal cały kontynent europejski poza daleką północą i krańcami południowo-wschodnimi. Poza tym spotkać go można również w Afryce północnej i Azji. Został też wprowadzony przez człowieka do ekosystemu Australii i Nowej Zelandii. W Europie Środkowej część ptaków opuszcza na zimę tereny lęgowe i wędruje do Europy południowej oraz Afryki północnej. Pierwotnie kos był ptakiem leśnym. Obecnie jednak zamieszkuje zarówno parki i ogrody, jak i centrum wielkich miast. Dorosłe kosy wykazują wyraźny dymorfizm płciowy. Upierzenie samców jest jednolicie czarne, dziób krzykliwie jasnożółty do pomarańczowego. Samce mają też wyraźną obrączkę oczną o podobnym do dzioba kolorze. Kolorystyka upierzenia samic jest bardziej zróżnicowana, oliwkowobrązowa, miejscami wpadająca w szarość i kolor czerwonobrązowy. Również ich dziób i obrączka oczna mają bardziej stonowane barwy. Młode ptaki po wylocie z gniazda są podobne do samic. Bardzo charakterystyczny dla kosa jest jego przepiekny spiew. Podczas pory lęgowej kosy zachowują się wobec osobników swojego gatunku wybitnie terytorialnie, szczególnie w fazie budowania gniazda, a nieco mniej w fazie wychowywania młodych. Poza okresem lęgowym kosy są przeważnie społeczne i łączą sie w stada. Kosy słyną ze swoich pięknych pieśni, dlatego też uznawane są za jedne z najlepszych śpiewaków wśród ptaków.
Kosowi przypisuje się siły magiczne i uzdrawiające, a dawni Celtowie nazywali go czarnym druidem.

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Pojawiając się w naszym życiu jako zwierzę mocy, kos pragnie nam przypomnieć kim naprawdę jesteśmy.  Tym samym pomaga nam niejako uaktywnić nasz potencjał. Być może jesteśmy w takiej fazie, iż w codzienności życia zapomnieliśmy o swoich talentach, swojej sile, pasji i pragnieniu naszej duszy. Może z takich czy innych powodów zwątpiliśmy sami w siebie albo przytłoczeni zewnętrznymi okolicznościami zapomnieliśmy o nas samych. Kos swoim śpiewem niejako apeluje do naszej samoświadomości. Pragnie przywołać na powierzechnię nasze zdolności, zapomniane marzenia, wizje oraz całą naszą moc, która gdzieś tam zagubiła się przez nasz brak wiary w samych siebie. Uwierzmy zatem na nowo w naszą moc. Każdy z nas obdarzony został jakimś darem, czymś co czyni nas wyjątkowym. Porzućmy nieśmiałość, pomniejszanie samego siebie i brak wiary w naszą wielkość. Sięgnijmy znowu do tych zdolności, które mamy, do pragnień, które nas inspirują i róbmy to, co kochamy robić. I nie chodzi o to, czy będziemy w tym wielcy, czy mali, sławni czy zupełnie niezauważeni przez innych. Chodzi o to, abyśmy na nowo poczuli przepływającą przez nas radość Życia, poczuli moc, która w sobie mamy i byśmy dzięki temu mogli czynić świat i samych siebie szczęśliwszymi.

Śpiew kosa nawołuje nas również do tego, abyśmy i my wsłuchali się w różne dźwięki w naszym wnętrzu. Wszystkie one opowiedzą nam o zakamarkach naszej duszy, o jakimś aspekcie nas samych. Swoimi ciemnymi barwami piórek oraz żółto-pomarańczowym kolorem dzioba i otoczki oka, kos mówi nam, iż samoświadomość oznacza bycie świadomym zarówno naszych talentów, jak i naszych cieni. Kos chce nam przywrócić tutaj równowagę. Przypomnieć nam o tych różnych cząstkach nas samych. O tym co ciemne, ale też o tym co jasne i wspaniałe. Z jednych i drugich możemy czerpać, jedne i drugie pomagają nam się rozwijać. Niech więc nasze cienie nie będą nam kulą u nogi, ale staną się motywacją do działania, do wzrastania. Niech nasze talenty i nasze światło będzie nam siłą i naszą inspiracją. I tak jak pieśń kosa niesie się daleko, tak też nasza energia wprawiona w ruch zatacza coraz większe kręgi. Dbajmy więc o jej jakość. Niech nasz potencjał działa na korzyść dla nas samych, dla wszystkich ludzi wokół i całej planety.

Ponadto śpiew kosa odzwierciedla różnorodność dźwięków, melodii  i tonów, którymi można odpędzić posępne myśli. Jeśli się smucimy, znaczy że żyjemy przeszłością. Chwilą, która już odeszła, której nie ma. Jeśli zamartwiamy się i boimy, to znaczy, iż żyjemy przyszłością. Chwilą, która jeszcze nie nadeszła, której nie ma. Jedyna chwila jaka naprawdę jest to Tu i Teraz. I to w tej właśnie chwili możemy działać, to jest nasz moment mocy. Dlatego jeśli dopadnie nas przygnębienie, możemy sięgnąć po muzykę. Ona ukoi nasze myśli, pomoże nam powrócić do teraźniejszości. Do tego momentu tu i teraz. Pomoże nam poczuć nasze serce i odkryć magiczną cudowność owej chwili.

I wreszcie kos prowadzi nas poprzez świat marzeń na jawie. Pomaga uchwycić wizje, idee, odebrać przesłania, które są nam wysyłane przez anioły.  Wszystko po to, aby nas inspirować do rozwoju.


ciemna strona: Kos wskazuje na oderwanie / uciekanie od rzeczywistości i nadmierne zatapianie się w marzeniach, zapominanie o swoich talentach, brak wiary w samego siebie i swoją wyjątkowość, niskie poczucie wartości,  skłonność do umniejszania siebie i depresji.


autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Jeśli kos jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Masz wysoką samoświadomość. Jesteś świadomy zarówno swoich cieni, jak i swoich blasków. Starasz się czerpać z obu tych stron, aby coraz bardziej wzrastać i czynić swoje życie szczęśliwszym.
* Pamiętasz o swoich zdolnościach i talentach. Niezależnie co nimi jest, wiesz, iż są twoim szczególnym narzędziem, dzięki któremu twój potencjał nabiera mocy. Dlatego dbasz o nie i po prostu kiedy tylko możesz i chcesz robisz to, co przecież kochasz robić.
* Masz dobre poczucie własnej wartości. Ani nie wywyższasz się ponad innych, ani też nie umniejszasz samego siebie. W ten sposób potrafisz docenić też zarówno swoje własne dzieła (materialne jak i duchowe, cokolwiek by to nie było), jak również doceniasz wartość i wspaniałość dzieł innych.
* Uwielbiasz słuchać muzyki, a może i sam masz talenty muzyczne.
* Potrafisz czerpać inspiracje z różnorodnych dźwięków i tonów, zarówno tych słyszanych poza tobą, jak i tych wychwyconych w twoim własnym sercu.

zdjęcie zrobione przeze mnie

Proś kosa o pomoc i wsparcie jeśli:
* Masz niskie poczucie własnej wartości, brak ci motywacji i wiary we własne siły, a pragniesz na nowo poczuć radość życia, uwierzyć w siebie i robić to, co kochasz.
* Jesteś smutny, przygnębiony. Martwisz się za bardzo przyszłością lub roztrząsasz jakieś wspomnienia. Chciałbyś jednak powrócić do tu i teraz. dostrzec piękno chwili i poczuć, że twoja moc jest właśnie w tym momencie.
* Uciekasz od rzeczywistości i bujasz za bardzo w obłokach i marzeniach na jawie. I pragniesz na nowo poczuć grunt pod nogami, ale jednocześnie zachować swego rodzaju lotność wyobraźni, umysłu i ducha.
* Odkrywasz nowe niuanse i aspekty siebie samego, być może jakieś cienie albo jakieś ukryte talenty i potrzebujesz więcej równowagi.
* Pragniesz rozwijać swoje talenty, korzystać ze swoich zdolności. Proś kosa o więcej weny, więcej idei, pomysłów, inspiracji.

zwierzęta mocy – pszczoła

autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

Pszczoły, należące do rodziny pszczołowatych, są reprezentowane na całym świecie przez około 20 ooo gatunków. Większość z nich żyje pojedyńczo, prowadząc samotniczy tryb życia. Inne gatunki tworzą skomplikowane struktury społeczne. Najwyżej zorganizowane społeczności tworzą gatunki z plemienia pszczół miodnych. Budują z czystego wosku pionowe plastry z obustronnie ułożonymi komórkami, służącymi do wychowu czerwi i przechowywania pokarmu. Osobniki dorosłe i larwy odżywiają się nektarem, spadzią oraz pyłkiem kwiatowym. Zakładają duże kolonie (rodziny pszczele), zależnie od gatunku liczące od kilku do 20-80 tysięcy osobników. Życie rodzin jest koordynowane za pośrednictwem feromonów, wysyłanych przez królowę, a także skomplikowanego systemu przesyłania wiadomości. Pszczoły bowiem doskonale porozumiewają się między sobą. Robią to za pomocą różnych bzyczących tonów, zapachów oraz swoistego tańca. Krolowa matka w ciągu całego życia może złożyć nawet milion jaj. Żyje ona też znacznie dłużej niż reszta pszczół, bo około 5 lat, podczas gdy pszczoła robotnica zaledwie kilka miesiecy.
Najmniejsze gatunki pszczół nie osiągają nawet 1,5 mm długości. Największe natomiast mają około 4 cm. Ubarwienie ciała może też być o różnej intensywności: od jednolicie czarnego i ciemnobrązowego do żółtego i czerwonopomarańczowego. Wszystkie gatunki mają bardzo dobry zmysł orientacji. Kierują się przy tym za pomocą Słońca wykorzystując obserwacje kąta padania promieni  słonecznych oraz polaryzacji światła.
Każda pszczoła posiada również umieszczone na końcu odwłoku żądło, które połączone jest z gruczołem jadowym. Służy ono u niektórych gatunków do zdobywania pokarmu ale przede wszystkim do obrony. Żądlenie przez pszczoły bezkręgowców, które mają miękkie ciała, nie przynosi żądlącej pszczole większych szkód. Jednak żądło pszczół jest wyposażone w zaczepy i jeśli użądli ona człowieka lub większe zwierzę, pozostaje ono w skórze, a sama pszczoła po jego utracie umiera. Dlatego też pszczoły nigdy nie atakują ludzi niesprowokowane.
Pszczoła uchodzi za święte zwierzę z innego świata, które inicjuje człowieka, ale przede wszystkim łączy go z uzdrowiającymi energiami Słońca. Symbolizuje również silną ochronę, seksualność, płodność, współpracę z innymi, porządek, pracowitość oraz osiąganie niemożliwego.

źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Wkraczając do naszego życia pszczoła jako zwierzę mocy chce nam przypomnieć przede wszystkim o misji, jaką sami sobie wybraliśmy na tą inkarnację. Uczy nas orientacji na światło oraz obrony, jeśli pojawia się cień.
Z jednej strony nawołuje nas do tego, abyśmy skoncentrowali cały nasz wysiłek, zaanagażowanie oraz wigor na tym, co akurat się dzieje. Na wszystkie te projekty, które akurat się pojawiły na naszej ścieżcze, te szanse, które właśnie się przed nami otworzyły. Moment mocy jest teraz. Cała przeszłość i przyszłość są w jakimś stopniu jedynie iluzją. To teraz możemy działać i tworzyć nasze życie na nowo. Każdą decyzją jaką podejmujemy, każdym wyborem jaki dokonujemy. Bądźmy zatem pracowici i skupmy nasz wysiłek, nasz entuzjazm, zaangażowanie i uwagę właśnie na tym co akurat jest. Nie znaczy to, że nie możemy snuć planów czy marzeń. Chodzi bardziej o to, byśmy nie trwonili naszej energii na niepotrzebne rozstrząsanie przeszłości czy wymyślanie przyszłości, a uciekali przy tym od tu i teraz. Bądźmy prawdziwie obecni w danej chwili, tak byśmy z każdej z nich mogli zebrać cały nektar życia jaki owa chwila sobą niesie.
Z drugiej strony swoim pojawieniem się pszczoła przypomina nam również o tych wszystkich celach czy marzeniach, które już jakiś czas temu się w nas zrodziły, ale z jakiś powodów wciąż odkładaliśmy ich realizację. Może się tu rozchodzić o jakiś projekt związany z naszą pracą lub życiem prywatnym. Może chodzić o obraz, który już dawno chcieiliśmy namalować, albo historię, którą pragnęliśmy opisać. Może o rozmowę z kimś bliskim lub podróż, którą ciągle odkladaliśmy. Cokolwiek to jest, pszczoła podpowiada nam, iż nadszedł czas, abyśmy zabrali się do pracy i działali. Moment mocy jest teraz.
W ten sposób krok po kroku zbliżymy się do naszego celu. Jego realizacja niekoniecznie musi być spektakularna pod względem korzyści widocznych na zewnątrz (np zarobionych przez to pieniędzy, osiągniętej sławy itp), ale z pewnością stanie się kolejną cegiełką w fundamencie naszej wewnętrznej stabilności.

Ogromnym darem jaki przynosi nam mała pszczoła jest również połączenie z energią Światła. Pokazuje nam bowiem, jak kierując się mądrością serca (symbolizowanego przez kwiaty) i w połączeniu z duchem (którego symbolem jest Słońce) możemy przemienić materię oraz każdą chwilę w cudowny nektar Życia. Będzie on nie tylko uzdrawiający dla nas samych, ale również dla całego naszego Rodu oraz innych ludzi. To właśnie w ten sposób, dzięki sile serca i ducha możemy oczyścić pole energetyczne, przetransformować nie służące nam już programy i rozwiązać stare wiążące nas pętle. Pszczoła pomoże nam stworzyć coś nowego, coś co będzie nam uzdrowieniem i błogosławieństwem.

Zdarza się jednak, że pszczoła wkracza do naszego życia nas żądląc. Czyni to jednak nie dlatego, iż jest do nas wrogo nastawiona, a raczej z wielkiej Miłości. Pamiętajmy o tym, że po użądleniu pszczoła umiera, a więc decydując się na ten krok, poświęca swe życie w jakiś sposób też właśnie dla nas. Zazwyczaj użądlenie jest dla nas pewną formą inicjacji. Z jednej strony otwiera przed nami nowe pola energetyczne, z drugiej niejako sprawdza nas, czy już jesteśmy gotowi, by świadomie w nie wkroczyć. Dodatkowo użądlenie nosi też w sobie pewną bardzo ważną lekcję. Przypomina o tym, abyśmy nigdy nie pozwolili na to, by zawładnęły nami nienawiść lub żądza zemsty, bowiem konsekwencje będą zgubne przede wszystkim dla nas samych.


ciemna strona: Pszczoła wskazuje gniew z powodu przekroczenia świetych praw i granic, których nie wolno przekraczać, ukryte zatruwające nas cienie, nadgorliwość, zbytnie angażowanie sie w sprawy związane z przeszłością lub przyszłością i uciekanie od tu i teraz.


źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Jeśli pszczoła jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Zostałeś już kiedyś przez nią użądlony, może nawet wiele razy.
* Jesteś pracowity, wytrwały oraz sumienny i angażujesz się całym sobą w to, co akurat robisz, zwłaszcza wtedy jeśli sprawia ci to przyjemność.
* Starasz się nie uciekać zbytnio w przeszłość czy przyszłość, raczej skupiasz się na tu i teraz.
* Przeszedłeś wiele życiowych prób. Chociaż były one trudne to jednak otworzyły też przed tobą nowe przestrzenie i możliwości.
* Pomimo trudnych doświadczeń potrafisz przetransformować dawne niesłużące już wzory, rozwiązać stare pętle i przynieść uzdrowienie zarówno sobie jak i innym.
* Masz duże libido i jesteś też płodny twórczo.

źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Proś pszczołę o pomoc i wsparcie jeśli:
* Czujesz, że zaczynasz uciekać od teraźniejszości. Np za bardzo żyjesz planami na pszyszłość lub wspomnieniami z przeszłości, a chciałbyś powrócić znowu do tu i teraz.
* Jesteś smutny, przygnębiony, brak ci motywacji i nic ci się nie chce, a pragniesz na nowo poczuć radość życia i zająć się czymś, w co będziesz mógł się się zaangażować.
* Pojawiają się na twojej ścieżce nowe projekty i marzenia i chcesz jak najszybciej je zrealizować.
* Kiedy chcesz realizować coś, na co pomysł zrodzil się w tobie już wcześniej.
* Kiedy przechodzisz przez jakieś trudne doświadczenia, swego rodzaju próby i potrzebujesz wsparcia, ochrony ale także silnej energii, która pomoże ci się uzdrowić.


Pszczoła według horoskopu wenezulskiego patronuje urodzonym w listopadzie.


Pszczoła w moich obrazach

zwierzęta mocy – kojot

źrodlo zdjęcia: http://www.hintergrundbilderhd.de

Kojot lub inaczej wilk preriowy Ameryki Północnej to gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych o wyglądzie pośrednim między małym wilkiem a szakalem. Zamieszkuje obszary od Alaski do Meksyku. Wyróżnia się ok. 19 podgatunków kojota. Kojot ma wąski pysk, dość duże, sterczące uszy, smukły tułów, długie nogi zakończone niewielkimi w porównaniu do reszty ciala stopami oraz długi ogon. Jego futro jest w niejednorodnym kolorze, przybierające różne odcienie brązu. Kojot jest zwierzęciem właściwie wszystkożernym, bo chociaż najchętniej żywi się świeżym mięsem, to zjada też padlinę oraz owoce i jagody. Kojoty żyją w niewielkich grupach, które tworzą zazwyczaj trzy powiązane ze sobą pary. Więzi pomiędzy poszczególnymi osobnikami nie są tak zażyłe jak to jest u wilków, jednak rodzina jest ze sobą bardzo zżyta.. Prowadzą głównie nocny tryb życia, ale można spotkać je również za dnia. Są zwierzętami bardzo bystrymi i inteligentnymi. Mają najprawdopodobniej lepsze zdolności do nauki przez obserwację niż psy. Posiadają też znacznie lepszy słuch. Są też najszybszymi biegaczami wśród psowatych. Mogą osiągać prędkość do ok.70km/h. Indianie, którzy często nazywali kojota „małym wilkiem”, cenili go za jego spryt i mądrość. Był on postrzegany jako bóg-szelma. Z jednej strony wzbudzał respekt i szacunek, z drugiej nie do końca mu dowierzano. W niektórych indiańskich wierzeniach kojot przedstawiany był też jako stworzyciel świata.

źródło zdjęcia: https://wallpapersafari.com/

Kojot jest inteligentnym i mądrym kreatorem. Wkraczając do naszego życia jako zwierzę mocy obdarza nas odwagą, sprytem, zdolnością dopasowania się oraz humorem i mądrością. Nawołuje nas do tego, abyśmy niezaleźnie od okoliczności kroczyli własną ścieżką, jednak potrafili również dopasować się do tego co akurat nas spotyka. Pokazuje nam jak reagować na nieprzewidziane sytuacje i z humorem podążać nadal swoją drogą. Krocząc u naszego boku po splątanych ścieżkach życia, pomiędzy górą a dołem, uczy nas zachowania równowagii i zręcznego lawirowania między mądrością, a szaleństwem. Tym samym przypomina nam o tym, że życie bywa pełne paradoksów, jest nieprzewidywalne i nie wszystko możemy kontrolować, ale mimo to w każdej sytuacji kryje się jakiś skarb. Nawet jeśli czasami przytrafiają nam się rzeczy przykre, trudne, to tak naprawdę nic nie jest negatywne. Wszystko po prostu jest. Wszystko służy naszemu dobru. Kojot uczy nas jak mądrze i z humorem przyjąć każdą sytuację. Jak się do niej dopasiwać, a mimo to pozostać wiernym samemu sobie.
Wieczorami kojot wyjąc do księżyca przypomina nam o tym, że każdy z nas ma w sobie światłość jak i ciemność. Wszystko to jest ze sobą powiązane, a granice pomiędzy  światłem i ciemnością są płynne. Negatywy nie istnieją, istenieją jedynie przeciwieństwa, będące dopełnieniem.

