„Podróżnik WC. Wydanie II poprawione” – Wojciech Cejrowski

„Podróżnik WC” to pierwsza podróżnicza książka Wojciecha Cejrowskiego. I dlatego moje spotkanie z Cejrowskim jako autorem zaczęłam właśnie od tej lektury. I co?

Pozwólcie, że najpierw sobie trochę ponarzekam. Och, ten Cejrowski. Jak na książkę będącą swego rodzaju pamiętnikiem z podróży panuje tu swoisty bałagan, a przy tym znajdujemy w niej całkiem zbyteczne polityczno – religijne wstawki, przesiąknięte dość mało tolerancyjnymi poglądami autora. Bo oto wpierw zwiedzamy sobie z wielkim zaciekawieniem Meksyk, czytamy np o chorobie lokomocyjnej spowodowanej trzęsieniem ziemi, zaraz potem nagle lądujemy w Arizonie i wraz z Cejrowskim wędrujemy po pustyni, by za chwilę ni w pięć ni w dziesięć przeczytać rozdział (wcale nie pochwalny) o Świadkach Jehowy. I tych takich dziwacznych przemądrzalskich wtrąceń (ciągnących się czasem przez cały rozdział) jest tutaj całkiem sporo. Znaczna ich część jest tak przesiąknięta stereotypami, że wręcz żenująca do czytania.
Ale jedno Cejrowskiemu muszę przyznać: jest świetnym gawędziarzem. I dlatego książkę czyta się z przyjemnością. Uśmiałam się przy niej kilkakrotnie, bo facet naprawdę ma poczucie humoru i dystans do siebie. I co tu dużo gadać, po prostu lubię te jego specyficzne opowieści.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.