źródła – skąd czerpię informacje do swoich wpisów o zwierzątkach

No właśnie, dobre pytanie. Nie jestem w stanie wymienić wszystkich źródeł, bo tak naprawdę składają się na to liczne przeczytane przeze mnie wpisy z internetu, książki, obejrzane dziesiątki filmów przyrodniczych o zwierzętach, a w głównej mierze moje własne „odbiory” (jakkolwiek je nazwać: telepatyczne czy w stanie zmienionej świadomości).

Zasadniczno we wszystkich wpisach na początku podaję informacje ogólne dotyczące danego zwierzątka i są one zaczerpnięte najczęściej z wikipedii. Potem kiedy piszę już sam przekaz, to jest to zlepek (bardzo ubogi zresztą) tego, co na przestrzeni lat wyczytałam i zobaczyłam w sensie dosłownym czyli fizycznym oraz też metafizycznym.

Załączam tutaj listę książek, które były mi źródłem wiedzy i inspiracji. Wiele z nich nie ma polskiego wydania, zatem podaję według tytułów niemieckich, bo w tym języku je sama czytałam. Do niektórych tych lektur pisałam też moje wrażenia po przeczytaniu – recenzje te również podlinkuję. Listę tę będę systematycznie poszerzać, bo wciąż książki o zwierzętach należą do jednych z moich ulubionych.

zwierzęta mocy – płaszczka

źródło zdjęcia: http://imagenes.4ever.eu/

Płaszczki to ogólna nazwa chrzęstnoszkieletowych ryb morskich (z wyjątkiem słodkowodnej rodziny Potamotrygonidae) o płaskim, dyskowatym kształcie ciała. Do płaszczek zaliczane są drętwy, ogończe, raje, manty i orlenie. Nazwa płaszczek wynika z ich charakterystycznego, spłaszczonego ciała z szerokimi, silnie rozwiniętymi, zachodzącymi swoją podstawą na głowę płetwami piersiowymi, ułożonymi w płaszczyźnie poziomej, tworzącymi z całym ciałem kształt rombu lub dysku.
Otwory skrzelowe i oczy znajdują się u nich na grzbietowej stronie ciała. Na spodniej stronie natomiast umieszczony jest otwór gębowy oraz 5 par szczelin skrzelowych (jedynie Hexatrygonidae posiada 6). Większość gatunków posiada elektroreceptory. Niektóre potrafią wytwarzać prąd elektryczny (drętwy). Długi ogon u wielu gatunków zakończony jest kolcem jadowym, często z haczykami (ogończe).
U płaszczek zapłodnienie odbywa się w ciele samicy, dzięki czemu zwiększa się szansa na przetrwanie potomstwa. Niektóre gatunki są żyworodne, a niektóre rodzą się z jaj. Zwykle składają tylko od 1 do 10 jaj.
Płaszczki są rozprzestrzenione w ciepłych i tropikalnych wodach całego świata. Zwykle prowadzą przydenny, często nocny tryb życia. Niektóre zakopują się w podłożu.
Podczas pływania ryby te wyglądają jakby latały i pewnie dlatego często nazywane są archaniołami lub aniołami mórz i oceanów.

źródło zdjęcia: http://imagenes.4ever.eu/

Kiedy w naszą przestrzeń wpływa swoimi płynnymi ruchami płaszczka, jako zwierzę mocy przynosi nam ona oczyszczenie na wielu poziomach, ale przede wszystkim uczy nas zachowania swoistej równowagi w naszych relacjach z innymi. Nadchodzi czas dużych zmian. Zmian w nas samych. Nie pojawiają się one tak z niczego, ale my sami je przyciągnęliśmy. Już od dłuższego czasu małymi kroczkami przybliżaliśmy się do tego momentu. Momentu działania, nowych decyzji i wyborów stawiania się dla nas samych. Może właśnie teraz wprowadzamy w życie jakieś nowe nawyki. Może zaczynamy praktykować medytację, uprawiać jakieś sporty lub odkrywamy nową pasję. Cokolwiek by to nie było, zmiany w nas samych pociągają zawsze zmiany na zewnątrz nas. Kiedy zaczynamy kroczyć jakąś nową ścieżką, na którą prowadzi nas głos naszej duszy, wchodzimy w inne wibracje, stajemy się inną wibracją. Niektóre rzeczy przestają już z nami rezonować. Niektóre relacje stają się męczące, ograniczające lub po prostu już nie z naszej bajki. W takich fazach życia zupełnie naturalne jest, iż mamy potrzebę wycofania się z jakiś znajomości i bycia po prostu z samym sobą. Płaszczka przybywa nam jako wspaniały duchowy towarzysz, który wspomoże nam zachować równowagę. Z jednej strony uczy nas zadbać o naszą nową przestrzeń i szacunek wobec naszych granic, z drugiej nie pozwala, byśmy się za bardzo izolowali od innych lub o nich zapominali. Wciąż jesteśmy częścią wspólnoty, w której żyjemy. Płaszczka pokazuje nam jak poruszać się w kolektywnych polach uczuć, do których należymy jako członkowie rodziny, przyjaciele, koledzy w pracy czy chociażby sąsiedzi. Uczy nas współodpowiedzialności i harmonijnego współistnienia z innymi. Dodaje nam odwagi i zdecydowania, abyśmy nie pozwolili ani naszym partnerom, ani nikomu innemu wchodzić z brudnymi buciorami w naszą świętą przestrzeń lub zagłuszać głosu naszej duszy. Jednak uczy nas jak dbać o nasze granice pokojowo i z poszanowaniem zarówno nas samych jak i innych.
Płaszczka zwiększa naszą umiejętność rozeznania w sytuacji. Jej lokalizatory pomagają nam wczuć się głębiej w położenie każdej ze stron, namierzyć to, z czym naprawdę mamy do czynienia i dzięki temu lepiej rozpoznać co powinniśmy uczynić, by pokojowo i jak najbardziej harmonijnie rozwiązać dany problem lub konflikt.

Wiele płaszczek (drętwy, ogończe i raje) prowadzi przydenny tryb życia zagrzebując się często w piasku. W ten sposób przypominają nam one o połączeniu z ziemią i opiece jaką obdarza nas Gaja. Ziemia jest naszą matką. W wymiarze fizycznym, na niej się rodzimy, na niej trwamy i do niej powracamy. Zawsze możemy prosić ją o pomoc, o wsparcie i oddać jej nasze troski czy ciężary. Płaszczka uczy nas jak owy kontakt z Ziemią nawiązać, ale również jak o niego dbać i go podtrzymywać. Dzięki temu połączeniu łatwiej będzie ugruntowywać nam nasze pomysły, abyśmy mogli spełniać marzenia. Ale także pomoże nam to w sytuacjach, które wyzwalają w nas silne emocje, pozostać przy ziemi, abyśmy nie pozwolili się im zaślepić i ponieść gdzieś daleko od naszej ścieżki.

Z drugiej strony płaszczki uczą nas lekkości i swobody, z jaką możemy płynąć przez życie. Manty i orlenie unoszą się w toni wodnej poruszając silnie umięśnionymi płetwami piersiowymi podobnie jak ptaki w locie poruszają skrzydłami. Ponadto lubią wyskakiwać ponad powierzchnię wody. Pokazują nam w ten sposób, iż warto czasem wyskoczyć nieco wyżej. Pozwolić się porwać entuzjazmowi, radości, poczuć wiatr we włosach, pobujać odrobinę w obłokach lub zwyczajnie zrobić coś szalonego i ekscytującego. A przy okazji, kto wie, czy właśnie tam, kiedy uniesiemy się do góry i nabierzemy nowych perspektyw, nie zrodzą się w naszych głowach najlepsze pomysły, nie zawitają do nas najwspanialsze idee i nie wejdą do naszych serc najlepsze weny. Płaszczka w cudowny sposób pokazuje nam, że warto czasem wyskoczyć ponad powierzchnię, by umożliwić narodzić się w nas nowym „dzieciom”.


ciemna strona: Płaszczka wskazuje na nadmierne samotnictwo, skłonność do ukrywania się, wyobcowania, chowanie się w sobie, unikanie spotkań i dzielenia się z innymi, przesadną ostrożność i niedowierzanie.


źródło zdjęcia: http://imagenes.4ever.eu/

Jeśli płaszczka jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Jesteś towarzyski, rodzinny i masz mocno wykształcone poczucie wspólnoty.
* Potrafisz jednak dbać o swoje granice i nie pozwalasz nikomu naruszać swojej świętej przestrzeni.
* Jesteś wrażliwy i emocjonalny, jednak nie pozwalasz by emocje cię zaślepiały.
* Starasz się zawsze znajdować pokojowe i harmonijne rozwiązania dla konfliktów czy problemów.
* Masz dobre wyczucie do różnych spraw.
* Od czasu do czasu pozwalasz sobie na radosne „szaleństwa” lub inne skoki ponad „powierzchnię”.

źródło zdjęcia: http://imagenes.4ever.eu/

Płaszczka obdarzy cię szczególnym wsparciem jeśli:
* Znajdujesz się w fazie zmian i nadmiernie wycofujesz z życia towarzyskiego, unikając spotkań z innymi lub nawet stałeś się samotnikiem, mimo że wiesz, iż nie jest to dla ciebie dobre.
* Nie potrafisz powiedzieć „nie” i chcesz się nauczyć większej asertywności.
* Uczysz się stawiania granic i dbania o swoją przestrzeń.
* Chcesz lepiej zrozumieć, głębiej poznać, mieć szerszy ogląd jakieś sytuacji.
* Chciałbyś czasem pozwolić sobie na jakiś skok ponad „powierzchnię”, ale hamuje cię zbytnia ostrożność i potrzebujesz więcej odwagi oraz spontaniczności, by dać się ponieść impulsom.


źródło zdjęcia: http://imagenes.4ever.eu/

ciekawostki:
* Największa płaszczka to manta, zwana diabłem morskim. Może osiągnąć 5 m długości i 9 m rozpiętości płetw. Największe okazy ważą nawet 3 tony. Nowo narodzony diabeł morski może ważyć nawet 20 kg i mierzyć 1 metr szerokości. Młode przychodzą na świat podczas wyskakiwania samicy ponad powierzchnię wody.
* Najmniejsza płaszczka to gatunek z rodziny Narcinidae. Osiąga on ok 50 cm długości.
* Drętwy mają narządy elektryczne, które potrafią wytwarzać impulsy o dużym napięciu elektrycznym (około 300 V). Narządy te znajdują się na dysku za oczami. Drętwy są zdolne porazić śmiertelnie nawet człowieka.
* Starożytni Rzymianie stosowali okłady z małych okazów drętw na bolące kończyny i głowy. Wspomina o tym rzymski pisarz Plutarch. Chorą osobę zawożono na plażę, gdzie nogi chorego układano na rybie. Wytwarzany przez drętwę impuls elektryczny uśmierzał ból.
* Raje składają duże jaja otoczone rogową kapsułką z wieloma wyrostkami, która przynajmniej na cztery miesiące a często i dłużej jest powłoką ochronnych dla młodych. Wyrzucane często na brzeg puste jaja rajowatych mają bardzo specyficzny wygląd i są przez to nazywane portmonetkami syreny lub portmonetkami diabła
* Słodkowodna ogończa może osiągać łącznie z ogonem nawet i 5 m długości. Jest to jedna z największych słodkowodnych ryb świata.


Płaszczka w moich obrazach

zwierzęta mocy – kangur

źródło zdjęcia: https://www.tapeciarnia.pl/

Kangury to najbardzziej popularna podrodzina torbaczy obejmująca około 50 gatunków. Zasiedlają one zróżnicowane tereny Australii, Nowej Gwinei i sąsiednich wysp – od suchych centralnych równin po zarośnięte, tropikalne lasy wybrzeża. Mniejsze dzikie populacje odnotowywano już jednak w różnych częściach świata – w Nowej Zelandii, na Hawajach, w Szkocji, Niemczech i Anglii. Ich istnienie jest skutkiem zamierzonych introdukcji lub ucieczek z hodowli. Wszystkie kangury cechuje bardzo charakterystyczny wygląd. Mają małą głowę, długi i gruby u nasady, owłosiony lecz niechwytny ogon. U prawie wszystkich gatunków kończyny tylne są dużo dłuższe niż przednie. Przednie są bardzo krótkie. Jedynie kangury drzewne mają krótsze tylne odnóża, natomiast przednie łapy są często dłuższe. Kangury są jednymi z najlepszych skoczków w świecie zwierząt. Potrafią wykonać nawet kilkunastometrowe skoki. Wykształciły jedyny w swoim rodzaju sposób poruszania się, dzięki któremu mogą w szybkim tempie pokonywać duże odległości. Podczas długich skokow ich gruby, umięśniony ogon służy im za ster i pomaga w utrzymaniu równowagi.
Kanugry żyją zwykle w dużych stadach, w których samce często toczą walki o przewodnictwo. Większość kangurów wiedzie nocny tryb życia, ale niektóre gatunki wykazują dobową aktywność późnym popołudniem i wczesnym rankiem.
Nazwa „kangur” pochodzi od języka Aborygenów. Według aborygeńskich legend u pra dziejów pojawił się gigantyczny kangur, który dbał o to, by zapewnić ludziom podczas potopu czystą wodę pitną. Potem z kolei wypowiedział on wszystkie słowa, jakimi mówią ludzie na calym świecie. W ten sposób kangur stał się twórcą wszystkich języków i dialektów.

źródło zdjęcia: https://www.tapeciarnia.pl/

Wskakując do naszego życia kangur jako zwierzę mocy oznajmia nam, iż nadszedł czas na zmiany. Już zbyt długo tkwiliśmy w stagnacji. Być może jakieś przeżycia z przeszłości wciąż trzymają nas w swoich szponach. Może w kółko o nich rozmyślamy niejako przeżywając je ciągle od nowa, a przez to nie żyjemy naprawdę w chwili obecnej i umyka nam nasza terażniejszość. Albo może bez dramatów przeszłości, całkiem zwyczajnie utknęliśmy w naszych sprawach dnia codziennego. Dzień w dzień robimy to samo, mamy te same obowiązki i ten sam rozkład dnia. Owa rutyna wchłonęła nas tak bardzo, iż nasza codzienność stała się szara, nudna i straciła blask. Kangur wskakuje do naszego życia by nam pomóc wyjść z tego marazmu. Nauczyć nas wielkich skoków ale przede wszystkim dodać nam odwagi, abyśmy się na nie odważyli. Moc kangura bez ostrzeżenia i zapowiedzi skonfrontuje nas z Nowym. Może pojawią się nowe, nieprzewidywalne sytuacje, nowi ludzie w naszym kręgu lub jakieś inne nowe zewnętrzne okoliczności. Wszystko to wystawia na próbę naszą spontaniczność i zdolność dopasowania się, a jednocześnie stanowi swego rodzaju impuls, który w taki czy inny sposób budzi nas na nowo do życia. Kangur pomaga nam nie tylko nie tracić równowagi, ale ruszyć wreszcie z punktu, w ktorym utkwiliśmy. Skacząc u naszego boku uczy nas zaufania i dodaje nam odwagi. Zatem nie brońmy się przed tym co sie pojawia, nie jesteśmy w stanie zatrzymać biegu rzeki Życia. To czas zamienić nasze lęki na pozytywne inetncje, czas przypomnieć sobie o marzeniach, sfokusować się na celach i u boku kangura odważyć się na kwantowe skoki do przodu.

To jednak nie wszystko. Kangur uczy nas zaufania do życia i przypomina nam o tym, iż Wszechświat się o nas troszczy i obdarowuje nas obfitością. Jednak by z niej korzystać, musimy się na nią otworzyć i dbać o jej przepływ. Oznacza to, iż czas przestać się ciągle martwić, a zacząć prawdziwie doceniać to co mamy.. Jesteśmy o wiele bardziej obdarowywani małymi cudami i pomyślnością, niż nam się wydaje. Jednak często nie dostrzegamy tego co mamy, bo nasza uwaga skupiona jest na braku, na tym czego nie mamy. Kangur nawołuje nas do tego, abyśmy wreszcie otworzyli oczy i zobaczyli to, co jest przed naszym nosem. Rozejrzyjmy się dookoła i doceńcmy to co jest w naszym zasięgu. Jest tyle cudownych rzeczy, zjawisk, sytuacji, którymi obdarowuje nas Życie. Tyle wspaniałych ludzi mamy wokół siebie, ludzi którzy nas kochają. Doceńmy to i bądźmy wdzięczni. Każdego dnia bardziej i bardziej. Wdzięczność otwiera nasze serca i otwiera nasze drzwi do obfitości, która do nas płynie szerokim strumieniem.
I jasne, że czasem przychodzi okres suszy, w którym jest nam ciężko lub nawet trzeba ponieść jakieś ofiary. Ale tak długo jak mamy wokół siebie przyjaciół i rodzinę, tak długo tak naprawdę nie ma żadnej suszy. Rozejrzyjmy się wokół siebie i dostrzeżmy wszystkich, którzy nas kochają i których kochamy my. Czy w obliczu takiej miłości można mówic o suszy?
Zatem, nawet jeśli nie wszystko jest tak, jakbyśmy chcieli, nawet jeśli nasze finansowe, zdrowotne czy jakieś inne problemy stają nam na przeszkodzie w realizacji naszych pragnień i planów, to zawsze, absolutnie zawsze pozostaje nam bogactwo milości. Nasza umiętność kochania i przyjmowania miłości od innych.
Zatem przestańmy szukać tego, czego potrzebujemy lub gonić za tym czego szukamy. Zamiast tego bądźmy wdzięczni, kochajmy i pozwólmy, by się przed nami manifestowało.

Życie nie musi być udręką.
Nasza codzienność nie musi być nudną, szarą rutyną.
Może być zabawą, radością i przygodą.
Razem z kangurem skaczmy na spotkanie każdego dnia jak na spotkanie pięknej niespodzianki pełnej małych wielkich cudów.


ciemna strona: Kangur wskazuje na lenistwo, stagnację i zastój, lęk przed wszelkimi zmianami, popadanie w marazm, branie bez dawania, brak wdzięczności, lęk przed brakiem wszelkiego rodzaju.


źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Jeśli kangur jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Masz silną zdolność koncentrowania się na Tu i Teraz oraz patrzenia do przodu. Przeszłość pozostawiasz bez żalu za sobą. Łatwo przychodzi ci podążać za zmianami.
* Masz dobrze wykształcone socjalne zachowania i poczucie wspólnoty. Jesteś rodzinny i lubisz przebywac w kręgu bliskich i przyjaciół.
* Od czasu do czasu potrzebujesz jednak czasu i przestrzeni tylko dla siebie. Z wiekiem coraz bardziej i częściej.
* Masz w sobie wiele cierpliwości i jesteś niezwykle wielkoduszny, zwłaszcza wobec dzieci i członków rodziny. Dajesz im wiele i starasz się zapewnić im wszystko, czego potrzebują, rezygnując nawet ze swoich potrzeb lub pragnień, jeśli zachodzi taka potrzeba.
* Nie martwisz się o to czy dostaniesz wszystko to czego pragniesz, bowiem w głębi swojego serca wiesz, iż Wszechświat obdarza cię cały czas obfitością i dobrze się o ciebie troszczy.
* Jesteś wdzięczny za to co masz, za wszystkie dary, które otrzymujesz od Życia.

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Kangur obdarzy cię szczególnym wsparciem jeśli:
* Za dużo rozmyślasz o czymś z przeszłości i przez to nie posuwasz się do przodu ani w swoim rozwoju, ani w swoich projektach. I pragniesz wreszcie sfokusować się bardziej na chwili obecnej oraz na przyszłości.
* Twoja praca i twoje relacje stały się niestabilne lub wytrącają cię z równowagi. Albo ty sam za bardzo koncentujesz się na jednym, zapominając o drugim i nie wiesz jak na nowo wszystko wyśrodkować.
* Masz ciągłe poczucie braku lub zamartwiasz się o sprawy finansowe i chciałbyś wreszcie zamienić owe zamartwianie na prawdziwe zaufanie do życia i w ten sposób otworzyć się na obfitość do ciebie płynącą.
* Stałeś się rodzicem, opiekunem lub przyjęłeś jakieś stanowisko, które zobowiazuje cię do odpowiedzialności za innych i potrzebujesz więcej wsparcia i zaufania do siebie samego na tej nowej dla ciebie drodze.


źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

ciekawostki:
* Kangury są zwierzętami o zróżnicowanej wielkości. Małe filandery mają zaledwie 30-50cm długości i masę ciała ok 1-4,8kg. Z kolei kangur rudy może osiągać wzrost przekraczający 2m, a jego waga dochodzi do 90kg.
* Kangury mogą osiągać prędkość nawet do 60km/h i skakać na wysokość 3 metrów.
* Podobnie jak emu nie potrafią poruszać się do tyłu, dlatego znajdują się w herbie Australii. Symbolizują naród idący do przodu.
* Kangury nie tylko potrafią świetnie skakać, ale dobrze pływają.
* Małe kangury nie przychodzą na świat w bezpiecznej torbie matki, lecz poza nią. Zaraz po urodzeniu ważą zaledwie 1g i są wielkości orzecha laskowego. Nagie, głuche i ślepe pełzną od znajdującego się między nogami kanału rodnego w górę brzucha matki i wspinają do worka, gdzie znajdują nie tylko bezpieczeństwo, ale pełne mleka sutki matki. Małe kangurki przebywają w worku wiele miesięcy i dopiero po upływie 3-4 zaczynają sporadycznie opuszczać torbę matki by podgryzać trawę i poznawać otoczenie. Jednak ogólnie młode spędzają w torbie prawie 1 rok.

zwierzęta mocy – pasikonik oraz konik polny

autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

Pasikoniki (Tettigonioidea) to rodzina prostoskrzydłych owadów z rzędu szarańczaków. Mają bardzo charakterystyczną budowę. Ciało ich jest masywne, walcowate, wydlużone, najczęsciej w kolorze zielonym lub brązowym. Na głowie znajdują się cienkie, ponad 30-członowe i często przekraczające długość ciała czułki, duże oczy i silny aparat gębopwy typu gryzącego. Przednie odnóża posiadają narząd słuchu na goleniach, tylne natomiast są doskonale przystosowane do wykonywania dalekich skoków. Mimo iż wszystkie pasikoniki mają najczęściej dobrze wykształcone skrzydła, to jednak nie wszystkie gatunki posiadają zdolność lotu. Cechą charakterystyczną jest obecność aparatu strydulacyjnego na pierwszej parze skrzydeł. Samce muszą więc nimi pocierać o siebie, by wydobyć dźwięki.
Pasikoniki zamieszkują różne siedliska. Najczęściej preferują obszary trawiaste, ale można je spotkać również w lasach.
Większość z nich to wszystkożercy, w diecie których dominuje jednak pokarm mięsny. Dotyczy to szczególnie większych gatunków, które są drapieżne i polują na inne owady. Od czasu do czasu, żywią się jednak także pokarmem roślinnym.
Pasikonik postrzegany jest często jako zwierzę łączące nas ze światem skrzatów i elfów. Symbolizuje radość, taniec, muzykę, kreatywność, ale przede wszystkim wielkie skoki. Kiedy pojawia się jednak w większych ilościach reprezentuje stratę i jest dla nas silnym ostrzeżeniem.

autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

Jeden skok i oto wkracza w naszą przestrzeń zielony pasikonik, zwiastując nam swoim pojawieniem się, iż najbliższe etapy na naszej życiowej ścieżce możemy przemierzyć w wielkich susach. Nie znaczy to bynajmniej, że popędzimy drogą na skróty lub umknie nam coś ważnego. Nie. Przygotowywaliśmy się bowiem do tego już od bardzo dawna. I każdy postawiony w ostatnim czasie, nawet najmniejszy kroczek, wymagający nieraz wiele wysiłku i odwagi, był w istocie takim treningiem, dzięki któremu możemy teraz odważyć się na wielki skok. Wszystko, co uczyniliśmy do tej pory i co przybliżyło nas do tego momentu, miało swoje znaczenie i nakarmiło nas odrobiną siły i odwagi. Teraz możemy zebrać to razem i po prostu pozwolić sobie na decydujące skoki. Nieważne czy cała sytuacja dotyczy jakieś wielkiej zmiany w naszym życiu osobistym lub zawodowym, czy też np naszego duchowego rozwoju. Cokolwiek to jest, dojrzało do tego, by kolejne etapy zadziały się bardzo szybko. Pasikonik wkracza teraz do naszego życia, by towarzyszyć nam w tej podroży, dodając nam odwagi i zaufania do Życia. Być może kolejne kroki okażą się tak wielkimi skokami, iż nie będziemy nadążać umysłem za tym, co się dzieje. Nie bójmy się jednak. Dajmy sobie wolność od tego, by wszystko ogarniać rozumem. Otwórzmy się na to, co przychodzi i zaprasza nas ku wielkiej przygodzie i z ufnością skoczmy zbierać owoce tego, co przecież sami z takim mozołem od dawna sialiśmy. To jest nasze dzieło. Nic nie przyszło do nas na skróty. Otwórzmy ramiona i powitajmy to, co płynie do nas. Z wdzięcznością. Ale też ze świadomością tego, że to nasze dziecko i to my je powołaliśmy.

Pasikonik zachęca nas więc do tego, abyśmy odsunęli na razie nasz rozum na plan dalszy i podążyli za głosem nowych, pojawiających się w naszej przestrzeni impulsów. Pozwólmy im zabrać nas w krainę nieograicznych możliwości. Bawmy się, radujmy tym co nam się ukazuje. Przyjmujmy wielorakość i obfitość, jaka do nas płynie. Wszystko to otworzy przed nami nowe drzwi, przyciągnie nowe szanse i obdarzy nas nowymi możliwościami.
Jeśli tylko na to pozwolimy, nasza kreatywność obudzi się teraz do cudownego tańca. Pozwolmy jej tworzyć. Nowe idee, nowe pomysły, nowe impulsy, nowe energie – wszystko to płynie do nas strumieniem. Nam pozostaje się na to otworzyć. Nie musimy wiedzieć jak, ani gdzie, ani kiedy, ale otworzyć się. To właśnie jest czas na wielkie skoki naprzód. Jednak bądźmy w tej podróży uważni na głos naszego wnętrza. Od czasu do czasu zwolnijmy, zatrzymajmy się na chwilę w ciszy, posłuchamy swojego serca. Ono zawsze wskaże nam najlepszy dla nas kierunek.