Kojot pokazuje nam równocześnie, iż biorąc wszystko zbyt poważnie, często sami komplikujemy sobie niepotrzebnie życie. Dlatego uczmy się od kojota dystansu do samego siebie oraz innych i dostrzegania mądrości w wszystkich zachodzących wydarzeniach. Cieszmy się z tego, czym obdarowuje nas Wrzechświat i starajmy się owe dary jak najlepiej wykorzystać.

Ponadto kojot obdarowuje nas też umiejętnością słuchania. Prawdziwego słuchania. I uczenia się z opowieści. Tak jak każda sytuacja życiowa może być dla nas jakąś wspanialą lekcją i czegoś nas nauczyć, tak samo są nimi opowieści i historie innych. Dlatego też kojot przekazuje nam dar uważnego słuchania, kojarzenia faktów, wyciągania wniosków i uczenia się z wszystkiego, co się pojawia.

Kojot wprowadza do naszego życia nieprzewidywalnośćo uczy jak sie z nią obchodzić. Pobudza naszą kreatywność, intelekt, artystyczny umysł, poczucie humoru i wszelkie zdolnosci intuicyjne. Dzięki temu pakietowi możemy z lekkością budować równowagę pośród chaosu życia.


ciemna strona: Kojot wskazuje na  chaos, głupotę, upór, niepewność, mieszanie, bycie nielubianym, arogancję, bezczelność, egoizm, wyrachowanie.


źródło zdjęcia: https://wallpapersafari.com/

Jeśli kojot jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Niezależnie od tego jak trudna sytuacja ci się przytrafia, zawsze potrafisz podejść do niej z humorem i dojrzeć w niej jakiś dar.
* Również pomagasz innym ludziom z twojego otoczenia podchodzić do życia na większym luzie.
* Twoja wyjątkowa pomysłowość i kreatywność pomaga ci się łatwo dopasowywać do każdej okoliczności.
* W każdym wydarzeniu i sytuacji szukasz lekcji jakie one z sobą dla ciebie niosą. Zwykle potrafisz też dostrzec dzięki temu skarby, które na pierwszy rzut oka łatwo przeoczyć.
* Jesteś nauczycielem dla siebie i innych. Uczysz się nie tylko z własnych doświadczeń, ale też z opowieści innych.

źródło zdjęcia: https://wallpapersafari.com/

Proś kojota o pomoc i wsparcie jeśli:
* Musisz podjąć decyzję w odniesieniu do jakieś trudnej sytuacji, jednak nie jesteś zbyt pewny swojego następnego kroku i obawiasz się, że wniesie on jeszcze więcej chaosu.
* Jesteś przygnębiony oraz zatraciłeś swoją umiejętność dostrzegania komizmu w życiu i pragniesz na nowo odzyskać swoje poczucie humoru.
* Rozmyślasz nad jakimś dziwnym snem, który ci się przyśnił, bądź wizją którą otrzymałeś i chcesz właściwie je odczytać.
* Pracujesz nad jakimś wynalazkiem lub nad jakimś problemem i potrzebujesz jak najbardziej kreatywnych pomysłów i wizji.
* Monotonia codzienności powoduje, że jesteś znudzony oraz czujesz, iż robisz się przez to mało zainteresowany światem i pragniesz nowych impulsów, które cię pobudzą.

dodatkowa lekcja od wiewiórki

źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl (tutaj zdjęcie nieco obcięte)

Tak się złożyło, iż wobec pojawiających się w moim życiu doświadczeń Zwierzątka Mocy znowu przyszły do mnie ze swoim wsparciem i przesłaniem. Tym razem przybyła do mnie wiewiórka. Tak się uśmiecham kiedy piszę te słowa, bowiem najbardziej niesamowite jest to, iż pojawiła się ona jeszcze „przed” doświadczeniem, a jednocześnie jakby już w jego trakcie.

Kiedy pisałam jakiś czas temu wpis o wiewiórce (klik), to pomimo mądrości tego wspanialego przekazu nie byłam widocznie jeszcze sama gotowa do tego, by pojąć sercem dodatkowe lekcje. Wiewiórka przyszła z nimi do mnie właśnie teraz.

Nie każdy z was może wie, albo jeśli wiecie, to nie zawsze pamiętacie, iż wiosną, kiedy w wiewiórkowych spiżarniach opróżnionych w czasie długiej zimy brakuje już zapasów (szyszkowych nasionek, orzeszków bukowych, żołędzi i orzechów) wiewiórka, by zapewnić sobie pokarm, a co za tym idzie pokarm dla swoich nowo narodzonych dzieci, które potrzebują jej mleka, plądruje ptasie gniazda. Tak, wiewiórki wiosną zamieniają się w drapieżców wyjadając z gniazd nie tylko jajka ale i pisklaki. Czy jednak robią to z uprzedzeniami w sercu wobec ptaków czy raczej z miłości do własnych dzieci, chcąc zapewnić im przetrwanie? W świecie zwierząt nie ma ofiar i katów, jest jedność i przepływ energii miłości.  Jedno odchodzi, by mogło żyć drugie.

Wiewiórka, która pojawiła się teraz w moim życiu przyszła do mnie przypominając mi właśnie o tych zjadanych przez nią ptaszkach oraz o energii ognia, ktory reprezentuje. I w ten sposób przekazała mi kolejne jej przesłanie:

Na naszych życiowych ścieżkach spotykamy różnych ludzi, którzy nam towarzyszą przez jakiś czas naszej podróży. Jednak prędzej czy później wszystko co się zaczęło, kiedyś się i skończy. Ludzie odchodzą. Czasem przechodząc na drugą stronę, a czasem po prostu dlatego, że ich ścieżka i nasza już nie biegną w tym samym kierunku. Tak samo i dla nas niekiedy przychodzi czas, by odejść z jakieś relacji. Pojawiają się różne sygnały, ale nie zawsze chcemy je zauważać. Być może z przyzwyczajenia do danej osoby, z sentymentów lub dlatego, że jeszcze nie dostrzegamy w pełni faktu, iż tak naprawdę nasze ścieżki się już od siebie oddalają, zmierzając każda w innym kierunku. Może się wtedy zdarzyć, iż zranimy naszego dotychczasowego towarzysza podróży albo on zrani nas. Nie dlatego, że chcemy się ranić, ale dlatego, że pewne rzeczy oglądamy już każdy z zupełnie innej perspektywy. Jeżeli z naszej strony, zauważając owy konflikt, owe zranienie, zrobiliśmy wszystko, by bez wyrzekania się samych siebie, ale ze szczerością i zgodnie z prawdą naszego serca, przywrócić równowagę, a mimo to druga strona wciąż pielęgnuje w sobie zranienie czy zamknięcie,  to może po prostu jest to właśnie czas rozstania. Wsłuchajmy się w nasz wewnętrzny głos, głos naszego serca, naszej intuicji i rozpoznajmy, kiedy jest czas działania, a kiedy czas odpuszczenia. Nie marnujmy ze źle pojętych sentymentów energii na coś, co już nam nie służy, a wręcz może nam zaszkodzić. Podziękujmy naszemu dotychczasowemu towarzyszowi podróży w sercu za wspólną drogę, za dary, które od niego/niej otrzymaliśmy i z miłością zadbajmy o nasze „wiewiórkowe nowe dzieci”. Naszą dalszą ścieżkę, nasze marzenia, nasze wewnętrzne „ja”, nasze tu i teraz. Bez popadania w jakieś poczucie winy (wina nigdy nie jest dobrą nauczycielką), bez zamartwiania się, oglądania się wstecz i roztrząsania przeszłości,  a za to z zaufaniem, że wszystko biegnie we właściwym kierunku i we właściwym czasie.

zwierzęta mocy – pancernik

źrodło zdjęcia: http://fwallpapers.com/

Pancerniki to obejmująca 20 gatunków rodzina ssaków zaliczanych do nadrzędu szczerbaków. Zamieszkują otwarte tereny Ameryki Południowej, a zasięg występowania jednego gatunku, pancernika dziewięciopaskowego w ostatnich latach rozszerzył się ku północy i dotarł do środkowych Stanów Zjednoczonych. Charakterystyczną cechą pancerników jest pancerz, który okrywa niemal całe ciało z wyjątkiem spodniej części tułowia i wewnętrznych stron kończyn. Zbudowany jest on z szeregów łusek kostnych pokrytych warstwą rogową, rzadką sierścią na górnej części ciała i bujnym owłosieniem na spodniej. Pancerz pancernika może mieć bardzo różne ubarwienie i w zależności od gatunku ma on odcień różowy, brązowy, żółtawy, szary lub czarny. Powszechne uważa się, że wszystkie gatunki pancernika w razie niebezpieczeństwa moga się zwinąć w kulę i potoczyć. Tymczasem umiejętność toczenia się posiadają jedynie bolita, bolita południowa oraz pancernik kulowaty. Inne gatunki posiadają zbyt wiele łusek i nie potrafią się przez to toczyć. Poszczególne gatunki różnią się też rozmiarami, kształtem pyska, wielkością uszu i liczbą palców. Pancerniki są zasadniczo zwierzętami owadożernymi, jednak urozmaicają swoją dietę jedząc też pajaki, drobne kręgowce, padlinę, rzadziej rośliny. Pancerniki żerują rano i pod wieczór, natomiast za dnia większość czasu spędzają na kopaniu nor i spaniu. Żyją zwykle samotnie, niektóre w parach lub małych grupach.
Pancernik symbolizuje empatię, ochronę oraz wyznaczania granic. Aztekowie nazywali go króliczym żółwiem, bowiem pancernik łaczy w sobie cechy i moc obu tych zwierząt.

źrodło zdjęcia: http://www.tierbildergalerie.com

Wkraczając do naszego życia pancernik przynosi nam w darze umiejętność odpowiedniego wyczucia oraz obrony. Swoim pancerzem przypomina nam o naszej własnej sile, która jest też naszą ochroną. Pokazuje nam, iż mamy ją zawsze przy sobie i nie musimy szukać jej gdzieś poza nami. Uczy nas jednak tego, by wykorzystywać ją z wyczuciem, tak by zapewnić ochronę sobie lub innym, nikogo przy tym nie krzywdząc. Pancernik niejako nawołuje nas do tego, byśmy uważnie się przyjrzeli wszystkiemu, co jest związane z ochroną. Czy dbamy wystarczająco o naszą własną przestrzeń i wyznaczanie granic? Czy w pobliżu nas znajduje się ktoś, kto potrzebuje naszej ochrony i wsparcia? Czy być może nie bywamy czasem zbyt przewrażliwieni i chroniąc się przed jakimiś wyimaginowym zagrożeniem, nie wycofujemy i oddzielamy sie zbytnio od innych? Pancernik ze swoimi pazurami przystosowanymi do kopania obdarza nas tutaj zdolnością sięgania w głąb różnych spraw, abyśmy mogli się przekonać co kryje się pod ich powierzchnią. Pozwala nam dostrzec to, co ukryte i lepiej rozróżnić daną kwestię. Przypatrzmy się im zatem uważnie i zadbajmy o ochronę tam, gdzie jest ona konieczna. Odpuśćmy natomiast tam, gdzie byłaby jedynie stratą naszej energii lub prowadzila do niepotrzebnej izolacji.

Pancernik posiada bardzo dobry węch, który umożliwia mu wyczuć owady znajdujące się nawet 15 cm pod powierzchnią ziemi. Tym samym łaczy nas z wyższymi formami wyczuwania. Dzięki temu właśnie „mamy nosa” do pewnych spraw. Wyczuwamy kiedy coś nam śmierdzi (jest podejrzane) lub odwrotne wabi nas swoim zapachem. Pancernik zachęca nas do tego, abyśmy nie tylko bardziej zaufali naszym wyczuciom, ale zadbali też o to, by jeszcze bardziej je rozwijać np zajmując się aromaterapią.
Owa umiejętność wyczuwania będzie nam wielkim wsparciem do dostrzegania różnych okazji, zwłaszcza tych, które przynoszą z sobą narodziny czegoś nowego. Ważne jednak, by „nie zwijać się w kłębek” i nie chować przed owymi okazjami, a jednocześnie nie podejmować decyzji w stresie, bowiem to może odsuwać od nas owe okazje. Pancernik pomoże nam dostosować się do naszego rytmu, tak aby to co pragniemy stworzyć, owe okazje do nowego, pojawiały się w najlepszym dla nas czasie.

W razie potrzeby pancerni potrafi się niezwykle szybko poruszać. Jest też bardzo dobrym pływakiem. Wciąga powietrze i nadyma wnętrzności by lepiej utrzymać się na powierzchni wody lub też wstrzymuje oddech nawet do 6- ciu minut, by przejść np po dnie jakiegoś strumyka. Dodając do tego wspomnianą już wcześniej umiejętność kopania widzimy, iż pancernik doskonale łączy w sobie wszystkie żywioły: ogień, powietrze, ziemię i wodę. I tego właśnie nas uczy, łączenia i integrowania żywiołów, a w jeszcze szerszej perspektywie obdarza nas umiejętnością przechodzenia czy też poruszania się między wymiarami.
Pancernik obdarza wielką empatią i wrażliwością. Dzięki temu potrafimy poznać i zgłębić wiele emocjonalnych i ziemskich akspetów samych siebie, jak i wyczuć to, co dzieje się z innymi. Z drugiej strony owa ogromna wrażliwość czyni nas w pewien sposób podatnym na wpływy z zewnątrz. Nasze ciało staje się bowiem swego rodzaju barometrem dla energii jakie znajdują się wokół nas. Dlatego właśnie pancernik nie tylko otacza nas swoją ochroną, ale przede wszystkim wzmacnia ochronę jaką sami sobie możemy zapewnić.

No i właśnie dlatego, iż pancernik z jednej strony obdrarza nas wielką ochroną, a równocześnie ogromną umiejętnością wyczuwania,  jako jedno z nielicznych zwierząt mocy potrafi łaczyć nas z licznymi innymi zwierzętami. Może to się objawić zdolnościami szamańskimi albo po prostu będziemy potrafili nawiązać dobre relacje z ludźmi zupełnie odmiennymi, których totemy stanowią całkiem odmienne zwierzęta: np drapieżne koty, skunks, borsuk, sowa czy liczne owady.  Totem pancernika może też wskazywać na związki ze starożytnymi Aztekami w poprzednich wcieleniach.


ciemna strona: Pancernik wskazuje na  bezbronność, zbytnią ostrożność,  doszukiwanie się niebezpieczeństw, przwrażliwienie.


źródło zdjęcia: https://en.wikipedia.org

Jeśli pancernik jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Jesteś osobą niezwykle empatyczną, o dużej wrażliwości. Wiesz jednak jak zadbać o swoją ochronę, jak dbać o swoje granice i swoją przestrzeń. Potrafisz też otoczyć ochroną i innych.
* Masz dobre wyczucie do różnych spraw. Potrafisz jednocześnie zgłębić różne kwestie, by dostrzec to, co ukryte jest pod powierzchnią. Wyczuwasz zarówno wszelkie niebezpieczeństwa, sprawy podejrzane, jak i te kwestie, które wymagają wielkiej wrażliwości i wołają o pomoc.
* Potrafisz nawiązywać kontakty i dobre relacje z zupełnie różnymi ludżmi.
* Masz duże libido, jednak twoja empatia i wrażliwość nie pozwala ci robić z siebie seksualnego „śmietnika”. Dbasz o zachowanie ochrony również w tej kwestii.

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Proś pancernika o pomoc i wsparcie jeśli:
* Czujesz, iż twoje granice zostają naruszone, twoja przestrzeń zakłócona lub jakkolwiek inaczej czujesz się zagrożony i potrzebujesz ochrony.
* Dostrzegasz, iż ktoś inny potrzebuje twojego wsparcia i ochrony.
* Chcesz się przyjrzeć i zgłębić dokładniej pewne sprawy, by ujrzeć wszystko to, co jest ukryte.
* Pojawiają się w twoim życiu okazje do narodzin czegoś nowego i potrzebujesz nieco więcej odwagi, by się przed nimi nie chować.

zwierzęta mocy – inia

źrodlo zdjęcia: http://www.newhdwallpapersin.com/

Inia, a właściwie inia amazońska (Inia geoffrensis), w wielu językach nazywana boto, znana też jako różowy delfin zamieszkujący większą część wód Orinoko i Amazonki oraz liczne ich dopływy. Preferuje jednak wody ciemne, wolnopłynące. Inia jest największym gatunkiem spośród słodkowodnych delfinów. Osiąga długość 2-2,5 m oraz wagę około 100-150 kg. Kolor skóry zmienia się z wiekiem. Młode osobniki są ciemnoszare, z czasem zmieniają odcień na srebrny lub różowy. Samce są intensywniej ubarwione od samic. Niektóre osobniki dorosłe mają ciemniejszy grzbiet – ciemnoróżowy lub nawet brunatny. Ubarwienie i jego intensywność są w dużej mierze zależne od temperatury i czystości wody oraz od położenia geograficznego. Inie mają zaokrąglone czoło, a pysk wyciągnięty w dość długi i cienki dziób. W przeciwieństwie do budowy układu kostnego delfinów słonowodnych żaden z kręgów szyjnych inii nie jest połączony z pozostałymi, dzięki czemu zwierzę ma duże pole ruchu głowy i może wyginać szyję nawet pod kątem 90°. Mimo że nie skacze tak jak robią to delfiny słonowodne i wygląda nieco na ociężałą, inia jest bardzo zwrotna i potrafi zwinnie poruszać się wokół podwodnej roślinności. Jak wszystkie inne delfiny inie są bardzo towarzyskie i uspołecznione. Żyją w stadach, które mogą liczyć od kilku do ponad 100 osobników. Zawiązują się między nimi silne więzi, które powodują, że inie dbają i chronią się wzajemnie.
Te niezwykłe różowe delfiny od dawna zwracały uwagę człowieka, dlatego też powstało o nich wiele mitów i legend. Liczne plemiona indiańskie wierzą, iż ludzie, którzy utonęli zamieniają się właśnie w różowe delfiny, dlatego są one postrzegane jako duchy Amazonki. Wierzy się również, że podczas festów i świąt, kiedy zapada zmierzch boto / inia przybiera postać przystojnego mężczyzny lub przepięknej kobiety i przybywa między ludzi, aby przynieść im radość, pokój, miłość i kawałek raju lub też nieszczęście, szaleństwo czy chorobę.

zdjęcie autorstwa: Michelle Bender / źródło zdjęcia: https://en.wikipedia.org

Jako zwierzę mocy inia chce nam przypomnieć o naszej wolności oraz naszej zdolności do prawdziwego wyrażania siebie. Pomaga nam dostrzec i uaktywnić nasze talenty, nasz potencjał i obdarza nas przy tym zdolnością uaktywniania potencjału innych ludzi. Nawet jeśli nie jesteśmy tego świadomi, to jednak każdy, kogo spotykamy na swojej drodze, wychodzi z tego spotkania w jakiś sposób bogatszy. Dlatego też bardzo ważne jest abyśmy zadbali o własną przestrzeń, własną wolność w wyrażaniu siebie, bowiem służy ona nie tylko nam, ale za naszym pośrednictwem również naszym bliskim, przyjaciołom czy znajomym.
Inia przypomina nam o naszym podłączeniu do Źrodła. To z niego otrzymamy najlepszą dla nas ochronę, najwspanialszą inspirację i przewodnictwo. Inia u naszego boku w łagodny sposób pomaga nam otworzyć serce i nawiązać stały kontakt z tą boską cząstką w nas samych. Dodaje nam odwagi i zdecydowania, abyśmy nie pozwolili ani naszym partnerom, ani też dawnym urazom i innym śladom z przeszłości, ograniczać naszege serca i naszą miłość. Nawet jeśli czasem życie wydaje nam się trudne, zewnętrzne okoliczności niezbyt sprzyjające i być może czujemy się ograniczeni w swoich możliwościach, to tak naprawdę drzemie w nas ogromna siła i moc. Jest nią siła naszego serca, moc miłości i łagodności. Różowy delfin swoją barwą o niej nam przypomina. Przywraca nam ją i uczy nas jak najlepiej z niej korzystać. I chociaż tak jak on, płyniemy często gdzieś w ciemnych wodach z dala od głównego nurtu, gdzie zmierzyć musimy się z niezwykle ciężkimi sytuacjami i trudnymi emocjami, to jednak ta siła serca, którą mamy przecież w sobie napełnia nas odwagą i mocą, by temu wszystkiemu sprostać. Płynąc u naszego boku inia pragnie nam w takich sytuacjach dodać otuchy, pomóc zaczerpnąć powietrza i podtrzymać nasz wewnętrzny ogień, abyśmy mimo wszystkich przeciwności mogli kroczyć swoją ścieżką i siać nasiona Miłości.

Miłość jaka jest w nas, ciągle szuka sposobu by się uzewnętrznić, by mogła służyć innym i zataczać coraz większe kręgi. Dlatego właśnie boto zachęca nas też do tego, abyśmy rozwijali nasze talenty. Mamy je w sobie, wystarczy je odkryć, a potem po prostu jak najczęściej robić to, co nam sprawia radość. W ten sposób nawiązujemy też kontakt z cudowną czystością dziecka, która w nas drzemie. Twórzmy więc, robiąc to, co kochamy robić. Cokolwiek to będzie. Poruszmy wyobraźnię, posłuchajmy podszeptów duszy i róbmy to, co napełnia nas radością i promieniuje nią na zewnątrz. Niech nasza kreatywność ma szansę rozświetlić się w pełni. Niech stanie się magią.

Wreszcie też boto, duch Amazonki, prawadzi nas do ukrytej wiedzy szamanów i wizjonerów. Odkrywa przed nami tajemnica dżungli życia. Tym samym pogłębia naszą wewnętrzą mądrość, wzmacnia intuicję i obdarowuje nas jasnoczuciem czy jasnowidzeniem. Wszystko to służy tylko jednemu, abyśmy mogli pomagać każdemu stać się sobą. To właśnie jest darem i mocą tych, których wybrała inia: swoją energią i promieniowaniem pomagają innym ukatywnić ich potencjał.


ciemna strona: Inia wskazuje na stare karmiczne długi, powiązania czy nierozwiązane przysięgi, stare klątwy czy rzucone czary, trudną do określenia tęsknotę, poczucie pustki, brak zaczepienia w realności i zbytnie zaplątanie w starych emocjach.


Jeśli inia jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Nawet jeśli nie jesteś tego świadomy, posiadasz zdolność pomagania w uaktywnianiu potencjału innych.
* Kochasz cały świat i w życiu kierujesz się sercem.
* Masz niezwykłą intuicję i wszystko wiesz najlepiej. Naturalnie dzielisz się tym z innymi, choć nie wszyscy chcą tego słuchać i niektórych możesz drażnić. Ale to jedynie dlatego, iż twoja głęboka mądrość i energia niejako „zmusza” ich do przebudzenia, a jeszcze się temu opierają.
* Posiadasz zdolności jasnoczucia, jasnosłyszenia i telepatii.
* Twoja życiowa ścieżka w pewnych okresach płynęła daleko od głównego nurtu, przez co musialeś się zmierzyć z trudnymi, długotrwałymi emocjami.
* Jesteś bardzo wrażliwy i cierpisz widząc jak ludzie nawzajem siebie ranią, krzywdzą zwierzęta lub niszczą przyrodę.

Proś inię o pomoc i wsparcie jeśli:
* Znajdujesz się w długotrwałych, trudnych sytuacjach, które znacznie odbiegają od tzw. normy, co wywołuje wiele trudnych emocji w tobie i potrzebujesz wsparcia by lepiej sobie z nimi poradzic, a jednocześnie nie utracić swojej własnej mocy.
* Czujesz, że ciążą na tobie jakieś stare karmiczne więzy, uwiakłania, nierozwiązane przysięgi i potrzebujesz mądrego wewnętrznego prowadzenia, by najlepiej sobie z tym poradzić.
* Z jakiegoś powodu zamknęłeś swoje serce, boisz się kochać lub otworzyć na miłość, mimo że za nią tęsknisz.
* Zewnętrzne okoliczności próbują cię ograniczać i potrzebujesz zadbac o swoja przestrzen i wolność.

zwierzęta mocy – gil

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Gil to gatunek niewielkiego ptaka z rodziny łuszczykowatych. Zamieszkuje północną Europę i Azję aż po Kamczatkę i Japonię. Poza tym spotkać go można również w północnej Turcji i Iranie. Nie zamieszkuje natomiast regionów śródziemnomorskich. Gil jest gatunkiem częściowo osiadłym, ale populacje gnieżdżące się w strefie tajgi na północy Europy i Azji migrują zimą bardziej na południe, koczując w miejscach występowania pokarmu. Ze względu na swoje strojne czerwone upierzenie na brzuchu gil jest ptakiem bardzo charakterystycznym do rozpoznania. Choć tak kolorowy jest tylko dorosły samiec, bowiem samiczki i młode samce upierzenie na brzuszku mają bledsze, raczej szarawo-brązowe w kolorze. Oboje jednak, zarówno samce jak i samiczki mają podobną krępą budowę ciała, z wydatną piersią, dużą czarno upierzoną główką i grubym mocnym dziobem. I chociaż gile są tak bardzo znane, bo to ptak zimą tak pospolity w naszych lasach, to jednak bywa plochliwy, skryty i ostrożny. W podaniach i wierzeniach ludowych gil z jednej strony postrzegany był jako wysłannik nieba, z drugiej natomiast kojarzony z krwią, zranieniem, złapaniem się, kimś nieporadnym, niezdarnym. Tym samym uważany był za pewien znak ostrzegawczy przed wpadnięciem zasadzkę, pułapkę.

źródło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Spotkanie z gilem jako zwierzęciem mocy przede wszystkim jest sygnałem do tego, abyśmy przyjrzeli się sobie i ze szczerością odpowiedzieli sobie na pewne pytania. Czy przypadkiem nie przywiązujemy zbyt wielkiej uwagi do czynników zewnętrznych, do tego jak postrzegani jesteśmy przez innych, co o nas pomyślą lub jak nas odbiorą? Czy nasza wewnętrzna prawda z tego powodu czasem nie jest przez nas ukrywana? Czy ze strachu przed osądzeniem lub odrzuceniem nie wypieramy się czasem samych siebie, pokazując na zewnątrz coś innego niż jest w naszym wnętrzu? Gil nas nie osądza, ale po prostu chce byśmy pewnym rzeczom się przyjrzeli i po prostu byli sami ze sobą szczerzy. Dbanie o to co na zewnątrz z pewnością jest potrzebne i wartościowe. Ważne jednak by zachować równowagę, by owa dbałość nie przysłaniała nam naszej wewętrznej prawdy. Gil przypomina nam o tym, że dbanie o nasze wnętrze, nasz duchowy rozwój i życie z zgodzie z samym sobą, jest jeśli nie ważniejsze, to na równi istotne.  Zachowanie harmonii między tym co wyrażamy jakkolwiek na zewnątrz, a tym co jest w nas powoduje, że i nasze życie rozkwitnie harmonią i radością. A przecież o to chodzi, byśmy byli szczęśliwi.

Gil uczy nas, że niezależnie od tego jak piękną „szatę” przywdziejemy zewnętrznie, będzie ona promieniowała swoim czarem tylko wtedy, jeśli rozświetli je nasze prawdziwe piękno z naszego wnętrza. Gil pomaga nam uaktywnić nasz potencjał, przypomnieć sobie o naszej duszy, o naszym sercu. Uczynić je na nowo naszym centrum dowodzenia. Dodaje nam odwagi i wspiera nas w tym, abyśmy żyli w zgodzie z samym sobą.

Jako ptak ukazujący się nam zimą, a więc w towarzystwie śniegu czy sopli lodu, gil prosi nas również o to, byśmy dotarli do naszych zamrożonych emocji. Dostrzegli je w nas, nie wypierali się ich więcej, a ogrzali je miłością naszego serca. Otoczyli je opieką, tak jak otacza się maleńkie dzieci i wysłuchali co nam mają do powiedzenia. W ten sposób stare zamrożone w nas emocje mają szansę się uwolnić i odejść. Srare żale, gniew, poczucie winy czy krzywdy, złość, lęk, niepewność, smutek – wszystkie te stare zamrożone w nas emocje chcą się uwolnić i odejść, zrobić miejsce dla radości, spokoju, odwagi, wdzięczności i tego wszystkiego co pomaga rozkwitać harmonii. Gil z pewnością nam pomoże w tym trudnym procesie uwalniania emocji, wesprze nas i ogrzeje swoją energią ognia, ukoi swoim łagodnym śpiewem, doda otuchy i odwagi. Pomoże nam odzyskać naszą wewnętrzną harmonię. To jego moc, jego dar dla nas.


ciemna strona: Gil wskazuje na prożność, stwarzanie pozorów, udawanie kogoś, kim nie jesteśmy, lęk przed opinią innych, ocenianiem i odrzuceniem, stare zamrożone emocje.


źródło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Jeśli gil jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Nie przejmujesz się zbytnio tym, co myślą inni i dbasz o to, by wyrażając coś na zewnątrz było to zgodne z tym, co jest w twoim wnętrzu.
* Posiadasz odwagę, by podążać za głosem swojego serca i twojej własnej wewnętrznej mądrości, niezależnie od tego jak przez to jesteś postrzegany na zewnątrz.
* Starasz się nie osądzać i nie wypierać własnych emocji. Jeśli się to zdarzy dbasz o to, by do nich jednak dotrzeć i je uzdrowić.
* Jesteś łagodny wobec siebie i innych i nie oceniasz, nie szufladkujesz, nie osądzasz. Rozumiesz, iż każdy ma prawo do własnej ścieżki i własnej prawdy.

źródło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Proś gila o pomoc i wsparcie jeśli:
* Czujesz, że masz problemy z wyrażaniem samego siebie i w obawie przed tym co pomyślą inni przywdziewasz czasem jakieś maski lub tłumisz własne uczucia.
* Chcesz zintegrować to co wyrażasz na zewnątrz z tym co jest w twoim wnętrzu.
* Potrzebujesz wsparcia o motywacji, by uaktywnić swój potencjał i żyć w zgodzie z samym sobą.
* Chcesz dotrzeć do starych zamrożonych w tobie emocji i je uwolnić

zwierzęta mocy – wrona

autorem zdjęcia jest pan Jerzy Mróz

Należąca do rodziny krukowatych wrona zadomowiona jest jest w całej Europie. Preferuje łaki i tereny rolnicze w pobliżu drzew, parki miejskie, otwarte lasy i torfowiska. Jest ptakiem raczej osiadłym, choć niektóre wrony lecą zimą stadami do Europy środkowej i zachodniej. Wrony żyją samotnie, w parach lub w stadach. Porozumiewają się na duże odległości i informują o zdobytym pożywieniu oraz o aktualnej sytuacji. Są dość płochliwe i ostrożne, działają bardziej powściągliwie niż kruk i niejako z ukrycia. Dlatego też choć krukowi i wronie przypisuje się podobne moce, jednak kruk związany jest z energiami słonecznymi, męskimi, a wrona księżycowymi, kobiecymi. Wrona obdarza magicznymi zdolnościami, jest zwiastunem szczęścia lub nieszczęścia i przynosi przesłania ze świata mgły i świata dusz. Z jednej strony strzeże świętych praw i reguł, z drugiej jednak jest znakiem, iż przyszedł czas na zmiany.

autorem zdjęcia jest Rysiek0007

Wrona, przynosi nam przesłania ze świata mgły i cieni. Pojawiając się w naszym życiu nawołuje nas do skupienia się na swoim wnętrzu. To czas, aby zajrzeć za zasłonę, we wszystkie te zakamarki naszej duszy, gdzie nie chcieliśmy zaglądać. To czas kiedy dojrzeliśmy do konfrontacji, do porozumienia Dusz i do uleczenia nas samych. Wrona bowiem przynosi nam wiadomość od innej Duszy. Często chodzi tu o duszę kogoś zmarłego, nam bliskiego, jakiegoś ukochanego przodka lub przyjaciela. Lub też kogoś, z kim rozdzielił nas czas, przestrzeń i zewnętrzne okoliczności. Wiadomości te mogą pojawić się w różnej formie. Być może w postaci snu, albo znalezionego gdzieś na dnie szuflady zdjęcia. To może być cokolwiek. Jednak kiedy się pojawi, nasze serce będzie wiedziało. Wrona swoim pojawieniem się, wzywa nas do tego, abyśmy byli uważni i nie przeoczyli owych sygnałów. Przy czym kiedy się pojawią, zaprasza nas do zajrzenia w głąb siebie i poszukania tego, co akurat właśnie domaga się uzdrowienia. Pomaga nam z odwagą spojrzeć w te ciemne części nas samych, nie wypierać się ich, nie zamiatać ich więcej pod dywan, nie wywalać za drzwi, a przyjrzeć im się uważnie, przygarnąć je do serca i pozwolić im przemówić. One chcą być dostrzeżone, zauważone. Akceptacja naszych cieni, naszych negatywnych, bolesych emocji, pozwoli im przez nas przejść. Naturą emocji jest ruch i zmiana. Zatem zamiast się ich wypierać, zamiast je blokować, po prostu dostrzeżmy je, wysłuchajmy ich, a tym samym pozwolimy im odejść. Jeśli im zaufamy, bez zbytniego ich analizowania, nasze wewnętrzne niebo się rozjaśni. A wraz z tym my sami zyskamy wiecej wolności, lekkości i radości.
Wrona pomoże nam tutaj przemienić energie. Prowadzi nas do tych punktów, które domagają się zmiany, pomaga nam je rozpoznać i dostrzec. Pomaga je przetransormować i uwolnić.

Rzadko, ale może się jednak zdarzyć, iż wrona pojawi się w naszym życiu w sposób dość agresywny, np atakując nas podczas naszego spaceru po parku. W takich wypadkach nie powinniśmy tego bagatelizować. Nie jest to zapowiedź nieszczęścia, ale raczej wyraźne ostrzeźenie, że ktoś bardzo mocno chce nam zaszkodzić. Wrona, jako zwierzę mocy w ten sposób nawołuje nas do wielkiej ostrożności i pilnego zadbania o ochronę. Nawet jeśli nie dowiemy się kto jest nam tym wrogiem, to zawsze możemy zadbać o jak najwięcej ochrony. Poprośmy o pomoc Spirits / Anioly, otoczmy się fioletowym światłem, nośmy przy sobie czarny turtmalin, oczyśćmy naszą aurę i dom za pomocą białej szałwi. Sięgnijmy po te metody, które nam przyjdą na myśl i które do nas przemawiają. I nie chodzi o to byśmy zaczęli się bać i popadali w jakąś paranoję strachu, ale po prostu o to, byśmy bardziej zadbali o nasze energetyczne bezpieczeństwo i z odwagą robili swoje.

ciemna strona: Wrona wskazuje na wewnętrzne zamrożone bolesne emocje, np ukrytą złość, tłamszony gniew, żal, agresję. Ponadto na narastający niepokój, brak energii, ciężar na duszy, którego przyczyna leży w przeszłości.


Wronie przypisuje się:
kamienie: kwarc dymny, kwarc z rutylem, czarny turmalin
kolory: czarny, szary, biały, czerwony, pomarańczowy
symbole: wronie pióro lub skrzydło, lustro, kadzidło
elementy: powietrze, ogień
inne: Księżyc, grudzień, mgła, świat cieni

zwierzęta mocy – surykatka

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Surykatka to gatunek afrykańskiego drapieżnego ssaka z rodziny mangustowatych, zamieszkujący głównie sawanny i półpustynne w Botswanie i Namibi, a także w południowo zachodniej Angoli i RPA. Wysmukłe, wysokie na około 25 – 35 cm surykatki doskonale przystosowały się do nieprzyjaznego terenu, na którym żyją. Zwierzątka te prowadzą dzienny tryb życia, zazwyczaj w stadach zajmujących określone terytorium. Liczące 20 –  40 osobników stado składa się zwykle z dwóch lub trzech grup rodzinnych. Surykatki mają bardzo silnie rozwinięte zachowania socjalne, a każdy członek grupy ma swoje zadania. Jedni pełnią rolę strażników, którzy w razie niebezpieczeństwa wydają odpowiedni do zagrożenia dźwięk alarmowy, na który stado reaguje stosownie do sytuacji. Inni członkowie szukają pożywienia, a jeszcze inni zajmują się kopaniem. Surykatki bowiem wykopują skomplikowaną sieć tuneli, z wieloma wejściami rozproszonymi na całym terytorium. Tam zakładają gniazda, śpią i znajdują schronienie przed drapieżnikami. Owo poczucie wspólnoty jest ich największą siłą. Bardzo troskliwie opiekują się młodymi ucząc je wszystkiego co potrzebne do życia. Np jak zabić i zjeść  jadowitego skorpiona. Opiekunki młodych bronią swoich podopiecznych często z narażeniem własnego życia. Mimo tych altruistycznych zachowań surykatki nierzadko zabijają młode innych członków swojej grupy lub z innych rodzin. Plemiona Zambii i Zimbabwe uważają surykatkę za anioła słońca chroniącego wsie przed ciemnymi energiami. Ponadto uważa się, iż zwierzątka te są w kontakcie ze światem elfów oraz duchami przyrody na danym terenie i przynoszą od nich przesłania. Symbolizują więzi rodzinne, ciekawość życia, uważność, wzajemne wsparcie oraz podział zadań.

źródło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Wkraczając do naszego życia surykatka jako zwierzę mocy przede wszystkim przynosi nam w darze wzmocnienie i pomoc w uzdrowieniu naszych więzi rodzinnych. Zarówno tych związanych z naszym Rodem, jak w rodzinie, którą sami założyliśmy. Pojawiając się surykatka nie tylko jest wyraźnym znakiem na to, że podjęliśmy się zadania uzdrowienia genealogicznego, ale też obdarowuje nas całym swoim wsparciem i mocą, abyśmy mogli tego zadania dokonać. Oczyszczenie i uzdrowienie naszych rodowych korzeni, pomoże nie tylko nam samym ale także naszym przodkom jak i przyszłym pokoleniom. W polach morfogenetycznych naszych drzew genalogicznych znajdują się różne utrwalone wzorce. Niektóre z nich zdecydowanie nam nie służą i mogą mieć destrukcyjny wpływ. Dlatego też surykatka pomaga nam znaleźć sposoby, by dotrzeć do tych utrwalonych programów, uwolnić się od nich i co za tym idzie zmienić wzorce na lepsze. Takie uzdrowienie, niezaleźnie od tego jakimi metodami się ono dokona, z pewnością przyniesie pozytywne zmiany w naszym życiu, ale też jego efekty służyć będą całemu Rodowi.

Surykatka, która uwielbia się wygrzewać na słoneczku pokazuje nam jak podłączyć się do Źródła i zatankować nowe siły i energię. Czas odpoczynku i regeneracji zarówno naszych sił fizycznych jak i duchowych jest bardzo ważny. Pozwólmy sobie więc na te momenty, kiedy gdzieś w słonecznym miejscu będziemy mogli z błogością zanurzyć się w sobie. Pozwoli nam to nabrać więcej optymizmu i radości życia. Nie znaczy to jednak, że mamy jedynie leniuchować. Surykatka uczy nas raczej tutaj uważności. Obserwujmy uważnie to, co się dookoła nas dzieje. Podłączeni przy tym do energii światła i zanurzeni w nas samych,  wnet odkryjemy nowe połączenia, nowe szanse i ścieżki. W ten sposób surykatka uczy nas komunikowania się ze wrzechświatem i dostrzegania małych – wielkich cudów, którymi codziennie obdarowuje nas Życie. Bądźmy wdzięczni za to, co spotykamy na swej drodze. Wrzechświat dba o nas i obdarowuje nas tym, czego nasza dusza potrzebuje. Wszystko, co w danym momencie jest dla nas ważne i istotne, będzie nam dane. Trzeba tylko nauczyć się to zauważać. Zatem otwórzmy nasze oczy, uszy, serca i patrzmy, słuchajmy, a poczujemy.