Jeśli na naszej drodze pojawiają się jednak liczne pasikoniki, spotykamy ich wiele na raz lub w krótkim czasie co chwila jakiegoś, to jest to dla nas sygnał raczej ku temu, by nieco zwolnić. Być może zapedziliśmy się za bardzo i tak przyzwyczailiśmy do łatwości dalekich skoków, iż straciliśmy z oczu odpowiedzialność za nasze kroki. Być może zapomnieliśmy o wdzięczności i traktujemy płynącą do nas obfitość jako należącą nam się oczywistość. Być może nawet zapędziliśmy się tak daleko, iż wydaje nam się, że jesteśmy lepsi od innych albo że mamy prawo zagarniać wszystko jak leci dla siebie. Pasikoniki swoim licznym pojawieniem się są nam ostrzeżeniem i wyrażnym nawolaniem do zatrzymania się i skonfrontowania się z naszym wnętrzem. Nie bagatelizujmy tego znaku. Zwolnijmy, przystańmy póki jeszcze strumień obfitości nie zamieni się dla nas w strumień strat. Nawiążmy kontakt z naszym sercem i pozwólmy mu działać.


ciemna strona: Pasikonik wskazuje na nieodpowiedzialaność i nieposzanowanie dla obfitości, brak wdzięczności, obwinianie i karanie, nieumiejętność odpuszczenia, wybaczania i skłonność do ciągłego wracania i taplania się w brudach starych spraw.


autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

Jeśli pasikonik jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Po długim przygotowaniu dojrzałeś do etapu wielkich skoków na swojej życiowej ścieżce.
* Masz odwagę by odsunąć na bok umysł i podążyć z zaufaniem za nowymi impulsami. Jesteś otwarty na to co przychodzi do ciebie i potrafisz dostrzec we wszystkim nowe szanse i możliwości.
* Odczuwasz wdzięczność za wszystkie małe i wielkie dary, którymi Wszechświat nieustannie cię obdarowywuje. Swoja postawą uczysz też i innych owej wdzięczności wobec Życia.
* Pomimo trudnych doświadczeń potrafisz wybaczyć, przetransformować i rozwiązać stare pętle oraz przynieść uzdrowienie zarówno sobie jak i innym.
* Masz dostęp do świata wróżek, elfow i skrzatów co może się odzwierceidlać w twojej kratywnosci twórczej.

autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

Pasikonik obdarzy cię szczególnym wsparciem jeśli:
* W swojej drodze ku zmianom doszedłeś do etapu, w którym możesz pozwolić sobie na wielkie skoki, jednak brakuje ci jeszcze ku temu odwagi.
* Nie wiesz jak, nie wiesz gdzie, ale otwierasz się przypływ życia. Pasikonik pomoże ci wychwycić nowe idee, pomysły, impulsy i energie.
* Jesteś szczęśliwy i życie obdarza cię obfitością, jednak masz skłonności do tego, że w swojej euforii nieco z owym szczęściem igrasz, a chciałbyś nauczyć się obchodzić z nim bardziej odpowiedzialnie.


autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

ciekawostki:
* Pasikoniki są kanibalami. Hodowane przez pasjonatów sprawiają niemałe kłopoty w utrzymaniu. Często trzeba oddzielać samicę od samca, jak również nie trzymać większej liczby owadów w jednym terrarium.
* Pasikoniki są bardzo pożytecznym w naszych ogrodach i łąkach. Żywiąc się innymi owadami przyczyniają się do zachowania właściwej równowagi w środowisku.
* Różowy owad z rodziny pasikoników jest nietypową odmianą swojego gatunku. Śliczny i oryginalny wygląd spowodowany jest schorzeniem genetycznym zwanym erythrism czyli nadmiernym zaczerwienieniem.
* Pasikonik kubański (Stilpnochlora couloniana) ma bardzo charakterystyczny wygląd, przypominający liść.
* Pasikonik i konik polny to nie to samo, chociaż są ze sobą blisko spokrewnione. Pasikoniki żyją wśród wyższych traw oraz na krzewach i drzewach. Natomiast te, które wyskakują nam spod nóg, gdy idziemy przez łąkę to najczęściej tzw. koniki polne, czyli szarańczaki – od pasikoników można je łatwo odróżnić po krótkich czułkach (czułki pasikoników są długie i nitkowate).

zwierzęta mocy – mrównik / prosię ziemne

źródło zdjęcia: http://wallpapersdsc.net/

Mrównik afrykański, znany również pod nazwą prosię ziemne, to gatunek ssaka z rzędu mrówników, którego jest jedynym żyjącym obecnie przedstawicielem. Posiada dość masywną sylwetkę, mocno wydłużoną głowę z długimi uszami i pyskiem w kształcie ryjka, oraz silnie umięśniony ogon. Z wyglądu więc mrównik może nam się kojarzyć jak jakieś połączenie kangura, zająca i świni. Mrównik posiada zęby, ale pozbawione korzeni i szkliwa, które stale rosną. Dysponuje też najbardziej rozwinitym aparatem węchowym pośrod wszystkich obecnie żyjacych ssaków.
Zwierzę to zamieszkuje Afrykę na południe od Sahary, aż do RPA, poza wybrzeżami Namibii, Ghany i Wybrzeża Kości Słoniowej. Zasiedla najczęściej tereny otwarte, sawanny, łąki, busz i zarośla. Generalnie wszędzie tam, gdzie występują też mrówki i termity, które to stanowią jego pożywienie. Mimo że mrównik jest dość duży i mocno rozpowszechniony w Afryce, wciąż jest zwierzęciem mało poznanym. Pewnie dlatego, iż trudno go spotkać, prowadzi bowiem nocny tryb życia, a dzień przesypia w swojej norze. Mrównik jest typem samotnika i zamieszkuje swoją norę w pojedynkę. Wyjatek stanowi matka wychowujaca młode.
Do kopania nor mrównik jest po prostu stworzony. Na swoim terenie posiada ich zwykle kilka, a każda ma inna funkcję. Długi nawet na kilkanaście metrów tunel główny, jest szeroki, głęboki i posiada kilka wejść. Nory mrównik zmienia okresowo, czyli kopie nowe. I potrafi to zrobić naprawdę bardzo szybko. Dlatego też jest uważany za budowniczego Afryki, a jego nory stanowią nieodlączny element afrykańskiego krajobrazu i kryjówkę dla wielu innych zwierząt.
Z genetycznego punktu widzenia mrównik jest żywą skamieniałością.
W afrykańskich legendach i wierzeniach postrzega się go jako jedno ze zwierząt, które pomagało w akcie stworzenia i do dziś pomaga przebudować ziemię.

źródło zdjęcia: http://wallpapersdsc.net/

I może mrównik jako zwierzę mocy pojawia się tylko nielicznym, to jednak kiedy już przychodzi, staje się dla nas wspanialym przewodnikiem i wielkim wsparciem. Mrównik, który przechowuje w sobie pamięć z czasów eksperymentów w Atlantydzie, wziął na siebie wielkie zadanie oczyszczania energetycznego ziemi z nagromadzonych, starych, negatywnych energii.  Wykopując głębokie nory z wieloma nieraz komorami, uczy nas jak bez lęku zagłębiać się w naszej własnej  podświadomości, poszukać ukrytych tam cieni i z łagodnością je uzdrowić. Nie musimy walczyć z naszymi cieniami, a przyjrzeć im się, uznać je w sobie i zaakceptować. Akceptacja jest tą siłą, która nauczy nas kochać siebie takimi, jacy jesteśmy. Bez wypierania się naszych cieni, bez uciekania od nich czy oszukiwania samych siebie. Pokochać siebie to prawdziwa i potężna moc uzdrawiania. Kiedy rozpoznamy, iż  tak naprawdę nie musimy siebie naprawiać, a jedynie odkryć ukryte w nas cuda, wtedy i nasze cienie będą transformować w stronę światła. Staną się nie przeszkodami, ale sprzymierzeńcami.  Mrównik uczy nas rozpoznawać to co wartościowe, piękne  i wyjątkowe w nas samych.  A jednocześnie pomaga nam tranformować nasze lęki, blokady i inne cienie w coś pozytywnego. A z każdym uzdrowionym w nas cieniem, z każdym cudem jaki w sobie sami odkryjemy, poniekąd uzdrawiamy i całą planetę. Mrównik przypomina nam, że podobnie jak i on, tak i my jesteśmy budowniczymi tego świata. I chociaż możemy być tego nieświadomi, to jednak nieraz pomagamy innym. Może będziemy dla kogoś inspiracją, może i drogowskazem, może czasem niechcąco dodamy jeszcze komuś innemu odwagi. Nieważne jak, ale kiedykolwiek uzdrawiamy coś w nas samych, wtedy w jakieś małej mierze uzdrawiamy też cały świat.
Mrównik uczy nas jednak łagodności i akceptacji nie tylko wobec nas samych, ale i innych. Nie potępiajmy zatem tych, którzy w ten czy inny sposób zaśmiecają ziemię. Dosłownie lub energetycznie. Potępianie czy krytykowanie kogokolwiek stwarza tak samo niskowibracyjną energię. Dużo bardziej korzystne będzie jeśli z poziomu naszego serca i z wizją pięknej i czystej ziemi, wyślemy takim osobom nasze błogosławieństwo miłości, nadziei i pokoju. W ten sposób najlepiej pomożemy im samym, nam oraz naszej przepieknej planecie.

Ale mrównik wspiera nas nie tylko w uzdrawianiu i oczyszczaniu. Przynosi nam również w darze umiejetność słuchania i odczuwania oraz dar jasnosłyszenia i jasnoczucia. Prawdziwe słuchanie połączone z głębokim czuciem, to nie lada sztuka. I często taka nasza prawdziwa obecność jest o wiele cenniejsza niż jakiekolwiek rady, wypowiadane mądrości czy pocieszenia. I nie ważne czy służymy naszą pełną obecnością nam samym, czy też komuś innemu. Jeśli będziemy słuchali uważnie wtedy usłyszymy nie tylko to, co słyszą zazwyczaj uszy, ale też to, co usłyszeć może jedynie serce.
I nauczymy się słyszeć szepty miłości, które wypowiada dla nas Wszechświat. Wyczuć rytm jego pieśni, aby i nam latwiej było żyć w pełni pieśnią naszej duszy. Bo nawet jeśli czasem trzeba iść przez mrok albo zagłębić się w głębokie nory naszej podświadomości, to jednak mrównik zawsze będzie nam wsparciem, abyśmy nie uciekali przed ciemnością w kierunku światła, ale sami się stali światłem.


ciemna strona: Mrównik wskazuje na gruboskórność, brak wrażliwości lub nadwrażliwość, wścibstwo, plotkarstwo, nie dotrzymywanie powierzonych tajemnic, żarloczność, nieśmiałość.


źródło zdjęcia: http://wallpapersdsc.net/

Jeśli mrównik jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Jesteś wrażliwy i uczuciowy, mimo że czasem wydajesz się być nieco gruboskórny.
* Kiedy jesteś zdenerwowany czy sfrustrowany jakąś sytuacją, wolisz wykorzystać energię złości jakoś twórczo na zewnątrz (np sprzątając lub naprawiając to, co wymaga naprawienia), niż do atakowania innych.
* Regularnie sprzątasz swoja przestrzeń pozbywając się wszystkiego co ją zaśmieca i już ci nie służy.
* Masz dar pomagania innym, nawet jeśli często czynisz to zupełnie nieświadomie.
* Masz dobre wyczucie do różnych spraw. Potrafisz jednocześnie zgłębić różne kwestie, by dostrzec to, co ukryte jest pod powierzchnią.
* Posiadasz zdolności jasnoczucia, jasnosłyszenia.

źródło zdjęcia: http://wallpapersdsc.net/
źródło zdjęcia: http://wallpapersdsc.net/

zwierzęta mocy – hiena

źródło zdjęcia: https://www.tapeciarnia.pl/

Hienowate to rodzina dużych ssakow drapieżnych obejmująca obecnie 4 gatunki. Oprócz tego do rodziny zalicza sie również kilka gatunków wymarłych np hienę jaskiniową. Jeszcze w plejstocenie hieny zasiedlały całą Europę z Wyspami Brytyjskimi włącznie oraz Azję wraz z południowymi rejonami Syberii. Obecny zasięg występowania przedstawicieli tej rodziny obejmuje tereny Afryki na południe od Sahary, Półwysep Arabski, Azję Mniejszą, Pakistan i Indie. Wszystkie hieny mają bardzo charakterystyczną sylwetkę ciała: przód jest wyraźnie masywniejszy i wyższy, co nadaje im wrażenie zgarbionych. Jest to spowodowane tym, że mięśnie przednich łap, barków, szyi i głowy są bardzo silnie rozwinięte. Tylne łapy są nieco krótsze i mniej umięśnione. Pysk hien jest stosunkowo krótki, bardzo masywny, z silnym uzębieniem Uszy bardzo duże, spiczaste lub zaokrąglone. Hieny są palcochodne, a ich łapy zakończone są tępymi pazurami. Hieny tworzą zhierarchizowaną strukturę społeczną, chociaż różni się ona u poszczególnych gatunków. Najbardziej hierarchiczną, opartą na zasadzie matriarchatu, ma hiena cętkowana. Samice są silniejsze i większe od samców i to one tworzą trzon stada. Wielkość klanu i jego rewiru zależy od zamieszkiwanego środowiska. Zazwyczaj w klanie jest od 15 do 80 osobników. Samce wędrują między klanami, samice pozostają w klanie, przy czym córki wyżej postawionych samic dziedziczą ich pozycję w grupie. Samice mają bardzo dużo męskich hormonów, nawet ich zewnętrzne narządy płciowe bardzo przypominają męskie. Są również znacznie bardziej agresywne. Hieny brunatne łączą się w bardziej luźne stada, a hiena pręgowana często żyje samotnie lub wybiera życie w malych grupach. Hieny są aktywnymi drapieżnikami. Jedzą wszystkie małej i średniej wielkości ssaki kopytne. Polują zwlaszcza na gnu, ale czasem uda im się zdobyć mlodego bawoła czy hipopotama. Hiena cętkowana posiada najsilniejsze szczęki wśród ssaków, silniejsze nawet od jaguara. I chociaż hieny nie cieszą się zbyt dobra opinią i często przypisuje się im same negatywne znaczenie, takie jak żerowanie na innych, podstępność czy fałsz, to jednak, podobnie jak wszystkie inne zwierzęta, są wspaniałymi nauczycielami, a dary, jakimi nas obdarzają, są wartościowe i mają swoją wielką moc.

źródło zdjęcia: https://www.tapeciarnia.pl/

Jako zwierzę mocy hiena nie pojawia się zbyt często. Kiedy jednak wkracza do naszego życia, możemy być pewni, iż przychodzi jako przyjaciel i bardzo silny pomocnik. Hiena jest bowiem przewodnikiem po krainie cienia, posłańcem od naszych przodków i przychodzi do nas, by pomóc nam uzdrowić nasz Ród, a co za tym idzie i nas samych.

Hieny są często postrzegane jako tępi i podli padlinożercy, którzy podstępnie wykradają zdobycz innym drapieżnikom, czyli żerują na innych. W rzeczywistości hieny są niezwykle rodzinne, inteligentne i dobrze zorganizowane. Owszem, często odżywiają się również padliną, ale przede wszystkim są doskonalymi myśliwymi, jednymi z najlepszych na sawannie. Hieny atakują tylko wówczas, gdy mają pewność odniesienia sukcesu. W ten sposób jako zwierzę mocy hiena uczy nas jak najlepiej i najskuteczniej odnaleźć się w naszej rodzinie czy grupie. Uczy nas wykorzystywania  w pełni naszego potencjału do współpracy z innymi. Nikt z nas nie żyje w samotności. Każdy ma swoje miejsce i swoje zadania w wielkiej Całości. Dzieląc się z innymi darami, które posiadamy, naszymi talentami i umiejętnościami, tworzymy razem z nimi owe poczucie przynależności, braterstwa, jedności.
Hiena podkreśla tutaj  zwłaszcza nasze więzi z rodziną, z naszym Rodem. Przypomina nam o często zapomnianej prawdzie. O tym, iż to, kim jesteśmy, jacy jesteśmy, zawdzięczamy w dużej mierze właśnie naszemu Rodowi. To od naszych rodziców, babć i dziadków otrzymaliśmy w genach, w pamieci komórkowej wszystko to, co jest naszą siłą. Również to, co jest naszą słabością. Jednak to, co słabe, wcale takim pozostać nie musi. Nasz Ród przepracowywał pewne schematy już przez wiele pokoleń. My nie musimy ich powtarzać. Możemy wreszcie zamknąć ten proces. Wydobyć to co nieświadome, czyniąc to świadomym i w ten sposób uwolnić cały Ród od starych, niesłużących już nikomu programów i wzorów. Pojawienie się hieny w naszym życiu jest wyraźnym znakiem, iż podjęliśmy się tego trudnego zadania. Uzdrawianie Rodu wymaga wielkiej odwagi. Nieraz trzeba stanąć oko w oko z niezwykle ciężkimi traumami lub tajemnicami. Przegryźć się przez twarde skorupy. Zmierzyć się ze starym lękiem, żalem, złością, gniewem, smutkiem, rozpaczą. Tym wszystkim co boli, co dławi, co zniewala. To często jest nie tylko nasz lęk, nie tylko nasza złość czy poczucie żalu, ale również naszych babć czy dziadków. Oczyszczenie, uzdrowienie i przetransformowanie tych energii jest uwolnieniem nie tylko dla nas samych, ale także dla naszych przodków jak i przyszłych pokoleń. Ale to niezwyle trudne zadanie. Hiena nie zostawia nas z tym samych. Może trzyma się nieco w cieniu, tak że nie dostrzegamy jej obecności od razu, ale wspiera nas całą mocą. Dodając nam odwagi, samozaparcia, wytrwałości, zrozumienia, znowu odwagi,  siły i tego poczucia, iż nie jesteśmy sami.
Hiena wie ile przeszliśmy. Zna nasze traumy i traumy naszego Rodu. Wie ile cierpienia, bólu, smutku i innych trudnych emocjii doświadczyliśmy. I pomaga nam to wszystko w nas uzdrowić. Ale samo przebijanie się przez twarde skorupy, rozgryzanie starych wzorów, stawanie naprzeciw dawnym cierpieniom byłoby zbyt trudne i obciążające. Dlatego też hiena przynosi nam w darze coś wspaniałego, co w zasadzie każdy z nas ma już w sobie. Tym darem jest śmiech. Terapia śmiechem, dzięki której możemy rozładować napięcia emocjonalne, frustrację i stres. Tak, hiena przywraca nam umiejętność spontanicznego śmiechu. Stwarza ku śmianiu się okazje i po prostu chichra się razem z nami.

Ale hiena nie tylko pomaga nam uzdrowić nasz Ród. Jako zwierzę żyjące w klanach opartych na zasadzie matriarchatu, zwraca ona również szczególnie naszą uwagę na nasz kontakt i więź z Matką. I zarówno chodzi tu o kontakt i więź z naszymi człowieczymi Mamami, jak i z naszą Matką Ziemią. Sama hiena jest bardzo troskliwą mamą, która z ofiarnością opiekuje się potomstwem. I to przez bardzo długo okres czasu, a mianowicie ponad trzy lata. W świecie zwierząt, jedynie słonie i małpy naczelne opiekują się swoimi dziećmi dłużej. Hiena przypomina nam w ten sposób o miłości wszystkich matek. O ich poświęceniu i opiekuńczości. O wszystkim tym, co przez całe życie nam dają. Dlatego podziękujmy naszej Mamie i Gai, naszej Mamie Ziemi. Przytulmy te nasze Mamy, dosłownie lub chociaż w sercu. Nauczmy się na nowo być ich dziećmi w miłości. Bo w istocie tymi dziećmi jesteśmy.

Hieny żyją  w wysoko  zhierarchizowanych strukturach społecznych, tzw. klanach. Każda hiena w obrębie klanu zna nie tylko swoje miejsce, ale również zna wszystkich jej członków. Hieny współpracują ze sobą, pomagają sobie nawzajem, potrafią rozwiązywać socjalne problemy w obrębie swojej społeczności i doskonale się komunikować. Wszystko to pokazuje nam, iż hiena ma dla nas jeszcze jeden ogromny dar. Hiena przywraca nas grupie, rodzinie. Uczy nas owej rodzinności, odpowiedzialności, otwarcia się na naszą rodzinę. A nade wszystko uczy nas jasnej i szczerej komunikacji. Być może są w nas jakieś blokady, które nas tłumią i nie potrafimy się w pełni otworzyć na naszych bliskich. Hiena właśnie pomaga nam je rozpoznać, a potem przetransformować. Tak abyśmy mogli w pełni kochać i respektować wszystkich członków grupy i byśmy i my byli kochani i respektowani.

No i wreszcie hiena nawoluje nas też do tego abyśmy niezależnie od okoliczności byli wierni samym sobie. Z jednej strony wspiera nas w tym abyśmy odważnie kroczyli swoją ścieżką, robili rzeczy po naszemu, według nowych wzorów i tego co podpowiada nam nasza dusza.  Nawet jeśli miałoby to być zupełnie inaczej niż jest ogólnie przyjete, nawet jeśli wszyscy inni będą na nasz widok pukać się w czoło. Z drugiej strony hiena obdarza nas tutaj zdolnością dopasowania się do tego co nas spotyka i wychwytywania okazji. Każde wydarzenie, każda sytuacja, każde doświadczenie, choćby najbardziej trudne, kryje też w sobie jakiś skarb. Hiena uczy nas dostrzegać te małe-wielkie dary na naszej drodze. Nie gardzić nimi, a doceniać je i korzystać w pełni. Im bardziej bowiem doceniamy i zauważamy podarunki od Wszechświata, tym więcej ich do nas dotrze. A nasze życie nabierze lekkości i będziemy mieli jeszcze więcej powodów do śmiechu.


ciemna strona: Hiena wskazuje na agresję, wykorzystywanie, żerowanie na innych, podstępność, manipulację, wampiryzm energetyczny, stare, mocno zakorzenione traumy i cienie, konflikty lub brak więzi  z rodziną, szczegolnie z matką, brak umiejętności dopasowania się, roztrząsanie starych traum, brak wybaczenia, postrzeganie w negatywach.


źródło zdjęcia: https://www.tapeciarnia.pl/

Jeśli hiena jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Masz mocno rozwinięte poczucie wspólnoty i dobrze wykształcone socjalne zachowania. Jesteś rodzinny i potrafisz otwarcie okazywać uczucia swoim bliskim i przyjaciołom. Znasz swoje miejsce w grupie i czujesz się za nią odpowiedzialny.
* Jesteś komunikatywny i wyrażasz się nie tylko za pomocą słów ale również niewerbalnie, np przy pomocy mowy ciała.
* Potrafisz wychwytywać nadarzające się okazje i błyskawicznie na nie reagować.
* Lepiej i wydajniej pracuje ci się w grupie niż jako „samotny jeździec”.
* Niezależnie od tego jak trudna sytuacja ci się przytrafia, zawsze potrafisz podejść do niej z humorem i dojrzeć w niej jakiś dar.
* Również pomagasz innym ludziom z twojego otoczenia podchodzić do życia na większym luzie.
* Jesteś swego rodzaju oryginałem. Lubisz robić rzeczy na swój indywidualny sposób, lubisz oryginalne przedmioty, ubrania, wszystko to co est niestandartowe. Masz inne niż twoje otoczenie postrzeganie rzeczywistości
* Możesz mieć wybuchowy, choleryczny charakter, ale potrafisz się szczerze śmiać i właśnie śmiech pomaga ci rozładować frustrację i gniew.
* Masz dobry kontakt z Matką Ziemią.

źródło zdjęcia: https://www.tapeciarnia.pl/

Hiena obdarzy cię szczególnym wsparciem jeśli:
* Przepracowujesz w sobie coś, co pomaga uzdrowić rodowe traumy czy wzory.
* Chcesz poprawić swoje relacje z mamą lub Gają.
* Zmieniłeś otoczenie, weszłeś w jakąś nową rodzinę, grupę czy społeczność i pragniesz jak najlepiej się tam zintegrować.
* Być może znajdujesz się w jakieś trudnej sytuacji lub zwyczajnie przytłacza cię proza życia i potrzebujesz nieco wiecej powodow do śmiechu.
* Chcesz się nauczyć lepszego wykorzystywania natrafiających się szans i okazji oraz dystansu do niepowodzeń.


źródło zdjęcia: https://www.tapeciarnia.pl/

ciekawostki:
* W czasie polowania hiena przez kilkanaście minut potrafi biec z prędkością ponad 50 km/h, ponadto skacze na wysokość ponad 250 cm.
* Hiena cętkowana ma nasilniejsze szczęki ze wszystkich ssaków. Ich nacisk to ok. 800kg/cm2.
* Hieny potrafią wydawać kilkanaście rodzajów dźwięków, a osławiony chichot jest oznaką strachu a nie radości.
* U hieny pręgowanej młode karmione są mlekiem nie tylko przez matkę, ale również przez inne samice:ciocie, babcie czy starsze siostry.
* Hiena pręgowana łatwo się oswaja. W starożytnym Egipcie bywała trzymana w pobliżu domostw jako zwierzę mięsne.
* Hiena według horoskopu afrykańskiego patronuje urodzonym w dniach: 02 VII – 23 VIII.


Hiena w moich obrazach

zwierzęta mocy – mrówka

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Mrówki należą do najstarszej rodziny owadów i nadrodziny os. Są bardzo rozpowszechnione, występują praktycznie na całej planecie, za wyjątkiem Antarktydy. Liczbę gatunków szacuje się na okolo 12 tysiecy, ale przewiduje się, iż jest ich znacznie więcej, tyle że jeszcze nie są sklasyfikowane. Poszczególne gatunki różnią się od siebie wielkością czy kolorem. Większość mrówek jest czerwona lub czarna, ale są również gatunki o barwie brązowej, zielonej, pomarańczowej, a nawet niebieskiej. Ciało wszystkich gatunków mrówek składa się z trzech części: głowy, tułowia i odwłoka. Głowa mrówek jest zawsze silnie rozwinięta, a wśród narządów gębowych specjalnie dobrze wykształcone są żuwaczki, będące głównym narządem aparatu gębowego. Oczy i przyoczka mogą być rozmaicie rozwinięte u poszczególnych gatunków, u robotnic ulegają niekiedy znacznemu uwstecznieniu. Dobrze rozwinięte czułki służa do wykrywania chemikaliow, prądów powietrznych i wibracji, a także do wysylania i odbierania sygnałów przez dotyk.
Wszystkie sześć odnóży mrówek przylega do klatki piersiowej. Sa one pogrubione, a na przednich występują często specjalne haczyki do czyszczenia czułków i otworu gębowego.
Mrówki, podobnie jak pszczoły, tworzą złożone społeczności o wyraźnej strukturze hierarchicznej i ściśle przydzielonych obowiązkach. Najwyższą grupę stanowią królowe, których może być nawet kilka. Ich głównym zadaniem jest składanie jaj. One również za pomocą feromonów kierują życiem całej koloni. Osobną grupę stanowią samce. Ich rolą jest zaplemnienie królowej, po tym giną. Prócz samców i samic w gnieździe występuje również kasta robotnic, czyli samic o niedorozwiniętych narządach rozrodczych. U niektórych gatunków bywa nawet po kilka postaci robotnic. Robotnice opatrzone bardzo silnymi żuwaczkami i wielkimi głowami noszą nazwę żołnierzy. Niekiedy pomiędzy samicami rozwiniętymi płciowo a robotnicami właściwymi występują formy pośrednie. Samce i samice są prawie u wszystkich gatunków skrzydlate, robotnice zawsze bezskrzydłe. Mają one do spełnienia funkcje usługowe. Budują gniazdo, bronią go, zbierają pożywienie, opiekują się potomstwem.
Mrówki z reguły zamieszkują specjalne, zbudowane przez siebie gniazda, zwane powszechnie mrowiskami. Mogą one być bardzo zróżnicowane, przy czym niekiedy ten sam gatunek może budować rozmaite typy mrowisk, zależnie od warunków środowiska, choć na ogół sposób budowania mrowisk jest charakterystyczny dla poszczególnych gatunków.
Chociaż mrówki należą do nadrodziny os, to w większości nie posiadają żądła, ale dobrze wykształcony gruczoł jadowy wydzielający kwas mrówkowy.
Mrówki nie należą do owadów jakoś bardzo lubianych przez człowieka, jednak są bardzo pożyteczne. We wszystkich kulturach uchodzą za uniwersalny symbol wspólnoty. Utożsamia się je z pracowitością, mądrością, porządkiem, wytrwałością i dyscypliną.

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Wkraczając do naszego życia mrówki chcą nam przypomnieć o naszej pracy oraz naszym miejscu w rodzinie czy społeczności, do której należymy. Każdy z nas ma swoje zadania i swoją rolę do spełnienia. I niezależnie od tego jak mało znaczące czasem mogą nam się one wydawać, to jednak są istotną częścią Całości. Tak jak i my nią jesteśmy. Mrówka  przypomina nam o tym, że każde nasze działanie, każda praca ma swój sens i swoją wartość. A my możemy ową wartość jeszcze bardziej pomnożyć, tak by niosła ona więcej światła i dobra dla nas i Całości. Czasem nasze zadania i obowiązki wydają nam się być jedynie przykrą koniecznością. A jeśli nawet je lubimy, to czasem zdarza się tak, iż tracą swój blask i stają się nudną rutyną. A przecież wcale tak nie musi być. Mrówka zachęca nas do tego, abyśmy na nowo nadali wartość naszym działaniom, naszej pracy, tak aby znowu przynosiła nam radość i spełnienie. Ofiarujmy energię, którą wprawiamy w ruch wykonując to, co wykonać przecież i tak musimy, na coś, co będzie błogosławieństwem. Dla nas lub dla innych. Mrówka potrafi nosić o wiele więcej niż sama waży i tym samym pokazuje nam, że rownież i my potrafimy poruszyć wiele rzeczy jednocześnie. Nadanie intencji będzie tą siłą i tą mocą, która pozwoli nam uświęcić naszą pracą i jednocześnie ponieść dobro dalej. Niech nasza intencja czyni nasze działania czymś wyjątkowym. Z intencją nawet najbardziej prozaiczne zadanie nabiera nowego blasku. A do nas powróci entuzjazm, zaangażowanie i radość z działania. I jeszcze wiele więcej cudów, wszak nasze błogosławieństwo ma moc. Czyńmy więc naszą pracę czymś więcej niż tylko pracą. Niech będzie Dobrem, którym obdarzymy siebie i świat.

Mrówka przynosi nam w darze również swoją ogromną pomoc w wprowadzaniu do naszego życia zmian i nowych struktur. Najpierw, jako zwierzę żywiołu ognia, obdarowuje nas siłą przemiany. Pomaga nam wypalić i oczyścić to, co już nam nie służy i odejść temu, z czym nam już nie po drodze. Jako zwierzę żywiołu ziemi, urzyźnia naszą przestrzeń i pomaga kiełkować nowym pomysłom i pragnieniom oraz wprowadzać nowe postanowienia i konkretne działania.
Jednak kiedy zaczynamy już zmienić swoje przyzwyczajenia, nawyki, wzory postępowania czy myślenia, wymaga to zwykle ogromnej samodyscypliny i samozaparcia. Nie jest łatwo z dnia na dzień porzucić stare wzorce i programy i zastąpić je nowymi. Nawet jeśli na początku czujemy się silni w swoich nowych postanowieniach, to często zanim nowe struktury na dobre się w nas ugruntują, wpadamy ponownie w stare koleiny. I nie zawsze znajdujemy w sobie wystarczająco dużo siły woli i ducha, by ponownie i ponownie wrócić na nowe tory. Mrówka wraz ze swoimi towarzyszkami przychodzi nam z pomocą. Pojawi się by dodać nam wiary w samych siebie, wzbudzić na nowo nasz entuzjazm i skierować nas ponownie na nowe ścieżki. Jej pomoc może się objawić łagodnie jako przypomnienie, które usłyszymy w sobie albo nawet wręcz po wojskowemu, jak prawdziwe wytyczne nowych zadań. Obojętnie jaką przybieże formę, będzie ona dla nas najwłaściwsza i najbardziej pasująca. Nauczy nas samodyscypliny i pomoże nam umocnić nasze nowe struktury. Zaufajmy zatem mrówce i nie lękajmy się poddać jej prowadzeniu w tym procesie zmian.

Jad mrówki wywołuje uczucie palenia. Jeśli więc zostaniemy przez mrówkę pogryzieni, potraktujmy to nie jak jej atak na nas, ale jak jej wsparcie. Z duchowej perspektywy wszystko bowiem jest po coś, a zwięrzeta mocy zawsze pragną nas jakoś wesprzeć. Jad mrówki jest swego rodzaju odtrudką na nasz wewnętrzny palący ogień taki jak gniew czy złość i swego rodzaju wypalaczem, który pomaga rozpuścić się starym „zardzewiałym” w nas wzorom, które nie tylko nam nie służą, ale wyraźnie nam szkodzą. Mrówka swoją siłą ognia i przemiany przygotowuje nas do wejścia w następny poziom naszego rozwoju.

A tu: dodatkowa lekcja od mrówek


ciemna strona: Mrówka wskazuje na ukrytą w tobie wścieklość, frustrację, złość, brak poczucia własnej wartości i/lub swojego miejsca w grupie, noszenie na sobie zbyt wielkiego ciężaru, zajmowanie się za bardzo sprawami innych zamiast realizacją własnych zadań, marzeń i planow, rozproszenie i brak wytrwałości.


źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Jeśli mrówka jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Znasz swoją wartość i swoje miejsce w grupie. Pomagasz i wspierasz innych, jednak nie przejmujesz na siebie ich zadań jeśli nie jest to konieczne.
* Jesteś sumienny i wykonujesz swoje zadania z zaangażowaniem. Potrafisz nadać im dodatkowy sens i wartość, a dzięki temu sprawiają ci one radość i satysfakcję.
* Wkraczając na nowe ścieżki i wprowadzając zmiany, jesteś wytrwały i tak łatwo sie nie poddajesz. Nawet jeśli zdarza ci się na jakiś czas wrócić do starych programów, to jednak stopniowo utrwalasz w sobie nowe wzory i struktury.
* Kiedy twój wewnętrzny ogień wymyka się spod kontroli i zaczyna palić potrafisz znaleźć sobie działania i zajęcia, by go ukierunkować i przetransformować.
* Nawet jesli nie od razu sobie to uświadamiasz, potrafisz wychwycić obce, zakłócające energie w twoim polu energetycznym. Jeśli je zidentyfikujesz, starasz się z nich oczyścić.

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/
autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

Mrówka według horoskopu wenezulskiego patronuje urodzonym w grudniu.

dodatkowa lekcja od mrówek

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Niedawno moja przyjaciółka Agniesia opowiedziała mi taką sytuację.
Któregoś dnia zobaczyła, jak przez jej taraz maszerują mrówki. Szły w swoim szyku, jedna za drugą, każda znając swoje miejsce w grupie. Tak się złożyło, iż jedna z tych mrówek została zabita. I teraz co się stało?
Wśród mrówek zapanował chaos. Śmierć jednej z nich spowodowała totalne zamieszanie, a struktura całej tej maszerującej społeczności została zakłócona. Jedno ogniwko niejako się wypaliło, wypadło z gry i cały łańcuch uległ chwilowemu rozerwaniu. Mrówki przez pewną chwilę jakby straciły orientację, straciły wzór. Biegały zdezorientowane każda w inną stronę. Jednak już po krótkim czasie owa chaotyczna bieganina znowu zaczęła się układać. Mrówki zorganizowały się na nowo. Utworzyły nowy szyk. Na pozór całkiem podobny do pierwotnego, ale przecież był to już nieco inny wzór, nieco inna struktura.

W całej tej sytuacji, obrazie jaki pokazały mrówki, kryje się niezwykle istotna dla nas lekcja. To takie kolejne przesłanie, jakie za pośrednictwem mrówek w swej miłości przekazuje nam Wrzechświat.
Każdy z nas co pewien czas znajduje się w takim momencie życia, kiedy zachodzi jakaś istotna dla nas zmiana. Niektóre z tych zmian wydarzają się stopniowo i są mało zauważalne. Jednak są i takie, kiedy cała nasza poprzednia struktura, wzór według którego niejako maszerowaliśmy przez dany okres życia, ulega rozerwaniu. Zwykle dzieje się to wtedy, kiedy w naszych energiach następuje jakieś oczyszczenie.
Może akurat rozstaliśmy się z przyjacielem, kimś kto w taki czy inny sposób wpływał na nasze życie.
Może zostaliśmy zwolnieni z pracy lub np musieliśmy zmienić miejsce zamieszkania.
Może nadzszedł czas, że któreś z naszych dzieci wyfrunęło z rodzinnego gniazdka.
Może sami poczuliśmy, iż chcemy zakończyć pewne relacje.
A może nawet nic takiego się nie stało. Zewnętrznie wszystko jest dalej po staremu, ale w naszym wnętrzu zaszły jakieś istotne zmiany.

Jakkolwiek nasze energie ulegają oczyszczeniu, stara struktura ulega rozpadowi. To co znaliśmy, do czego byliśmy przyzwyczajeni, z czym oswojeni lub nawet do czego przywiązani nagle znika, odchodzi. Możemy wtedy poczuć się totalnie zdezorientowani i zagubieni. Może nam sie wydawać, iż tracimy grunt pod nogami albo że nie damy rady żyć. Jednak ten przerażający chaos jest jedynie chwilowy.
Mrówki chcą nam dodać otuchy i odwagi.
„Hej, nie martw się tak bardzo” – wołają do nas. – „Ten cały bajzel to jedynie przejściowa zawierucha. Wnet wszystko na nowo się ułoży. Nie bój się zatem. Twoja Dusza szykuje dla ciebie nowy wspaniały wzór. Ty szykujesz wzór. Jeszcze tylko trochę. Będzie dobrze. Dasz radę!”

Niech to wołanie małych wspanialych mrówek zapadnie w naszych sercach. Niech przywoła naszą moc. I kiedy następnym razem znajdziemy się w momencie zmian, kiedy w naszym życiu pojawi się mały lub większy chaos, może właśnie przypomni nam się owa cudowna lekcja. I doda nam otuchy i odwagi, wiary w nas samych i zaufania do Wrzechświata.

zwierzęta mocy – kos

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Kos to gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny drozdowatych. W Europie jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych członków tej rodziny. Kos zamieszkuje niemal cały kontynent europejski poza daleką północą i krańcami południowo-wschodnimi. Poza tym spotkać go można również w Afryce północnej i Azji. Został też wprowadzony przez człowieka do ekosystemu Australii i Nowej Zelandii. W Europie Środkowej część ptaków opuszcza na zimę tereny lęgowe i wędruje do Europy południowej oraz Afryki północnej. Pierwotnie kos był ptakiem leśnym. Obecnie jednak zamieszkuje zarówno parki i ogrody, jak i centrum wielkich miast. Dorosłe kosy wykazują wyraźny dymorfizm płciowy. Upierzenie samców jest jednolicie czarne, dziób krzykliwie jasnożółty do pomarańczowego. Samce mają też wyraźną obrączkę oczną o podobnym do dzioba kolorze. Kolorystyka upierzenia samic jest bardziej zróżnicowana, oliwkowobrązowa, miejscami wpadająca w szarość i kolor czerwonobrązowy. Również ich dziób i obrączka oczna mają bardziej stonowane barwy. Młode ptaki po wylocie z gniazda są podobne do samic. Bardzo charakterystyczny dla kosa jest jego przepiękny śpiew. Podczas pory lęgowej kosy zachowują się wobec osobników swojego gatunku wybitnie terytorialnie, szczególnie w fazie budowania gniazda, a nieco mniej w fazie wychowywania młodych. Poza okresem lęgowym kosy są przeważnie społeczne i łączą się w stada. Kosy słyną ze swoich pięknych pieśni, dlatego też uznawane są za jedne z najlepszych śpiewaków wśród ptaków.
Kosowi przypisuje się siły magiczne i uzdrawiające, a dawni Celtowie nazywali go czarnym druidem.

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Pojawiając się w naszym życiu jako zwierzę mocy, kos pragnie nam przypomnieć kim naprawdę jesteśmy.  Tym samym pomaga nam niejako uaktywnić nasz potencjał. Być może jesteśmy w takiej fazie, iż w codzienności życia zapomnieliśmy o swoich talentach, swojej sile, pasji i pragnieniu naszej duszy. Może z takich czy innych powodów zwątpiliśmy sami w siebie albo przytłoczeni zewnętrznymi okolicznościami zapomnieliśmy o nas samych. Kos swoim śpiewem niejako apeluje do naszej samoświadomości. Pragnie przywołać na powierzechnię nasze zdolności, zapomniane marzenia, wizje oraz całą naszą moc, która gdzieś tam zagubiła się przez nasz brak wiary w samych siebie. Uwierzmy zatem na nowo w naszą moc. Każdy z nas obdarzony został jakimś darem, czymś co czyni nas wyjątkowym. Porzućmy nieśmiałość, pomniejszanie samego siebie i brak wiary w naszą wielkość. Sięgnijmy znowu do tych zdolności, które mamy, do pragnień, które nas inspirują i róbmy to, co kochamy robić. I nie chodzi o to, czy będziemy w tym wielcy, czy mali, sławni czy zupełnie niezauważeni przez innych. Chodzi o to, abyśmy na nowo poczuli przepływającą przez nas radość Życia, poczuli moc, która w sobie mamy i byśmy dzięki temu mogli czynić świat i samych siebie szczęśliwszymi.

Śpiew kosa nawołuje nas również do tego, abyśmy i my wsłuchali się w różne dźwięki w naszym wnętrzu. Wszystkie one opowiedzą nam o zakamarkach naszej duszy, o jakimś aspekcie nas samych. Swoimi ciemnymi barwami piórek oraz żółto-pomarańczowym kolorem dzioba i otoczki oka, kos mówi nam, iż samoświadomość oznacza bycie świadomym zarówno naszych talentów, jak i naszych cieni. Kos chce nam przywrócić tutaj równowagę. Przypomnieć nam o tych różnych cząstkach nas samych. O tym co ciemne, ale też o tym co jasne i wspaniałe. Z jednych i drugich możemy czerpać, jedne i drugie pomagają nam się rozwijać. Niech więc nasze cienie nie będą nam kulą u nogi, ale staną się motywacją do działania, do wzrastania. Niech nasze talenty i nasze światło będzie nam siłą i naszą inspiracją. I tak jak pieśń kosa niesie się daleko, tak też nasza energia wprawiona w ruch zatacza coraz większe kręgi. Dbajmy więc o jej jakość. Niech nasz potencjał działa na korzyść dla nas samych, dla wszystkich ludzi wokół i całej planety.

Ponadto śpiew kosa odzwierciedla różnorodność dźwięków, melodii  i tonów, którymi można odpędzić posępne myśli. Jeśli się smucimy, znaczy że żyjemy przeszłością. Chwilą, która już odeszła, której nie ma. Jeśli zamartwiamy się i boimy, to znaczy, iż żyjemy przyszłością. Chwilą, która jeszcze nie nadeszła, której nie ma. Jedyna chwila jaka naprawdę jest to Tu i Teraz. I to w tej właśnie chwili możemy działać, to jest nasz moment mocy. Dlatego jeśli dopadnie nas przygnębienie, możemy sięgnąć po muzykę. Ona ukoi nasze myśli, pomoże nam powrócić do teraźniejszości. Do tego momentu tu i teraz. Pomoże nam poczuć nasze serce i odkryć magiczną cudowność owej chwili.

I wreszcie kos prowadzi nas poprzez świat marzeń na jawie. Pomaga uchwycić wizje, idee, odebrać przesłania, które są nam wysyłane przez anioły.  Wszystko po to, aby nas inspirować do rozwoju.


ciemna strona: Kos wskazuje na oderwanie / uciekanie od rzeczywistości i nadmierne zatapianie się w marzeniach, zapominanie o swoich talentach, brak wiary w samego siebie i swoją wyjątkowość, niskie poczucie wartości,  skłonność do umniejszania siebie i depresji.


autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Jeśli kos jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Masz wysoką samoświadomość. Jesteś świadomy zarówno swoich cieni, jak i swoich blasków. Starasz się czerpać z obu tych stron, aby coraz bardziej wzrastać i czynić swoje życie szczęśliwszym.
* Pamiętasz o swoich zdolnościach i talentach. Niezależnie co nimi jest, wiesz, iż są twoim szczególnym narzędziem, dzięki któremu twój potencjał nabiera mocy. Dlatego dbasz o nie i po prostu kiedy tylko możesz i chcesz robisz to, co przecież kochasz robić.
* Masz dobre poczucie własnej wartości. Ani nie wywyższasz się ponad innych, ani też nie umniejszasz samego siebie. W ten sposób potrafisz docenić też zarówno swoje własne dzieła (materialne jak i duchowe, cokolwiek by to nie było), jak również doceniasz wartość i wspaniałość dzieł innych.
* Uwielbiasz słuchać muzyki, a może i sam masz talenty muzyczne.
* Potrafisz czerpać inspiracje z różnorodnych dźwięków i tonów, zarówno tych słyszanych poza tobą, jak i tych wychwyconych w twoim własnym sercu.

autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Kos obdarzy cię szczególnym wsparciem jeśli:
* Masz skłonność do uciekania od rzyczywistości w świat marzeń, co powoduje, iż jeszcze trudniej potem ci się odnaleźć w realnym życiu i pragniesz nauczyć się uważności i prawdziwego bycia w tu i teraz, aby móc cieszyć się każdą chwilą obecną.
* Dopada cię pesymizm i nie wierzysz w siebie samego, a pragniesz nauczyć się zaufania do życia i siebie samego.
* Masz niskie poczucie własnej wartości, bo zapomniałeś o tym jakim cudem jesteś. Ale chcesz na nowo sobie o tym przypomnieć, abyś mógł znowu stać się tym, kim naprawdę jesteś.
* Pochłonięty obowiązkami i różnymi zadaniami zapominasz o sobie i potrzebujesz na nowo obudzić w sobie marzenia, talenty i pasje.
* Pracujesz lub chcesz pracować z dźwiękiem lub głosem.


zdjęcie zrobione przeze mnie

ciekawostki:
* Kos potrafi powtórzyć wygwizdaną przez człowieka melodię. Potrafi naśladować dzwonek telefonu, gwizd czajnika, pisk hamulców. Dlatego kosy niegdyś trzymano w domach w klatkach.
* Kosy z populacji leśnych, wędrujące, śpiewają znacznie bardziej skomplikowane melodie, niż kosy z populacji miejskich, niewędrowne.
* W starożytnym Rzymie kosy były przysmakiem. Trzymano je i tuczono w specjalnych tuczarniach.
* Jeśli pokarm kosów jest ubogi w białko – w lęgach pojawiają się osobniki albinotyczne. Takie osobniki opisywał już Arystoteles.
* W okresie lęgowym samice staczają prawdziwe boje. Odnotowano nawet walki kończące się śmiercią jednej ze stron.

zwierzęta mocy – pszczoła

autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

Pszczoły, należące do rodziny pszczołowatych, są reprezentowane na całym świecie przez około 20 ooo gatunków. Większość z nich żyje pojedyńczo, prowadząc samotniczy tryb życia. Inne gatunki tworzą skomplikowane struktury społeczne. Najwyżej zorganizowane społeczności tworzą gatunki z plemienia pszczół miodnych. Budują z czystego wosku pionowe plastry z obustronnie ułożonymi komórkami, służącymi do wychowu czerwi i przechowywania pokarmu. Osobniki dorosłe i larwy odżywiają się nektarem, spadzią oraz pyłkiem kwiatowym. Zakładają duże kolonie (rodziny pszczele), zależnie od gatunku liczące od kilku do 20-80 tysięcy osobników. Życie rodzin jest koordynowane za pośrednictwem feromonów, wysyłanych przez królowę, a także skomplikowanego systemu przesyłania wiadomości. Pszczoły bowiem doskonale porozumiewają się między sobą. Robią to za pomocą różnych bzyczących tonów, zapachów oraz swoistego tańca. Krolowa matka w ciągu całego życia może złożyć nawet milion jaj. Żyje ona też znacznie dłużej niż reszta pszczół, bo około 5 lat, podczas gdy pszczoła robotnica zaledwie kilka miesiecy.
Najmniejsze gatunki pszczół nie osiągają nawet 1,5 mm długości. Największe natomiast mają około 4 cm. Ubarwienie ciała może też być o różnej intensywności: od jednolicie czarnego i ciemnobrązowego do żółtego i czerwonopomarańczowego. Wszystkie gatunki mają bardzo dobry zmysł orientacji. Kierują się przy tym za pomocą Słońca wykorzystując obserwacje kąta padania promieni  słonecznych oraz polaryzacji światła.
Każda pszczoła posiada również umieszczone na końcu odwłoku żądło, które połączone jest z gruczołem jadowym. Służy ono u niektórych gatunków do zdobywania pokarmu ale przede wszystkim do obrony. Żądlenie przez pszczoły bezkręgowców, które mają miękkie ciała, nie przynosi żądlącej pszczole większych szkód. Jednak żądło pszczół jest wyposażone w zaczepy i jeśli użądli ona człowieka lub większe zwierzę, pozostaje ono w skórze, a sama pszczoła po jego utracie umiera. Dlatego też pszczoły nigdy nie atakują ludzi niesprowokowane.
Pszczoła uchodzi za święte zwierzę z innego świata, które inicjuje człowieka, ale przede wszystkim łączy go z uzdrowiającymi energiami Słońca. Symbolizuje również silną ochronę, seksualność, płodność, współpracę z innymi, porządek, pracowitość oraz osiąganie niemożliwego.

autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

Wkraczając do naszego życia pszczoła jako zwierzę mocy chce nam przypomnieć przede wszystkim o misji, jaką sami sobie wybraliśmy na tą inkarnację. Uczy nas orientacji na światło oraz obrony, jeśli pojawia się cień.
Z jednej strony nawołuje nas do tego, abyśmy skoncentrowali cały nasz wysiłek, zaanagażowanie oraz wigor na tym, co akurat się dzieje. Na wszystkie te projekty, które akurat się pojawiły na naszej ścieżcze, te szanse, które właśnie się przed nami otworzyły. Moment mocy jest teraz. Cała przeszłość i przyszłość są w jakimś stopniu jedynie iluzją. To teraz możemy działać i tworzyć nasze życie na nowo. Każdą decyzją jaką podejmujemy, każdym wyborem jaki dokonujemy. Bądźmy zatem pracowici i skupmy nasz wysiłek, nasz entuzjazm, zaangażowanie i uwagę właśnie na tym co akurat jest. Nie znaczy to, że nie możemy snuć planów czy marzeń. Chodzi bardziej o to, byśmy nie trwonili naszej energii na niepotrzebne rozstrząsanie przeszłości czy wymyślanie przyszłości, a uciekali przy tym od tu i teraz. Bądźmy prawdziwie obecni w danej chwili, tak byśmy z każdej z nich mogli zebrać cały nektar życia jaki owa chwila sobą niesie.
Z drugiej strony swoim pojawieniem się pszczoła przypomina nam również o tych wszystkich celach czy marzeniach, które już jakiś czas temu się w nas zrodziły, ale z jakiś powodów wciąż odkładaliśmy ich realizację. Może się tu rozchodzić o jakiś projekt związany z naszą pracą lub życiem prywatnym. Może chodzić o obraz, który już dawno chcieiliśmy namalować, albo historię, którą pragnęliśmy opisać. Może o rozmowę z kimś bliskim lub podróż, którą ciągle odkladaliśmy. Cokolwiek to jest, pszczoła podpowiada nam, iż nadszedł czas, abyśmy zabrali się do pracy i działali. Moment mocy jest teraz.
W ten sposób krok po kroku zbliżymy się do naszego celu. Jego realizacja niekoniecznie musi być spektakularna pod względem korzyści widocznych na zewnątrz (np zarobionych przez to pieniędzy, osiągniętej sławy itp), ale z pewnością stanie się kolejną cegiełką w fundamencie naszej wewnętrznej stabilności.

Ogromnym darem jaki przynosi nam mała pszczoła jest również połączenie z energią Światła. Pokazuje nam bowiem, jak kierując się mądrością serca (symbolizowanego przez kwiaty) i w połączeniu z duchem (którego symbolem jest Słońce) możemy przemienić materię oraz każdą chwilę w cudowny nektar Życia. Będzie on nie tylko uzdrawiający dla nas samych, ale również dla całego naszego Rodu oraz innych ludzi. To właśnie w ten sposób, dzięki sile serca i ducha możemy oczyścić pole energetyczne, przetransformować nie służące nam już programy i rozwiązać stare wiążące nas pętle. Pszczoła pomoże nam stworzyć coś nowego, coś co będzie nam uzdrowieniem i błogosławieństwem.

Zdarza się jednak, że pszczoła wkracza do naszego życia nas żądląc. Czyni to jednak nie dlatego, iż jest do nas wrogo nastawiona, a raczej z wielkiej Miłości. Pamiętajmy o tym, że po użądleniu pszczoła umiera, a więc decydując się na ten krok, poświęca swe życie w jakiś sposób też właśnie dla nas. Zazwyczaj użądlenie jest dla nas pewną formą inicjacji. Z jednej strony otwiera przed nami nowe pola energetyczne, z drugiej niejako sprawdza nas, czy już jesteśmy gotowi, by świadomie w nie wkroczyć. Dodatkowo użądlenie nosi też w sobie pewną bardzo ważną lekcję. Przypomina o tym, abyśmy nigdy nie pozwolili na to, by zawładnęły nami nienawiść lub żądza zemsty, bowiem konsekwencje będą zgubne przede wszystkim dla nas samych.


ciemna strona: Pszczoła wskazuje gniew z powodu przekroczenia świetych praw i granic, których nie wolno przekraczać, ukryte zatruwające nas cienie, nadgorliwość, zbytnie angażowanie sie w sprawy związane z przeszłością lub przyszłością i uciekanie od tu i teraz.


autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

Jeśli pszczoła jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Zostałeś już kiedyś przez nią użądlony, może nawet wiele razy.
* Jesteś pracowity, wytrwały oraz sumienny i angażujesz się całym sobą w to, co akurat robisz, zwłaszcza wtedy jeśli sprawia ci to przyjemność.
* Starasz się nie uciekać zbytnio w przeszłość czy przyszłość, raczej skupiasz się na tu i teraz.
* Przeszedłeś wiele życiowych prób. Chociaż były one trudne to jednak otworzyły też przed tobą nowe przestrzenie i możliwości.
* Pomimo trudnych doświadczeń potrafisz przetransformować dawne niesłużące już wzory, rozwiązać stare pętle i przynieść uzdrowienie zarówno sobie jak i innym.
* Masz duże libido i jesteś też płodny twórczo.

autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski
autorką zdjęcia jest Joasia Zaremba

Pszczoła według horoskopu wenezulskiego patronuje urodzonym w listopadzie.