No i wreszcie jest jeszcze coś niezwykle istotnego, o czym przypomina nam surykatka. Nie jesteśmy sami! Tak, nie jesteśmy sami. I dlatego nie musimy sami brać na siebie wszystkich zadań, nie musimy sami dokonywać wszystkiego w pojedynkę. Nikt z nas nie żyje w samotności. Każdy ma swoje miejsce i swoje zadania w wielkiej Całości. Zatem nie odbierajmy innym ich zadań, ucząc ich w ten sposób nieodpowiedzialności. Ustalmy, które zadania muszą być wykonane i przez kogo. Możemy służyć sobie wzajemnie pomocą, ale ważne jest by każdy miał swoją „działkę”, za którą będzie odpowiedzialny. Podział zadań jest z korzyścią dla wszystkich i przynosi też więcej wolnego czasu dla każdego. A więcej wolnego czasu to też więcej radości, więcej przyjemności i więcej Hakuna Matata.


ciemna strona: Surykatka wskazuje na brak harmonii, blokady i destrukcyjne wzorce w rodzie, strachliwość, zgryźliwość, podkopywanie dołków pod innymi, skłonność do wykorzystywania innych, zastygłość w starych rolach, sztywność, odrzucenie przez rodzinę.


źrodlo zdjęcia: http://imagenes.4ever.eu/

Jeśli surykatka jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Jesteś bardzo rodzinny i masz mocno rozwinięte poczucie wspólnoty. Więzi rodzinne i z przyjaciółmi są dla ciebie ważne i dlatego starasz się, by były one jak nabardziej harmonijne.
* Jesteś uważnym obserwatorem. Potrafisz wyłapać nadchodzące niebezpieczeństwa czy trudności i i odpowiednio zareagować.
* Solidnie wykonujesz swoją pracę. Preferujesz zajęcia i prace zespołowe, z podziałem na obowiązki, gdzie każdy ma przydzielone swoje zadanie.
* Wiesz, iż oprócz pracy ważny jest też odpoczynek, dlatego nie szczędzisz sobie chwil kiedy po prostu możesz się zrelaksować i zatankować nową energię.
* Jesteś pogodny i optymistycznie nastawiony do życia. Potrafisz cieszyć się z drobnych spraw i doceniasz każdy dar jaki otrzymujesz.
* Kochasz lato i słońce.

źródło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Proś surykatkę o pomoc i wsparcie jeśli:
* Pracujesz nad oczyszczaniem korzeni i uzdrawianiem rodu. Czujesz, iż dawne wzorce się nie sprawdzają i chcesz zamienić je na nowe.
* W twojej rodzinie lub w relacji z przyjaciółmi pojawiają się konflikty i chcesz jak najszybciej przywrócić harmonię.
* Jesteś przepracowany, zmęczony i potrzebujesz odpoczynku i doładawania nową energią.
* Chcesz na nowo się zorganizować i ustalić z innymi podział zadań i obowiązków.
* Tracisz pogodę ducha i zbytnio się martwisz tracąc swój naturalny optymizm.


Surykatka w moich obrazach

zwierzęta mocy – wydra

686483
źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Wydry to grupa niewielkich drapieżnych ssaków z rodziny łasicowatych, obejmująca 13 gatunków. Te w zasadzie lądowe zwierzęta doskonale przystosowaly się do życia w wodzie, dlatego też można je spotkać w rzekach, jeziorach, stawach, na bagnach, a wydrę morską na morskich wybrzeżach. Wszystkie wydry posiadają bardzo miękkie futro złożone z dwóch warstw. Zewnętrzna warstwa z długą sierścią jest pokryta tłuszczem i w ten sposób czyni futro nieprzemoczone, wodoodporne. Na policzkach, nad oczami, na dolnej i górnej wardze oraz na grzbietowej stronie przednich łap wydry posiadają włosy czuciowe zwane wibrysami, które to pełnią rolę narządu dotyku i pomagają zwierzęciu orientować się w ciemnościach. Większość wydr poluje przez około 5 godzin dziennie. Karmiąca samica nawet do 8 godzin. Ale polowanie nie jest jedynym ich zajęciem, bowiem wydry uwielbiają także zabawę czy wygrzewanie się na słoneczku. Wydra symbolizuje drogę do świata podziemnego od czasu jesieni do wiosny. Ale przede wszystkim, jako niezwykle troskliwa wobec swoich dzieci, wydra uchodzi za opiekuna i ochronę rodziny.

Jako zwierzę mocy wydra przynosi nam w darze przede wszystkim radość, miłość i odwagę bycia w zgodzie z samym sobą. Uczy nas cieszenia się z każdego aspektu życia. Nawet jeśli czasem napotykamy na troski i problemy, to przecież po każdej burzy wychodzi znowu słonko. Wydra przypomina nam o tym, że zamiast ustawicznie wszystko kontrolować lepiej jest życiu po prostu zaufać. Martwienie się w niczym nie pomaga, a jedynie odbiera nam radość życia. Dlatego też uczymy się od wydry podchodzić do życia z lekkością i zaufaniem. Nauczmy się dostrzegać w każdym dniu cudne momenty, pełne jasnych promyków. A wnet będą one pojawiać się coraz częściej. Wydra uczy nas dystansu do siebie samego i do rzeczywistości, tak abyśmy nie wszystko brali poważnie. Bawmy się. Miejmy odwagę robić to, co chcemy robić, wypróbowywać rzeczy, których chcemy spróbować i po prostu czerpać z nich radość. Im więcej będziemy potrafili cieszyć się z tego co mamy, co robimy, nawet jeśli są to na pozór zwyczajne rzeczy, tym więcej przyciągniemy do siebie podobnych wibracji. Afirmacja życia przciąga jeszcze więcej radości.
Z drugiej strony wydra przypomina nam o naszej własnej naturze, o boskości w nas i o poszanowaniu tej naszej części. Dlatego też nie róbmy nic, czego sami naprawdę robić nie chcemy. Wydra dodaje nam klarowności i odwagi, abśmy potrafili najpierw sami ustalić czego naprawdę chcemy, a czego nie i nauczyli się dokonywać wyborów zgodnych z naszą prawdziwą wolą. Bez ulegania manipulacji innych. Wobec każdej sytuacji mamy wybór jak zareagujemy. A jeśli zdarza się coś, co wprowadza w nas zamęt, lęk, kiedy nie wiemy co zrobić, wydra zachęca nas do tego, abyśmy wyszli na zewnątrz i poszukali uspokojenia na łonie natury. Pójdźmy gdzieś na spacer, posłuchajmy śpiewu ptaków, szumu drzew na wietrze, nacieszmy oczy kolorem nieba, zielonością trawy. Pozwólmy by matka natura ukoiła nasz lęk i choć na chwilę zabrala nam nasze zmartwienia. Przewietrzmy głowę i serce, a wtedy łatwiej nam będzie podjąć właściwe decyzje, znaleźć najlepsze rozwiązania i zaufać życiu.

Jako troskliwy rodzic wydra uczy nas poświęcenia, jednak bez zatracania samego siebie. Wskazuje nam raczej jak rozwinąć naszą empatię, umiejętność współodczuwania, troskliwość i odpowiedzialność. Ponadto łącząc żywioł ziemi i wody wydra pomaga nam zintegrować nasz umysł z uczuciami i emocjami. Uczy nas nie tylko być bardziej świadomym naszych prawdziwych uczuć i emocji, ale też jak je wyrażać bez szkodzenia sobie czy innym. W sytuacjach kiedy nasze myśli są niejasne, pomaga nam uzyskać klarowność i z zaufaniem podążać naszą ścieżką. Dodatkowo wzmacnia naszą dynamikę, mądrość, ciekawość, kreatywność oraz wyobraźnię i przy pomocy tych atrybutów zwiększa naszą odwagę i zaufanie do życia.

ciemna strona: Wydra wskazuje na zbytnią ciekawskość i wścibstwo, nieobliczalność, lenistwo, zwodzenie, brak taktu, nieodpowiedzialność, ekscentrycznosć oraz pchanie się na pierwszy plan, jak również pesymizm i skłonność do depresji.


Wydrze przypisuje się:
kamienie: turkus
kolory: turkusowy, jasno zielony, srebrny
symbole: futro, woreczek na lekarstwa i zioła
elementy: ziemia, woda
inne: Księżyc, kierunek północny, karta tarota: głupiec, roślina: paproć, kobiecość, podążanie za wewnętrznym dzieckiem, oczyszczenie

Wydra według horoskopu indiańskiego patronuje urodzonym w dniach: 20 I – 18 II.

zwierzęta mocy – narwal

źródło zdjęcia : http://feelgrafix.com/

Narwal to gatunek ssaka morskiego z rodziny narwalowatych, zamieszkujący w niewielkich stadach północne rejony mórz polarnych, głównie północny Ocean Atlantycki. Najczęściej można go spotkać u wybrzeży Grenlandii, Kanady, Alaski i Syberii.
Ze względu na swój charakterystyczny spiralnie skręcony kieł (jeden z zębow) wyrastający z górnej, lewej szczęki, narwal jest często nazywany jednorożcem oceanów. U dorosłego samca kieł ten może dorastać nawet do 3 metrów. Prawy ząb, podobnie jak obydwa zęby u większości samic, pozostaje ukryty. Niektórym samicom wyrasta również kieł, ale jest on u nich krótszy, bardziej prosty i gładki. Jaka jest jego rola? Dokładnie tego nie wiemy. Przypuszczalnie funkcją kła jest rozbijanie pokrywy lodowej w celu zaczerpnięcia powietrza, jak również pełni on rolę narządu sensorycznego umożliwiającego zwierzęciu wyczuwanie zmian temperatury, ciśnienia i stężenia różnych związków chemicznych w otaczającej go wodzie. Zapewne też kieł pomaga ustalić hierarchię wśród samców albo i stanowi swego rodzaju oręż. W kulturze Inuitów narwal ma szczególne znaczenie. Symbolizuje siły uzdrawiające, uwolnianie emocji i ochronę przed wewnętrznymi truciznami oraz słabościami.

źródło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Wkraczając do naszego życia narwal jako zwierzę mocy zabiera nas w podróż do wnętrza nas samych. Jego obecność w łagodny sposób pomaga nam otworzyć serce i uwolnić stare emocje, które niewyrażone, stłumione lub wyparte wciąż w nas tkwią, tworząc różnego rodzaju blokady i powodując cierpienie. Narwal pomaga nam do nich dotrzeć i przeżyć je na nowo. Bez oceniania, bez wstydzenia się ich czy wypierania. Uczy nas raczej jak otworzyć się na nie jak na małe dzieci. Wysłuchać je, podejeść do nich z sercem i współczuciem, przygarnąć do serca. W ten sposób dajemy im szansę zaistnieć, uzdrawiamy je i jednocześnie pozwalamy im odejść. Emocje są jak dzieci, które trzeba pocieszyć i uspokoić, przyjąć je i pozwolić im przez nas przejść bez zmieniania ich na siłę. One chcą być w ruchu i mają swój rytm. Uzdrawiamy je, gdy je wyrażamy, a wzmacniamy, gdy je tłumimy. Narwal uczy jak im zaufać, jak w łagodny sposób im się przyglądać, je wysłuchać i po prostu pozwolić im przejść, bez zatrzymywania ich w sobie.
W ten sposób uwalniając stare emocje oczyszczamy się i uwalniamy z blokad. A co za tym idzie przywracamy w naszym wnętrzu przepływ energii boskiego światła, miłości, radości, przejrzystości.

Narwal obdarza nas ponadto siłą łagodności. Jego ścieżki to ścieżki pokoju, nie ścieżki wojownika. Jeśli bowiem w taki czy inny sposób deklarujemy, iż chcemy coś „pokonać”, to tak naprawdę wysyłamy do Wrzechświata prośbę o to, by zaserwoał nam jeszcze więcej tego, czego w gruncie rzeczy chcemy uniknąć. Emanując energią zwalaczania przyciągamy bowiem do siebie adekwatne do niej doświadczenia. Narwal uczy nas zupełnie innego sposobu rozwiązywania problemów: mocą łagodności, zrozumienia, współoczuwania.

Przypomina nam przy tym, iż nie jesteśmy sami i nie wszystko musimy brać na swoje barki w pojedynkę. Nasi przyjaciele, nasi bliscy chcą nam pomagać. Nauczmy się przyjmować tę pomoc od innych. Otwórzmy na nią swoje serca. Nie chodzi o to, by zrzucić odpowiedzialność na innych i czekać zawsze z założonymi rękami aż nadejdzie pomoc. Nie. Chodzi o to, byśmy nie popadli w pułapkę naszej wewnętrznej „Zosi – samosi”. Bo prędzej czy później zaprowadzi ona nas do tego, iż będziemy jedynie gonić własny ogon. Nasze postrzeganie czasem jest mocno znieksztalcone. Właśnie przez stare, nieuwolnione emocje, które utkwiły gdzieś głęboko w nas i często nawet nie zdajemy sobie z nich sprawy. Czasem przychodząca do nas pomoc od innych, niesie w darze prawdziwą przejrzystość. Nie odtrącajmy więc jej pochopnie, tylko dlatego, że o nią nie prosiliśmy. Wszystko co do nas przychodzi ma swój sens. To przecież wrzechświat odpowiedział na wibracje, które sami wprawilismy w ruch. Zamiast więc walczyć, odrzucać, wzbraniać się, pokonywać i stawiać opór, warto dla odmiany prawdziwie otworzyć serce i przyjąć. Nie stajemy się przez to bezbronni. Wręcz przeciwnie. Łagodność i umiejętność przyjmowania ma w sobie wielką siłę i moc. Narwal przynosi nam je w darze.


ciemna strona: Narwal wskazuje na iluzje i zniekształcone postrzeganie spowodowane starymi nieuwolnionymi emocjami, samotność, brak otwarcia się, smutek, odcinanie się od innych, bezradność.


Jeśli narwal jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Starasz się nie osądzać i nie wypierać własnych emocji. Jeśli się to zdarzy dbasz o to, by do nich jednak dotrzeć i je uzdrowić.
* Jesteś łagodny wobec siebie i innych i nie oceniasz, nie szufladkujesz, nie osądzasz. Rozumiesz, iż każdy ma prawo do własnej ścieżki i własnej prawdy.
* W sytuacjach trudnych, kiedy spada na twoje barki wiele problemów czy trudności nie masz oporów prosić o pomoc bliskich czy przyjaciół. I odwrotnie, również i ty służysz chętnie pomocą innym, kiedy jej potrzebują.

autor zdjęcia: Paul Nicklen / źródlo zdjęcia: http://www.nationalgeographic.com/

Proś narwala o pomoc i wsparcie jeśli:
* Chcesz wreszcie uwolnić stare, zamrożone w tobie emocje, a tym samym uzdrowić się i uwolnic od blokad.
* Pojawiają się silne emocje i masz obawy, że będziesz chciał od nich uciec, je wyprzeć lub oceniać.
* Pojawiają się w naszym życiu trudności i zwyczajnie potrzebujemy pomocy i wsparcia innych.


Narwal w moich obrazach

zwierzęta mocy – żaba

150162_aba-drzewna-rzekotka-bambus
źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Żabami często ogólnie określa się płaza z rzędu bezogonowych (Anura).  Rząd ten obejmuje cztery podrzędy, do których zalicza się ponad 50 rodzin. Np żabowate, ropuchowate, drzewołazowe (jaskrawe w kolorach żabki wytwarzajace toksyny) i inne.

Żabowate, czyli żaby właściwe, obejmują około 340 gatunków. Zamieszkują one tereny wilgotne, nad wodą i w lasach, praktycznie na wszystkich kontynentach za wyjątkiem Antarktydy. Największa żaba na świecie, goliat płochliwy, który zamieszkuje rzeki Kamerunu, osiąga około 33 cm długości i waży prawie 3 kg. Najmniejszy gatunek ma zaledwie 7,7 mm i występuje na wyspach Papua Nowa Gwinea. Wszystkie żaby mają długie, skoczne nogi z dobrze wykształconymi błonami pławnymi. Posiadają stosunkowo gładką, wilgotną skórę, dobrze rozwinięte błony bębenkowe i rezonatory wzmacniające dźwięki powstające w krtani. Większość gatunków żab nie potrafi pić. Potrzebną organizmowi wodę wchłaniają przez skórę. Istnieją gatunki, które w przypadku wyschnięcia wodnego zbiornika, zakopują się w mule i zapadają w letarg. Śpią tak do momentu, aż spadnie deszcz. Bardzo charakteresyczne dla żab jest kumkanie, nazywane też rechotem. Dźwięki te żaby używają w okresie godowym ale też do oznaczania terytorium
Żaba jest związana nie tylko z żywiolem wody, ale również z Undynami – wodnymi istotami. Wierzono, że aby nawiązać kontakt z duchami wody, należało to zrobić właśnie poprzez żabę. We wszystkich kulturtach, w przeciwieństwie do ropuchy, uchodzi ona za symbol szczęścia. Jest zwierzęciem siły uzdrawiania, symbolizuje również przemianę, płodność i umiejętności jasnowidzenia.

zdjęcie autorstwa: Bernard Dupont / źródło zdjęcia: https://en.wikipedia.org

Jako zwierzę mocy żaba przynosi nam w darze zdolność dopasowywania się do okoliczności i doskonałego integrowania uczuć oraz emocji z umysłem oraz tym wszystkim, co ziemskie. Tym samym pomaga nam nie tylko znależć równowagę pomiędzy tymi dwoma elementami (wody i ziemi), ale i harmonizować je jeśli zajdzie taka potrzeba. Żaba swoim kumkaniem przypomina nam o pieśni naszego głosu, o tym że możemy go użyć, by wyśpiewać pieśń naszych uczuć. Jej moc przywołuje deszcz, nasz wewnętrzny deszcz, który pomaga nam się oczyścić, wypłukać wszelkie trucizny i zanieczyszczenia, tak byśmy na nowo mogli poczuć czystość naszego serca. Zawsze możemy z pomocą żaby przywołać nasz deszcz, pomóc sobie i innym nie tylko oczyścić nasze wnętrze z wszelkich negatywów, ale i odzyskać na nowo przejrzystość prawdziwego duchowego widzenia. Żaba wzmocnia nasz śpiew, tak by jego moc poruszała nasze serca i serca innych. Nasz głos ma w sobie moc uzdrowiania, możemy z jego pomocą wypłukać wszystkie negatywne energie. Tym samym żaba delikatnie ale z ogromną silą pomaga nam w uzdrowieniu głębokich ran emocjonalnych i  pozbyciu się blokad oraz uczy nas wyrażaniu uczuć bez zatapiania się w nich.

Żaba wskakuje w nasze życie też wtedy, kiedy pojawia się w nas lęk przed miłością, brak akceptacji swojego ciała lub problemy z naszą seksualnością. Jej moc uzdrawiania pomaga nam się otworzyć i zaakceptyować siebie takimi jacy jesteśmy. Pomaga nam uzyskać harmonię miedzy naszym ciałem i duszą, tak by śpiewaly one jednym głosem i by miłość stała się naszym doświadczeniem, by mogła w nas płynąć i się pomnażać.

Żaba pokazuje nam nam jaki nastrój panuje w nas samych, w otaczających nas ludziach i okolicznościach, abyśmy zawsze mogli adekwatnie do tego zadziałać. Uczy nas też jak urzeczywistniać pragnienia naszych serc. Dodaje nam odwagi, byśmy z zaufaniem do Życia potrafili skakać w Nowe. Czasem jest to skok naprawdę na głęboką wodę, nisący z sobą ryzyko, ale jeśli zaufamy żabie z pewnością dostrzeżmy, iż ona cały czas skacze u naszego boku służąc nam swoim wsparciem, mocą i siłą.


ciemna strona: Żaba wskazuje na nie panowanie nad emocjami, zbytnią gadatliwość przy jednoczesnym  braku umiejętności słuchania, tchórzostwo, nieumiejętność wyrażania samego siebie, brak empatii wobec innych.


źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Jeśli żaba jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Jesteś wrażliwy i doskonale wyczuwasz uczucia oraz nastroje otaczających cie ludzie. Potrafisz okazać swoją empatię i wspołodczuwanie, wiesz jednak przy tym kiedy należy coś powiedzieć, a kiedy wystarczy jedynie twoja cicha obecność.
* Na początku ludzie postrzegają cię jako kogoś całkiem przeciętnego. Dopiero przy bliższym poznaniu odkrywają cały twój czar i ogromne piekne ukryte w twoim wnetrzu.
* Twój głos ma niezwykłą moc uzdrawiającą. Dlatego też ludzie uwielbiają go słuchać. Nie ważne czy śpiewasz, czy może czytasz dzieciom książkę na dobranoc – głosem swoim potrafisz ukoić, przywrócić harmonię i wzbudzić uśmiech. To niezwykle cenny dar.
* Przyciągasz do siebie obfitość. Potrafisz docenić i przyjąć z wdzięcznością w sercu owe dary, ale również z blogosławieństwem przeslac je dalej.Dlatego też wszystko czego potrzebujesz jest ci dane.

źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Proś żabę o pomoc i wsparcie jeśli:
* Czujesz, iż chcesz oczyścić swoją przestrzeń i uwonić się od związków, relacji, rzeczy czy miejsc, które już do ciebie nie pasują, ci nie służą lub wręcz jakoś ograniczają twoją wolność i bycię prawdziwe sobą.
* Chcesz oczyścić i wprowadzić nową energię w twoim domu, twoim miejscu pracy czy jakimś innym pomieszczeniu.
* W sytuacjach kiedy tracisz swój głos, czy to dosłownie na skutek choroby czy też sam sobie go odbierasz wybierając milczenie ze strachu np przed tym jak zareagują na twoje zdanie inni.
* Czujesz się słabym, jesteś sfrustrowany lub za bardzo coś cię obciąża i chcesz się od tego uwolnić i nabrać nowych sił witalnych.
* Pragniesz przywołać do swego życia dostatek i obfitość.

zwierzęta mocy – irbis

źródło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Irbis, żyjący w Himalajach, na Wyżynie Tybetańskiej oraz środkowej Azji jest chyba najmniej poznanym i przez to najbardziej tajemniczym kotem drapieżnym. Mimo że nazywany jest również panterą śnieżną lub śnieżnym leopardem, to jednak jest ściśle powiązany z tygrysem. Obydwa gatunki miały wspólnego przodka, a rozdzieliły się około 2 milionów lat temu. Irbis zamieszkuje stepy, lasy i góry do 6000 m n.p.m. w lecie. Zimą podążając za  zwierzyną, na którą poluje, schodzi niżej do ok. 600 m n.p.m. Jest bardzo czujny i ostrożny. Żyje samotnie, jedynie w okresie godowym obserwowany bywa w parach. Najbardziej aktywny jest o świcie oraz o zmierzchu. W poszukiwaniu zdobyczy przemierza terytorium łowieckie po stałych ścieżkach, a w ciągu nocy potrafi przejść nawet ponad 40 km. Posiada szerokie, owłosione również na podeszwach łapy, dzięki którym może łatwo poruszać się w głębokim śniegu. Tylnie kończyny irbisa są znacznie dłuższe od przednich i umożliwiają mu wykonywanie niezwykle długich skoków. Irbis skacze najdalej ze wszystkich kotów (do 15 metrów). Ogon irbisa jest mocno owłosiony i służy mu nie tylko jako ster do zachowania równowagi, ale  też jako ochrona przed zimnem. Jest na tyle długi, że zwierzę może się w niego zawinąć, a koniszkiem przykryć swój nos.
Irbis to zwierzę-szaman, przemierzający ścieżki na dachu świata. Wędrując właśnie tam, niejako między światem górnym i środkowym, jest uosobieniem potężnej magicznej mocy. Uważany za strażnika u bram duchowego królestwa Szamballi, przynoszącego stamtąd przesłania, jest pomocnikiem w podróżach do innych wymiarów. Symbolizuje nieśmiertelność, mądrość, cieszę, oświecenie, oczyszczenie, ale też pustę.

źródło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Irbis pokazuje się niezwykle rzadko i tylko wybranym. Jako zwierzę mocy wkracza w nasze życie po cichu, bezszelestnie, ale otacza swojego wybrańca magicznym i bardzo silnym polem ochronnym. Jego pojawienie się jest wyraźnym znakiem, że nadszedł czas wyciszenia. Uspokójmy w sobie wszelkie emocje, wejdźmy w ciszę naszego serca, aby jak najlepiej dostroić się do wibracji nieskończoności. Irbis zaprasza nas bowiem na nowe ścieżki, dostępne tylko dla wybranych. Pomaga nam uchwycić i usłyszeć magiczną pieśń Życia, pieśń wszelkiego stworzenia. Uczy jak dać się jej nieść z lekkością i pełnym zaufaniem. A kiedy pojawiają się te wszystkie chwile, kiedy przychodzą w darze do nas nowe możliwości i szanse, irbis pomaga nam je nie tylko rozpoznać, ale dodaje odwagi byśmy mogli w odpowiednim momencie je uchwycić, wykorzystać, przyjąć je z wdzięcznością i czerpać z nich to, co dla nas najlepsze.
Tym samym irbis uczy nas również lekkiego balansowania nad przepaściami jakie pojawiają się czasem w naszym życiu. Otacza nas potężną ochroną. A w trudnych momentach pomaga nam się połączyć z mądrością Szamballi. Ta stara mądrość w nas drzemie, irbis pomaga do niej dotrzeć, ją przebudzić i zintegrować ją w naszym życiu.

Jako mistrz dopasowania się do ekstremalnych warunków posiadający zwiększoną pojemność płuc i potrafiący oddychać lodowatym powietrzem, irbis obdarza nas umiejętnością odnajdywania zawsze pokoju w sercu, niezależnie od zewnętrznych okoliczności. Przybliżając nam techniki oddechu zachęca nas do medytacji, która uleczy emocje, wyciszy, uwolni stres i pozwoli zatankować nową energię. Irbis uczy nas, iż koncentrując się na oddechu zawsze możemy odnaleźć kontakt z naszym środkiem, odzyskać wewnętrzny pokój i równowagę oraz przetransformować to co zimne i lodowate w coś ciepłego, co nas ogrzeje i doda nam nowej energii.

Irbis łączy nas z taką królewską cząstką nas samych, pokazując jak korzystać z prastarych mocy. Prowadzi nas na nowe magiczne ścieżki, odsłaniając przed nami nowe wizje, abyśmy mogli wypełnić naszą misję, niezapominając o nieskończoności i z zaufaniem do pieśni Życia.


ciemna strona: Irbis wskazuje na skrajną nieśmiałość, wycofanie, nieumiejetność otwarcia się, nawiązania kontaktów i życia w związku, zdystansowanie i nietykalność w stosunku do innych, w sensie nie pozwalania by inni się do nas zbliżali, robienie wszystko samemu, brak umiejętności przyjmowania pomocy od innych, głębokie rozczarowanie


źródło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Jeśli irbis jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Jesteś starą duszą i twoja świadomość jest na wysokim poziomie. Potrafisz się łatwo wyciszyć i dostroić do wibracji Z górnego świata. Stamtąd otrzymujesz wizje i przekazy.
* Potrafisz za pomocą oddechu wyciszyć emocje, odsunąć stres i odnajdywać w swoim sercu zawsze pokój, niezależnie od tego jak trudne są zewnętrzne okoliczności.
* Masz pełne zaufanie do Życia i z odwagą i spokojem wkraczasz na pojawijące się w twoim życiu nowe ścieżki.
* Jesteś typem cichego samotnika. Nie lubisz hałasu, głośnej muzyki ani zgiełku miast. Nie przepadasz też za wielkimi imprezami ani w ogóle nie czujesz się dobrze wśród tłumu. Kochasz ciszę i momenty spędzane samotnie.

źródło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Proś irbisa o pomoc i wsparcie jeśli:
* W twoim życiu pojawiają się nowe ważne projekty, nowe ważne relacje i wkraczasz na nowe istotne dla twojego rozwoju ścieżki.
* Masz przed sobą wyzwania i zadania, które wymagąją skupienia i swego rodzaju balansowania, tak byś mogł im jak najlepiej sprostać.
* Przechodzisz akurat przez trudny okres w swoim życiu i potrzebujesz utrzymać wewnętrzną równowagę oraz przetransformować to co zimne i nieprzyjazne w pozytywne, ciepłe i dodające energii.

zwierzęta mocy – kruk

3k6a9983
autorem zdjęcia jest pan Jerzy Mróz

Ze względu na swoją inteligencję, zdolność szybkiego uczenia się, mocno zaznaczone zachowania socjalne oraz magiczną aurę, kruk cieszy się wielkim szacunkiem i respektem w kulturach na całym świecie. O żadnym innym ptaku nie ma tyle legend i mitów co właśnie o nim. Jako że uosabia sobą ambiwalentne moce, uważany jest za ptaka magów, czarodziei i czarownic. Z jednej strony kruk związany jest z energiami słonecznymi, z drugiej – ze względu na swoje czarne upierzenie – przypisuje mu się również moce ciemności. Kruk symbolizuje mądrość, jasnowidzenie, magiczne zdolności, nadzieję oraz krąg życia i śmierci.

Moc kruka jest bardzo silna. Dlatego też szamani i ludzie z krukiem jako totemem wzbudzają wielki respekt, czasem nawet lęk. Jeśli kruk jako zwierzę mocy pojawia się w naszym życiu oznacza to, iż posiadamy magiczne zdolności. Kruk swoim przybyciem wręcza nam niejako magiczny miecz i uczy nas jak stać się go godnym oraz jak się nim posługiwać. Owy miecz – nasze magiczne zdolności – posiada dwa ostrza i użyty niewłaściwie albo pochopnie, może zranić także nas samych. Dlatego kruk uczy nas właściwego postrzegania, dokładnego widzenia wszystkiego, tak byśmy mogli dostrzec również to, co niewidoczne i byli świadomi tego, że nie wszystko jest takie, jakie być się wydaje. Kruk nawołuje nas do tego, byśmy nie uciekali przed cieniem, nie odwracali wzroku i nie byli przez to na niego ślepi. Zachęca nas byśmy przyjrzeli mu się dokładnie. W ten sposób mamy szansę na to, by cień, szczególnie ten w nas, urtacił swoją moc, a my byśmy moc zyskali. Jeśli nauczymy się widzieć w ciemności, odkryjemy, że nie jest ona taka ciemna, że znajduje się w niej także subtelne światło. Z drugiej strony odkryjemy również, że jasne światło może zawierać w sobie także ciemność, może nas oślepić i nas zwodzić.

Kruk uczy nas bycia w Tu i Teraz, byśmy nie byli niewolnikami ani przeszłości, ani przyszłości, a swobodnie delektowali się trwającą chwilą i w ten sposób poznawali misterium Życia. Zachęca nas byśmy odkrywali świat i prawdę podążając za naszym powołaniem. Nie lękali się eksperymentować, ale pozostali przy tym wierni sobie i swojej drodze, wbrew barierom i granicom, na jakie napotkamy. I jeśli będziemy postępowali w jedności i rezonansie z prawami kosmosu, kruk pokaże nam cuda, odsłoni przed nami tajemnice, wprowadzi na ścieżki magii i nauczy jak zaczarowywać nasze życie.

Kruk jest inteligentnym, wiernym towarzyszem, pełnym ciepła i humoru. Swoją bliskością ogrzeje nasze serce, doda nam odwagi i jednocześnie wniesie nieco zabawy. Jako ptak związany tak mocno z duchowym, mistycznym światem, wyczula naszą sensytywność do odbierania przekazów i nawołuje do tego, byśmy z pełnym zaufaniem podążali za naszym wewnętrznym glosem, naszymi czuciem i naszą intuicją.

Kruk potrafi przebywać w kilku wymiarach jednocześnie, dlatego kiedy poddajemy się magicznym rytuałom albo udajemy się w duchowe podróże, nie tylko nam w tym towarzyszy, ale nas chroni. Jest u naszego boku dodając nam odwagi i rozszerzając nasze widzenie.

ciemna strona: Kruk wskazuje na łatwierność, brak zdecydowania, skłonności zbojeckie, pamiętliwość, brak opanowania, cieszenie się z czyjeś szkody, uleganie kuszeniu czarnej magii.


Krukowi przypisuje się:
kamienie: azuryt, lapis lazuli
kolory: ciemno niebieski,  czarny, fioletowy
symbole: czarnokrucze pioro, pazur, księga czarów, runa hagalaz
elementy: powietrze, ogień, ziemia
inne: planeta Uran, karta tarota: świat, symbole magiczne, jesień, cis, nagłe przeobrażenie

Kruk według horoskopu indiańskiego patronuje urodzonym w dniach: 22 IX – 22 X


Kruk w moich obrazach

zwierzęta mocy – sójka

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Sójka, nazywana też sójką żołędziówką, jest najbarwniejszym spośród ptaków krukowatych. Zamieszkuje niemal całą Eurazję oraz północno-zachodnią Afrykę. Jest dobrze rozpoznawalna nawet z daleka po niecodziennym połączeniu ciemnej i jasnoczerwonobrązowej barwy oraz niebiesko-czarno prążkowanymi skrzydłami. Sójka jest znana z tego, iż w lasach alarmuje głośnym, przenikliwym, ostrym skrzekiem. Jest hałaśliwa i głośno reaguje na każdy podejrzany obiekt czy ruch. Potrafi też naśladować inne głosy, np innych ptaków czy ssaków, z którymi sie zetknęła. Jesienią sójka bardzo aktywnie gromadzi zapasy, głównie żolędzie stąd też jej niemiecka nazwa Eichelhäher, czy przydomek żołędziówka  . Jednak ta jesienna aktywność nie prowadzi do odlotu. Ptak ten bowiem nie jest ptakiem wędrownym i prowadzi raczej osiadły tryb życia. Jednak populacje z północy i wschodu podejmują czasami dalsze wędrówki na południowy zachód; mogą wtedy tworzyć wielkie, choć często luźne, stada, liczące kilkaset do tysiąca osobników.Sójka uchodzi za strażniczkę i ogrodniczkę lasu.

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Wkraczając do naszego życia sójka jako zwierzę mocy obdarza nas ochroną i uczy nas zachowania ostrożności i krytycznego przyglądnięcia się nadchodzącym zmianom. Nie wszystko co nowe jest dobre, tak samo jak nie wszystko co stare jest niepotrzebnym już przeżytkiem. Często bowiem to właśnie mądrość wyniesiona z doświadczeń z przeszłości oraz stara wiedza pomagają nam zachować spokój w chwili obecnej i harmonijnie kreować naszą przyszłość. Łącząc żywioł powietrza i ziemi sójka uczy nas jak integrować nasze myślenie z naszą siłą duchową, z wewnętrzną mądrością i prastarą wiedzą, tak abyśmy mogli podejmować jak najlepsze decyzje.

Jako strażniczka lasu pragnie też zwrócić naszą uwagę na stan naszego własnego wewnętrznego lasu. Przyjrzyjmy się temu co jest w nas. Poprośmy naszą sójkę o to, by pokazała nam wszystkie zakamarki naszego wewnętrznego Ja, by poprowadziła nas przez gąszcze, świetliste polanki, czy ciemny bór. Jeśli wsłuchamy się w głos naszego serca, z pewnością otrzymamy wskazówki jak o ten las najlepiej zadbać. Sójka bowiem łączy nas z czterema siłami Ziemi, czterema kierunkami świata, światem wewnętrznym i zewnętrznym, duchowym i ziemskim. Uczy nas zasiewać duchowe ziarna we wszystkim co robimy. One z pewnością wykiełkują i będą nam wsparciem w momentach,  kiedy na naszej drodze pojawią się trudności. Lub też dodadzą nam sił i pomogą nam się zrewitalizować kiedy my sami z powodu np przepracowania będziemy nieco wyczerpani czy zrezygnowani. Z drugiej strony sójka pomaga nam również utrzymać stały kontakt z Ziemią, abyśmy nie bujali zbytnio w obłokach ani nie uciekali od realnego świata. W ten sposób pokazuje nam jak możemy zakotwiczyć nasze zdolności duchowe, zintegrować je w naszym życiu, tak by nasz potencjał miał szansę dojrzeć i w pełni rozkwitnąć.

Ponadto swoim hałśliwym skrzekiem oraz umiejętnością naśladowania innych głosów sójka wskazuje nam na naszą własną hałaśliwość. Być może czasem zbyt dużo mówimy, lub zbyt często otaczamy się hałasem (muzyką, telewizją, hałasem miejskim) i zapominamy o tym, że nasi najbliżsi chcieliby byśmy potrafili również słuchać. Nie zawsze też to co usłyszymy musimy komentować czy opowiadać dalej. Sójka pragnie zwrócić naszą uwagę na to, abyśmy z odpowiedzialnoscią obchodzili się z naszą mową. Mówmy, ale nie traćmy z oczu uważności. Niech nasze słowa, które przecież mają moc, niosą sobą dobrą energię. Dla nas i wszystkich innych.

Sójka zachęca nas również do tego abyśmy w naszej codzienności znaleźli czas na realny kontakt z Lasem, z Drzewami. Jej szczególne powiązanie z Dębem otwiera też przed nami drogę do szamańskiego i duchowego połączenia z tym drzewem oraz pradawną wiedzą i mądrością Druidów.


ciemna strona: Sójka wskazuje na nieostrożność, niefrasobliwość, plotkarstwo, zahamowanie rozwoju, niecierplowość, okradanie z energii.


autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Jeśli sójka jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Nie jesteś przeciwny nowościom czy zmianom, jednak podchodzisz do nich z ostrożnością. Starasz się najpierw dobrze im przyjrzeć. Nie odrzucasz też tego co stare, wręcz przeciwnie. Potrafisz doskonale zintegrować starą wiedzę z tym co nowe, tak aby jak najlepiej tworzyć swoją rzeczywistość.
* Mimo że z natury jesteś może gadatliwy i może nawet nie przeszkadza ci hałas, to jednak potrafisz się wyciszyć i robisz to z chęcią. Po prostu lubisz od czasu do czasu pobyć z sobą, zajrzeć w zakamarki swojej duszy, rozejrzeć sie tam i na nowo zorientować.
* Kochasz las i drzewa. To właśnie spacery po lesie są dla ciebie najlepszym sposobem na zrelaksowanie czy nabranie nowych energii. Tam najłatwiej ci sie połączyć ze Zródłem.
* Potrafisz połączyć w swoim życiu to co duychowe, z tym co ziemskie.

autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Proś sójkę o pomoc i wsparcie jeśli:
* Czujesz się nieco zagubiony lub w jakikolwiek sposób niezbyt pewnie i pragniesz się wyciszyć, aby zagłębić się w sobie i posłuchać głosu swojej duszy.
* Na twojej życiowej ścieżce pjawiają się zmiany lub przychodzi nowe i chcesz im się najpierw dobrze przyjrzeć, zanim podejmiesz ważne decyzje.
* Czujesz się apatyczny, masz poczucie zastoju lub nawet beznadzieji. Brak ci energii do działania i potrzebujesz pomocy, aby wreszcie się wyrwac z tego marazmu.
* Czujesz, iż ktoś lub coś okrada cię z energii i potrzebujesz wsparcia by się od tego odciąć.


Sójka w moich obrazach

zwierzęta mocy – baran

schafbock-238590
źrodło zdjęcia: http://bilder.4ever.eu/

Baran, zwany tez trykiem, to właściwie owca rodzaju męskiego. W odróżnieniu do samicy ma krępe, silniejsze ciało i odstające od głowy rogi, skręcone trochę jak korkociąg, których nie zrzuca, ale co roku przyrasta mu ich kawałek. Według tradycji ludowej baran uchodzi przede wszystkim za symbol siły woli i wytrwałości. W starożytnych kulturach byl postrzegany jednak też jako uosobienie płodności, siły przebicia, nowego początku, energii ognia, grzotów i wojny.

zdjęcie autorstwa: Kyle MacLea / źródło zdjęcia: https://en.wikipedia.org

Jako zwierzę mocy baran wnosi do naszego życia wiele ognia. Jest nie tylko zwiastunem wszelkich zmian, ale pomaga też być ich inicjatorem. Dodaje nam odwagi byśmy gotowi byli do skoku w nowe. Budzi w nas entuzjazm, który im bardziej wzrasta, tym więcej dodaje nam sił, nieustraszoności i zdecydowania do działania. Baran potrafi przyslowiowo tchnąć w nas nowe życie. Odkopać dawno umarłe marzenia czy pomysły i wypełnić je ponownie mocą ognia, tak by stały się nową silą napędową.