Pszczoła w moich obrazach

zwierzęta mocy – kojot

źródło zdjęcia: https://wallpapersafari.com/

Kojot lub inaczej wilk preriowy Ameryki Północnej to gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych o wyglądzie pośrednim między małym wilkiem a szakalem. Zamieszkuje obszary od Alaski do Meksyku. Wyróżnia się ok. 19 podgatunków kojota. Kojot ma wąski pysk, dość duże, sterczące uszy, smukły tułów, długie nogi zakończone niewielkimi w porównaniu do reszty ciała stopami oraz długi ogon. Jego futro jest w niejednorodnym kolorze, przybierające różne odcienie brązu. Kojot jest zwierzęciem właściwie wszystkożernym, bo chociaż najchętniej żywi się świeżym mięsem, to zjada też padlinę oraz owoce i jagody. Wbrew pozorom kojoty nie są samotnikami. Żyją w niewielkich grupach, które tworzą zazwyczaj trzy powiązane ze sobą pary. Więzi pomiędzy poszczególnymi osobnikami nie są tak zażyłe jak to jest u wilków, jednak rodzina jest ze sobą bardzo zżyta.. Prowadzą głównie nocny tryb życia, ale można spotkać je również za dnia. Są zwierzętami bardzo bystrymi i inteligentnymi. Mają najprawdopodobniej lepsze zdolności do nauki przez obserwację niż psy. Posiadają też znacznie lepszy słuch. Indianie, którzy często nazywali kojota „małym wilkiem”, cenili go za jego spryt i mądrość. Był on postrzegany jako bóg-szelma. Z jednej strony wzbudzał respekt i szacunek, z drugiej nie do końca mu dowierzano. W niektórych indiańskich wierzeniach kojot przedstawiany był też jako stworzyciel świata.

źródło zdjęcia: https://wallpapersafari.com/

Kojot jest inteligentnym i mądrym kreatorem. Wkraczając do naszego życia jako zwierzę mocy obdarza nas odwagą, sprytem, zdolnością dopasowania się oraz humorem i mądrością. Nawołuje nas do tego, abyśmy niezaleźnie od okoliczności kroczyli własną ścieżką, jednak potrafili również dopasować się do tego co akurat nas spotyka. Pokazuje nam jak reagować na nieprzewidziane sytuacje i z humorem podążać nadal swoją drogą. Krocząc u naszego boku po splątanych ścieżkach życia, pomiędzy górą a dołem, uczy nas zachowania równowagii i zręcznego lawirowania między mądrością, a szaleństwem. Tym samym przypomina nam o tym, że życie bywa pełne paradoksów, jest nieprzewidywalne i nie wszystko możemy kontrolować, ale mimo to w każdej sytuacji kryje się jakiś skarb. Nawet jeśli czasami przytrafiają nam się rzeczy przykre, trudne, to tak naprawdę nic nie jest negatywne. Wszystko po prostu jest. Wszystko służy naszemu dobru. Kojot uczy nas jak mądrze i z humorem przyjąć każdą sytuację. Jak się do niej dopasiwać, a mimo to pozostać wiernym samemu sobie.
Wieczorami kojot wyjąc do księżyca przypomina nam o tym, że każdy z nas ma w sobie światłość jak i ciemność. Wszystko to jest ze sobą powiązane, a granice pomiędzy  światłem i ciemnością są płynne. Negatywy nie istnieją, istenieją jedynie przeciwieństwa, będące dopełnieniem.

Kojot pokazuje nam równocześnie, iż biorąc wszystko zbyt poważnie, często sami komplikujemy sobie niepotrzebnie życie. Dlatego uczmy się od kojota dystansu do samego siebie oraz innych i dostrzegania mądrości w wszystkich zachodzących wydarzeniach. Cieszmy się z tego, czym obdarowuje nas Wrzechświat i starajmy się owe dary jak najlepiej wykorzystać.

Ponadto kojot obdarowuje nas też umiejętnością słuchania. Prawdziwego słuchania. I uczenia się z opowieści. Tak jak każda sytuacja życiowa może być dla nas jakąś wspanialą lekcją i czegoś nas nauczyć, tak samo są nimi opowieści i historie innych. Dlatego też kojot przekazuje nam dar uważnego słuchania, kojarzenia faktów, wyciągania wniosków i uczenia się z wszystkiego, co się pojawia.

Kojot wprowadza do naszego życia nieprzewidywalność oraz uczy jak sie z nią obchodzić. Pobudza naszą kreatywność, intelekt, artystyczny umysł, poczucie humoru i wszelkie zdolnosci intuicyjne. Dzięki temu pakietowi możemy z lekkością budować równowagę pośród chaosu życia.


ciemna strona: Kojot wskazuje na  chaos, głupotę, upór, niepewność, mieszanie, bycie nielubianym, arogancję, bezczelność, egoizm, wyrachowanie.


źródło zdjęcia: https://wallpapersafari.com/

Jeśli kojot jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Niezależnie od tego jak trudna sytuacja ci się przytrafia, zawsze potrafisz podejść do niej z humorem i dojrzeć w niej jakiś dar.
* Również pomagasz innym ludziom z twojego otoczenia podchodzić do życia na większym luzie.
* Twoja wyjątkowa pomysłowość i kreatywność pomaga ci się łatwo dopasowywać do każdej okoliczności.
* W każdym wydarzeniu i sytuacji szukasz lekcji jakie one z sobą dla ciebie niosą. Zwykle potrafisz też dostrzec dzięki temu skarby, które na pierwszy rzut oka łatwo przeoczyć.
* Jesteś nauczycielem dla siebie i innych. Uczysz się nie tylko z własnych doświadczeń, ale też z opowieści innych.

źródło zdjęcia: https://wallpapersafari.com/

Kojot obdarzy cię szczególnym wsparciem jeśli:
* Musisz podjąć jakąś ważną decyzję, ale nie bardzo wiesz, czy twój następny krok będzie właściwy, czy też spowoduje więcej chaosu i potrzebujesz wsparcia, by twoja decyzja była jak najlepsza dla ciebie oraz wszystkich, których dotyczy.
* Masz przed sobą jakiś problem czy też zadanie i szukasz jak najlepszego i najbardziej kreatywnego rozwiązania.
* Przyśnił ci się jakiś szczególny sen lub też miałeś jakąs wizję i zastanawiasz się nad jej znaczeniem.
* Dopada cię nuda i z owego marazmu zauważasz w sobie ciągotki do różnego rodzaju używek, chociaż w głębi siebie wiesz, że jest to dla ciebie niezdrowe i chcesz się oprzeć tym pokusom.
* Znajdujesz się w sytuacji, ktora całkowicie cię dezorientuje i potrzebujesz się rozeznać się w tym chaosie, by jak najlepiej to doświadczenie wykorzystać.


autorem zdjęcia jest Bruno

ciekawostki:
* Kojoty są najszybszymi biegaczami wśród psowatych. Mogą osiągać prędkość do ok.70km/h.
* Jego skoki z miejsca mogą osiągać 4 m długości.
* Kojoty łączą się w pary na całe życie, a wychowywaniem młodych zajmuje się zarówno samica jak i samiec.
* Symbolicznie kojotowi przypisuje się: kolory – zielony i żółty, kamienie – serpentyn

zwierzęta mocy – surykatka

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Surykatka to gatunek afrykańskiego drapieżnego ssaka z rodziny mangustowatych, zamieszkujący głównie sawanny i półpustynne w Botswanie i Namibii, a także w południowo zachodniej Angoli i RPA. Wysmukłe, wysokie na około 25 – 35 cm surykatki doskonale przystosowały się do nieprzyjaznego terenu, na którym żyją. Zwierzątka te prowadzą dzienny tryb życia, zazwyczaj w stadach zajmujących określone terytorium. Liczące 20 –  40 osobników stado składa się zwykle z dwóch lub trzech grup rodzinnych. Surykatki mają bardzo silnie rozwinięte zachowania socjalne, a każdy członek grupy ma swoje zadania. Jedni pełnią rolę strażników, którzy w razie niebezpieczeństwa wydają odpowiedni do zagrożenia dźwięk alarmowy, na który stado reaguje stosownie do sytuacji. Inni członkowie szukają pożywienia, a jeszcze inni zajmują się kopaniem. Surykatki bowiem wykopują skomplikowaną sieć tuneli, z wieloma wejściami rozproszonymi na całym terytorium. Tam zakładają gniazda, śpią i znajdują schronienie przed drapieżnikami. Owo poczucie wspólnoty jest ich największą siłą. Bardzo troskliwie opiekują się młodymi ucząc je wszystkiego co potrzebne do życia. Np jak zabić i zjeść  jadowitego skorpiona. Opiekunki młodych bronią swoich podopiecznych często z narażeniem własnego życia. Mimo tych altruistycznych zachowań surykatki nierzadko zabijają młode innych członków swojej grupy lub z innych rodzin. Plemiona Zambii i Zimbabwe uważają surykatkę za anioła słońca chroniącego wsie przed ciemnymi energiami. Ponadto uważa się, iż zwierzątka te są w kontakcie ze światem elfów oraz duchami przyrody na danym terenie i przynoszą od nich przesłania. Symbolizują więzi rodzinne, ciekawość życia, uważność, wzajemne wsparcie oraz podział zadań.

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Wkraczając do naszego życia surykatka jako zwierzę mocy przede wszystkim przynosi nam w darze wzmocnienie i pomoc w uzdrowieniu naszych więzi rodzinnych. Zarówno tych związanych z naszym Rodem, jak w rodzinie, którą sami założyliśmy. Pojawiając się surykatka nie tylko jest wyraźnym znakiem na to, że podjęliśmy się zadania uzdrowienia genealogicznego, ale też obdarowuje nas całym swoim wsparciem i mocą, abyśmy mogli tego zadania dokonać. Oczyszczenie i uzdrowienie naszych rodowych korzeni, pomoże nie tylko nam samym ale także naszym przodkom jak i przyszłym pokoleniom. W polach morfogenetycznych naszych drzew genalogicznych znajdują się różne utrwalone wzorce. Niektóre z nich zdecydowanie nam nie służą i mogą mieć destrukcyjny wpływ. Dlatego też surykatka pomaga nam znaleźć sposoby, by dotrzeć do tych utrwalonych programów, uwolnić się od nich i co za tym idzie zmienić wzorce na lepsze. Takie uzdrowienie, niezaleźnie od tego jakimi metodami się ono dokona, z pewnością przyniesie pozytywne zmiany w naszym życiu, ale też jego efekty służyć będą całemu Rodowi.

Surykatka, która uwielbia się wygrzewać na słoneczku pokazuje nam jak podłączyć się do Źródła i zatankować nowe siły i energię. Czas odpoczynku i regeneracji zarówno naszych sił fizycznych jak i duchowych jest bardzo ważny. Pozwólmy sobie więc na te momenty, kiedy gdzieś w słonecznym miejscu będziemy mogli z błogością zanurzyć się w sobie. Pozwoli nam to nabrać więcej optymizmu i radości życia. Nie znaczy to jednak, że mamy jedynie leniuchować. Surykatka uczy nas raczej tutaj uważności. Obserwujmy uważnie to, co się dookoła nas dzieje. Podłączeni przy tym do energii światła i zanurzeni w nas samych,  wnet odkryjemy nowe połączenia, nowe szanse i ścieżki. W ten sposób surykatka uczy nas komunikowania się ze wrzechświatem i dostrzegania małych – wielkich cudów, którymi codziennie obdarowuje nas Życie. Bądźmy wdzięczni za to, co spotykamy na swej drodze. Wrzechświat dba o nas i obdarowuje nas tym, czego nasza dusza potrzebuje. Wszystko, co w danym momencie jest dla nas ważne i istotne, będzie nam dane. Trzeba tylko nauczyć się to zauważać. Zatem otwórzmy nasze oczy, uszy, serca i patrzmy, słuchajmy, a poczujemy.

No i wreszcie jest jeszcze coś niezwykle istotnego, o czym przypomina nam surykatka. Nie jesteśmy sami! Tak, nie jesteśmy sami. I dlatego nie musimy sami brać na siebie wszystkich zadań, nie musimy sami dokonywać wszystkiego w pojedynkę. Nikt z nas nie żyje w samotności. Każdy ma swoje miejsce i swoje zadania w wielkiej Całości. Zatem nie odbierajmy innym ich zadań, ucząc ich w ten sposób nieodpowiedzialności. Ustalmy, które zadania muszą być wykonane i przez kogo. Możemy służyć sobie wzajemnie pomocą, ale ważne jest by każdy miał swoją „działkę”, za którą będzie odpowiedzialny. Podział zadań jest z korzyścią dla wszystkich i przynosi też więcej wolnego czasu dla każdego. A więcej wolnego czasu to też więcej radości, więcej przyjemności i więcej Hakuna Matata.


ciemna strona: Surykatka wskazuje na brak harmonii, blokady i destrukcyjne wzorce w rodzie, strachliwość, zgryźliwość, podkopywanie dołków pod innymi, skłonność do wykorzystywania innych, zastygłość w starych rolach, sztywność, odrzucenie przez rodzinę.


źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Jeśli surykatka jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Jesteś bardzo rodzinny i masz mocno rozwinięte poczucie wspólnoty. Więzi rodzinne i z przyjaciółmi są dla ciebie ważne i dlatego starasz się, by były one jak nabardziej harmonijne.
* Jesteś uważnym obserwatorem. Potrafisz wyłapać nadchodzące niebezpieczeństwa czy trudności i odpowiednio zareagować.
* Solidnie wykonujesz swoją pracę. Preferujesz zajęcia i prace zespołowe, z podziałem na obowiązki, gdzie każdy ma przydzielone swoje zadanie.
* Wiesz, iż oprócz pracy ważny jest też odpoczynek, dlatego nie szczędzisz sobie chwil kiedy po prostu możesz się zrelaksować i zatankować nową energię.
* Jesteś pogodny i optymistycznie nastawiony do życia. Potrafisz cieszyć się z drobnych spraw i doceniasz każdy dar jaki otrzymujesz.
* Kochasz lato i słońce.

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Surykatka obdarzy cię szczególnym wsparciem jeśli:
* Pracujesz nad uzdrawianiem relacji rodzinnych lub ogolnie nad uzdrawianiem rodu.
* Tworzysz i chcesz umocnić nowe wzorce.
* Jesteś przemęczony i potrzebujesz odpoczynku.
* Zapominasz o tym, że masz przy sobie bliskich i przyjaciół, którzy chętnie ci pomogą jeśli im tylko na to pozwolisz.
* Jesteś rozkojarzony i brak ci uważności.
* Czujesz się przybity, przytłoczony obowiązkami i problemami. Potrzebujesz zatankowania nowej dawki optymizmu i radosnej energii.


źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

ciekawostki:
* Próba oswojenia dorosłej surykatki często się nie udaje, bowiem zwierzęta bywają agresywne. Młode jednak są łagodne i łatwo się oswajają. Są potem wykorzystywane przez krajowców do tępienia gryzoni.
* Surykatki mają podwyższoną odporność na jad niektórych gatunków węży i skorpionów.
* Na żerowanie surykatki poświecają ok. 8 godzin dziennie. Wartownicy opiekujacy się potomstwem nie jedzą przez cały dzień.
* U niektórych samic pomagających samicy dominującej w wychowaniu młodych pojawia się laktacja, dzięki czemu też mogą je karmić.
* W przypadku walki lub obrony terytorium surykatki wykonują coś w rodzaju grupowego tańca wojennego: unoszą ogony i kopią piasek przednimi łapami.
* Symbolicznie surykatce przypisuje się: kolory – ochra, złoty, brązowy, szary, kamienie – unakit, tygrysie oko, jaspis pejzażowy.


Surykatka w moich obrazach

dodatkowa lekcja od wiewiórki

źrodło zdjęcia: www.tapeciarnia.pl

Tak się złożyło, iż wobec pojawiających się w moim życiu doświadczeń Zwierzątka Mocy znowu przyszły do mnie ze swoim wsparciem i przesłaniem. Tym razem przybyła do mnie wiewiórka. Tak się uśmiecham kiedy piszę te słowa, bowiem najbardziej niesamowite jest to, iż pojawiła się ona jeszcze „przed” doświadczeniem, a jednocześnie jakby już w jego trakcie.

Kiedy pisałam jakiś czas temu wpis o wiewiórce (klik), to pomimo mądrości tego wspanialego przekazu nie byłam widocznie jeszcze sama gotowa do tego, by pojąć sercem dodatkowe lekcje. Wiewiórka przyszła z nimi do mnie właśnie teraz.

Nie każdy z was może wie, albo jeśli wiecie, to nie zawsze pamiętacie, iż wiosną, kiedy w wiewiórkowych spiżarniach opróżnionych w czasie długiej zimy brakuje już zapasów (szyszkowych nasionek, orzeszków bukowych, żołędzi i orzechów) wiewiórka, by zapewnić sobie pokarm, a co za tym idzie pokarm dla swoich nowo narodzonych dzieci, które potrzebują jej mleka, plądruje ptasie gniazda. Tak, wiewiórki wiosną zamieniają się w drapieżców wyjadając z gniazd nie tylko jajka ale i pisklaki. Czy jednak robią to z uprzedzeniami w sercu wobec ptaków czy raczej z miłości do własnych dzieci, chcąc zapewnić im przetrwanie? W świecie zwierząt nie ma ofiar i katów, jest jedność i przepływ energii miłości.  Jedno odchodzi, by mogło żyć drugie.

Wiewiórka, która pojawiła się teraz w moim życiu przyszła do mnie przypominając mi właśnie o tych zjadanych przez nią ptaszkach oraz o energii ognia, ktory reprezentuje. I w ten sposób przekazała mi kolejne jej przesłanie:

Na naszych życiowych ścieżkach spotykamy różnych ludzi, którzy nam towarzyszą przez jakiś czas naszej podróży. Jednak prędzej czy później wszystko co się zaczęło, kiedyś się i skończy. Ludzie odchodzą. Czasem przechodząc na drugą stronę, a czasem po prostu dlatego, że ich ścieżka i nasza już nie biegną w tym samym kierunku. Tak samo i dla nas niekiedy przychodzi czas, by odejść z jakieś relacji. Pojawiają się różne sygnały, ale nie zawsze chcemy je zauważać. Być może z przyzwyczajenia do danej osoby, z sentymentów lub dlatego, że jeszcze nie dostrzegamy w pełni faktu, iż tak naprawdę nasze ścieżki się już od siebie oddalają, zmierzając każda w innym kierunku. Może się wtedy zdarzyć, iż zranimy naszego dotychczasowego towarzysza podróży albo on zrani nas. Nie dlatego, że chcemy się ranić, ale dlatego, że pewne rzeczy oglądamy już każdy z zupełnie innej perspektywy. Jeżeli z naszej strony, zauważając owy konflikt, owe zranienie, zrobiliśmy wszystko, by bez wyrzekania się samych siebie, ale ze szczerością i zgodnie z prawdą naszego serca, przywrócić równowagę, a mimo to druga strona wciąż pielęgnuje w sobie zranienie czy zamknięcie,  to może po prostu jest to właśnie czas rozstania. Wsłuchajmy się w nasz wewnętrzny głos, głos naszego serca, naszej intuicji i rozpoznajmy, kiedy jest czas działania, a kiedy czas odpuszczenia. Nie marnujmy ze źle pojętych sentymentów energii na coś, co już nam nie służy, a wręcz może nam zaszkodzić. Podziękujmy naszemu dotychczasowemu towarzyszowi podróży w sercu za wspólną drogę, za dary, które od niego/niej otrzymaliśmy i z miłością zadbajmy o nasze „wiewiórkowe nowe dzieci”. Naszą dalszą ścieżkę, nasze marzenia, nasze wewnętrzne „ja”, nasze tu i teraz. Bez popadania w jakieś poczucie winy (wina nigdy nie jest dobrą nauczycielką), bez zamartwiania się, oglądania się wstecz i roztrząsania przeszłości,  a za to z zaufaniem, że wszystko biegnie we właściwym kierunku i we właściwym czasie.

zwierzęta mocy – inia / boto

źrodlo zdjęcia: http://www.newhdwallpapersin.com/

Inia, a właściwie inia amazońska (Inia geoffrensis), w wielu językach nazywana boto, znana też jako różowy delfin zamieszkujący większą część wód Orinoko i Amazonki oraz liczne ich dopływy. Preferuje jednak wody ciemne, wolnopłynące. Inia jest największym gatunkiem spośród słodkowodnych delfinów. Osiąga długość 2-2,5 m oraz wagę około 100-150 kg. Kolor skóry zmienia się z wiekiem. Młode osobniki są ciemnoszare, z czasem zmieniają odcień na srebrny lub różowy. Samce są intensywniej ubarwione od samic. Niektóre osobniki dorosłe mają ciemniejszy grzbiet – ciemnoróżowy lub nawet brunatny. Ubarwienie i jego intensywność są w dużej mierze zależne od temperatury i czystości wody oraz od położenia geograficznego. Inie mają zaokrąglone czoło, a pysk wyciągnięty w dość długi i cienki dziób.  Mimo że nie skacze tak jak robią to delfiny słonowodne i wygląda nieco na ociężałą, inia jest bardzo zwrotna i potrafi zwinnie poruszać się wokół podwodnej roślinności. Jak wszystkie inne delfiny inie są bardzo towarzyskie i uspołecznione. Żyją w stadach, które mogą liczyć od kilku do ponad 100 osobników. Zawiązują się między nimi silne więzi, które powodują, że inie dbają i chronią się wzajemnie.
Te niezwykłe różowe delfiny od dawna zwracały uwagę człowieka, dlatego też powstało o nich wiele mitów i legend. Liczne plemiona indiańskie wierzą, iż ludzie, którzy utonęli zamieniają się właśnie w różowe delfiny, dlatego są one postrzegane jako duchy Amazonki. Wierzy się również, że podczas festów i świąt, kiedy zapada zmierzch boto / inia przybiera postać przystojnego mężczyzny lub przepięknej kobiety i przybywa między ludzi, aby przynieść im radość, pokój, miłość i kawałek raju lub też nieszczęście, szaleństwo czy chorobę.

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Jako zwierzę mocy inia chce nam przypomnieć o naszej wolności oraz naszej zdolności do prawdziwego wyrażania siebie. Pomaga nam dostrzec i uaktywnić nasze talenty, nasz potencjał i obdarza nas przy tym zdolnością uaktywniania potencjału innych ludzi. Nawet jeśli nie jesteśmy tego świadomi, to jednak każdy, kogo spotykamy na swojej drodze, wychodzi z tego spotkania w jakiś sposób bogatszy. Dlatego też bardzo ważne jest abyśmy zadbali o własną przestrzeń, własną wolność w wyrażaniu siebie, bowiem służy ona nie tylko nam, ale za naszym pośrednictwem również naszym bliskim, przyjaciołom czy znajomym.
Inia przypomina nam o naszym podłączeniu do Źrodła. To z niego otrzymamy najlepszą dla nas ochronę, najwspanialszą inspirację i przewodnictwo. Inia u naszego boku w łagodny sposób pomaga nam otworzyć serce i nawiązać stały kontakt z tą boską cząstką w nas samych. Dodaje nam odwagi i zdecydowania, abyśmy nie pozwolili ani naszym partnerom, ani też dawnym urazom i innym śladom z przeszłości, ograniczać naszege serca i naszą miłość. Nawet jeśli czasem życie wydaje nam się trudne, zewnętrzne okoliczności niezbyt sprzyjające i być może czujemy się ograniczeni w swoich możliwościach, to tak naprawdę drzemie w nas ogromna siła i moc. Jest nią siła naszego serca, moc miłości i łagodności. Różowy delfin swoją barwą o niej nam przypomina. Przywraca nam ją i uczy nas jak najlepiej z niej korzystać. I chociaż tak jak on, płyniemy często gdzieś w ciemnych wodach z dala od głównego nurtu, gdzie zmierzyć musimy się z niezwykle ciężkimi sytuacjami i trudnymi emocjami, to jednak ta siła serca, którą mamy przecież w sobie napełnia nas odwagą i mocą, by temu wszystkiemu sprostać. Płynąc u naszego boku inia pragnie nam w takich sytuacjach dodać otuchy, pomóc zaczerpnąć powietrza i podtrzymać nasz wewnętrzny ogień, abyśmy mimo wszystkich przeciwności mogli kroczyć swoją ścieżką i siać nasiona Miłości.

Miłość jaka jest w nas, ciągle szuka sposobu by się uzewnętrznić, by mogła służyć innym i zataczać coraz większe kręgi. Dlatego właśnie boto zachęca nas też do tego, abyśmy rozwijali nasze talenty. Mamy je w sobie, wystarczy je odkryć, a potem po prostu jak najczęściej robić to, co nam sprawia radość. W ten sposób nawiązujemy też kontakt z cudowną czystością dziecka, która w nas drzemie. Twórzmy więc, robiąc to, co kochamy robić. Cokolwiek to będzie. Poruszmy wyobraźnię, posłuchajmy podszeptów duszy i róbmy to, co napełnia nas radością i promieniuje nią na zewnątrz. Niech nasza kreatywność ma szansę rozświetlić się w pełni. Niech stanie się magią.

Wreszcie też boto, duch Amazonki, prawadzi nas do ukrytej wiedzy szamanów i wizjonerów. Odkrywa przed nami tajemnica dżungli życia. Tym samym pogłębia naszą wewnętrzą mądrość, wzmacnia intuicję i obdarowuje nas jasnoczuciem czy jasnowidzeniem. Wszystko to służy tylko jednemu, abyśmy mogli pomagać każdemu stać się sobą. To właśnie jest darem i mocą tych, których wybrała inia: swoją energią i promieniowaniem pomagają innym ukatywnić ich potencjał.


ciemna strona: Inia wskazuje na stare karmiczne długi, powiązania czy nierozwiązane przysięgi, stare klątwy czy rzucone czary, trudną do określenia tęsknotę, poczucie pustki, brak zaczepienia w realności i zbytnie zaplątanie w starych emocjach.


źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Jeśli inia jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Nawet jeśli nie jesteś tego świadomy, posiadasz zdolność pomagania w uaktywnianiu potencjału innych.
* Kochasz cały świat i w życiu kierujesz się sercem.
* Masz niezwykłą intuicję i wszystko wiesz najlepiej. Naturalnie dzielisz się tym z innymi, choć nie wszyscy chcą tego słuchać i niektórych możesz drażnić. Ale to jedynie dlatego, iż twoja głęboka mądrość i energia niejako „zmusza” ich do przebudzenia, a jeszcze się temu opierają.
* Posiadasz zdolności jasnoczucia, jasnosłyszenia i telepatii.
* Twoja życiowa ścieżka w pewnych okresach płynęła daleko od głównego nurtu, przez co musiałeś się zmierzyć z trudnymi, długotrwałymi emocjami.
* Jesteś bardzo wrażliwy i cierpisz widząc jak ludzie nawzajem siebie ranią, krzywdzą zwierzęta lub niszczą przyrodę.

źródło zdjęcia: https://www.desktopnexus.com/

Inia obdarzy cię szczególnym wsparciem jeśli:
* Znajdujesz się trudnych sytuacjach, kiedy łatwo jest się pogubić i potrzebujesz jeszcze bardziej siły i mocy swojego serca.
* Przepracowujesz i uwalniasz się z karmicznych długów, przysiąg czy innych przywiązań.
* Dopadają cię stany dziwnej tęsknoty powodujące swego rodzaju zawieszenie lub masz skłonności do uciekania w świat innych wymiarów i potrzebujesz większego zaczepienia w realnosci, w tu i teraz.
* Jakieś warunki, osoby lub sytuacje próbują ograniczać twoją milość i potrzebujesz więcej odwagi i wsparcia by podążać za swoim sercem.


źródło zdjęcia: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Boto-cor-de-rosa_(Inia_geoffrensis).jpg

ciekawostki:
* W przeciwieństwie do budowy układu kostnego delfinów słonowodnych żaden z kręgów szyjnych inii nie jest połączony z pozostałymi, dzięki czemu zwierzę ma duże pole ruchu głowy i może wyginać szyję nawet pod kątem 90°.
* Inia wynurza się by zaczerpnąć powietrza co ok. 30 sek. Kiedy w Amazonii padają silne deszcze, które uderzając o powierzchnię rzeki utrudniają delfinom porozumiewanie się między sobą, inie wunurzają się częściej i porozumiewają nad powierzchnią wody.
* System echolokacji u inii jest jednym z najlepszych u waleni.
* Symbolicznie inii przypisuje się: kolory – srebrny, rożowy, zielony, kamienie – kwarc różowy,rożowy opal andyjski, rodochrozyt, inne – różowa merkaba, Wenus, Neptun, Plejady, Amazonia, uzdrawianie.

zwierzęta mocy – gil

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Gil to gatunek niewielkiego ptaka z rodziny łuszczykowatych. Zamieszkuje północną Europę i Azję aż po Kamczatkę i Japonię. Poza tym spotkać go można również w północnej Turcji i Iranie. Nie zamieszkuje natomiast regionów śródziemnomorskich. Gil jest gatunkiem częściowo osiadłym, ale populacje gnieżdżące się w strefie tajgi na północy Europy i Azji migrują zimą bardziej na południe, koczując w miejscach występowania pokarmu. Ze względu na swoje strojne czerwone upierzenie na brzuchu gil jest ptakiem bardzo charakterystycznym do rozpoznania. Choć tak kolorowy jest tylko dorosły samiec, bowiem samiczki i młode samce upierzenie na brzuszku mają bledsze, raczej szarawo-brązowe w kolorze. Oboje jednak, zarówno samce jak i samiczki mają podobną krępą budowę ciała, z wydatną piersią, dużą czarno upierzoną główką i grubym mocnym dziobem. I chociaż gile są tak bardzo znane, bo to ptak zimą tak pospolity w naszych lasach, to jednak bywa plochliwy, skryty i ostrożny. W podaniach i wierzeniach ludowych gil z jednej strony postrzegany był jako wysłannik nieba, z drugiej natomiast kojarzony z krwią, zranieniem, złapaniem się, kimś nieporadnym, niezdarnym. Tym samym uważany był za pewien znak ostrzegawczy przed wpadnięciem zasadzkę, pułapkę.

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Spotkanie z gilem jako zwierzęciem mocy przede wszystkim jest sygnałem do tego, abyśmy przyjrzeli się sobie i ze szczerością odpowiedzieli sobie na pewne pytania. Czy przypadkiem nie przywiązujemy zbyt wielkiej uwagi do czynników zewnętrznych, do tego jak postrzegani jesteśmy przez innych, co o nas pomyślą lub jak nas odbiorą? Czy nasza wewnętrzna prawda z tego powodu czasem nie jest przez nas ukrywana? Czy ze strachu przed osądzeniem lub odrzuceniem nie wypieramy się czasem samych siebie, pokazując na zewnątrz coś innego niż jest w naszym wnętrzu? Gil nas nie osądza, ale po prostu chce byśmy pewnym rzeczom się przyjrzeli i po prostu byli sami ze sobą szczerzy. Dbanie o to co na zewnątrz z pewnością jest potrzebne i wartościowe. Ważne jednak by zachować równowagę, by owa dbałość nie przysłaniała nam naszej wewętrznej prawdy. Gil przypomina nam o tym, że dbanie o nasze wnętrze, nasz duchowy rozwój i życie z zgodzie z samym sobą, jest jeśli nie ważniejsze, to na równi istotne.  Zachowanie harmonii między tym co wyrażamy jakkolwiek na zewnątrz, a tym co jest w nas powoduje, że i nasze życie rozkwitnie harmonią i radością. A przecież o to chodzi, byśmy byli szczęśliwi.

Gil uczy nas, że niezależnie od tego jak piękną „szatę” przywdziejemy zewnętrznie, będzie ona promieniowała swoim czarem tylko wtedy, jeśli rozświetli je nasze prawdziwe piękno z naszego wnętrza. Gil pomaga nam uaktywnić nasz potencjał, przypomnieć sobie o naszej duszy, o naszym sercu. Uczynić je na nowo naszym centrum dowodzenia. Dodaje nam odwagi i wspiera nas w tym, abyśmy żyli w zgodzie z samym sobą.

Jako ptak ukazujący się nam zimą, a więc w towarzystwie śniegu czy sopli lodu, gil prosi nas również o to, byśmy dotarli do naszych zamrożonych emocji. Dostrzegli je w nas, nie wypierali się ich więcej, a ogrzali je miłością naszego serca. Otoczyli je opieką, tak jak otacza się maleńkie dzieci i wysłuchali co nam mają do powiedzenia. W ten sposób stare zamrożone w nas emocje mają szansę się uwolnić i odejść. Srare żale, gniew, poczucie winy czy krzywdy, złość, lęk, niepewność, smutek – wszystkie te stare zamrożone w nas emocje chcą się uwolnić i odejść, zrobić miejsce dla radości, spokoju, odwagi, wdzięczności i tego wszystkiego co pomaga rozkwitać harmonii. Gil z pewnością nam pomoże w tym trudnym procesie uwalniania emocji, wesprze nas i ogrzeje swoją energią ognia, ukoi swoim łagodnym śpiewem, doda otuchy i odwagi. Pomoże nam odzyskać naszą wewnętrzną harmonię. To jego moc, jego dar dla nas.


ciemna strona: Gil wskazuje na próżność, stwarzanie pozorów, udawanie kogoś, kim nie jesteśmy, lęk przed opinią innych, ocenianiem i odrzuceniem, stare zamrożone emocje.


autorem zdjęcia jest Rysiek0007

Jeśli gil jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Nie przejmujesz się zbytnio tym, co myślą inni i dbasz o to, by wyrażając coś na zewnątrz było to zgodne z tym, co jest w twoim wnętrzu.
* Posiadasz odwagę, by podążać za głosem swojego serca i twojej własnej wewnętrznej mądrości, niezależnie od tego jak przez to jesteś postrzegany na zewnątrz.
* Starasz się nie osądzać i nie wypierać własnych emocji. Jeśli się to zdarzy dbasz o to, by do nich jednak dotrzeć i je uzdrowić.
* Jesteś łagodny wobec siebie i innych i nie oceniasz, nie szufladkujesz, nie osądzasz. Rozumiesz, iż każdy ma prawo do własnej ścieżki i własnej prawdy.

źródło zdjęcia: https://www.tapeciarnia.pl/

Gil obdarzy cię szczególnym wsparciem jeśli:
* Za bardzo przejmujesz się opinią innych oraz tym jak jesteś postrzegany na zewnątrz i pragniesz nauczyć się większego dystansu do siebie samego.
* Obawiając się opinii innych masz trudności z tym, by żyć całkowicie w zgodzie ze swoją prawdą i chcesz nabrać więcej odwagi, aby wreszcie stawić się do życia dla siebie i w zgodzie z samym sobą.
* Masz skłonności do zbytniego analizowania, wałkowania różnych tematów, z tendencją do oceniania lub czarno-widzenia i pragniesz się z tego uwolnić.
* Pragniesz dotrzeć do starych zamrożonych emocji, rozpoznać je w sobie, uzdrowić i puścić wolno.


źródło zdjęcia: https://www.tapeciarnia.pl/

ciekawostki:
* Niegdyś gile trzymano w klatkach w domach, jako ptaki ozdobne. Gile trzymane w niewoli uczyły się wygwizdywać proste melodie ludowe.
* U gilów śpiewają nie tylko samce, ale również samice. Jest to zjawisko rzadkie u ptaków wroblowych.
* W populacjach gili często samic jest znacznie mniej niż samców. Zdarzają się też osobniki biologicznie obupłciowe, które można rozpoznać po upierzeniu. Są bowiem w połowie czerwone, a w połowie szarawe.
* Charakterystyczną cechą tych ptaków, jest długowieczność. Gile dożywają nawet piętnastu lat. Najstarszy zaobrączkowany ptak żył lat 17.
* Symbolicznie gilowi przypisuje się: kolory – czerwony, czarny, szary, kamienie – czerwony jaspis, karneol, onyks.

zwierzęta mocy – pancernik

źrodło zdjęcia: http://fwallpapers.com/

Pancerniki to obejmująca 20 gatunków rodzina ssaków zaliczanych do nadrzędu szczerbaków. Zamieszkują otwarte tereny Ameryki Południowej, a zasięg występowania jednego gatunku, pancernika dziewięciopaskowego w ostatnich latach rozszerzył się ku północy i dotarł do środkowych Stanów Zjednoczonych. Charakterystyczną cechą pancerników jest pancerz, który okrywa niemal całe ciało z wyjątkiem spodniej części tułowia i wewnętrznych stron kończyn. Zbudowany jest on z szeregów łusek kostnych pokrytych warstwą rogową, rzadką sierścią na górnej części ciała i bujnym owłosieniem na spodniej. Pancerz pancernika może mieć bardzo różne ubarwienie i w zależności od gatunku ma on odcień różowy, brązowy, żółtawy, szary lub czarny. Powszechne uważa się, że wszystkie gatunki pancernika w razie niebezpieczeństwa moga się zwinąć w kulę i potoczyć. Tymczasem umiejętność toczenia się posiadają jedynie bolita, bolita południowa oraz pancernik kulowaty. Inne gatunki posiadają zbyt wiele łusek i nie potrafią się przez to toczyć. Poszczególne gatunki różnią się też rozmiarami, kształtem pyska, wielkością uszu i liczbą palców. Pancerniki są zasadniczo zwierzętami owadożernymi, jednak urozmaicają swoją dietę jedząc też pajaki, drobne kręgowce, padlinę, rzadziej rośliny. Pancerniki żerują rano i pod wieczór, natomiast za dnia większość czasu spędzają na kopaniu nor i spaniu. Żyją zwykle samotnie, niektóre w parach lub małych grupach.
Pancernik symbolizuje empatię, ochronę oraz wyznaczania granic. Aztekowie nazywali go króliczym żółwiem, bowiem pancernik łaczy w sobie cechy i moc obu tych zwierząt.

źrodło zdjęcia: http://www.tierbildergalerie.com

Wkraczając do naszego życia pancernik przynosi nam w darze umiejętność odpowiedniego wyczucia oraz obrony. Swoim pancerzem przypomina nam o naszej własnej sile, która jest też naszą ochroną. Pokazuje nam, iż mamy ją zawsze przy sobie i nie musimy szukać jej gdzieś poza nami. Uczy nas jednak tego, by wykorzystywać ją z wyczuciem, tak by zapewnić ochronę sobie lub innym, nikogo przy tym nie krzywdząc. Pancernik niejako nawołuje nas do tego, byśmy uważnie się przyjrzeli wszystkiemu, co jest związane z ochroną. Czy dbamy wystarczająco o naszą własną przestrzeń i wyznaczanie granic? Czy w pobliżu nas znajduje się ktoś, kto potrzebuje naszej ochrony i wsparcia? Czy być może nie bywamy czasem zbyt przewrażliwieni i chroniąc się przed jakimiś wyimaginowym zagrożeniem, nie wycofujemy i oddzielamy sie zbytnio od innych? Pancernik ze swoimi pazurami przystosowanymi do kopania obdarza nas tutaj zdolnością sięgania w głąb różnych spraw, abyśmy mogli się przekonać co kryje się pod ich powierzchnią. Pozwala nam dostrzec to, co ukryte i lepiej rozróżnić daną kwestię. Przypatrzmy się im zatem uważnie i zadbajmy o ochronę tam, gdzie jest ona konieczna. Odpuśćmy natomiast tam, gdzie byłaby jedynie stratą naszej energii lub prowadzila do niepotrzebnej izolacji.

Pancernik posiada bardzo dobry węch, który umożliwia mu wyczuć owady znajdujące się nawet 15 cm pod powierzchnią ziemi. Tym samym łaczy nas z wyższymi formami wyczuwania. Dzięki temu właśnie „mamy nosa” do pewnych spraw. Wyczuwamy kiedy coś nam śmierdzi (jest podejrzane) lub odwrotne wabi nas swoim zapachem. Pancernik zachęca nas do tego, abyśmy nie tylko bardziej zaufali naszym wyczuciom, ale zadbali też o to, by jeszcze bardziej je rozwijać np zajmując się aromaterapią.
Owa umiejętność wyczuwania będzie nam wielkim wsparciem do dostrzegania różnych okazji, zwłaszcza tych, które przynoszą z sobą narodziny czegoś nowego. Ważne jednak, by „nie zwijać się w kłębek” i nie chować przed owymi okazjami, a jednocześnie nie podejmować decyzji w stresie, bowiem to może odsuwać od nas owe okazje. Pancernik pomoże nam dostosować się do naszego rytmu, tak aby to co pragniemy stworzyć, owe okazje do nowego, pojawiały się w najlepszym dla nas czasie.

W razie potrzeby pancernik potrafi się niezwykle szybko poruszać. Jest też bardzo dobrym pływakiem. Wciąga powietrze i nadyma wnętrzności by lepiej utrzymać się na powierzchni wody lub też wstrzymuje oddech nawet do 6- ciu minut, by przejść np po dnie jakiegoś strumyka. Dodając do tego wspomnianą już wcześniej umiejętność kopania widzimy, iż pancernik doskonale łączy w sobie wszystkie żywioły: ogień, powietrze, ziemię i wodę. I tego właśnie nas uczy, łączenia i integrowania żywiołów, a w jeszcze szerszej perspektywie obdarza nas umiejętnością przechodzenia czy też poruszania się między wymiarami.
Pancernik obdarza wielką empatią i wrażliwością. Dzięki temu potrafimy poznać i zgłębić wiele emocjonalnych i ziemskich akspetów samych siebie, jak i wyczuć to, co dzieje się z innymi. Z drugiej strony owa ogromna wrażliwość czyni nas w pewien sposób podatnym na wpływy z zewnątrz. Nasze ciało staje się bowiem swego rodzaju barometrem dla energii jakie znajdują się wokół nas. Dlatego właśnie pancernik nie tylko otacza nas swoją ochroną, ale przede wszystkim wzmacnia ochronę jaką sami sobie możemy zapewnić.

No i właśnie dlatego, iż pancernik z jednej strony obdrarza nas wielką ochroną, a równocześnie ogromną umiejętnością wyczuwania,  jako jedno z nielicznych zwierząt mocy potrafi łaczyć nas z licznymi innymi zwierzętami. Może to się objawić zdolnościami szamańskimi albo po prostu będziemy potrafili nawiązać dobre relacje z ludźmi zupełnie odmiennymi, których totemy stanowią całkiem odmienne zwierzęta: np drapieżne koty, skunks, borsuk, sowa czy liczne owady.  Totem pancernika może też wskazywać na związki ze starożytnymi Aztekami w poprzednich wcieleniach.


ciemna strona: Pancernik wskazuje na  bezbronność, zbytnią ostrożność,  doszukiwanie się niebezpieczeństw, przwrażliwienie.


źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Jeśli pancernik jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Jesteś osobą niezwykle empatyczną, o dużej wrażliwości. Wiesz jednak jak zadbać o swoją ochronę, jak dbać o swoje granice i swoją przestrzeń. Potrafisz też otoczyć ochroną i innych.
* Masz dobre wyczucie do różnych spraw. Potrafisz jednocześnie zgłębić różne kwestie, by dostrzec to, co ukryte jest pod powierzchnią. Wyczuwasz zarówno wszelkie niebezpieczeństwa, sprawy podejrzane, jak i te kwestie, które wymagają wielkiej wrażliwości i wołają o pomoc.
* Potrafisz nawiązywać kontakty i dobre relacje z zupełnie różnymi ludżmi.
* Masz duże libido, jednak twoja empatia i wrażliwość nie pozwala ci robić z siebie seksualnego „śmietnika”. Dbasz o zachowanie ochrony również w tej kwestii.

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/
źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

zwierzęta mocy – wrona

autorem zdjęcia jest pan Jerzy Mróz

Należąca do rodziny krukowatych wrona zadomowiona jest jest w całej Europie. Preferuje łaki i tereny rolnicze w pobliżu drzew, parki miejskie, otwarte lasy i torfowiska. Jest ptakiem raczej osiadłym, choć niektóre wrony lecą zimą stadami do Europy środkowej i zachodniej. Wrony żyją samotnie, w parach lub w stadach. Porozumiewają się na duże odległości i informują o zdobytym pożywieniu oraz o aktualnej sytuacji. Są dość płochliwe i ostrożne, działają bardziej powściągliwie niż kruk i niejako z ukrycia. Dlatego też choć krukowi i wronie przypisuje się podobne moce, jednak kruk związany jest z energiami słonecznymi, męskimi, a wrona księżycowymi, kobiecymi. Wrona obdarza magicznymi zdolnościami, jest zwiastunem szczęścia lub nieszczęścia i przynosi przesłania ze świata mgły i świata dusz. Z jednej strony strzeże świętych praw i reguł, z drugiej jednak jest znakiem, iż przyszedł czas na zmiany.

autorem zdjęcia jest Rysiek0007

Wrona, przynosi nam przesłania ze świata mgły i cieni. Pojawiając się w naszym życiu nawołuje nas do skupienia się na swoim wnętrzu. To czas, aby zajrzeć za zasłonę, we wszystkie te zakamarki naszej duszy, gdzie nie chcieliśmy zaglądać. To czas kiedy dojrzeliśmy do konfrontacji, do porozumienia Dusz i do uleczenia nas samych. Wrona bowiem przynosi nam wiadomość od innej Duszy. Często chodzi tu o duszę kogoś zmarłego, nam bliskiego, jakiegoś ukochanego przodka lub przyjaciela. Lub też kogoś, z kim rozdzielił nas czas, przestrzeń i zewnętrzne okoliczności. Wiadomości te mogą pojawić się w różnej formie. Być może w postaci snu, albo znalezionego gdzieś na dnie szuflady zdjęcia. To może być cokolwiek. Jednak kiedy się pojawi, nasze serce będzie wiedziało. Wrona swoim pojawieniem się, wzywa nas do tego, abyśmy byli uważni i nie przeoczyli owych sygnałów. Przy czym kiedy się pojawią, zaprasza nas do zajrzenia w głąb siebie i poszukania tego, co akurat właśnie domaga się uzdrowienia. Pomaga nam z odwagą spojrzeć w te ciemne części nas samych, nie wypierać się ich, nie zamiatać ich więcej pod dywan, nie wywalać za drzwi, a przyjrzeć im się uważnie, przygarnąć je do serca i pozwolić im przemówić. One chcą być dostrzeżone, zauważone. Akceptacja naszych cieni, naszych negatywnych, bolesych emocji, pozwoli im przez nas przejść. Naturą emocji jest ruch i zmiana. Zatem zamiast się ich wypierać, zamiast je blokować, po prostu dostrzeżmy je, wysłuchajmy ich, a tym samym pozwolimy im odejść. Jeśli im zaufamy, bez zbytniego ich analizowania, nasze wewnętrzne niebo się rozjaśni. A wraz z tym my sami zyskamy wiecej wolności, lekkości i radości.
Wrona pomoże nam tutaj przemienić energie. Prowadzi nas do tych punktów, które domagają się zmiany, pomaga nam je rozpoznać i dostrzec. Pomaga je przetransormować i uwolnić.

Rzadko, ale może się jednak zdarzyć, iż wrona pojawi się w naszym życiu w sposób dość agresywny, np atakując nas podczas naszego spaceru po parku. W takich wypadkach nie powinniśmy tego bagatelizować. Nie jest to zapowiedź nieszczęścia, ale raczej wyraźne ostrzeźenie, że ktoś bardzo mocno chce nam zaszkodzić. Wrona, jako zwierzę mocy w ten sposób nawołuje nas do wielkiej ostrożności i pilnego zadbania o ochronę. Nawet jeśli nie dowiemy się kto jest nam tym wrogiem, to zawsze możemy zadbać o jak najwięcej ochrony. Poprośmy o pomoc Spirits / Anioly, otoczmy się fioletowym światłem, nośmy przy sobie czarny turtmalin, oczyśćmy naszą aurę i dom za pomocą białej szałwi. Sięgnijmy po te metody, które nam przyjdą na myśl i które do nas przemawiają. I nie chodzi o to byśmy zaczęli się bać i popadali w jakąś paranoję strachu, ale po prostu o to, byśmy bardziej zadbali o nasze energetyczne bezpieczeństwo i z odwagą robili swoje.


ciemna strona: Wrona wskazuje na wewnętrzne zamrożone bolesne emocje, np ukrytą złość, tłamszony gniew, żal, agresję. Ponadto na narastający niepokój, brak energii, ciężar na duszy, którego przyczyna leży w przeszłości.


źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/
źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

zwierzęta mocy – wydra

686483
źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Wydry to grupa niewielkich drapieżnych ssaków z rodziny łasicowatych, obejmująca 13 gatunków. Te w zasadzie lądowe zwierzęta doskonale przystosowaly się do życia w wodzie, dlatego też można je spotkać w rzekach, jeziorach, stawach, na bagnach, a wydrę morską na morskich wybrzeżach. Wszystkie wydry posiadają bardzo miękkie futro złożone z dwóch warstw. Zewnętrzna warstwa z długą sierścią jest pokryta tłuszczem i w ten sposób czyni futro nieprzemoczone, wodoodporne. Na policzkach, nad oczami, na dolnej i górnej wardze oraz na grzbietowej stronie przednich łap wydry posiadają włosy czuciowe zwane wibrysami, które to pełnią rolę narządu dotyku i pomagają zwierzęciu orientować się w ciemnościach. Większość wydr poluje przez około 5 godzin dziennie. Karmiąca samica nawet do 8 godzin. Ale polowanie nie jest jedynym ich zajęciem, bowiem wydry uwielbiają także zabawę czy wygrzewanie się na słoneczku. Wydra symbolizuje drogę do świata podziemnego od czasu jesieni do wiosny. Ale przede wszystkim, jako niezwykle troskliwa wobec swoich dzieci, wydra uchodzi za opiekuna i ochronę rodziny.

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Jako zwierzę mocy wydra przynosi nam w darze przede wszystkim radość, miłość i odwagę bycia w zgodzie z samym sobą. Uczy nas cieszenia się z każdego aspektu życia. Nawet jeśli czasem napotykamy na troski i problemy, to przecież po każdej burzy wychodzi znowu słonko. Wydra przypomina nam o tym, że zamiast ustawicznie wszystko kontrolować lepiej jest życiu po prostu zaufać. Martwienie się w niczym nie pomaga, a jedynie odbiera nam radość życia. Dlatego też uczmy się od wydry podchodzić do życia z lekkością i zaufaniem. Dostrzeżmy w każdym dniu jakieś cudne momenty, pełne jasnych promyków, a wnet będą one pojawiać się coraz częściej. Wydra uczy nas dystansu do siebie samego i do rzeczywistości, tak abyśmy nie wszystko brali poważnie. Bawmy się. Miejmy odwagę robić to, co chcemy robić, wypróbowywać rzeczy, których chcemy spróbować i po prostu czerpać z nich radość. Im więcej będziemy potrafili cieszyć się z tego co mamy, co robimy, nawet jeśli są to na pozór zwyczajne rzeczy, tym więcej przyciągniemy do siebie podobnych wibracji. Afirmacja życia przciąga jeszcze więcej radości.
Z drugiej strony wydra przypomina nam o naszej własnej naturze, o boskości w nas i o poszanowaniu tej naszej części. Dlatego też nie róbmy nic, czego sami naprawdę robić nie chcemy. Wydra dodaje nam klarowności i odwagi, abśmy potrafili najpierw sami ustalić czego naprawdę chcemy, a czego nie i nauczyli się dokonywać wyborów zgodnych z naszą prawdziwą wolą. Bez ulegania manipulacji innych. Wobec każdej sytuacji mamy wybór jak zareagujemy. A jeśli zdarza się coś, co wprowadza w nas zamęt, lęk, kiedy nie wiemy co zrobić, wydra zachęca nas do tego, abyśmy wyszli na zewnątrz i poszukali uspokojenia na łonie natury. Pójdźmy gdzieś na spacer, posłuchajmy śpiewu ptaków, szumu drzew na wietrze, nacieszmy oczy kolorem nieba, zielonością trawy. Pozwólmy by matka natura ukoiła nasz lęk i choć na chwilę zabrala nam nasze zmartwienia. Przewietrzmy głowę i serce, a wtedy łatwiej nam będzie podjąć właściwe decyzje, znaleźć najlepsze rozwiązania i zaufać życiu.