Baran obdarowuje nas również spontanicznością i otwartością na najróżniejsze objawy życia, pomagając nam tym samym postrzegać je wszystkie jako swego rodzaju szanse i dary. Dzięki temu nastawieniu będziemy mogli pokonać największe nawet przeszkody i odważnie stawić się każdemu nowemu wyzwaniu. Baran nadaje mocy naszej aktywności, pomaga nie tylko ją lepiej ukierunkować, ale też dodaje jej ciągle nowego paliwa, tak byśmy nie tracili wytrwałości i mogli osiągnąć nasze cele. Bądźmy jednak rozważni i rozkładajmy nasze siły w miarę równomiernie, abyśmy na naszej drodze do celu nie wypalili się przed czasem. Baran uczy nas tutaj także przejmowania inicjatywy, brania życia w nasze ręce, a nie jedynie przyzwolenia na to, byśmy byli niesieni na fali. To niezwykle ważne w realizowaniu naszych planów czy marzeń. Zatem bądźmy odważni i nie lękajmy się skoku w nowe przestrzenie, bowiem kto nie ryzykuje, ten nie wygrywa.

Baran uczy nas też roztropności byśmy nie walili głową na oślep w każdą napotkaną ścianę. Bowiem możemy zranić nie tylko samych siebie, ale również przysporzyć cierpienia innym. Baran ze swoją dużą w stosunku do ciała głową wskazuje nam na siły umyslu i rozumu. Wprowadza nas w ich praktyczne zastosowanie, tak by nie odstraszały nas niekonwencjonalne ścieżki i byśmy nie upadając na duchu zawsze potrafili stawić się nowym wyzwaniom. Obdarowuje nas swego rodzaju dystansem do niepowdzeń, tak abyśmy nie brali ich zbytnio głęboko do serca, a co za tym idzie nie zatracili naszego entuzjazmu i życiowego optymizmu.

Jako zwierzę stadne baran obdarza nas też silą przewodzenia, ucząc angażowania energii na rzecz sił najwyższych i podporządkowania swej woli wyższemu, duchowemu prowadzeniu. Jednocześnie baran sprawdza naszą gotowość do ofiarowywania się. Na ile do osiągnbiecie własnych celów jesteśmy gotowi poświecić siebie samego? Pilnujmy się byśmy nie stali się ofiarą samego siebie. Byśmy nie zatracili swojej duszy, swoich wartości i nie stali się przez to jedynie upartymi,  ślepymi egoistami.


ciemna strona: Baran wskazuje na przekorę, upór, ślepą złość, nieopanowanie, niestałość, atak, agresję, egoizm, dzialanie jedynie z pozycji głowy, bez angażowania serca.


źródło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Jeśli baran jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Jesteś odważny, spontaniczny i pełen ognia. Nie trzeba cię zachęcać do dzialania, sam zwykle przejmujesz inicjatywę i wprowadzasz swoje idee w czyn.
* Nie boisz się nowych wyzwań. Z entuzjazmem podchodzisz do dzialania i nie straszne ci są żadne przeszkody.
* Mimo że działasz często impulsywnie, to jednak potrafisz rozłożyć swoją energię w miarę równomiernie, tak by nie wyczerpać sie przed czasem.
* Twój entuzjazm i twoja witalność i aktywnośc często są motywacją dla innych. Swoją postawą dodajesz im nie tylko odwagi do dzialania, ale w ogóle często na nowo pomagasz im powrócić do życia, do odkopać dawne marzenia czy czy odnaleźć nowy sens.

autorem zdjęcia jest: pawbrzo / źródło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Proś barana o pomoc i wsparcie jeśli:
* Czujesz się wypalony, wyczerpany, jesteś apatyczny i potrzebujesz nowej energii do działania.
* Pojawiają się w twojej głowe nowe pomysły, marzenia czy projekty, ale boisz się w nie angażować i chciałbyś nabrać więcej odwagii i zdecydowania.
* Spotykasz na twojej drodze różne trudności i przeszkody i potrzebujesz wsparcia do ich pokonywania.


Baran według horoskopu tradycyjnego patronuje urodzonym w dniach: 21 III – 19 IV.

zwierzęta mocy – sroka

img_9311
autorem zdjęcia jest pan Jerzy Mróz

Sroka będąca średniej wielkości ptakiem z rodziny krukowatych zamieszkuje całą Europę (oprócz obszarów wysokogórskich, niektórych wysp na Morzu Śródziemnym i Islandii), większość Azji  i północno-zachodnią część Afryki. Z jednej strony jest to ptak pospolity, powszechnie znany, bowiem nie stroni od ludzkich osad. Z drugiej dość płochliwy i w zetknięciu z ludźmi odlatuje. W europejskich podaniach oraz legendach z powodu swojej skłonności do kradzieży błyszczących przedmiotów oraz czasem agresywnego zachowania wobec ptaków śpiewających uchodzi za złodziejkę i zły omen. W mitologii germańskiej czy celtyckiej sroka uważana była za posłanniczkę bogini śmierci. Natomiast w Chinach jest ptakiem radości, zapowiadającym dobre wiadomości i szczęście. W rzeczywistości sroki raczej nie zachwycają się świecidełkami i nie kradną biżuterii, są za to urokliwe, ciekawskie, towarzyskie i niezwykle inteligente.

Wszystkożerna, nie gardząca odpadkami ze śmietnika, sroka jako zwierzę mocy uczy nas wdzięczności za to co mamy. Zwraca naszą uwagę na to, abyśmy nie byli zbyt wybredni i docenili dary, które codziennie otrzymujemy od życia. Są w nich bowiem małe i większe cuda, które jedynie trzeba zacząć zauważać. Wszystko co do nas przychodzi staje na naszej drodze w najodpowiedniejszym czasie, a największe okazje i szanse rodzą się z tego co jest już dostępne. To nasza wdzięczność nadaje im moc.

Biało-czarne upierzenie sroki symbolizuje nie tylko zasady biegunowości, ale przypomina nam też o tym, iż nasz ziemski świat jest ściśle powiązany ze światem duchowym. Sroka potrafi poruszać się w obu tych światach, uczy nas nieść światło w ciemności i odkrywać ciemność w świetle. Pomaga nam dotrzeć do podświadomości i uwolnić to co ukryte, ale też pomaga nam wrócić na ziemskie ścieżki jeśli oślepieni światłem błądzimy nie zdając sobie z tego sprawy.
Sroka przywraca równowagę w obu tych polach, pomaga nam odnaleźć nasz środek i właściwą drogę.

Moc sroki to również moc prawdy. Będąc ucieleśnieniem mądrości i sprytu ptak ten i nam przynosi w darze owe umiejętności. Jeśli utkniemy w jakimś martwym punkcie, nie wiedząc co dalej, zawsze możemy poprosić srokę o wskazówkę. Zwróćmy przy tym uwagę czy w chwili jej pojawienia się (w rzeczywistości lub w naszej wizji) rzuca się w oczy najpierw jej biała barwa czy czarna. Błyszcząca biel pomaga nam odkryć światło, ukaże zalety i punkty szczytowe. Dominująca czerń wzywa nas do ostrożności i czujności. Obnaża oszustwa, fałsz i plotki. Jednocześnie sroka jako zwierzę mocy nas samych nawołuje do uczciwosci, szczerości i życia zgodnie z naszą wewnętrzną prawdą.

ciemna strona: Sroka wskazuje na roztrzepanie, zagubienie, niepewność, zaklamanie, plotkarstwo, klótliwość, widzenie wszystkiego jedynie w kategoriach czarno – białe


Sroce przypisuje się:
kamienie: kryształ górski, czarny turmalin
kolory: biały, czarny
symbole: czarnokrucze pioro, pazur, księga czarów, runa hagalaz
elementy: powietrze, ziemia, eter
inne: SŁonce, Księżyc, ochrona, wiernośc, wracanie

Kruk według horoskopu celtyckiego patronuje urodzonym w dniach:  5 V – 4 VI


Sroka w moich obrazach

 

zwierzęta mocy – borsuk

autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Należący do rodziny łasisowatych borsuk zamieszkuje Europę i niektóre rejony Azji. Za ostoję wybiera on lasy, najlepiej z bogatym podszyciem i otoczone urodzajnymi polami. Borsuk prowadzi życie nocne, dzień przesiaduje w norze, którą sam sobie wykopuje w ramach kryjówki. Borsuk jest świetnym budowniczym i jego nora ma często bardzo skomplikowaną budowę. Do głównej komory prowadzi kilka krętych korytarzy, a wejścia do nich z zewnątrz są od siebie znacznie oddalone. Zwierzę dba o czystość w swoim domku i wszystkie nieczystości z nory wyrzuca na zewnątrz, a swoje odchody wydala do małych dołków zwanych latrynami, wykopanych niedaleko nory.
Znany ze swej nieustępliwości borsuk w kulturze celtyckiej symbolizował przede wszystkim moc, siłę i odwagę. Wśrod Indian uchodzi on za zwierzę przybywające w potrzebie.

autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Wkraczając do naszego życia jako zwierzę mocy, borsuk pragnie zwrócić naszą uwagę na te aspekty nas samych, które z jakiś powodów pozostają w ukryciu. Być może ukrywamy prawdziwą wielkość naszego serca oraz naszą wrażliwość za swego rodzaju huśtawką humorów czy zrzędliwością. Ludzie z totemem borsuka bywają często szorscy i chłodni na zewnątrz,  ale w środku bardzo wrażliwi i o wielkim sercu. Borsuk zaprasza nas do swojej nory, byśmy znaleźli w sobie odwagę do przyjrzenia się własnemu cieniowi i stawili mu czoła. Nie poprzez wypieranie się go i spychanie go w najdalsze zakamarki naszej podświadomości, ale łagodnego zaakceptowania i pokochania siebie takim, jacy jesteśmy. Borsuk nawołuje nas do tego, byśmy nie starali się uciekać przed ciemnością w kierunku światła, ale sami się stali światłem. To co staramy się szukać na zewnątrz jest już wewnątrz nas. Borsuk pomaga nam odkryć to co ukryte w nas samych, zarówno nasze cienie, jak i nasze światło.

Większość zwierząt omija siedzibę borsuka szerokim łukiem i jemu samemu schodzi z drogi. Pomimo swoich niewielkich rozmiarów potrafi on bowiem być zaciekłym przeciwnikiem. Jednak borsuk uczy nas tutaj twórczego wykorzystania władzy i siły. Jest zwierzęciem niezwykle mądrym, które chce nam przekazać, byśmy kierowali swoją zaciekłość nie przeciwko innym, ale w stronę niekorzystnych warunków życiowych. Wykorzystujmy energię ataku by wkroczyć do akcji, ale uważając by nie staranować przy tym innych. Bądźmy serdeczniejsi dla naszych sąsiadów, przyjaciół, znajomych, podwładnych i innych ludzi, okazujmy im więcej serca, a naszą zaciekłość i nieustępliwość wykorzystujmy do pokonywania trudności. Odrzućmy zatem bierność i ociężałość, a zacznijmy działać.

Biało-czarne ubarwienie borsuka jest dla nas przypomnieniem, aby nie postrzegać życia jedynie w kategoriach biale – czarne. To jedynie końce dwu przeciwnych biegunów, pomiędzy natomiast znajduje się jeszcze cała paleta barw. Innymi słowy borsuk reprezentuje pokonanie biegunowości i rozpoznanie prawdy.

I chociaż borsuk należy do zwierząt, które woli samotność, to jednak dbając o swoją niezależność, równie dobrze potrafi on żyć w swego rodzaju większej rodzinie. Niekoniecznie z innymi borsukami. W ten sposób jako zwierzę mocy uczy nas on poszanowania dla samych siebie i dla innych innych.

Borsuk przynosi nam też w darze wiedzę i umiejętność uzdrawiania. Ma on możność wejrzenia w głębie, do środka, a dzięki temu komunikowania się ze światami Natury, przodków, korzeni, demonów. Zna on tajemnicę roślin, zwierząt i minerałów, a przede wszystkim posiada niezwykłą zdolność do obrony i odpierania ataków. Tym samym uczy nas jak bronić się przed wpływem negatywnych energii i wykorzystywać dary Natury i swoją moc do wszelkich procesów leczniczych. Uzdrawianie to polega na wejrzeniu, wejściu, posprzątaniu, przemianie i poddanie się mądrości intuicji.

Jeśli żyjący w ukryciu borsuk wychodzi nam naprzeciw, powinniśmy potraktować to jako wielki dar i z otwartością serca przyjąć wszystkie jego przesłania i nauki. Z pewnością przyniosą nam one wewnętrzną równowagę i pomogą nam nasze życie uczynić szęśliwszym.


ciemna strona: Borsuk wskazuje na markotność, zrzędliwość, ociężałość, kłótliwość i napastliwość jako przykrywka dla nieśmiałości, wyzysk, lęk przed prześladowaniem i postawą ofiary.


autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Jeśli borsuk jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Bywasz chłodny na zewnątrz. Jednak w środku jesteś wrażliwy i uczuciowy.
* Kiedy jesteś zdenerwowany czy sfrustrowany jakąś sytuacją, to mimo iż nieco zrzędzisz, wolisz wykorzystać energię złości jakoś twórczo na zewnątrz (np sprzątając lub naprawiając to, co wymaga naprawienia), niż do atakowania innych.
* Potrafisz dostrzegać zarówno w innych jak i w samym sobie różne niuanse, zarówno cienie jak i blaski. Powoduje to, iż jesteś bardziej obiektywny, nie oceniasz jedynie po pozorach, nie szufladkujesz i potrafisz wyłapać nawet głęboko ukryte prawdy.
* Może nie jesteś zbytnio towarzyski, a nawet lubisz życie samotnika, ale nie jesteś też żadnym gburem i potrafisz harmonijnie żyć z innymi.
* Masz dar uzdrawiania. Interesuje cię świat natury, szczególnie roślin i minerałów.

źródło zdjęcia: http://bilder.4ever.eu/

Proś borsuka o pomoc i wsparcie jeśli:
* Jesteś nieśmiały i potrzebujesz więcej pewności siebie oraz wiary w samego siebie.
* Dopada cię ociężałość, markotność i zauważasz iż zaczynasz narzekać i zrzędzić.
* Jesteś atakowany i potrzebujesz siły i wsparcia, by nie wdawać się w nie wnoszące nic dobrego walki.
* Czujesz się wykorzystywany, masz problem z powiedzeniem „nie” i chcesz się nauczyć większej asertywności.


Borsuk w moich obrazach

zwierzęta mocy – koliber

232693_koliberek_kwiaty
źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl (tutaj zdjęcie nieco obcięte)

Kolibry są najmniejszymi ptakami świata i zamieszkują cały kontynent amerykański, od Alaski po Ziemię Ognistą. Ich waga wynosi zaledwie 0d 3 do 20 g, a niektóre gatunki są niewiele tylko większe od ważki. Kolibry jako jedyne ptaki potrafią latać bokiem, pionowo do góry, do przodu, do tyłu i głową w dół. Ich technika lotu jest niepowtarzalna. Ptaszki te mogą niejako zawisnąc przed kwiatem z którego piją nektar, a ich skrzydełka w tym czasie zakreślają z zawrotną szybkością poziome ósemki.

Wśród wielu plemion indiańskich kolibry cieszą się wielkim szacunkiem. Już w kulturze Majów czy Azteków ptak ten uchodzil za symbol Słońca i milości, klucz do ludzkich serc, znawcę magii ale także walki między światami. U Majów koliber dodatkowo uznawany był za przynoszącego światło posłańca z nowego świata, żiemi piątego wymiaru.

Wlatując do naszego życia koliber przynosi z sobą nam przede wszystkim miłość i dar równowagi. Otwiera nasze serce na piękno i pełnię stworzenia. Swoimi wibracjami podnosi częstotliwość naszych serc, uwrażliwia nas na głos naszej Duszy, wnosząc tym samym w nasze wnętrze więcej harmonii i energi światła. Tym samym koliber przywraca nam wewnętrzną równowagę. Uczy nas rozpoznawać nasze własne drgania, a tym samym rozróżniać to co pochodzi z naszego wnętrza, od tego co pochodzi od innych. W ten sposob dostrzegamy więcej,  nie musimy brać wszystkiego do siebie, a jednocześnie możemy zachować otwartość naszego serca, ofiarowując innym naszą pomoc i ciepło. Koliber wzywa nas do tego by w każdej sytuacji dać z siebie to, co najlepszego możemy w danym momencie dać. Pytajmy swojego własnej Duszy: „Co uczyniłaby w tej sytuacji Miłość?” i nie lękajmy się potem iść za tymi podszeptami serca.

W piórkach kolibra występują jedynie barwniki czarny i brązowy, a mimo to większość piór rozszczepia światło na barwy podstawowe, co nadaje ptakom barwny wygląd. Tym samym koliber uczy nas dostrzegać radość i piękno w drobnych, nawet niepozornych sprawach. Nawet w tym co najmniejsze i najbardziej zwyczajne ukryta jest pełnia, a z prostych i na pozór banalnych czynności mogą wyrosnąć przepiękne rzeczy i cuda. Nie umniejszajmy zatem wartości niczego, a tym bardziej nikogo. Raczej starajmy się sami wbrew przeciwnościom losu zachować w sobie równowagę, spokój i radość życia i tym samym promieniować na innych naszym pięknem, naszym wewnętrznym światłem, ze wszystkimi jego barwami.

Koliber pokazuje nam jak mocą swojego serca możemy podwyższać częstotliwość naszych drgań. Tym samym prowadzi nas w subtelną i niewidoczną wolną energię, uczy nas jak ją odbierać i nią kierować, wspomagając tym nasz rozwój. Koliber doskonale potrafi wyczuć każdą dysharmonię w energii i wtedy znika. W takich wypadkach jest to znak dla nas, iż zatraciliśmy częstotliwość naszego serca.

Koliber jest posłańcem z przyszłego świata. Przynosi wiedzę przyszłych kultur.  Jest łacznikiem pomiędzy człowiekiem a aniołami i ludem elfów. Przybliża nam przyszły świat i wiedzę kosmiczną. Ale przede wszystkim pomaga nam otworzyć nasze serce i dbać o jego otwarty kielich.

ciemna strona: Koliber wskazuje na próżność, niepokój, ciągły ruch, nerwowość, dysharmonię, zmienność nastrojów, ciągły stres, zbyd duże oczekiwania wobec samego siebie, wycofywanie się z nieprzyjemnych sytuacji i brak umiejetności radzenia sobie z nimi.


Koliber według horoskopu Inków patronuje urodzonym w dniach: 23 IX – 22 X.


 

zwierzęta mocy – panda

źródło zdjęcia: http://de.best-wallpaper.net/

Panda wielka nazywana też czasem niedźwiedziem bambusowym zamieszkuje łańcuchy górskie w chińskich prowincjach Syczuan, Gansu i Shaanxi. Klimat, w którym żyje, jest zimny i wilgotny. Pandy zwykle żyją samotnie. Wędrują po swoim terytorium w poszukiwaniu nowych pędów bambusa powoli, aby oszczędzać energię. Najbardziej aktywne są o świcie i zmierzchu, lecz spotyka je się także w nocy i w dzień. Zwierzęta te raczej nie kontaktują się ze sobą. Ich twarz jest mało wyrazista przez czarne plamy na białym futrze, przez co nie mają one wyraźnej mimiki. Porozumiewają się czasami za pomocą głosów, szczególnie w okresie rozrodczym, kiedy to zwierzęta te stają się hałaśliwe. Komunikują się także poprzez sygnały węchowe. W przeciwieństwie do innych niedźwiedzi żyjących na tym obszarze, pandy wielkie nie zapadają w sen zimowy.
Przez wieki pandy wielkie uważano za mityczne stwory – podobnie jak smoki i jednorożce. Mimo, że panda żyje na tak niewielkim obszarze, to jednak cieszy się wielką renomą. W całych Chinach panda zajmuje centralną rolę podobnie jak niedźwiedź w Europie i Ameryce Północnej i jest czczona jako symbol narodowy. Uważana jest za wielkiego przodka i jest symbolem szczęścia, nadziei, pokoju, szacunku, ochrony i siły.

źródło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl (tutaj zdjęcie nieco obcięte)

Jako zwierzę mocy panda wnosi w nasze życie równowagę i obdarza nas pokojem w sercu. Pokazuje nam jak integrować w sobie ciszę, spokój i działanie. Uczy abyśmy podążali własną ścieżką bez pośpiechu, koncentrując się na tym, co naprawdę jest dla nas ważne i nie zapominając o sobie. Dajmy sobie więcej czasu na to, co dla nas istotne. Dbajmy o siebie, znajdując dla nas przestrzeń harmonii i czas na odpoczynek. Podłączmy się w ciszy do Źródła, naładujmy nową energią, nabierzmy nowych sił witalnych i sharmonizujmy wewnętrznie. Wsłuchajmy się w ciszę i w nasz wewnętrzny głos. On zawsze podszepnie nam dobre rady i poprowadzi nas na najlepsze dla nas ścieżki. Panda pokazuje nam jak znaleźć utracone połączenia, których moc wciąż jest do wykorzystania. Uczy nas koncentracji, odbarza wytrzymałością i odpornością, tak abyśmy mogli łatwiej odnaleźć i utrzymać nasz własny tryb życia.
Panda jest również mistrzem pokoju. W obliczu sporów i konfliktów staje zawsze u naszego boku i pomaga znaleźć kompromisy, które będą do zaakceptowania przez wszystkie strony.

Jej czarno białe futro wskazuje na połączenie tego co na ziemi, z tym co w niebie. Jest symbolem Yin i Yang, energii męskich i żeńskich. W ten sposób panda w naszym świecie dualności przypomina nam o tajemnicy równowagi i Jedności.


ciemna strona: Panda wskazuje na flegmatyzm, wyobcowanie, żarłoczność, brak wyboru.

zwierzęta mocy – ważka

autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

Zamieszkujące środowisko wodne ważki należą do najstarszych ewolucyjnie współcześnie żyjących owadów. Obecnie na świecie żyje ich około 6000 gatunków.  Występują na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy, głównie w strefie tropikalnej i subtropikalnej. W Europie stwierdzono występowanie około 130, a w Polsce 74 gatunków. Ważki są drapieżnikami. Posiadają charakterystyczne smukłe ciało z krótkim tułowiem, silnie wydłużonym odwłokiem, dużymi oczami złożonymi i dwóch parach bogato żyłkowanych skrzydeł. Długość ich ciała waha się od 2 cm do 19 cm. Rozpiętość skrzydeł ważek mieści się w podobnym przedziale 2–19 cm. Do największych współcześnie żyjących gatunków należy hawajski endemit Anax strenuus o rozpiętości skrzydeł do 19 cm oraz środkowoamerykański gatunek świtezianki o podobnych wymiarach. Ważki łączą sobą żywioł Wody i Powietrza. Rodzą się w wodzie, tam się rozwijają, po czym opuszczają wodną egzystencję i po przeobrażeniu wznoszą się w powietrze stając się najlepszym lotnikiem wśród owadów. Potrafią latać we wszystkich kierunkach, przekraczając prędkość 10 m/s. Jako jedne z niewielu zwierząt opanowały lot wiszący. Polują na latające owady (m.in. komary, muchy), chwytając je nogami – dlatego nogi są zaopatrzone w sztywne szczeciny.
Ważki przepięknie mienią się metalicznie połyskującymi barwami i przez to od wieków przyciągały też uwagę człowieka. Widziano w nich małe smoki (ang. nazwa ważki: dragonfly), owady nawiązujące kontakt z duszami zmarłych i przybywające ze świata elfów.
Ważka jest symbolem powrotu starej wiedzy z Atlandydy do nowego cyklu, wolności i wznoszenia się ponad siebie samego.

autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

Jako zwierzę mocy ważka zwraca naszą uwagę na kwestię lekkości, wyciszenia, dynamiki i elstyczności oraz pomaga nam je w równowadze zintegrować w naszym życiu. Ważka to tancerka powietrza. Pomaga nam pozbyć się wszelkich balastów, tego wszystkiego co ciąży nam na duszy i połączyć to co leży przed nami (naszą przyszłość) z tym co leży za nami (naszą przeszłość), tak abyśmy potrafili poruszać się w teraźniejszości z gracją i swobodą.  Obdarza nas umiejętnością balansowania, szybkiego podejmowania jasnych decyzji i swobodnego manewrowania między wszelkimi trudnościami i wyzwaniami. Tak byśmy mogli tańczyć przez życie tak jak ona tańczy w powietrzu. I nawet jeśli nasza ścieżka traci nieco na linearności, to za to nabiera lekkości i blasku.
Ważka wybudza nas tym samym z letargu, nie pozwala byśmy popadali w stagnację. Nawoluje nas do tego byśmy dbali o nasza fizyczną i psychiczną zwinność. W tej fazie życia lekkość jest nam bowiem niezmiernia potrzebna, abyśmy potrafili się wznieść do góry i pokonując wszelkie bariery i przeszkody.

Ważka rozwija w nas siłę wojownika. Jako zwierzę związane z żywiołem wody uczy nas opanowywania emocji,  wzmacnia nasza intruicję i szybkie działanie z wyczuciem sprawy. Przynosi umiejętność dostrzegania rzeczy z różnej perspektywy i zmieniania kątu naszego działania, zanim warunki ulegną zmianie. Uczy nas elastyczności, tak bysmy bez wielkiego planowania mogli dopasować się do każdej sytuacji i w każdej poruszać bez ograniczeń. Pomaga nam rozumieć rzeczy bez słów ale też nabrać dystansu i odgraniczyć się od spraw, które nam szkodzą lub nas nie dotyczą. W walce uczy nas sztuki odwracania uwagi i obdarza umiejętnością zmylenia przeciwnika i zmiany naszej postaci. Tym samym jest nam ochroną na naszej drodze przemiany.

Jako zwierzę mocy otwiera nam też bramy do świata wróżek i elfów. I jeśli będziemy uważni może wnet otrzymamy stamtąd przesłania.

ciemna strona: Ważka wskazuje na niestabilność, oziębłość, zawodność, chęć wykazania się, zwodniczość i ograniczenie.


Ważka według horoskopu wenezulskiego patronuje urodzonym w marcu.

zwierzęta mocy – dzięcioł

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Dzięcioły zamieszkują lasy całego świata, poza Australią, Nową Gwineą, Madagaskarem i innymi mniejszymi wyspami. Ptaki te posiadają wyjątkowo mocny dziób, którym posługują się jak dłutem robiąc otwory w pniach drzew lub wyszukując pokarm w ziemi. Jedną z najbardziej charakterystyczna cech dzięciołów jest ich długi język. Jego długość jest często równa długości całego dzięcioła. Cała budowa ciała dzięciola dopasowana jest do wykonywanej przez niego dziobem pracy: odpowiednia budowa czaszki chroniąca mózg przed wstrząsami, umięśniony kark, krótkie i silne stopy przystosowane do wspinania się, czy ogon w kształcie klina ze sterówkami o ostrych, nagich końcówkach, który pomaga ptakowi utrzymać się pionowo na pniu. Charakterystyczny stukot wydawany przez ptaka podczas uderzania dziobem w pnie drzew od zawsze zwracał uwagę człowieka. Dlatego też ptaki te cieszą się poważaniem i szacunkiem. Jest uważany za świętego ptaka pól i lasów, chroniącego rolników, ostrzegającego przed niebezpieczeństwem, chroniącego domostwo i [przynoszącego szczeście. Z powodu swojej czerwonej pręgi na głowie postrzegany jest jako symbol błyskawicy i energii ognia. Ponadto przypisuje mu się zdolności prorocze oraz wiedzę o roślinach magicznych.

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Jako zwierzę mocy dzięcioł pragnie nas przyprowadzić do naszego wewnętrznego domu. Swoim stukotem nawołuje nas do tego, abyśmy zajrzeli w siebie, nawiązali kontakt z naszym środkiem i dzięki temu odnaleźli ponownie głęboką wiarę w nas samych, zaufanie do naszych zdolności, talentów, umiejętności, możliwości, a także pokochali siebie na nowo. Możliwe, iż w ostatnim czasie zbyt mocno skoncentrowani byliśmy na naszych zewnętrznych zadaniach, różnego rodzaju obowiązkach i terminach. Teraz przyszedł czas na to, byśmy skupili się bardziej na nas samych. Nie znaczy to, abyśmy porzucili wszelkie inne działania, ale raczej byśmy przypomnieli sobie na nowo nasze idee, nasze pomysły, nasze marzenia i przywołali je do życia. Dzięcioł pomaga nam rozbudzić naszą wyobraźnię, tak aby nasze marzenia na nowo zakwitły i nabrały siły. Niech ta ich siła doda nam skrzydeł, tak abyśmy pełni nowego entuzjazmu i miłości w sercu mogli zabrać się do działania.

Swoim stukaniem dzięcioł nawołuje nas do tego, byśmy wsłuchali się w rytm Życia, rytm Matki Ziemi i rytm naszego serca. Czerwony kolor na głowie dzięcioła jest oznaką, iż obdarza on nas również zwiększoną aktywnością umysłu. Oznacza to zdolność do szerokiej analizy i szybkiego łączenia faktów, do wychwytywania różnych niuansówi takiej umysłowej przenikliwości. Może to jednak powodować, iż będziemy mieli skłonności do zbytniego „wałkowania” tematów i rozkladania ich na czynniki pierwsze. Dlatego właśnie dzięciol przypomina swoim stukaniem nam wciąż o rytmie naszego serca, o jego glosie. Umysł pomoże nam zadać najlepsze pytania. Najlepsze odpowiedzi jednak przyjda z naszego serca. Zajrzyjmy zatem w siebie, wsłuchajmy się w rytm naszego serca, w głos naszej duszy. Tam odnajdziemy najlepsze dla nas prowadzenie.
Stukanie dzięcioła jak odgłos szamańskiego bębna pomaga również nawiązać połączenie z naturą, z prastarą wiedzą i z innymi światami. Jest jak wezwanie, jak takie głośne zaproszenie do kontaktu z światem Drzew. One poprzez dzięcioła zaparszają nas do przytulenia, ofiarowują nam swoją siłę i moc.

Ponadto dzięcioł prowadząc nas do naszego wewnętrznego domu, pomaga nam uwolnić się od emocjioinalnych przywiązań i w ten sposob przywrócić nam emocjonalną wolność. W łagodny ale ojcowski sposób pokazuje nam nasz stan emocjonalny, wydobywając na wierzch wszystkie szkodliwe dla nas negatywne energie. Pomaga nam się im przyjrzeć, je dostrzec i się z nich oczyścić. Robić to zdecydowanie ale z łagodnością i miłością, słuchając swego serca i intuicji.


W zależności od tego jaki dzięcioł wkracza do naszego życia , jakiego spotykamy na swojej drodze, otrzymujemy jeszcze dodatkowe wskazówki. I tak np. :

Dzięcioł duży – Swoim charakterystycznym upierzeniem w dolnej części brzucha i podogonie w kolorze jaskrawoczerwonym dzięcioł ten zwraca nasze wewnętrzne spojrzenie szczególnie w kierunku ciała, materii i rodu. To właśnie te plaszczyzny wymagaja naszej uwagi. Może tu chodzić o świadome zadbanie o nasze ciało, albo o skierowanie naszej energii działania w stronę realizacji marzeń związanych z materią czy też np o uwolnienie się z jakiś przywiązań emocjonalnych w rodzinie. Wsłuchując się w rytm naszego serca i szept naszej intuicji z pewnością otrzymamy właściwe odpowiedzi i rozwiazania.

Dzięciol zielony – Wskazuje na potrzebę oczyszczenia, przywrócenia w naszym życiu i otoczeniu naturalnych energii matki Ziemi, kontaktu z naturą i moc uzdrawiania. Być może to właśnie czas abyśmy oczyścili naszą aurę oraz aurę w naszym domu. Przywrócili harmonie w energiach. Niekoniecznie dlatego, że jest z nimi coś nie tak. Ale zwyczajnie dla nabrania świeżości trzeba czasem posprzątać. Dzięcioł zielony zaprasza nas również do odpoczynku, regeneracji sił na łonie natury. Po takim oczyszczeniu i zrewitalizowania się możemy teraz nieść harmonię światu i innym.

Dzięcioł czarny – Podkreśla szczególnie aspekt psychiczny i emocjonalny. Nawołuje nas do tego abyśmy w ciszy przyjrzeli się naszym uczuciom. Nawet jeśli akurat nie dzieje się nic dramatycznego ani niepokojącego, dzięcioł ten mimo wszystko prosi nas o zwrócenie uwagi na nasze emocje. Byc może wnet wydarzy się coś gdzie będzie nam potrzebna owa koncentracja i pomoże nam ona nie tylko uniknąć emocjonalnej burzy i piorunami, ale i sharmonizować uczucia.


ciemna strona: Dzięcioł wskazuje na zaborczość, humorzastość, przywiązania emocjonalne, pamiętliwość, skłonność do litowania się nad sobą, trwanie w świecie mrzonek, brak emocjonalnej wolności.


autor zdjęcie: Alastair Rae / źródło zdjęcia: https://en.wikipedia.org

Jeśli dzięcioł jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Starasz się żyć zgodnie z własnym rytmem, nie przyspieszając nic na siłę, ani też nie ociągając się zbytnio. Pomaga ci w tym wsłuchiwanie się we własne wnętrze i glos swojego serca, za którym to nie lękasz się podążać.
* Masz analityczny umysł, potrafisz dobrze łączyć fakty i dostrzegasz powiązania.
* Masz dobry kontakt z naturą. Uwielbiasz spacery po lesie lub parku. Uwielbiasz obcowanie z drzewami, a byc może nawet potrafisz z nimi rozmawiać.
* Potrafisz wsłuchać się w swoje emocje, bez zapętlania się w nie lub wypierania ich. W ten sposób dbasz o emocjonalną wolność i harmonię.
* Masz zdolnosci jasnosłyszenia.

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Jeśli dzięcioł jest twoim zwierzęciem mocy wtedy: * Masz umysł analityczny, potrafisz dobrze łaczyć fakty i dostrzegasz powiązania.
* Starasz się żyć zgodnie z własnym rytmem, nie przyspieszając nic na siłę, ani też nie ociągając się zbytnio. Pomaga ci w tym wsłuchiwanie się we własne wnętrze i glos swojego serca, za którym to nie lękasz się podążać.
* Masz dobry kontakt z naturą. Uwielbiasz spacery po lesie lub parku. Uwielbiasz obcowanie z drzewami, a byc może nawet potrafisz z nimi rozmawiać.
* Potrafisz wsłuchać się w swoje emocje, bez zapętlania się w nie lub wypierania ich. W ten sposób dbasz o emocjonalną wolność i harmonię.
* Masz zdolnosci jasnosłyszenia.

Proś dzięcioła o pomoc i wsparcie jeśli:
* Znajdujesz się w sytuacji, kiedy ktoś lub coś na ciebie zbytnio naciska, próbując przyśpieszyć jakieś twoje działania, lub odwrotnie od jakiś twoich decyzji cię odwieźć. Przez ten nacisk tracisz kontakt ze swoim wnętrzem i chciałbyś na nowo go odzyskać, aby podjąć decyzje zgodne z twoim własnym rytmem i rezonujące z twoim sercem.
* Czujesz, iż jesteś jakkolwiek zniewolony emocjami. Być może nosisz w sobie jakiś silny dawny żal, gniew, smutek lub poczucie krzywdy. Cokolwiek to jest, powoduje w tobie blokady i odbiera ci radość i dlatego pragniesz uzdrowić i uwolnić owe emocje.
* Czujesz, iż tracisz kontakt z teraźniejszością i żyjesz w świecie mrzonek. Chciałbys jednak na nowo wrócić na ziemię, do twojego życia, tak abyś mógł delektować się każdym kolejnym tu i teraz.
* Dopadła cię rutyna i nuda, brakuje ci weny i entuzjazmu i pragniesz, by na nowo odżyły twoje marzenia oraz by zrodziły się nowe pomysły, które dodają ci znowu skrzydeł i zmotywują do działania.


Dzięcioł według horoskopu indiańskiego patronuje urodzonym w dniach:  21 VI- 21 VII.

zwierzęta mocy – lis

234736_lisek_trawa
źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Należące do rodziny psowatych lisy występują w wielu regionach świata i doskonale przystosowały się do panujących tam warunków klimatycznych. Spotkać je więc możemy nie tylko przy lasach i na polach Europy, Ameryki czy Azji, ale również w północnej Afryce czy w regionach polarnych. Lis posiada głowę o ostro zakończonym pysku i długich trójkątnych uszach, a jego wydłużony tułów zakończony jest długą puszystą, tak charakterystyczną kitą. Jest typem samotnika prowadzącym ukryty tryb życia i polującym najczęściej pod osłoną nocy. Jednak nie tylko samice, również samce bywają troskliwymi rodzicami. Lis reprezentuje silną energię kobiecą, jest symbolem sprytu, przebiegłości, umiejętności kamuflowania się, ale też inteligencji, krasomówstwa i uważności .

Wkraczając do naszego życia lis jako zwierzę mocy pragnie nam pomóc rozeznać się w ciemnym lesie cieni. Prowadzi nas przez splątane ścieżki naszego życia w głąb naszej duszy, abyśmy mogli zrozumieć wszelkie paradoksy i bez lęku zmierzyć się z wszelkimi problemami. Sam będący mistrzem kamuflażu, lis uczy nas dostrzegać to, co ukryte. Uczy nas uważności i rozpoznawania zniekształconych obrazów, tak by nie mogły nas one zwieść i by nie miały nad nami żadnej mocy. Pomaga nam wyczuć każdy fałsz,  rozpoznać słabe punkty i dziury w polu energetycznym. Tyczy się to zarówno tego co na zewnatrz, jak i wewnątrz nas samych.

Jako posłaniec dolnego świata lis pozostaje w łączności z królestwem przodków. Tym samym pomaga i nam dotrzeć do starych, nierozwiązanych spraw, które mają wpływ również na nasze życie i wymagają rozwiązania i uleczenia. Z odwagą i zdecydowaniem prowadzi nas wtedy na stare mistyczne ścieżki do królestwa naszych przodków, byśmy mogli przyjrzeć się cieniom i tajemnicom, dotknąć ich, uwolnić i w ten sposób doprowadzać do ich uzdrowienia.

Lis obdarza nas umiejętnością doskonałego kamuflowania się, jednak nie po to byśmy zwodzili innych, ale abyśmy mogli nie tracąc z oczu naszego celu, podążać bez niepotrzebnych zakłóceń własną ścieżką. Uczy nas uważności w słuchaniu głosu naszej duszy, tak byśmy nie tracili łączności z naszym własnym wewnętrznym prowadzeniem. Lis dodaje nam mnóstwo odwagi i sprytu, a przy okazji uaktywnia naszą kreatywność i jednocześnie swego rodzaju lekkość. Tym samym pomaga nam nie tylko przewidzieć i uniknąć lub odeprzeć wszelkie ataki, ale również samym być gotowym do ataku i umiejętnie wykorzystywać wszystkie pojawiające się szanse i możliwości. Lis uaktywnia nasz potencjał, uruchamia nasze talenty i zdolności, przywraca nam lączność z Boginią, z silną energią kobiecą, wszystko po to, byśmy kreatywnie i nie zatracając łączności z naszą duszą, mogli wędrować naszą ścieżką do coraz lepszej wersji siebie.

ciemna strona: Lis wskazuje na zwodzenie, chytrość, złośliwość, podstęp, fałsz, interesowność, okradanie z energii,.


Lisowi przypisuje się:
– kamienie: cytryn, chalcedon, złoto
– kolory: pomarańczowy, czerwony, bialy czarny, jasnoniebieski, granatowy
– symbole: lisi ogon, pentagram, sierp księżyca i gwiazda, runa dagaz
– elementy: ogień, powietrze, ziemia, eter
– inne: półksiężyc, kita, świerk, karta tarota: umiarkowanie

zwierzęta mocy – skorpion

93778_skorpion_piasek_pustyni
źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl (tutaj zdjęcie nieco obcięte)

Skorpiony należą do rzędu pajęczaków i charakteryzują się obecnością trójczłonowych szczękoczulek zakończonych szczypcami z przodu głowy oraz kolca jadowego na ostatnim segmencie odwłoka. Zamieszkują zarówno obszary tropikalne (od lasów deszczowych po tereny pustynne), jak i wysokogórskie tereny okresowo przykrywane śniegiem. Gatunki występujące w górach mają zdolność hibernacji (snu zimowego), natomiast gatunki tropikalne estywacji (snu letniego). Skorpiony są żywotrodne. Młode skorpionki zaraz po urodzeniu wspinają się na grzbiet matki, do którego przysysają się kończynami i pozostają tam do pierwszego linienia.  Wszystkie skorpiony doskonale orientują się w ciemnościach – specjalne szczecinki na kleszczach rejestrują drgania powietrza (wychwytują na przykład uderzenia owadzich skrzydeł), a odnóżami potrafią wykrywać drgania podłoża.
We wszystkich kulturach skorpion jest symbolem życia i śmierci, bowiem o życiu lub śmierci może zdecydować. Może życie odebrać jeśli użyje swojego kolca lub jeśli od tego odstąpi, życie darować. Tym samym skorpion jest również symbolem strachu przed cierpieniem w życiu i strachu przed śmiercią, która jest wybawieniem.