Jako troskliwy rodzic wydra uczy nas poświęcenia, jednak bez zatracania samego siebie. Wskazuje nam raczej jak rozwinąć naszą empatię, umiejętność współodczuwania, troskliwość i odpowiedzialność. Ponadto łącząc żywioł ziemi i wody wydra pomaga nam zintegrować nasz umysł z uczuciami i emocjami. Uczy nas nie tylko być bardziej świadomym naszych prawdziwych uczuć i emocji, ale też jak je wyrażać bez szkodzenia sobie czy innym. W sytuacjach kiedy nasze myśli są niejasne, pomaga nam uzyskać klarowność i z zaufaniem podążać naszą ścieżką. Dodatkowo wzmacnia naszą dynamikę, mądrość, ciekawość, kreatywność oraz wyobraźnię i przy pomocy tych atrybutów zwiększa naszą odwagę i zaufanie do życia.


ciemna strona: Wydra wskazuje na zbytnią ciekawskość i wścibstwo, nieobliczalność, lenistwo, zwodzenie, brak taktu, nieodpowiedzialność, ekscentrycznosć oraz pchanie się na pierwszy plan, jak również pesymizm i skłonność do depresji.


autorką zdjęcia jest Joasia Zaremba

Jeśli wydra jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Jesteś bardzo przyjaźnie nastawiony do świata oraz ludzi i wierzysz, że i inni są tacy z natury (chyba że pokażą ci coś innego).
* Twoje niezwykle sympatyczne usposobienie powoduje, iż nie tylko łatwo nawiązujesz kontakty, ale też ludzie przepadają za twoim towarzystwem.
* Chętnie spędzasz czas na jakiejkolwiek zabawie i spotkaniach z bliskimi i przyjaciółmi delektując się po prostu tymi chwilami bycia razem.
* Jesteś ciekawski, bardzo aktywny i zawsze gotowy na nową przygodę. Trudno ci wysiedzieć przez długi czas na jednym miejscu.
* Promieniujesz bardzo pozytywną, zrównoważoną kobiecą energią (niezależnie od tego jakiej płci sam jesteś), co objawia się tym, że wszędzie gdzie się pojawiasz rozsiewasz przyjaźń i radość.

autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Wydra według horoskopu indiańskiego patronuje urodzonym w dniach: 20 I – 18 II.

zwierzęta mocy – narwal

źrodło zdjęcia: https://hdanimalspot.com/

Narwal to gatunek ssaka morskiego z rodziny narwalowatych, zamieszkujący w niewielkich stadach północne rejony mórz polarnych, głównie północny Ocean Atlantycki. Najczęściej można go spotkać u wybrzeży Grenlandii, Kanady, Alaski i Syberii.
Ze względu na swój charakterystyczny spiralnie skręcony kieł (jeden z zębow) wyrastający z górnej, lewej szczęki, narwal jest często nazywany jednorożcem oceanów. U dorosłego samca kieł ten może dorastać nawet do 3 metrów. Prawy ząb, podobnie jak obydwa zęby u większości samic, pozostaje ukryty. Niektórym samicom wyrasta również kieł, ale jest on u nich krótszy, bardziej prosty i gładki. Jaka jest jego rola? Dokładnie tego nie wiemy. Przypuszczalnie funkcją kła jest rozbijanie pokrywy lodowej w celu zaczerpnięcia powietrza, jak również pełni on rolę narządu sensorycznego umożliwiającego zwierzęciu wyczuwanie zmian temperatury, ciśnienia i stężenia różnych związków chemicznych w otaczającej go wodzie. Zapewne też kieł pomaga ustalić hierarchię wśród samców albo i stanowi swego rodzaju oręż. W kulturze Inuitów narwal ma szczególne znaczenie. Symbolizuje siły uzdrawiające, uwolnianie emocji i ochronę przed wewnętrznymi truciznami oraz słabościami.

źrodło zdjęcia: https://hdanimalspot.com/

Wkraczając do naszego życia narwal jako zwierzę mocy zabiera nas w podróż do wnętrza nas samych. Jego obecność w łagodny sposób pomaga nam otworzyć serce i uwolnić stare emocje, które niewyrażone, stłumione lub wyparte wciąż w nas tkwią, tworząc różnego rodzaju blokady i powodując cierpienie. Narwal pomaga nam do nich dotrzeć i przeżyć je na nowo. Bez oceniania, bez wstydzenia się ich czy wypierania. Uczy nas raczej jak otworzyć się na nie jak na małe dzieci. Wysłuchać je, podejeść do nich z sercem i współczuciem, przygarnąć do serca. W ten sposób dajemy im szansę zaistnieć, uzdrawiamy je i jednocześnie pozwalamy im odejść. Emocje są jak dzieci, które trzeba pocieszyć i uspokoić, przyjąć je i pozwolić im przez nas przejść bez zmieniania ich na siłę. One chcą być w ruchu i mają swój rytm. Uzdrawiamy je, gdy je wyrażamy, a wzmacniamy, gdy je tłumimy. Narwal uczy jak im zaufać, jak w łagodny sposób im się przyglądać, je wysłuchać i po prostu pozwolić im przejść, bez zatrzymywania ich w sobie.
W ten sposób uwalniając stare emocje oczyszczamy się i uwalniamy z blokad. A co za tym idzie przywracamy w naszym wnętrzu przepływ energii boskiego światła, miłości, radości, przejrzystości.

Narwal obdarza nas ponadto siłą łagodności. Jego ścieżki to ścieżki pokoju, nie ścieżki wojownika. Jeśli bowiem w taki czy inny sposób deklarujemy, iż chcemy coś „pokonać”, to tak naprawdę wysyłamy do Wrzechświata prośbę o to, by zaserwoał nam jeszcze więcej tego, czego w gruncie rzeczy chcemy uniknąć. Emanując energią zwalaczania przyciągamy bowiem do siebie adekwatne do niej doświadczenia. Narwal uczy nas zupełnie innego sposobu rozwiązywania problemów: mocą łagodności, zrozumienia, współoczuwania.

Przypomina nam przy tym, iż nie jesteśmy sami i nie wszystko musimy brać na swoje barki w pojedynkę. Nasi przyjaciele, nasi bliscy chcą nam pomagać. Nauczmy się przyjmować tę pomoc od innych. Otwórzmy na nią swoje serca. Nie chodzi o to, by zrzucić odpowiedzialność na innych i czekać zawsze z założonymi rękami aż nadejdzie pomoc. Nie. Chodzi o to, byśmy nie popadli w pułapkę naszej wewnętrznej „Zosi – samosi”. Bo prędzej czy później zaprowadzi ona nas do tego, iż będziemy jedynie gonić własny ogon. Nasze postrzeganie czasem jest mocno znieksztalcone. Właśnie przez stare, nieuwolnione emocje, które utkwiły gdzieś głęboko w nas i często nawet nie zdajemy sobie z nich sprawy. Czasem przychodząca do nas pomoc od innych, niesie w darze prawdziwą przejrzystość. Nie odtrącajmy więc jej pochopnie, tylko dlatego, że o nią nie prosiliśmy. Wszystko co do nas przychodzi ma swój sens. To przecież wrzechświat odpowiedział na wibracje, które sami wprawilismy w ruch. Zamiast więc walczyć, odrzucać, wzbraniać się, pokonywać i stawiać opór, warto dla odmiany prawdziwie otworzyć serce i przyjąć. Nie stajemy się przez to bezbronni. Wręcz przeciwnie. Łagodność i umiejętność przyjmowania ma w sobie wielką siłę i moc. Narwal przynosi nam je w darze.


ciemna strona: Narwal wskazuje na iluzje i zniekształcone postrzeganie spowodowane starymi nieuwolnionymi emocjami, samotność, brak otwarcia się, smutek, odcinanie się od innych, bezradność.


źrodło zdjęcia: https://hdanimalspot.com/

Jeśli narwal jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Starasz się nie osądzać i nie wypierać własnych emocji. Jeśli się to zdarzy dbasz o to, by do nich jednak dotrzeć i je uzdrowić.
* Jesteś łagodny wobec siebie i innych i nie oceniasz, nie szufladkujesz, nie osądzasz. Rozumiesz, iż każdy ma prawo do własnej ścieżki i własnej prawdy.
* W sytuacjach trudnych, kiedy spada na twoje barki wiele problemów czy trudności nie masz oporów prosić o pomoc bliskich czy przyjaciół. I odwrotnie, również i ty służysz chętnie pomocą innym, kiedy jej potrzebują.

źrodło zdjęcia: https://hdanimalspot.com/
źrodło zdjęcia: https://hdanimalspot.com/

Narwal w moich obrazach

zwierzęta mocy – kruk

autorem zdjęcia jest pan Jerzy Mróz

Kruk zwyczajny to obok kruka grubodziobego największy ptak z rodziny krukowatych. Dojrzały kruk ma długość ciała nawet do 70 cm. Rozpiętość skrzydeł natomiast wynosi 117-142 cm. Czarne upierzenie kruka u dorosłych osobników ma opalizujący połysk, najczęściej w kolorze brązowym, fioletowym, zielonym lub niebieskim. Charakterystyczny jest też kruczy dziób: masywny, silny, czarny, opierzony od góry prawie do połowy jego długości. Na gardle pióra tworzą coś w rodzaju brody.
Kruk świetnie i szybko lata, w czasie toków wykonuje akrobacje powietrzne. Często szybuje i unosi się na wznoszących prądach powietrza. W locie dobrze widać klinowato zakończony długi ogon, który różni się kształtem od ogona podobnie ubarwionej wrony czarnej czy gawrona. W przeciwieństwie do tych dwóch gatunków, które w terenie otwartych przy źródłach pokarmu pojawiają się zwykle w dużych liczbach, kruki występują zawsze parami lub w rodzinnych grupach. Rzadka ale jednak się zdarza, iż gdy na danym terenie znajduje się dużo żywności, spotkać można stada krucze, liczące nawet kilkadziesiąt osobników.
Jako ptaki terytorialne kruki zaciekle bronią swojego rewiru i odganiają z niego inne ptaki drapieżne.
Ze względu na swoją inteligencję, zdolność szybkiego uczenia się, mocno zaznaczone zachowania socjalne oraz magiczną aurę, kruk cieszy się wielkim szacunkiem i respektem w kulturach na całym świecie. O żadnym innym ptaku nie ma tyle legend i mitów co właśnie o nim. Jako że uosabia sobą ambiwalentne moce, uważany jest za ptaka magów, czarodziei i czarownic. Z jednej strony kruk związany jest z energiami słonecznymi, z drugiej – ze względu na swoje czarne upierzenie – przypisuje mu się również moce ciemności. Kruk symbolizuje mądrość, jasnowidzenie, magiczne zdolności, nadzieję oraz krąg życia i śmierci.

autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Moc kruka jest bardzo silna. Dlatego też szamani i ludzie z krukiem jako totemem wzbudzają wielki respekt, czasem nawet lęk. Jeśli kruk jako zwierzę mocy pojawia się w naszym życiu oznacza to, iż posiadamy magiczne zdolności. Kruk swoim przybyciem wręcza nam niejako magiczny miecz i uczy nas jak stać się go godnym oraz jak się nim posługiwać. Owy miecz – nasze magiczne zdolności – posiada dwa ostrza i użyty niewłaściwie albo pochopnie, może zranić także nas samych. Dlatego kruk uczy nas właściwego postrzegania, dokładnego widzenia wszystkiego, tak byśmy mogli dostrzec również to, co niewidoczne i byli świadomi tego, że nie wszystko jest takie, jakie być się wydaje. Kruk nawołuje nas do tego, byśmy nie uciekali przed cieniem, nie odwracali wzroku i nie byli przez to na niego ślepi. Zachęca nas byśmy przyjrzeli mu się dokładnie. W ten sposób mamy szansę na to, by cień, szczególnie ten w nas, urtacił swoją moc, a my byśmy moc zyskali. Jeśli nauczymy się widzieć w ciemności, odkryjemy, że nie jest ona taka ciemna, że znajduje się w niej także subtelne światło. Z drugiej strony odkryjemy również, że jasne światło może zawierać w sobie także ciemność, może nas oślepić i nas zwodzić.
Tym samym kruk przynosi nam również moc uzdrawiania na wielu płaszczyznach. Jednak możemy z niej czepać tylko wtedy jeśli odpowiedzialnie stawimy się do Życia. Moc kruka obliguje do odpowiedzialności.

Kruk uczy nas bycia w Tu i Teraz, byśmy nie byli niewolnikami ani przeszłości, ani przyszłości, a swobodnie delektowali się trwającą chwilą i w ten sposób poznawali misterium Życia. Zachęca nas byśmy odkrywali świat i prawdę podążając za naszym powołaniem. Nie lękali się eksperymentować, ale pozostali przy tym wierni sobie i swojej drodze, wbrew barierom i granicom, na jakie napotkamy. I jeśli będziemy postępowali w jedności i rezonansie z prawami kosmosu, kruk pokaże nam cuda, odsłoni przed nami tajemnice, wprowadzi na ścieżki magii i nauczy jak zaczarowywać nasze życie. Jednak najpierw mamy stawiać się, stawiać się do tego co przynosi Życie. Każdy moment jest cenny i niesie w sobie jakiś dar. Nie bagateliżujmy więc żadnej chwili, nie umniejszajmy jej, nie ignorujmy.
To właśnie jest TEN moment. Nie przeocz go. Nie olej. Porzuć arogancję i wymówki. Moment mocy jest Teraz.

Kruk jest inteligentnym, wiernym towarzyszem, pełnym ciepła i humoru. Swoją bliskością ogrzeje nasze serce, doda nam odwagi i jednocześnie wniesie nieco zabawy. Nawołuje nas do tego, byśmy z pełnym zaufaniem podążali za naszym wewnętrznym głosem, naszymi czuciem i naszą intuicją. Jako ptak związany tak mocno z duchowym, mistycznym światem, nie tylko wyczula naszą sensytywność do odbierania przekazów z duchowego świata. Pomaga nam uaktywnić tę magię, która jest już w nas. [Uczy jak odpowiedzialnie się z nią obchodzić i połączyć z naszą wolą i intencją.
Kruk potrafi przebywać w kilku wymiarach jednocześnie, dlatego kiedy poddajemy się magicznym rytuałom albo udajemy się w duchowe podróże, nie tylko nam w tym towarzyszy, ale nas chroni. Jest u naszego boku dodając nam odwagi i rozszerzając nasze widzenie.

Kruki znane są również z zachowań miłosnych, odzwierciedlających potężną twórczą siłę życiową. Tym samym moc kruka i nas obdarza szczgólnym darem wnikania w ciemność i wydobywania z niej światła. Ale nie chodzi tu o postrzeganie świata przez pryzmat różowych okularów, bo jest to różnież pewnego rodzaju iluzja. Kruk pokazuje nam raczej misterium życia ze wszystkimi możliwościami, uczy nas pełni i pomaga z tą mądrością kreować nasze ścieżki.


ciemna strona: Kruk wskazuje na łatwierność, brak zdecydowania, skłonności zbójeckie, pamiętliwość, brak opanowania, cieszenie się z czyjeś szkody, uleganie kuszeniu czarnej magii.


autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Jeśli kruk jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Może miewasz czasem swoje humory, ale jesteś otwarty, tolerancyjny, ciepły i wesoły.
* Jesteś elastyczny i potrafisz bez większych problemów dopasować się do zmian jakie przynosi życie.
* Jesteś pewny siebie i daleko ci do nieśmiałości. Jednak wewnętrznie bywasz ostrożny i chociaż nie masz tendencji do agresji, to potrafisz zdecydowanie i odważnie zawalczyć o swoje granice.
* Masz zdolności komunikowania się międzywymiarowego i odbierania przekazów z innego świata. Wraz z wiekiem się one pogłębiają i starasz się obchodzić z nimi jak najbardziej odpowiedzialnie.
* Kochasz wszystkie zwierzęta, zarówno te wielkie jak i te najmniejsze i posiadasz dar komunikowania się z nimi.

autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Kruk obdarzy cię szczególnym wsparciem jeśli:
* Miałeś szczególnie trudne dzieciństwo lub doświadczyłeś jakieś traumy i potrzebujesz odzyskać ową niewinność dziecka i radość życia, jaką przez to utraciłeś.
* Utraciłeś kontakt z magią życia i pragniesz znowu ją czuć.
* Zostałeś mocno zraniony (emocjonalnie lub fizycznie) i potrzebujesz wsparcia w procesie uzdrawiania. Lub jeśli o podobne uzdrowienie chcesz prosić dla kogoś bliskiego.
* Dopada cię pesymizm i nie wierzysz w siebie samego, a pragniesz nauczyć się zaufania do życia i siebie samego.
* Udajesz się w podróż do innego świata, wykonujesz jakies rytuały lub w jakiś inny sposób komunikujesz się z innymi wymiarami.


autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

ciekawostki:
* Kruki dożywają zwykle około 10–15 lat na wolności, jednak rejestrowano także osobniki w wieku ponad 40 lat. Najstarszy jak dotąd osobnik w momencie śmierci osiągnął wiek 44 lat.
* W locie pióra kruka wydają charakterystyczne, świszczące dźwięki.
* Kruki nadają sobie nawzajem imiona i mogą się wołać za ich pomocą.
* Podobnie jak inne krukowate ptak ten potrafi naśladować dźwięki otoczenia, w tym mowę ludzką.
* Pary zwykle co roku wybierają to samo miejsce na gniazdo. Tworzone pary są monogamiczne. Ptaki dochowują sobie wierności prawdopodobnie do końca życia.
* Spośród wszystkich ptaków, kruki mają najlepiej rozwinięte fragmenty mózgu odpowiadające za kojarzenie faktów i abstrakcyjne myślenie. Umieją łączyć elementy zdobytej wcześniej wiedzy, by rozwiązać nowy problem.
* Kruki są w stanie wydawać dźwięki, dzięki którym przywabiają duże drapieżniki, takie jak wilki czy kojoty. Robią tak, gdy widzą nie rozszarpaną padlinę. Dzięki psowatym kruki nie muszą same meczyć się z rozszarpaniem grubej skóry i potem same maja łatwiejszy dostep do mięsa.
* Symbolicznie krukowi przypisuje się: kolory – niebieski, granatowy, czarny, kamienie – lapis lazuli, lazuryt, inne – Uran, krucze pióra, księga magicxna, kierunek południowo-zachodni, bluszcz, cis.
* Kruk według horoskopu indiańskiego patronuje urodzonym w dniach: 22 IX – 22 X.


Kruk w moich obrazach

zwierzęta mocy – irbis / pantera śnieżna

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Irbis, żyjący w Himalajach, na Wyżynie Tybetańskiej oraz środkowej Azji jest chyba najmniej poznanym i przez to najbardziej tajemniczym kotem drapieżnym. Mimo że nazywany jest również panterą śnieżną lub śnieżnym leopardem, to jednak jest ściśle powiązany z tygrysem. Obydwa gatunki miały wspólnego przodka, a rozdzieliły się około 2 milionów lat temu. Irbis zamieszkuje stepy, lasy i góry do 6000 m n.p.m. w lecie. Zimą podążając za  zwierzyną, na którą poluje, schodzi niżej do ok. 600 m n.p.m. Jest bardzo czujny i ostrożny. Żyje samotnie, jedynie w okresie godowym obserwowany bywa w parach. Najbardziej aktywny jest o świcie oraz o zmierzchu. W poszukiwaniu zdobyczy przemierza terytorium łowieckie po stałych ścieżkach, a w ciągu nocy potrafi przejść nawet ponad 40 km. Sierść irbisa jest długa, bardzo gęsta koloru kremowego lub szarego, zimą jest jaśniejsza, latem bardziej szara. Pokryta jest sporymi rozetkowatymi lub pierścieniowatymi cętkami koloru czarnego lub ciemnobrunatnego. W górskim środowisku ubarwienie to pomaga mu stać się prawie niewidocznym. Pantera śnieżna posiada szerokie, owłosione również na podeszwach łapy, dzięki którym może łatwo poruszać się w głębokim śniegu. Tylnie kończyny są znacznie dłuższe od przednich i umożliwiają mu wykonywanie niezwykle długich skoków.
Irbis to zwierzę-szaman, przemierzający ścieżki na dachu świata. Wędrując właśnie tam, niejako między światem górnym i środkowym, jest uosobieniem potężnej magicznej mocy. Uważany za strażnika u bram duchowego królestwa Szamballi, przynoszącego stamtąd przesłania, jest pomocnikiem w podróżach do innych wymiarów. Symbolizuje nieśmiertelność, mądrość, cieszę, oświecenie, oczyszczenie, ale też pustkę.

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Irbis pokazuje się niezwykle rzadko i tylko wybranym. Jako zwierzę mocy wkracza w nasze życie po cichu, bezszelestnie, ale otacza swojego wybrańca magicznym i bardzo silnym polem ochronnym. Jego pojawienie się jest wyraźnym znakiem, że nadszedł czas wyciszenia. Uspokójmy w sobie wszelkie emocje, wejdźmy w ciszę naszego serca, aby jak najlepiej dostroić się do wibracji nieskończoności. Irbis zaprasza nas bowiem na nowe ścieżki, dostępne tylko dla wybranych. Pomaga nam uchwycić i usłyszeć magiczną pieśń Życia, pieśń wszelkiego stworzenia. Uczy jak dać się jej nieść z lekkością i pełnym zaufaniem. A kiedy pojawiają się te wszystkie chwile, kiedy przychodzą w darze do nas nowe możliwości i szanse, irbis pomaga nam je nie tylko rozpoznać, ale dodaje odwagi byśmy mogli w odpowiednim momencie je uchwycić, wykorzystać, przyjąć je z wdzięcznością i czerpać z nich to, co dla nas najlepsze.
Tym samym irbis uczy nas również lekkiego balansowania nad przepaściami jakie pojawiają się czasem w naszym życiu. Otacza nas potężną ochroną. A w trudnych momentach pomaga nam się połączyć z mądrością Szamballi. Ta stara mądrość w nas drzemie, irbis pomaga do niej dotrzeć, ją przebudzić i zintegrować ją w naszym życiu.

Jako mistrz dopasowania się do ekstremalnych warunków posiadający zwiększoną pojemność płuc i potrafiący oddychać lodowatym powietrzem, irbis obdarza nas umiejętnością odnajdywania zawsze pokoju w sercu, niezależnie od zewnętrznych okoliczności. Przybliżając nam techniki oddechu zachęca nas do medytacji, która uleczy emocje, wyciszy, uwolni stres i pozwoli zatankować nową energię. Irbis uczy nas, iż koncentrując się na oddechu zawsze możemy odnaleźć kontakt z naszym środkiem, odzyskać wewnętrzny pokój i równowagę oraz przetransformować to co zimne i lodowate w coś ciepłego, co nas ogrzeje i doda nam nowej energii.

Irbis pomaga nam nie tylko być w stałym kontakcie z naszą własną prawdą i według niej żyć, ale również obdarza nas darem pomagania innym w dotarciu do ich prawdy. Przynosi nam w darze swego rodzaju charyzmę, sprawiedliwość, wzmacnia nasz wewnętrzny blask i łączy nas z taką królewską cząstką nas samych, pokazując jak korzystać z prastarych mocy. Prowadzi nas na nowe magiczne ścieżki, odsłaniając przed nami nowe wizje, abyśmy mogli wypełnić naszą misję, nie zapominając o nieskończoności i z zaufaniem do pieśni Życia.


ciemna strona: Irbis wskazuje na skrajną nieśmiałość, wycofanie, nieumiejetność otwarcia się, nawiązania kontaktów i życia w związku, zdystansowanie i nietykalność w stosunku do innych, w sensie nie pozwalania by inni się do nas zbliżali, robienie wszystko samemu, brak umiejętności przyjmowania pomocy od innych, głębokie rozczarowanie


źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Jeśli irbis jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Jesteś starą duszą i twoja świadomość jest na wysokim poziomie. Potrafisz się łatwo wyciszyć i dostroić do wibracji Z górnego świata. Stamtąd otrzymujesz wizje i przekazy.
* Potrafisz za pomocą oddechu wyciszyć emocje, odsunąć stres i odnajdywać w swoim sercu zawsze pokój, niezależnie od tego jak trudne są zewnętrzne okoliczności.
* Masz pełne zaufanie do Życia i z odwagą i spokojem wkraczasz na pojawijące się w twoim życiu nowe ścieżki.
* Jesteś typem cichego samotnika. Nie lubisz hałasu, głośnej muzyki ani zgiełku miast. Nie przepadasz też za wielkimi imprezami ani w ogóle nie czujesz się dobrze wśród tłumu. Kochasz ciszę i momenty spędzane samotnie.

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Irbis obdarzy cię szczególnym wsparciem jeśli:
* Jesteś bardzo nieśmiały, zamknięty w sobie i wycofany, a przez to samotny i pragniesz nauczyć się większej otwartości na innych.
* Masz trudności z jakimkolwiek proszeniem i przyjmowaniem pomocy od innych, mimo że nieraz bardzo tej pomocy potrzebujesz.
* Potrzebujesz się wyciszyć lub chcesz nauczyć się tego.
* Znajdujesz się w jakimś bardzo trudnym momencie swojego życia, nad swoistą przepaścią i potrzebujesz w związku z tym więcej wsparcia i ochrony.


źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

ciekawostki:
* Irbis skacze najdalej ze wszystkich kotów (do 15 metrów). Osiąganie rekordowego wyniku skoku w dal umożliwia mu nadzwyczaj giętki kręgosłup. Dzięki niemu kończyny w skoku maksymalnie się wychylają, co wydłuża „lot” w powietrzu.
* Ogon irbisa jest mocno owłosiony i służy mu nie tylko jako ster do zachowania równowagi podczas długich skoków, ale też jako ochrona przed zimnem. Jest na tyle długi, że zwierzę może się w niego zawinąć, a koniszkiem przykryć swój nos.
* Symbolicznie irbisowi przypisuje się: kolory – biały, szary, kremowy i czarny, kamienie – kryształ górski, jaspis leopardzi, obsydian śnieżny, inne – Szamballa, medytacja, oświecenie, wierzba, tamaryszek

zwierzęta mocy – ważka

autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

Zamieszkujące środowisko wodne ważki należą do najstarszych ewolucyjnie współcześnie żyjących owadów. Obecnie na świecie żyje ich około 6000 gatunków.  Występują na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy, głównie w strefie tropikalnej i subtropikalnej. W Europie stwierdzono występowanie około 130, a w Polsce 74 gatunków. Ważki są drapieżnikami. Posiadają charakterystyczne smukłe ciało z krótkim tułowiem, silnie wydłużonym odwłokiem, dużymi oczami złożonymi i dwóch parach bogato żyłkowanych skrzydeł. Długość ich ciała waha się od 2 cm do 19 cm. Rozpiętość skrzydeł ważek mieści się w podobnym przedziale 2–19 cm. Do największych współcześnie żyjących gatunków należy hawajski endemit Anax strenuus o rozpiętości skrzydeł do 19 cm oraz środkowoamerykański gatunek świtezianki o podobnych wymiarach. Ważki łączą sobą żywioł Wody i Powietrza. Rodzą się w wodzie, tam się rozwijają, po czym opuszczają wodną egzystencję i po przeobrażeniu wznoszą się w powietrze stając się najlepszym lotnikiem wśród owadów. Potrafią latać we wszystkich kierunkach, przekraczając prędkość 10 m/s. Jako jedne z niewielu zwierząt opanowały lot wiszący. Polują na latające owady (m.in. komary, muchy), chwytając je nogami – dlatego nogi są zaopatrzone w sztywne szczeciny.
Ważki przepięknie mienią się metalicznie połyskującymi barwami i przez to od wieków przyciągały też uwagę człowieka. Widziano w nich małe smoki (ang. nazwa ważki: dragonfly), owady nawiązujące kontakt z duszami zmarłych i przybywające ze świata elfów.
Ważka jest symbolem powrotu starej wiedzy z Atlandydy do nowego cyklu, wolności i wznoszenia się ponad siebie samego.

autorem zdjęcia jest Tomek Wiśniewski

Jako zwierzę mocy ważka zwraca naszą uwagę na kwestię lekkości, wyciszenia, dynamiki i elstyczności oraz pomaga nam je w równowadze zintegrować w naszym życiu. Ważka to tancerka powietrza. Pomaga nam pozbyć się wszelkich balastów, tego wszystkiego co ciąży nam na duszy i połączyć to co leży przed nami (naszą przyszłość) z tym co leży za nami (naszą przeszłość), tak abyśmy potrafili poruszać się w teraźniejszości z gracją i swobodą.  Obdarza nas umiejętnością balansowania, szybkiego podejmowania jasnych decyzji i swobodnego manewrowania między wszelkimi trudnościami i wyzwaniami. Tak byśmy mogli tańczyć przez życie tak jak ona tańczy w powietrzu. I nawet jeśli nasza ścieżka traci nieco na linearności, to za to nabiera lekkości i blasku.
Ważka wybudza nas tym samym z letargu, nie pozwala byśmy popadali w stagnację. Nawoluje nas do tego byśmy dbali o nasza fizyczną i psychiczną zwinność. W tej fazie życia lekkość jest nam bowiem niezmiernia potrzebna, abyśmy potrafili się wznieść do góry i pokonując wszelkie bariery i przeszkody.