Wkraczając do naszego życia skorpion jako zwierzę mocy wzywa nas do przyjrzenia się ciemnym zakamarkom w naszej duszy. Nawołuje nas wręcz do tego, byśmy zagłębili się w sobie i zajęli się dawnymi ranami, wzorcami wywolującymi choroby, tym wszystkim co powoduje strach lub cierpienie i blokuje w nas energię miłości. I nie chodzi tu o analizy i odpowiedzi na temat czyjeś lub naszej domniemanej winy, ale o zakończenie cierpienia i przywrócenie w nas witalnych, radosnych  energii miłości. Tylko wtedy jeśli znajdziemy w sobie odwagę, by się z tym rozprawić, gdy poznamy ową ciemną stronę, będziemy mogli ją przetransformować i pokochać życie w całej jego okazałości, z wszystkimi jego niuansami.

Skorpion jest co prawda małym zwierzątkiem, ale doskonale potrafi o siebie zadbać i w razie potrzeby może być śmiertelnie niebezpieczny. W wypadku zagrożenia błyskawicznie przygotowuje swój kolec i użądla. Tym samym przypomina nam, iż nie jesteśmy tacy bezbronni jak nam się czasem wydaje. I czas abyśmy wzięli odpowiedzialność w swoje ręce zamiast poddawać się niemocy. Uczy nas czujności, rozwagi i gotowości do działania. Jest dobrym towarzyszem. Zna ciemności, jest przebiegły, cichy i zwinny. Pokazuje nam kiedy należy zachować ostrożność, kiedy uzbroić się w cierpliwość, a kiedy działać .Pomaga nam przejść podziemia, zmierzyć się z przeszłością, uleczyć korzenie, a także przyjrzeć się naszemu własnemu piekłu. Pokazuje nasz własny niewykorzystany cień, ukryte pragnienia i nieuświadomione tęsknoty. Czasem może nas zakłuć, ale po to, by pomoc nam się uleczyć.

Wskazuje nam na ciemną i jasną stronę życia, na to, iż obie wzajemnie się przenikają i nie należy wypierać którejkolwiek z nich, bowiem następuje wtedy brak równowagi. Prawdziwą siłę można znaleźć jedynie w połączeniu ich obu. Uczy nas tego, byśmy nie bali się ciemności, bowiem kryje ona wiele możliwości uzdrawiania, a truciznę można uleczyć odtrutką.

ciemna strona: Skorpion wskazuje na błyskawiczną gotowość do walki, złość, agresję, niustępliwość, podstęp, skłonność do wietrzenia wszędzie niebezpieczeństwa, seksualne nadużycia i perwersyjne namiętności, hipnotyzujące, odużające i paraliżujace elementy.


Skorpionowi przypisuje się:
kamienie: granat, ametyst
kolory: czerwony, pomarańczowy, czarny, fioletowy
symbole: żądlo, astrologiczny znak skorpiona
elementy: ogień, woda, ziemia
inne: gwiazdozbiór Skorpiona, Pluton, strach, zmartwychwstanie, wprowadzenie w ciemność, tajemniczość, liczba 7 i 8

Skorpion według horoskopu tradycyjnego patronuje urodzonym w dniach: 24 X– 21 XI

 

zwierzęta mocy – zięba

autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Zięba jest niewielkim ptakiem występującym na terenie całej Europy (za wyjątkiem północnej Skandynawii), w zachodniej Azji i północnej Afryce. Przypisuje się jej zdolności jasnowidzenia. Dlatego też w wierzeniach ludowych uchodzi za wieszczkę pogody, zarówno tej atmosferycznej jak i duchowej.  I jako że wedlug tych wierzeń zięba najczęściej jest zwiastunem deszczu i niepogody, wśród rolników i chłopów nie jest zbytnio lubiana i często określana jako brudny ptak kojarzący się z zimnem. W szmaniźmie jednak symbolika zięby jest dokładnie odwrotna. Zięba reprezentuje miłość i ogrzewające ciepło wylegu. Jest symbolem pogody ducha i autentyzmu.

Zięba wyróżnia się swoim pięknym upierzeniem, dzięki któremu jest nie do pomylenia z innymi ptakami. Jako zwierzę mocy przynosi nam w ten sposób wiele darów. Uczy nas zachowania w każdej sytuacji trzeźwości umysłu i jasności myślenia (niebieskoszare upierzenie na główce). Obdarowuje nas przy tym pogodą ducha i umiejętnością dostrzegania pozytywów, delektowania się życiem i czerpania przyjemności z tego co robimy (rude upierzenie w okolicach oczu i na grzbiecie). Przypomina nam o mocy naszego serca i sile miłości (różowawe upierzenie na brzuszku) oraz przekazuje nam, iż pomiędzy białytm a czarnym (upierzenie na skrzydłach) mieści się jeszcze cała paleta barw.

Zięba rozsiewa radość, lekkość i spokój. Przypomina nam o tym, iż nie należy traktować wszystkiego zbyt poważnie, by życie nie było dla nas ciężarem. Wnosi w nasze życie energię Słońca, obdarowuje optymizmem i umiejętnością cieszenia się z małych rzeczy. A jednocześnie pomaga nam odczuwać w naszym sercu prawdziwą wdzięczność wobec życia. Obdarza nas siłą spokoju, tak abyśmy w czasie, kiedy przyjdzie nam stawić czoła trudnościom, nie tracili głowy ani pogody ducha. Wszystko bowiem ma swój cel, a życie jest podróżą, którą czasami przemierzamy w świetle, a czasami w mroku. I tak jak przegrywanie uświadamia wartość zwycięstwa, tak samo smutek jest potrzebny, byśmy wiedzieli czym jest radość. Nic nie może istnieć bez drugiego.

Zięba zna tony pośrednie pomiędzy białym a czarnym i uczy nas dostrzegania ich, usłyszenia ich, wychwycenia i zrozumienia ukrytego w nich przesłania. Wzmacnia tym samym nasze zaufanie do życia oraz do mądrości naszego serca. I jeśli nagromadziły się w naszej duszy jakieś ciemne, przytlaczające nas cienie, zięba wzywa nas do tego, byśmy ten zbędny balast porzucili. Nie poprzez ignorowanie czy wypieranie go, ale poprzez zawarcie pokoju z tym, co należy do naszego cienia. Za tym bowiem idzie oczyszczenie i uzdrowienie. A jak wewnątrz nas, tak i na zewnątrz.  Uzdowmy to, co jest do uzdrowienia.

ciemna strona: Zięba wskazuje na lękliwość, zakłoconą komunikację oraz skłonność do plotkowania.


 

zwierzęta mocy – motyl

sisis
autorką zdjęcia jest Asia Zaremba

Motyle, inaczej łuskoskrzydłe, po chrząszczach stanowią drugą pod względem liczebności grupę owadów. Na świecie żyje około 150 tysięcy gatunków motyli. Występują na wszystkich kontynentach, oprócz Antarktydy, wszędzie tam, gdzie spotkać można kwiaty. Rozpiętość skrzydeł największych motyli dochodzi do 30 cm. Z kolei najmniejsze gatunki mają rozpiętość skrzydeł zaledwie około 3 mm. Najszybse gatunki latają z prędkościa 65 km/h. Skrzydla motyli pokryte są drobnymi luseczkami. Ich powierzchnia jest nierowna, dodatkowo mają różne ustawienie co w efekcie powoduje że inaczej załamują światlo i stąd tak rożne barwny na motylich skrzydłach. Większość motyli odżywia się nektarem kwiatowym lub sokiem z owoców. Służą im do tego tzw ssawki. Ssawka ta to długa rurka, którą owad zwija i ukrywa pod spodem głowy. U niektórych gatunków są one nawet dłuższe od ciała. Na całej powierzchni czułek rozmieszczone są receptory zapachu, a na ich II segmencie znajduje się narząd Johnstona. Jest to narząd słuchu i równowagi, wychwytujący drgania powietrza. Motyle są owadami, u których dokonuje się przeobrażenie zupełne i właśnie z powodu tego niesamowitego procesu metamorfozy, są one symbolem transformacji, przemiany ku lepszej przyszłości, nieśmiertelności, odrodzenia ze śmierci. Dlatego też w wielu kulturach jego postacią obrazuje się po prostu duszę.

 

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Motyl jest jednym z najbardziej potężnych i inspirujących zwierząt mocy. Wkraczając do naszego życia nakierowuje naszą uwagę na naszą duszę i przygotowuje nas do kolejnego etapu przemiany w nas samych. Jest nie tylko zwiastunem tej zmiany, ale też pomaga nam, by się ona dokonała. Wnosi na swoich skrzydłach lekkość i radość, tak byśmy mogli przemienić w nas wszystkie te energie, które do tej pory trzymały nas niejako w dole, ciążyły, ograniczały czy w jakikolwiek sposób hamowały.

Motyl pomaga nam w pierwszej kolejności dostrzec w nas ten niepotrzebny balast. To etap kokonu. Czas na uporządkowanie myśli, uczuć, emocji. Na poukładanie w sobie tych wszystkich energii, bez niepotrzebnego analizowania, roztrząsania, obwiniania czy poganiania samych siebie. Pozwólmy sobie w ciszy, bez pośpiechu na zagłębienie się w sobie, na spotkanie z naszą duszą.  To etap uleczenia i przemiany. Nie wolno na siłę tego przyśpieszać. Każdy z nas ma swoje tempo i jest w tym punkcie swojego rozwoju, jaki jest dla niego akurat najodpowiedniejszy. Dlatego dajmy sobie tyle czasu, ile potrzebujemy.

A kiedy będziemy już gotowi do zrzucenia balastu, motyl doda nam lekkości, tak byśmy mogli bez oglądania się wstecz, prawdziwie wolni, rozłożyć nasze skrzydełka i zacząć latać. Motyl uczy nas tutaj świadomie kierować swoim życiem, wychwytywać nowe idee i dobre pomysły, wykorzystywać pojawiające się możliwości, realizować marzenia i tworzyć naszą rzeczywistość coraz piękniejszą.


Kierunek, albo raczej płaszczyznę na jakiej dokonują się owe zmiany motyl pokazuje nam dosłownie na swoich skrzydłach poprzez swoje ubarwienie. Kolor skrzydeł motyla wskazuje na kolor danej naszej czakry, która wymaga uleczenia, uaktywnienia lub też w obszarze której zachodzą w nas wielkie zmiany.  Każdy motyl jest inny i na co innego zwraca naszą uwagę.

Motyl czerwony wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą podstawy:
-) urzeczywistnienie –  witalność, zdrowie, energia, bezpieczeństwo, łączność z ziemią i naturą, ukorzenienie, stabilność, pewność, siła, odwaga, moc
-) blokady i dysharmonia – chorobliwość, lękliwość, słabość, ospałość, lenistwo, brak pewności siebie, poczucie zagrożenia, poczucie oderwania od rzeczywistości, materializm, zaborczość, zachłanność, agresja, dominacja, przemoc, gwałtowność

Motyl pomarańczowy  wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą sakralną:
-) urzeczywistnienie –  radość, przyjemność, seksualność, kreatywność, szacunek, inteligencja emocjonalna, siła życiowa, niezależność, swobodne przejawianie się, wolność
-) blokady i dysharmonia – stłumienie, zastraszenie, poczucie winy, potępianie siebie, samoudręczenie, oskarżanie, brak inicjatywy, nieśmiałość, oziębłość, niemoc, wyparcie, potępianie innych, krytykanctwo, moralizatorstwo, hipokryzja, fałsz, zboczenia seksualne

Motyl żółty  wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą słoneczną:
-) urzeczywistnienie –  dostatek, szczęście, komfort, działanie, moc w działaniu, pracowitość, skuteczność, współdziałanie, optymizm, samoświadomość, akceptacja
-) blokady i dysharmonia – niedbałość, nieskuteczność, brak chęci do pracy, izolowanie się, koncentracja na negatywach, narzekanie, niska samoocena, wybuchowość, tyranizowanie, postawa roszczeniowa, narzucanie się, domaganie uwagi, domaganie racji, konfliktowość

Motyl zielony lub różowy wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą serca:
-) urzeczywistnienie –  harmonia, miłość, akceptowanie, zrozumienie, wybaczenie, łagodność, wrażliwość, uczuciowość, uzdrawianie, pojednanie, pomaganie
-) blokady i dysharmonia – przewrażliwienie, histeria, lęki, noszenie urazy, pogrywanie na emocjach, negatywizm, dołki emocjonalne, depresje, brak wiary i nadziei w życiu, stłamszenie, chłód emocjonalny, okrucieństwo, sztywne podejście, dystans, mściwość, kłótliwość, interesowność

Motyl błękitny, niebieski wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą gardła:
-) urzeczywistnienie –  twórczość, inteligencja analityczna, wiedza, nauka, komunikacja, samoekspresja, kariera, realizacja marzeń, dynamiczność, przebojowość, delikatność, szczerość, zdolności muzyczne
-) blokady i dysharmonia – nieśmiałość, natręctwa, obsesje, nadmierne przywiązanie do autorytetów, brak własnego zdania, tchórzostwo, sarkazm, złośliwość, uszczypliwość, ukrywanie swojej prawdziwej twarzy, nadmierne racjonalizowanie, obsesyjne przywiązanie do naukowego poglądu na świat, pijaństwo, ciągłe szukanie kontaktu z innymi, niezdrowy tryb życia

Motyl indygo, szafirowy wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą trzeciego oka:
-) urzeczywistnienie –  mądrość, intuicja, wyobraźnia, jasnowidzenie, medytacja, zjednoczenie przeciwieństw, synergia, synteza, geniusz, twórczość, inspiracja, spokój, równowaga, charyzma, mistrzostwo w dowolnej dziedzinie, przywództwo, świadome sny
-) blokady i dysharmonia – nierozsądek, niedojrzałość, uzależnienia, uciekanie od rzeczywistości, brak zainteresowań, uzależnienie od innych , brak asertywności, słabość, wewnętrzny lęk, zahamowania, klapki na oczach, pomieszanie, schematyczność, presje na innych i na siebie, ograniczenie fantazji, wyobraźni, duma , manipulacja, konflikty z prawem, wyrachowanie, pustka duchowa, brak inspiracji, brak polotu, narzucanie zdania innym, przesadzanie, przerost ego

Motyl fioletowy, biały lub tęczowy wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą koronną:
-) urzeczywistnienie –  rozumienie rzeczywistości w głęboki, duchowy sposób, transcendencja, mistyka, modlitwa, poczucie łączności z wszechświatem, boskością, szeroka świadomość, otwartość, zaufanie, nieosądzanie, oświecenie, łaska
-) blokady i dysharmonia – zagubienie i poczucie dotkliwej samotności w świecie, między ludźmi, oddzielenie od życia, choroby psychiczne, iluzje, nihilizm, autodestrukcja, nerwice, paniczny strach, nieufność, wyniosłość, separowanie się, zamknięcie na duchowość, ucieczka w wewnętrzny świat, strach przed „ujawnieniem” innym tego kim jest się naprawdę

Spotkanie z czarnym motylem jest sygnałem dla nas, iż to czas na wyciszenie i zagłębienie się w swoim wnętrzu. Czas wycofania się, zamknięcia się w takim kokonie ciszy i pozwolenia by dojrzało w nas to, co właśnie przechodzi swoją transformację. To czas odpoczynku od docierajacych z zewnatrz energii, czas zregenerowania naszych sił i witalności. Czas, kiedy ugruntowują sie wokół nas i w nas nowe przestrzenie. Nie ignorujmy więc tego przekazu i znajdźmy moment dla siebie, najlepiej gdzieś na łonie natury, gdzie w ciszy będziemy mogli pozwolić Gaji i naszej Duszy dzialać.


Wyjątkowym motylem jest Rusałka pawik (na zdjęciu u góry). Ten wydawałoby się pospolity motyl jest szczególnym posłańcem duchowego świata. Potrafi prawdziwie zadziwić swoją wymownością i swego rodzaju natarczywością w przekazaniu nam swojego przesłania, kiedy pojawia się ni stąd ni zowąd nawet w zimie i np przyczepiony gdzieś do okiennej szyby z niebywałą mocą przyciąga naszą uwagę. Rozpościerając przed nami swoje skrzydła motyl ten ukazuje nam parę pięknych szafirowych oczu, ktore na nas spoglądają. Sa one lustrem naszej duszy. Rusałka pawik nawołuje nas w ten sposób abyśmy zajrzeli w głąb siebie. Nie kiedyś tam, ale właśnie teraz. Poprzez tego motyla nasza dusza wysyla nam znak, że chce naszej uwagi i zaprasza nas na duchowe spotkanie.

Niezależnie od tego, jaki motyl nam towarzyszy, obdarowuje on nas zaufaniem do Życia i uczy miłości do nas samych. Znajdujemy się czasem w sytuacjach, kiedy czujemy się niepewni, może zagubieni, nie wiemy co dalej. Motyl przypomina nam, iż to jedynie pewna faza. Wszystko jest w ruchu i ciąle się zmienia. Zaufajmy Życiu. Pozwólmy miłości płynąć przez nas, wsłuchajmy sie w nasze serca. Każdy z nas przechodzi czasem przez ciemne etapy kokonu, zanim na nowo rozwinie skrzydla. Przechodzimy przez różne okresy transformacji i obojętnie, w którym etapie akurat się znajdujemy, to jesteśmy to przecież my. Nic nie dzieje się przypadkiem, wszystko czemuś służy i wszystko ma swój czas. A każdy z nas jest na swój sposób wyjątkowy i wspaniały. Dlatego zamiast surowo się oceniać, porównywać się z innymi, czy wręcz ich kopiować, zawsze możemy korzystać z naszych narzędzi, rozwijąć nasze talenty, nasz potencjał i dzieki temu żyć coraz pelniej i szczęśliwiej.


ciemna strona: Motyl wskazuje na roztrzepanie, niepewność, kruchość, niestalość.


autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Jeśli motyl jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Masz wielki szacunek do wszelkich cyklów Życia, które zachodzą w tobie i wokół ciebie.
* Jesteś wizjonerem. Kiedy będąc na łonie natury posłuchasz ciszy, kiedy medytujesz w domu, potrafisz ujrzeć co jest do zrobieniam, by twoje wizje i marzenia staly się rzeczywistością.
* Potrafisz przyjąć zmiany jakie się pojawiają w twoim życiu z zaufaniem i nawet radością. Potrafisz dostrzec w każdej okoliczności jakiś dar.
* Jesteś wrażliwy i z łatwością wyczuwasz zmiany w energiach. Pracujesz z energiami w różnej ich formie, czy to za pomocą dźwięku, kolorów, zapachów, czucia.

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Proś motyla o pomoc i wsparcie jeśli:
* Masz problemy z jakimś projektem i potrzebujesz pomocy w zorganizowaniu czy opracowaniu kolejnych kroków, byś mógł go szczęśliwie urzeczywistnić / zakończyć.
* Czujesz, że w jakieś dziedzinie twojego życia nadszedł czas na zmiany i potrzebujesz więcej odwagi by wyjść ze swojego kokonu i rozłożyć skrzydla.
* Znajdujesz się w fazie wielkich zmian, np jesteś w trakcie rozwodu, lub straciłeś jakiegoś przyjaciela, zmieniasz miejsce zamieszkania lub pracy i potrzebujesz wsparcia, by łatwiej się odnaleźć w tych nowych okolicznościach.
* Ciężko ci jest w jakieś fazie, np kiedy masz zbyt wiele zajęć, a akurat potrzebujesz więcej spokoju, lub odwrotnie, czujesz się apatyczny, zmęczony i brak ci chęci do działania, a akurat byłoby to bardzo wskazane.
* Pragniesz więcej lekkości, by nie brać wszystkiego tak bardzo poważnie.


Motyl według horoskopu wenezulskiego patronuje urodzonym w lutym.


Motyle w moich obrazach