Ważka rozwija w nas siłę wojownika. Jako zwierzę związane z żywiołem wody uczy nas opanowywania emocji,  wzmacnia nasza intruicję i szybkie działanie z wyczuciem sprawy. Przynosi umiejętność dostrzegania rzeczy z różnej perspektywy i zmieniania kątu naszego działania, zanim warunki ulegną zmianie. Uczy nas elastyczności, tak bysmy bez wielkiego planowania mogli dopasować się do każdej sytuacji i w każdej poruszać bez ograniczeń. Pomaga nam rozumieć rzeczy bez słów ale też nabrać dystansu i odgraniczyć się od spraw, które nam szkodzą lub nas nie dotyczą. W walce uczy nas sztuki odwracania uwagi i obdarza umiejętnością zmylenia przeciwnika i zmiany naszej postaci. Tym samym jest nam ochroną na naszej drodze przemiany.

Jako zwierzę mocy otwiera nam też bramy do świata wróżek i elfów. I jeśli będziemy uważni może wnet otrzymamy stamtąd przesłania.


ciemna strona: Ważka wskazuje na niestabilność, oziębłość, zawodność, chęć wykazania się, zwodniczość i ograniczenie.


autorem zdjęcia jest Rysiek0007
autorem zdjęcia jest Rysiek0007
autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Ważka według horoskopu wenezulskiego patronuje urodzonym w marcu.

zwierzęta mocy – sójka

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Sójka, nazywana też sójką żołędziówką, jest najbarwniejszym spośród ptaków krukowatych. Zamieszkuje niemal całą Eurazję oraz północno-zachodnią Afrykę. Jest dobrze rozpoznawalna nawet z daleka po niecodziennym połączeniu ciemnej i jasnoczerwonobrązowej barwy oraz niebiesko-czarno prążkowanymi skrzydłami. Sójka jest znana z tego, iż w lasach alarmuje głośnym, przenikliwym, ostrym skrzekiem. Jest hałaśliwa i głośno reaguje na każdy podejrzany obiekt czy ruch. Potrafi też naśladować inne głosy, np innych ptaków czy ssaków, z którymi sie zetknęła. Jesienią sójka bardzo aktywnie gromadzi zapasy, głównie żolędzie stąd też jej niemiecka nazwa Eichelhäher, czy przydomek żołędziówka  . Jednak ta jesienna aktywność nie prowadzi do odlotu. Ptak ten bowiem nie jest ptakiem wędrownym i prowadzi raczej osiadły tryb życia. Jednak populacje z północy i wschodu podejmują czasami dalsze wędrówki na południowy zachód; mogą wtedy tworzyć wielkie, choć często luźne, stada, liczące kilkaset do tysiąca osobników.Sójka uchodzi za strażniczkę i ogrodniczkę lasu.

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Wkraczając do naszego życia sójka jako zwierzę mocy obdarza nas ochroną i uczy nas zachowania ostrożności i krytycznego przyglądnięcia się nadchodzącym zmianom. Nie wszystko co nowe jest dobre, tak samo jak nie wszystko co stare jest niepotrzebnym już przeżytkiem. Często bowiem to właśnie mądrość wyniesiona z doświadczeń z przeszłości oraz stara wiedza pomagają nam zachować spokój w chwili obecnej i harmonijnie kreować naszą przyszłość. Łącząc żywioł powietrza i ziemi sójka uczy nas jak integrować nasze myślenie z naszą siłą duchową, z wewnętrzną mądrością i prastarą wiedzą, tak abyśmy mogli podejmować jak najlepsze decyzje.

Jako strażniczka lasu pragnie też zwrócić naszą uwagę na stan naszego własnego wewnętrznego lasu. Przyjrzyjmy się temu co jest w nas. Poprośmy naszą sójkę o to, by pokazała nam wszystkie zakamarki naszego wewnętrznego Ja, by poprowadziła nas przez gąszcze, świetliste polanki, czy ciemny bór. Jeśli wsłuchamy się w głos naszego serca, z pewnością otrzymamy wskazówki jak o ten las najlepiej zadbać. Sójka bowiem łączy nas z czterema siłami Ziemi, czterema kierunkami świata, światem wewnętrznym i zewnętrznym, duchowym i ziemskim. Uczy nas zasiewać duchowe ziarna we wszystkim co robimy. One z pewnością wykiełkują i będą nam wsparciem w momentach,  kiedy na naszej drodze pojawią się trudności. Lub też dodadzą nam sił i pomogą nam się zrewitalizować kiedy my sami z powodu np przepracowania będziemy nieco wyczerpani czy zrezygnowani. Z drugiej strony sójka pomaga nam również utrzymać stały kontakt z Ziemią, abyśmy nie bujali zbytnio w obłokach ani nie uciekali od realnego świata. W ten sposób pokazuje nam jak możemy zakotwiczyć nasze zdolności duchowe, zintegrować je w naszym życiu, tak by nasz potencjał miał szansę dojrzeć i w pełni rozkwitnąć.

Ponadto swoim hałśliwym skrzekiem oraz umiejętnością naśladowania innych głosów sójka wskazuje nam na naszą własną hałaśliwość. Być może czasem zbyt dużo mówimy, lub zbyt często otaczamy się hałasem (muzyką, telewizją, hałasem miejskim) i zapominamy o tym, że nasi najbliżsi chcieliby byśmy potrafili również słuchać. Nie zawsze też to co usłyszymy musimy komentować czy opowiadać dalej. Sójka pragnie zwrócić naszą uwagę na to, abyśmy z odpowiedzialnoscią obchodzili się z naszą mową. Mówmy, ale nie traćmy z oczu uważności. Niech nasze słowa, które przecież mają moc, niosą sobą dobrą energię. Dla nas i wszystkich innych.

Sójka zachęca nas również do tego abyśmy w naszej codzienności znaleźli czas na realny kontakt z Lasem, z Drzewami. Jej szczególne powiązanie z Dębem otwiera też przed nami drogę do szamańskiego i duchowego połączenia z tym drzewem oraz pradawną wiedzą i mądrością Druidów.


ciemna strona: Sójka wskazuje na nieostrożność, niefrasobliwość, plotkarstwo, zahamowanie rozwoju, niecierplowość, okradanie z energii.


autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Jeśli sójka jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Nie jesteś przeciwny nowościom czy zmianom, jednak podchodzisz do nich z ostrożnością. Starasz się najpierw dobrze im przyjrzeć. Nie odrzucasz też tego co stare, wręcz przeciwnie. Potrafisz doskonale zintegrować starą wiedzę z tym co nowe, tak aby jak najlepiej tworzyć swoją rzeczywistość.
* Mimo że z natury jesteś może gadatliwy i może nawet nie przeszkadza ci hałas, to jednak potrafisz się wyciszyć i robisz to z chęcią. Po prostu lubisz od czasu do czasu pobyć z sobą, zajrzeć w zakamarki swojej duszy, rozejrzeć sie tam i na nowo zorientować.
* Kochasz las i drzewa. To właśnie spacery po lesie są dla ciebie najlepszym sposobem na zrelaksowanie czy nabranie nowych energii. Tam najłatwiej ci sie połączyć ze Zródłem.
* Potrafisz połączyć w swoim życiu to co duychowe, z tym co ziemskie.

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski
autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Sójka w moich obrazach

zwierzęta mocy – baran

źródło zdjęcia: https://www.pexels.com/

Baran, zwany też trykiem, to właściwie owca rodzaju męskiego. W odróżnieniu do samicy ma krępe, silniejsze ciało i odstające od głowy rogi, skręcone trochę jak korkociąg, których nie zrzuca, ale co roku przyrasta mu ich kawałek. Według tradycji ludowej baran uchodzi przede wszystkim za symbol siły woli i wytrwałości. W starożytnych kulturach był postrzegany jednak też jako uosobienie płodności, siły przebicia, nowego początku, energii ognia, grzmotów i wojny.

źrodło zdjęcia: https://hdanimalspot.com/

Jako zwierzę mocy baran wnosi do naszego życia wiele ognia. Jest nie tylko zwiastunem wszelkich zmian, ale pomaga też być ich inicjatorem. Dodaje nam odwagi byśmy gotowi byli do skoku w nowe. Budzi w nas entuzjazm, który im bardziej wzrasta, tym więcej dodaje nam sił, nieustraszoności i zdecydowania do działania. Baran potrafi przysłowiowo tchnąć w nas nowe życie. Odkopać dawno umarłe marzenia czy pomysły i wypełnić je ponownie mocą ognia, tak by stały się nową silą napędową.

Baran obdarowuje nas również spontanicznością i otwartością na najróżniejsze objawy życia, pomagając nam tym samym postrzegać je wszystkie jako swego rodzaju szanse i dary. Dzięki temu nastawieniu będziemy mogli pokonać największe nawet przeszkody i odważnie stawić się każdemu nowemu wyzwaniu. Baran nadaje mocy naszej aktywności, pomaga nie tylko ją lepiej ukierunkować, ale też dodaje jej ciągle nowego paliwa, tak byśmy nie tracili wytrwałości i mogli osiągnąć nasze cele. Bądźmy jednak rozważni i rozkładajmy nasze siły w miarę równomiernie, abyśmy na naszej drodze do celu nie wypalili się przed czasem. Baran uczy nas tutaj także przejmowania inicjatywy, brania życia w nasze ręce, a nie jedynie przyzwolenia na to, byśmy byli niesieni na fali. To niezwykle ważne w realizowaniu naszych planów czy marzeń. Zatem bądźmy odważni i nie lękajmy się skoku w nowe przestrzenie, bowiem kto nie ryzykuje, ten nie wygrywa.

Baran uczy nas też roztropności byśmy nie walili głową na oślep w każdą napotkaną ścianę. Możemy bowiem zranić nie tylko samych siebie, ale również przysporzyć cierpienia innym. Baran ze swoją dużą w stosunku do ciała głową wskazuje nam na moce umyslu i rozumu. Pomaga nam praktycznie je stosować, tak by nie odstraszały nas niekonwencjonalne ścieżki i byśmy nie upadając na duchu zawsze potrafili stawić się nowym wyzwaniom. Obdarowuje nas swego rodzaju dystansem do niepowdzeń, tak abyśmy nie brali ich zbytnio głęboko do serca, a co za tym idzie nie zatracili naszego entuzjazmu i życiowego optymizmu.

Jako zwierzę stadne baran obdarza nas też silą przewodzenia, ucząc angażowania energii na rzecz sił najwyższych i podporządkowania swej woli wyższemu, duchowemu prowadzeniu. Jednocześnie baran sprawdza naszą gotowość do ofiarowywania się. Na ile do osiągnbiecie własnych celów jesteśmy gotowi poświecić siebie samego? Pilnujmy się byśmy nie stali się ofiarą samego siebie. Byśmy nie zatracili swojej duszy, swoich wartości i nie stali się przez to jedynie upartymi,  ślepymi egoistami.


Ze swojej ciemnej strony baran wskazuje na przekorę, upór, ślepą złość, nieopanowanie, niestałość, atak, agresję, egoizm, dzialanie jedynie z pozycji głowy, bez angażowania serca lub też działanie oparte na zbytniej impulsywności, bez najmniejszego zastanowienia się.


źródło zdjęcia: https://www.tapeciarnia.pl/

Jeśli baran jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Jesteś odważny, spontaniczny i pełen ognia. Nie trzeba cię zachęcać do dzialania, sam zwykle przejmujesz inicjatywę i wprowadzasz swoje idee w czyn.
* Nie boisz się nowych wyzwań. Z entuzjazmem podchodzisz do działania i nie straszne ci są żadne przeszkody.
* Mimo że działasz często impulsywnie, to jednak potrafisz rozłożyć swoją energię w miarę równomiernie, tak by nie wyczerpać sie przed czasem.
* Twój entuzjazm i twoja witalność i aktywnośc często są motywacją dla innych. Swoją postawą dodajesz im nie tylko odwagi do dzialania, ale w ogóle często na nowo pomagasz im powrócić do życia, do odkopać dawne marzenia czy czy odnaleźć nowy sens.

źródło zdjęcia: https://www.tapeciarnia.pl/

Baran obdarzy cię szczególnym wsparciem jeśli:
* Otwiera się przed tobą jakaś nowa ścieżka, angażujesz się w nowy projekt lub też chcesz wprowadzić w swoim życiu jakieś zmiany.
* Jesteś apatyczny, brak ci motywacji do działania i chciałbyś zwiększyć swoją aktywność.
* Brak ci entuzjazmu i wytrwałości, a przeszkody, na które natrafiasz szybko cię zniechęcają. Potrzebujesz większej siły przebicia i odwagi do realizowania swoich celów i marzeń.
* Brak ci spontaniczności i nie potrafisz się na szybko przestawić na coś, co akurat sie pojawia na twojej ścieżce. Stawiasz oprór mimo że wolalbyś czasem po prostu cieszyć się owym nowym wyzwaniem i potraktować je jak wspaniałą przygodę.


autorką zdjęcia jest Dorotka Kuligowska

ciekawostki:
* Wyhodowano wiele ras owiec, są wśród nich i takie, których barany mają po cztery rogi.
* Symbolicznie baranowi przypisuje się: kolory – czerwony, pomarańczowy, złoty, żółty, kamienie – karneol, rubin, granat, inne – Mars, Słońce, wiosna, złote runo, rogi, siekiera, berło, spirala, liczba 1.
* Baran według horoskopu tradycyjnego patronuje urodzonym w dniach: 21 III – 19 IV.

zwierzęta mocy – borsuk

autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Należący do rodziny łasisowatych borsuk zamieszkuje Europę i niektóre rejony Azji. Za ostoję wybiera on lasy, najlepiej z bogatym podszyciem i otoczone urodzajnymi polami. Borsuk prowadzi życie nocne, dzień przesiaduje w norze, którą sam sobie wykopuje w ramach kryjówki. Borsuk jest świetnym budowniczym i jego nora ma często bardzo skomplikowaną budowę. Do głównej komory prowadzi kilka krętych korytarzy, a wejścia do nich z zewnątrz są od siebie znacznie oddalone. Zwierzę dba o czystość w swoim domku i wszystkie nieczystości z nory wyrzuca na zewnątrz, a swoje odchody wydala do małych dołków zwanych latrynami, wykopanych niedaleko nory.
Znany ze swej nieustępliwości borsuk w kulturze celtyckiej symbolizował przede wszystkim moc, siłę i odwagę. Wśrod Indian uchodzi on za zwierzę przybywające w potrzebie. Jest też zwierzęciem uważanym za strażnika legend i historii innych zwierząt.

autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Wkraczając do naszego życia jako zwierzę mocy, borsuk pragnie zwrócić naszą uwagę na te aspekty nas samych, które z jakiś powodów pozostają w ukryciu. Być może ukrywamy prawdziwą wielkość naszego serca oraz naszą wrażliwość za swego rodzaju huśtawką humorów czy zrzędliwością. Ludzie z totemem borsuka bywają często szorscy i chłodni na zewnątrz,  ale w środku bardzo wrażliwi i o wielkim sercu. Borsuk zaprasza nas do swojej nory, byśmy znaleźli w sobie odwagę do przyjrzenia się własnemu cieniowi i stawili mu czoła. Nie poprzez wypieranie się go i spychanie go w najdalsze zakamarki naszej podświadomości, ale łagodnego zaakceptowania i pokochania siebie takim, jacy jesteśmy. Borsuk nawołuje nas do tego, byśmy nie starali się uciekać przed ciemnością w kierunku światła, ale sami się stali światłem. To co staramy się szukać na zewnątrz jest już wewnątrz nas. Borsuk pomaga nam odkryć to co ukryte w nas samych, zarówno nasze cienie, jak i nasze światło.

Większość zwierząt omija siedzibę borsuka szerokim łukiem i jemu samemu schodzi z drogi. Pomimo swoich niewielkich rozmiarów potrafi on bowiem być zaciekłym przeciwnikiem. Jednak borsuk uczy nas tutaj twórczego wykorzystania władzy i siły. Jest zwierzęciem niezwykle mądrym, które chce nam przekazać, byśmy kierowali swoją zaciekłość nie przeciwko innym, ale w stronę niekorzystnych warunków życiowych. Wykorzystujmy energię ataku by wkroczyć do akcji, ale uważając by nie staranować przy tym innych. Bądźmy serdeczniejsi dla naszych sąsiadów, przyjaciół, znajomych, podwładnych i innych ludzi, okazujmy im więcej serca, a naszą zaciekłość i nieustępliwość wykorzystujmy do pokonywania trudności. Odrzućmy zatem bierność i ociężałość, a zacznijmy działać.

Biało-czarne ubarwienie borsuka jest dla nas przypomnieniem, aby nie postrzegać życia jedynie w kategoriach biale – czarne. To jedynie końce dwu przeciwnych biegunów, pomiędzy natomiast znajduje się jeszcze cała paleta barw. Innymi słowy borsuk reprezentuje pokonanie biegunowości i rozpoznanie prawdy.

I chociaż borsuk należy do zwierząt, które woli samotność, to jednak dbając o swoją niezależność, równie dobrze potrafi on żyć w swego rodzaju większej rodzinie. Niekoniecznie z innymi borsukami. W ten sposób jako zwierzę mocy uczy nas on poszanowania dla samych siebie i dla innych innych. Ponadto jako zwierzę, które tak dokładnie troszczy się o czystość w swoim domu, przypomina nam o tym, abyśmy i my dbali o naszą przestrzeń. Chodzi tu zarówno o nasze własne domy, ale także o naszą przestrzeń energetyczną. Borsuk w cudowny sposob pokazuje nam, iż regularne oczyszczanie służy naszemu dobru i znacznie poprawi jakość naszego życia.

Borsuk przynosi nam też w darze wiedzę i umiejętność uzdrawiania. Ma on możność wejrzenia w głębie, do środka, a dzięki temu komunikowania się ze światami Natury, przodków, korzeni, demonów. Zna on tajemnicę roślin, zwierząt i minerałów, a przede wszystkim posiada niezwykłą zdolność do obrony i odpierania ataków. Tym samym uczy nas jak bronić się przed wpływem negatywnych energii i wykorzystywać dary Natury i swoją moc do wszelkich procesów leczniczych. Uzdrawianie to polega na wejrzeniu, wejściu, posprzątaniu, przemianie i poddanie się mądrości intuicji.

Jeśli żyjący w ukryciu borsuk wychodzi nam naprzeciw, powinniśmy potraktować to jako wielki dar i z otwartością serca przyjąć wszystkie jego przesłania i nauki. Z pewnością przyniosą nam one wewnętrzną równowagę i pomogą nam nasze życie uczynić szęśliwszym.


Ze swojej ciemnej strony borsuk wskazuje na markotność, zrzędliwość, ociężałość, kłótliwość i napastliwość jako przykrywka dla nieśmiałości, wyzysk, lęk przed prześladowaniem i postawą ofiary.


autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Jeśli borsuk jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Bywasz chłodny na zewnątrz. Jednak w środku jesteś wrażliwy i uczuciowy.
* Kiedy jesteś zdenerwowany czy sfrustrowany jakąś sytuacją, to mimo iż nieco zrzędzisz, wolisz wykorzystać energię złości jakoś twórczo na zewnątrz (np sprzątając lub naprawiając to, co wymaga naprawienia), niż do atakowania innych.
* Potrafisz dostrzegać zarówno w innych jak i w samym sobie różne niuanse, zarówno cienie jak i blaski. Powoduje to, iż jesteś bardziej obiektywny, nie oceniasz jedynie po pozorach, nie szufladkujesz i potrafisz wyłapać nawet głęboko ukryte prawdy.
* Może nie jesteś zbytnio towarzyski, a nawet lubisz życie samotnika, ale nie jesteś też żadnym gburem i potrafisz harmonijnie żyć z innymi.
* Masz dar uzdrawiania. Interesuje cię świat natury, szczególnie roślin i minerałów.

autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Borsuk obdarzy cię szczególnym wsparciem jeśli:
* Nie potrafisz powiedzieć „nie” i chcesz się nauczyć większej asertywności.
* Uczysz się stawiania granic i dbania o swoją przestrzeń.
* Jesteś atakowany i potrzebujesz pomocy by się bronić, a przy okazji przetransformować energie złości i gniewu w coś konstruktywnego.
* Chcesz lepiej zrozumieć, głębiej poznać, mieć szerszy ogląd jakieś sytuacji.


źródło zdjęcia: http://imagenes.4ever.eu/

ciekawostki:
* Borsuk jest zwierzęciem wszystkożernymi, jego dieta obejmuje wiele roślin i zwierząt.
* Gody borsuków odbywają się głównie wiosną, ale mogą też wypaść latem lub na początku jesieni. Jeżeli warunki środowiskowe są nieodpowiednie dla przyszłej borsuczej matki, zagnieżdżenie się zapłodnionych w niej jajeczek może nastąpić z 7-15 miesięcznym opóźnieniem. Czyli jeśli zapłodnienie nastapilo np pod koniec lata lub jesienią, zarodki pozostają uśpione w organiźmie matki i zacznynają się rozwijać dopiero wiosną, gdy samiczka obudzi się już ze snu zimowego i będzie lepiej odżywiona.
* Borsucze nory potrafią być wielopoziomowe, a do komór może prowadzić nawet 300 metrów różnych korytarzy.
* Borsuki utrzymują swój rozlegly system korytarzy w nienagannej czystości. Miejsce do spania borsuk wyściela miękkim sianem lub mchem. Niekiedy rano wyciąga nawet ową „pościel” na powierzchnię, aby się przewietrzyła.
* Swoje toalety borsuki wykopują z daleka od nory, w której mieszkają, dokładnie na granicy rewiru. Jeśli natomiast jakiś borsuk umrze w norze, a inny przejmię jamę, najpierw pogrzebie on martwego poprzednika w jakieś ślepej uliczce należącej do systemu nor.
* Zdarza się, że do bocznej nory borsuka wprowadza się lis. Zwierzęta żyją razem obok siebie i nie zwracają na siebie uwagi.
* W czasie zimowego snu borsuk żyje nagromadzonym w organizmie tłuszczem, przez co traci na wadze do 7 kg.
* Borsuk nie zapada w prawdziwą hibernację. Temperatura borsuka w czasie snu zimowego obniża się o 1 lub 2 °C. W cieplejszych rejonach obszaru występowania borsuki wcale nie zapadają w sen zimowy. U nas jednak zwykle to się dzieje. Sen jest przerywany średnio raz na dwa dni. Zwierzę w tym czasie opuszcza norę (głownie gdy jest ładna pogoda) by się napić i załatwić.
* Symbolicznie borsukowi przypisuje się: kolory – czarny, biały i złoty, kamienie – bursztyn, inne – symbol yin-yang, kierunek północny, świety świerk.


Borsuk w moich obrazach

zwierzęta mocy – motyl

autorem zdjecia jest Krzysiu Lachowicz

Motyle, inaczej łuskoskrzydłe, po chrząszczach stanowią drugą pod względem liczebności grupę owadów. Na świecie żyje około 150 tysięcy gatunków motyli. Występują na wszystkich kontynentach, oprócz Antarktydy, wszędzie tam, gdzie spotkać można kwiaty. Rozpiętość skrzydeł największych motyli dochodzi do 30 cm. Z kolei najmniejsze gatunki mają rozpiętość skrzydeł zaledwie około 3 mm. Najszybse gatunki latają z prędkościa 65 km/h. Skrzydla motyli pokryte są drobnymi luseczkami. Ich powierzchnia jest nierowna, dodatkowo mają różne ustawienie co w efekcie powoduje że inaczej załamują światlo i stąd tak rożne barwny na motylich skrzydłach. Większość motyli odżywia się nektarem kwiatowym lub sokiem z owoców. Służą im do tego tzw ssawki. Ssawka ta to długa rurka, którą owad zwija i ukrywa pod spodem głowy. U niektórych gatunków są one nawet dłuższe od ciała. Na całej powierzchni czułek rozmieszczone są receptory zapachu, a na ich II segmencie znajduje się narząd Johnstona. Jest to narząd słuchu i równowagi, wychwytujący drgania powietrza. Motyle są owadami, u których dokonuje się przeobrażenie zupełne i właśnie z powodu tego niesamowitego procesu metamorfozy, są one symbolem transformacji, przemiany ku lepszej przyszłości, nieśmiertelności, odrodzenia ze śmierci. Dlatego też w wielu kulturach jego postacią obrazuje się po prostu duszę.

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Motyl jest jednym z najbardziej potężnych i inspirujących zwierząt mocy. Wkraczając do naszego życia nakierowuje naszą uwagę na naszą duszę i przygotowuje nas do kolejnego etapu przemiany w nas samych. Jest nie tylko zwiastunem tej zmiany, ale też pomaga nam, by się ona dokonała. Wnosi na swoich skrzydłach lekkość i radość, tak byśmy mogli przemienić w nas wszystkie te energie, które do tej pory trzymały nas niejako w dole, ciążyły, ograniczały czy w jakikolwiek sposób hamowały.

Motyl pomaga nam w pierwszej kolejności dostrzec w nas ten niepotrzebny balast. To etap kokonu. Czas na uporządkowanie myśli, uczuć, emocji. Na poukładanie w sobie tych wszystkich energii, bez niepotrzebnego analizowania, roztrząsania, obwiniania czy poganiania samych siebie. Pozwólmy sobie w ciszy, bez pośpiechu na zagłębienie się w sobie, na spotkanie z naszą duszą.  To etap uleczenia i przemiany. Nie wolno na siłę tego przyśpieszać. Każdy z nas ma swoje tempo i jest w tym punkcie swojego rozwoju, jaki jest dla niego akurat najodpowiedniejszy. Dlatego dajmy sobie tyle czasu, ile potrzebujemy.

A kiedy będziemy już gotowi do zrzucenia balastu, motyl doda nam lekkości, tak byśmy mogli bez oglądania się wstecz, prawdziwie wolni, rozłożyć nasze skrzydełka i zacząć latać. Motyl uczy nas tutaj świadomie kierować swoim życiem, wychwytywać nowe idee i dobre pomysły, wykorzystywać pojawiające się możliwości, realizować marzenia i tworzyć naszą rzeczywistość coraz piękniejszą.


Kierunek, albo raczej płaszczyznę na jakiej dokonują się owe zmiany motyl pokazuje nam dosłownie na swoich skrzydłach poprzez swoje ubarwienie. Kolor skrzydeł motyla wskazuje na kolor danej naszej czakry, która wymaga uleczenia, uaktywnienia lub też w obszarze której zachodzą w nas wielkie zmiany.  Każdy motyl jest inny i na co innego zwraca naszą uwagę.

Motyl czerwony wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą podstawy:
-) urzeczywistnienie –  witalność, zdrowie, energia, bezpieczeństwo, łączność z ziemią i naturą, ukorzenienie, stabilność, pewność, siła, odwaga, moc
-) blokady i dysharmonia – chorobliwość, lękliwość, słabość, ospałość, lenistwo, brak pewności siebie, poczucie zagrożenia, poczucie oderwania od rzeczywistości, materializm, zaborczość, zachłanność, agresja, dominacja, przemoc, gwałtowność

Motyl pomarańczowy  wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą sakralną:
-) urzeczywistnienie –  radość, przyjemność, seksualność, kreatywność, szacunek, inteligencja emocjonalna, siła życiowa, niezależność, swobodne przejawianie się, wolność
-) blokady i dysharmonia – stłumienie, zastraszenie, poczucie winy, potępianie siebie, samoudręczenie, oskarżanie, brak inicjatywy, nieśmiałość, oziębłość, niemoc, wyparcie, potępianie innych, krytykanctwo, moralizatorstwo, hipokryzja, fałsz, zboczenia seksualne

Motyl żółty  wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą słoneczną:
-) urzeczywistnienie –  dostatek, szczęście, komfort, działanie, moc w działaniu, pracowitość, skuteczność, współdziałanie, optymizm, samoświadomość, akceptacja
-) blokady i dysharmonia – niedbałość, nieskuteczność, brak chęci do pracy, izolowanie się, koncentracja na negatywach, narzekanie, niska samoocena, wybuchowość, tyranizowanie, postawa roszczeniowa, narzucanie się, domaganie uwagi, domaganie racji, konfliktowość

Motyl zielony lub różowy wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą serca:
-) urzeczywistnienie –  harmonia, miłość, akceptowanie, zrozumienie, wybaczenie, łagodność, wrażliwość, uczuciowość, uzdrawianie, pojednanie, pomaganie
-) blokady i dysharmonia – przewrażliwienie, histeria, lęki, noszenie urazy, pogrywanie na emocjach, negatywizm, dołki emocjonalne, depresje, brak wiary i nadziei w życiu, stłamszenie, chłód emocjonalny, okrucieństwo, sztywne podejście, dystans, mściwość, kłótliwość, interesowność

Motyl błękitny, niebieski wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą gardła:
-) urzeczywistnienie –  twórczość, inteligencja analityczna, wiedza, nauka, komunikacja, samoekspresja, kariera, realizacja marzeń, dynamiczność, przebojowość, delikatność, szczerość, zdolności muzyczne
-) blokady i dysharmonia – nieśmiałość, natręctwa, obsesje, nadmierne przywiązanie do autorytetów, brak własnego zdania, tchórzostwo, sarkazm, złośliwość, uszczypliwość, ukrywanie swojej prawdziwej twarzy, nadmierne racjonalizowanie, obsesyjne przywiązanie do naukowego poglądu na świat, pijaństwo, ciągłe szukanie kontaktu z innymi, niezdrowy tryb życia

Motyl indygo, szafirowy wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą trzeciego oka:
-) urzeczywistnienie –  mądrość, intuicja, wyobraźnia, jasnowidzenie, medytacja, zjednoczenie przeciwieństw, synergia, synteza, geniusz, twórczość, inspiracja, spokój, równowaga, charyzma, mistrzostwo w dowolnej dziedzinie, przywództwo, świadome sny
-) blokady i dysharmonia – nierozsądek, niedojrzałość, uzależnienia, uciekanie od rzeczywistości, brak zainteresowań, uzależnienie od innych , brak asertywności, słabość, wewnętrzny lęk, zahamowania, klapki na oczach, pomieszanie, schematyczność, presje na innych i na siebie, ograniczenie fantazji, wyobraźni, duma , manipulacja, konflikty z prawem, wyrachowanie, pustka duchowa, brak inspiracji, brak polotu, narzucanie zdania innym, przesadzanie, przerost ego

Motyl fioletowy, biały lub tęczowy wskazuje na płaszczyzny związane z czakrą koronną:
-) urzeczywistnienie –  rozumienie rzeczywistości w głęboki, duchowy sposób, transcendencja, mistyka, modlitwa, poczucie łączności z wszechświatem, boskością, szeroka świadomość, otwartość, zaufanie, nieosądzanie, oświecenie, łaska
-) blokady i dysharmonia – zagubienie i poczucie dotkliwej samotności w świecie, między ludźmi, oddzielenie od życia, choroby psychiczne, iluzje, nihilizm, autodestrukcja, nerwice, paniczny strach, nieufność, wyniosłość, separowanie się, zamknięcie na duchowość, ucieczka w wewnętrzny świat, strach przed „ujawnieniem” innym tego kim jest się naprawdę

Spotkanie z czarnym motylem jest sygnałem dla nas, iż to czas na wyciszenie i zagłębienie się w swoim wnętrzu. Czas wycofania się, zamknięcia się w takim kokonie ciszy i pozwolenia by dojrzało w nas to, co właśnie przechodzi swoją transformację. To czas odpoczynku od docierajacych z zewnatrz energii, czas zregenerowania naszych sił i witalności. Czas, kiedy ugruntowują sie wokół nas i w nas nowe przestrzenie. Nie ignorujmy więc tego przekazu i znajdźmy moment dla siebie, najlepiej gdzieś na łonie natury, gdzie w ciszy będziemy mogli pozwolić Gaji i naszej Duszy dzialać.


Wyjątkowym motylem jest Rusałka pawik (na zdjęciu u góry). Ten wydawałoby się pospolity motyl jest szczególnym posłańcem duchowego świata. Potrafi prawdziwie zadziwić swoją wymownością i swego rodzaju natarczywością w przekazaniu nam swojego przesłania, kiedy pojawia się ni stąd ni zowąd nawet w zimie i np przyczepiony gdzieś do okiennej szyby z niebywałą mocą przyciąga naszą uwagę. Rozpościerając przed nami swoje skrzydła motyl ten ukazuje nam parę pięknych szafirowych oczu, ktore na nas spoglądają. Sa one lustrem naszej duszy. Rusałka pawik nawołuje nas w ten sposób abyśmy zajrzeli w głąb siebie. Nie kiedyś tam, ale właśnie teraz. Poprzez tego motyla nasza dusza wysyla nam znak, że chce naszej uwagi i zaprasza nas na duchowe spotkanie.

Niezależnie od tego, jaki motyl nam towarzyszy, obdarowuje on nas zaufaniem do Życia i uczy miłości do nas samych. Znajdujemy się czasem w sytuacjach, kiedy czujemy się niepewni, może zagubieni, nie wiemy co dalej. Motyl przypomina nam, iż to jedynie pewna faza. Wszystko jest w ruchu i ciąle się zmienia. Zaufajmy Życiu. Pozwólmy miłości płynąć przez nas, wsłuchajmy sie w nasze serca. Każdy z nas przechodzi czasem przez ciemne etapy kokonu, zanim na nowo rozwinie skrzydla. Przechodzimy przez różne okresy transformacji i obojętnie, w którym etapie akurat się znajdujemy, to jesteśmy to przecież my. Nic nie dzieje się przypadkiem, wszystko czemuś służy i wszystko ma swój czas. A każdy z nas jest na swój sposób wyjątkowy i wspaniały. Dlatego zamiast surowo się oceniać, porównywać się z innymi, czy wręcz ich kopiować, zawsze możemy korzystać z naszych narzędzi, rozwijąć nasze talenty, nasz potencjał i dzieki temu żyć coraz pelniej i szczęśliwiej.


ciemna strona: Motyl wskazuje na roztrzepanie, niepewność, kruchość, niestalość.


autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Jeśli motyl jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Masz wielki szacunek do wszelkich cyklów Życia, które zachodzą w tobie i wokół ciebie.
* Jesteś wizjonerem. Kiedy będąc na łonie natury posłuchasz ciszy, kiedy medytujesz w domu, potrafisz ujrzeć co jest do zrobieniam, by twoje wizje i marzenia staly się rzeczywistością.
* Potrafisz przyjąć zmiany jakie się pojawiają w twoim życiu z zaufaniem i nawet radością. Potrafisz dostrzec w każdej okoliczności jakiś dar.
* Jesteś wrażliwy i z łatwością wyczuwasz zmiany w energiach. Pracujesz z energiami w różnej ich formie, czy to za pomocą dźwięku, kolorów, zapachów, czucia.

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski
autorem zdjęcia jest Rysiek0007

Motyl według horoskopu wenezulskiego patronuje urodzonym w lutym.


Motyle w moich obrazach

zwierzęta mocy – zięba

autorem zdjęcia jest Zdzisław Olejniczak

Zięba to gatunek małego ptaka z rodziny łuszczakowatych. Ogółem zasiedla Europę z wyjątkiem północnej Skandynawii, zachodnią Azję oraz południową Afrykę.
Łatwo go rozpoznać po charakterystycznych dwóch białych pręgach na ciemnych skrzydłach, oliwkowozielonym kuprze oraz lekko obrzeżonym na biało ogonie. Samiec z czarnym czołem i szarą czapeczką zachodzącą na kark, niekiedy sprawiającą wrażenie szaroniebieskiej, w okresie godowym ma policzki, podgardle i spód ciała rdzawoczerwone. W okresie jesiennym barwy te płowieją. Samica jest mniej intensywnie i kontrastowo ubarwiona. Ma głowę, grzbiet i przód raczej oliwkowoszare.
Zięba jest niezwykle śpiewnym ptakiem. samiec w ciągu dnia może śpiewać nawet 2000 razy, a charakterystyczny śpiew jest łatwo rozpoznawalny.
Zięba żywi się nasionami traw, ziół, drzew iglastych, zboża, owocami runa leśnego, zaś pisklęta zjadają pajęczaki i owady. Latem również dorosłe zięby żywią się w znacznej części owadami.
Gniazdo zięby jest bardzo charakterystyczne: zbudowane z mchu i porostów zespolonych nićmi pajęczyn ułożone jest niezbyt wysoko, przy pniu drzewa bądź w rozwidleniu gałęzi. Jest jednak dobrze zamaskowane, więc nie tak łatwo je wypatrzyć.
Z natury zięba jest ptakiem wędrownym, jednak coraz więcej osobników zimuje. Samice odlatują, a większość samców zostaje, aby bronić terytoriów.
Ziebie przypisuje się zdolności jasnowidzenia. Dlatego też w wierzeniach ludowych uchodzi za wieszczkę pogody, zarówno tej atmosferycznej jak i duchowej. I jako że wedlug tych wierzeń zięba najczęściej jest zwiastunem deszczu i niepogody, wśród rolników i chłopów nie jest zbytnio lubiana i często określana jako brudny ptak kojarzący się z zimnem. W szmaniźmie jednak symbolika zięby jest dokładnie odwrotna. Zięba reprezentuje miłość i ogrzewające ciepło wylegu. Jest symbolem pogody ducha i autentyzmu.

autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Zięba wyróżnia się swoim pięknym upierzeniem, dzięki któremu jest nie do pomylenia z innymi ptakami. Jako zwierzę mocy przynosi nam w ten sposób wiele darów. Uczy nas zachowania w każdej sytuacji trzeźwości umysłu i jasności myślenia (niebieskoszare upierzenie na główce). Obdarowuje nas przy tym pogodą ducha i umiejętnością dostrzegania pozytywów, delektowania się życiem i czerpania przyjemności z tego co robimy (rude upierzenie w okolicach oczu i na grzbiecie). Przypomina nam o mocy naszego serca i sile miłości (różowawe upierzenie na brzuszku) oraz przekazuje nam, iż pomiędzy białytm a czarnym (upierzenie na skrzydłach) mieści się jeszcze cała paleta barw.

Zięba rozsiewa radość, lekkość i spokój. Przypomina nam o tym, iż nie należy traktować wszystkiego zbyt poważnie, by życie nie było dla nas ciężarem. Wnosi w nasze życie energię Słońca, obdarowuje optymizmem i umiejętnością cieszenia się z małych rzeczy. A jednocześnie pomaga nam odczuwać w naszym sercu prawdziwą wdzięczność wobec życia. Obdarza nas siłą spokoju, tak abyśmy w czasie, kiedy przyjdzie nam stawić czoła trudnościom, nie tracili głowy ani pogody ducha. Wszystko bowiem ma swój cel, a życie jest podróżą, którą czasami przemierzamy w świetle, a czasami w mroku. I tak jak przegrywanie uświadamia wartość zwycięstwa, tak samo smutek jest potrzebny, byśmy wiedzieli czym jest radość. Nic nie może istnieć bez drugiego.

Zięba obdarza nas również umiejętnością poruszania się w świecie różnych tonów i dźwięków oraz czerpania z nich inspiracji i radości. Zna tony pośrednie pomiędzy białym a czarnym i uczy nas dostrzegania ich, usłyszenia ich, wychwycenia i zrozumienia ukrytego w nich przesłania. Wzmacnia tym samym nasze zaufanie do życia oraz do mądrości naszego serca. I jeśli nagromadziły się w naszej duszy jakieś ciemne, przytlaczające nas cienie, zięba wzywa nas do tego, byśmy ten zbędny balast porzucili. Nie poprzez ignorowanie czy wypieranie go, ale poprzez zawarcie pokoju z tym, co należy do naszego cienia. Za tym bowiem idzie oczyszczenie i uzdrowienie. A jak wewnątrz nas, tak i na zewnątrz.  Uzdowmy to, co jest do uzdrowienia.


ciemna strona: Zięba wskazuje na lękliwość, zakłoconą komunikację oraz skłonność do plotkowania.


autorem zdjęcia jest Jan Leśniewski

Jeśli zieba jest twoim zwierzęciem mocy wtedy:
* Jesteś optymistycznie nastawiony do życia i potrafisz dostrzec male cuda w każdym dniu i w każdym miejscu.
* Odczuwasz wdzięczność za wszystkie małe i wielkie dary, którymi Wrzechświat nieustannie cię obdarowywuje. Swoja postawą uczysz też i innych owej wdzieczności wobec Życia.
* Kiedy jesteś szczęśliwy promieniujesz na zewnątrz tak bardzo twoją radością, że i ludzie naakoło ciebie stają się szczęśliwi, niezależnie od tego jak się czuli prędzej.
* Uwielbiasz muzykę i śpiew. Masz piękny głos, którego z chęcią słuchają inni.

autorem zdjecia jest Piotr Górny
autorem zdjecia jest Piotr Górny

zwierzęta mocy – łoś

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Łoś zamieszkuje bagniste obszary leśne północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej. Mimo swojej pokaźnej postury nie tak łatwo go wytropić. Łoś uchodzi za symbol siły życiowej, stabilności, prawdy, mądrości i sprawiedliwości. W wielu kulturach wierzy się, iż jego poroże stanowi pewien rodzaj antenty, dzięki której nawiązuje on łączność ze światem duchowym. Tym samym łoś symbolizuje również połączenie między żiemią a Niebem.

źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

Wkraczając do naszego życia łoś przynosi nam w darze moc i siłę. Pokazuje nam jak połączyć to co na górze z tym co na dole, zintegrować nasze uczucia z umysłem tak, byśmy mieli odwagę wkroczyć na nowe ścieżki prowadzeni przez moc naszego serca. Pomaga nam robić to, co jest do zrobienia, jednak bez wielkiego hałasu. Daje nam stabilność i wytrwałość, abyśmy potrafili nasze projekty doprowadzić do końca, ale uczy nas przy tym zaglądania w samych siebie. Przybliża nam misterium ciszy, nawołując nas do wsłuchania się w nasze wnętrze. Tam znajdziemy bowiem odpowiedzi na nurtujące nas pytania, tam znajdziemy przesłania kryjące się za słowami, zjawiskami i sytuacjami. Tam odnajdziemy naszą prawdę i zrozumiemy lekcje, których nasza dusza chce nas nauczyć. Nie znaczy to jednak byśmy byli zbyt poważni i niedostępni. Łoś podchodzi do wszystkiego z dobrocią, miłością, empatią, ale i humorem. I tego samego uczy nas. Niech nasza życiowa ścieżka nawet jeśli prowadzi przez bagna i chaszcze, będzie nam lekką i swobodną.

Łoś uczy nas dystansu zarówno do samych siebie, jak i do wszelkich przeciwności. Skupia naszą uwagę na tym co istotne, byśmy nie gubili samych siebie z powodu mało istotnych spraw i rzeczy. Łoś obdarza nas tutaj zdolnością rozpuszczania negatywnych energii za pomocą naszej własnej potężnej mocy świadomości samego siebie. Pomaga nam się wyprostować, kiedy się uginamy pod jakimś ciężarem, uzdrowić nasze życiowe siły, kiedy zostają one nadwyrężone. Pomaga nam zbudować i ustabilizować nasze pole energii.

Łoś daje nam też dar prowadzenia innych. Pokazuje jednak jak używać tego daru subtelnie, odpowiedzialnie, bez wykorzystywania kogokolwiek. Jako zwierzę mocy łączy nas z siłami Ziemi i mądrością Nieba. Oznacza to, iż podobnie jak on sam, tak i my mamy dar nawiązywania kontaktu z duchowym światem. Może to być dar jasnowidzenia czy jasnosłyszenia, zdolność porozumiewania się bez słów, ale też jakość zamiast ilości. Jest to wszystko swoistym rozumieniem ze środka serca.

Łoś ceni sobie pokój i takimi ścieżkami też nas prowadzi. Uczy nas przy tym zadowolenia z tego co mamy i co jest oraz dostrzegania pięknych rzeczy w otaczącym nas świecie.


ciemna strona: Łoś wskazuje na nieruchliwość, swego rodzaju sztywność i skostnienie, postępowanie jedynie według pewnych wzorów, nastawienie materialistyczne.


źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/
źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/
źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/

 

zwierzęta mocy – smok

213149
źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com/ (tutaj zdjęcie nieco obcięte)

Smok choć należy do żwierząt mitycznych, znany jest z chyba każdemu z licznych legend i wierzeń. Z podań tych wynika, iż zamieszkiwal głónie kraje Azjii i Europy, ale nie tylko.
Dawni Aztekowie czy Majowie w smoku widzieli uskrzydlonego węża, boga Quetzalcoat. Był on jednym z najważniejszych bogów plemion Mezoameryki. Uważany był za współtwórcę świata oraz boga wiatru, nieba (symbolizują to pióra) i ziemi (czego oznaką jest wąż), wody i płodności,
Podobnie w Chinach smok reprezentował boską moc, męską energię jang, kreatywność, niebios. Przypisywano mu także zjawiska związane z pogodą. W kulturze Zachodu był natomiast kojarzony raczej negatywnie. Widziano w nim ciemiężyciela dzieci, niewinnych dziewic, ot, uosobienie szatana.

Jako zwierzę mocy smok wkraczając do naszego życia przynosi ze sobą dla nas wielkie wyzwanie uaktywnienia całego naszego potencjału i zaangażowania.
Ofiarowuje nam połączenie z potężnymi siłami w nas samych. Nawołuje nas do tego, byśmy się im dokładnie przyjrzeli, oswoili je, a potem je w sobie zintegrowali, tak byśmy mogli rozwinąć całą naszą moc i doświadczyć samych siebie jako Całości. Bez spychania części nas samych gdzieś do tyłu. Owe uciśnione, nieujawnione, wyparte i zepchnięte do podświadomości części naszej duszy domagają się naszej uwagi. Chcą być dostrzeżone, ukierunkowane i zintegorwane, tak by mogły nam dodać sił i zaprowadzić nas do nowych skarbów w nas samych. Smok pomaga nam zatem połączyć się z tą częścią nas, której do tej pory nie chcieliśmy zauważać lub przed którą uciekaliśmy. Po to, byśmy mogli wreszcie prawdziwie rozwinąć nasze skrzydła i razem z nim latać.

Smok zwraca naszą uwagę też na to, że nieuporządkowane fantazje, emocje, uczucia i siły w nas samych mogą nas czasem przerastać i zwalić się nam na głowę tworząc prawdziwy chaos. Dlatego też smok nawołuje nas do uporządkowania tych sił, nadania im kierunku, tak aby owe ogniste energie mogły pracować dla nas, a nie przeciwko nam.
Smok pomaga nam nie tylko z odwagą kierować ognistą energią w nas samych, ale uczy nas jednocześnie dbania o delikatną stronę naszej duszy, tak byśmy nie utracili nasze duchowej równowagi.

Smok podarowuje nam wielką moc Fantazji. Łaczy nas z siłami ognia w nas, z naszą siłą tworzenia, potęgą, magią i małymi cudami. Pomaga zintegrować nasze silne aktywne męskie energie z tymi delikatnymi, pasywnymi, łagdonymi, kobiecymi. Uaktywnia cały nasz potencjał i uczy nas jak właściwie z niego korzystać. To wszystko jest zaproszeniem smoka dla nas do tego, byśmy mogli wreszcie razem z nim / na nim latać. I kiedy się wreszcie tego nauczymy nasze marzenia, nawet w największym chaosie, będą miały szanse się spełnić.

ciemna strona: Smok wskazuje na samolubność, brak tolerancji, zbyt wysokie wymagania, skłonność do kontroli, pożądliwość, chęci zemsty, zaciekłość.


Smok według horoskopu chińskiego patronuje urodzonym w latach: 1904, 1916, 1928, 1940, 1952, 1964, 1976, 1988, 2000, 2012


Smok w moich obrazach

zwierzęta mocy – łabędź

autorem zdjęcia jest Piotr Górny

Łabędzie to grupa obejmująca 8 gatunków wodnych, przepięknych ptaków, żyjących nad jeziorami, stawami i wolno płynącymi rzekami i występujących praktycznie na całym świecie. Wszędzie, we wszystkich kulturach łabędź uchodzi za symbol niewinności, czystości, łaski, miłości i piękna. Ze swoim okrągłym ciałem i długą, wygiętą szyją, która kształtem przypomina połowę serca, łabędź symbolizuje również zespolenie energii męskiej i żeńskiej, połączenie energii ognia i wody, a tym samym doskonałość i jedność. Według licznych podań ludowych uważa się, że z nieba na ziemię czasem zstępują anioły i by być bliżej ludzi i obdarzać ich swoim światłem, przybierają postać łabędzi. Dlatego też w sztuce aniołów przedstawia się najczęściej z łabędzimi skrzydłami, a ptaki te w wielu kulturach nazywane są „aniolami powietrza”.

autorem zdjęcia jest Rysiek0007

Wpływając w kręgi naszego życia, łabędź jako zwierzę mocy przynosi ze sobą przemianę dla naszej duszy. Pomaga nam nawiązać głęboki kontakt z tą nieśmiertelną naszą czastką i z brzydkiego kaczątka przeobrazić się w pięknego ptaka. Przywraca nam nasze wewnętrzne piękno, wdzięk i wrażliwość oraz uczy nas te atrybuty w sobie rozwijać, a co za tym idzie dostrzegać je coraz bardziej i wokół nas. Wszak świat zewnętrzny jest lustrzanym odbiciem nas samych.

Łabędź umacnia naszą wiarę w miłość i nawołuje do tego, byśmy odważnie kroczyli jej ścieżkami, jakkolwiek to czasem trudne może się wydawać. A w sytuacjach kiedy cierpimy z powodu nieodwzajemnionych uczyć, pomaga nam poradzić sobie ze smutkiem i bólem. Zaczęca nas wtedy do medytacji i zaglądania w siebie, by łatwiej nam było odzyskać wewnętrzną równowagę, odnaleźć naszą duchową siłę i radość z życia. Uczy nas cieszyć się samym sobą i prawdziwie siebie kochać, dzęki czemu i my sami i nasza rzeczywistość nabiera coraz większego blasku.

Mocą swojego światła łabędź pomaga nam dostrzec światło w nas samych. Rożwietla to co jest w nas ciemne, pomagając nam się z tego oczyścić. Z naszych lęków, naszych blokad, uprzedzeń, nieszczerości, wątpliwości i wszystkiego co tak naprawdę nie jest zgodne z naszą prawdziwą naturą, a jedynie z różnych powodów zabrudziło naszą duszę. Łabędź pomaga nam to najpierw zobaczyć, a potem z miłości do nas samych pozwolić temu odejść. Zostawić za sobą, tak byśmy mogli krok po kroku coraz bardziej wzrastać. Nawołuje nas przy tym do tego, byśmy zadbali o artystyczną stronę nas samych. Może nasza dusza będzie chciała wyrażać się poprzez taniec, muzykę, malarstwo czy poezję, nie odmawiajmy jej tego. Ona bowiem wie najlepiej jak nam pomóc, a sztuka jest przecież jednym ze sposobów na pobudzanie naszej wrażliwości i wydobywanie piękna.

A kiedy będziemy już gotowi i przyjdzie nasz czas, wtedy kiedy sami najmniej będziemy się tego spodziewać, łabędź obdarzy nas swoją łaską i skąpani w jego świetle sami przeobrazimy się w cudownie piękną istotę, tak że teraz i my staniemy się inspiracją dla innych dusz i będziemy pomagać im wzrastać.


ciemna strona: Łabędź wskazuje na brak wiary w siebie, niskie poczucie wartości, głęboki smutek, poczucie samotności, obecność cienia, utratę częsci duszy poprzez traumatyczne wydarzenia.


autorem zdjęcia jest Katharina Schäfer
źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com
źródło zdjęcia: https://wall.alphacoders.com

Łabędź w moich obrazach